Чу тинўш гуфт Сикандар шунид
چو طینوش گفت سکندر شنید
Ба кирдори боди дмони ?бардамӣад
به کردار باد دمان بردمید
Бадв гуфт к-эии нокас бе хирад
بدو گفت کای ناکس بیخرد
Турои мардум аз мардумон нашимурд
ترا مردم از مردمان نشمرد
Ндонӣ ки пеш ки дорӣ нишаст
ندانی که پیش که داری نشست
Бар шоҳи манишин ва манимоӣ даст
بر شاه منشین و منمای دست
Сарати пари зи тезӣу кндоўрист
سرت پر ز تیزی و کنداوریست
Нагӯйӣ марои худ ки шоҳ ту кист
نگویی مرا خود که شاه تو کیست
Агар нестии фари ин номдор
اگر نیستی فر این نامدار
Сарати кндмӣ чун туранҷии зи бор
سرت کندمی چون ترنجی ز بار
Ҳам акнӯн саратро ман аз дарди Фўр
هماکنون سرت را من از درد فور
Ба лашкари намоями з тан карда давр
به لشکر نمایم ز تن کرده دور
Яке бонг барзад бирав модараш
یکی بانگ برزد برو مادرش
Ки осемаи баргашти ҷангии сараш
که آسیمه برگشت جنگی سرش
Ба тинўш гуфт ин на гуфтор ӯст
به طینوش گفت این نه گفتار اوست
Барон дарга ӯро фиристод дӯст
بران درگه او را فرستاد دوست
Бифармуд кӯро ба берун баранд
بفرمود کو را به بیرون برند
з пеш нишасташ ба ҳомӯн баранд
ز پیش نشستش به هامون برند
Чунин гуфт пас бо Сикандар ба роз
چنین گفت پس با سکندر به راز
Ки тинўш бе дониши диўсоз
که طینوش بیدانش دیوساز
Набояд ки андари ниҳони чора Эй
نباید که اندر نهان چارهای
Бисозад газандӣу патёра Эй
بسازد گزندی و پتیارهای
Ту донишпажӯҳӣу дории хирад
تو دانش پژوهی و داری خرد
Нигаҳ кун бад-ӣн то чаҳ андар хӯрд
نگه کن بدین تا چه اندر خورد
Сикандар бадв гуфт кин нест рост
سکندر بدو گفت کین نیست راست
Чу тинўшро бозхонӣ равост
چو طینوش را بازخوانی رواست
Ҷаҳондори фарзандро бозхонд
جهاندار فرزند را بازخواند
Барон номвари зиргоҳши нишонд
بران نامور زیرگاهش نشاند
Сикандар бадв гуфт к-эии комгор
سکندر بدو گفت کای کامگار
Агар коми дили хоҳии ороми дор
اگر کام دل خواهی آرام دار
Ман аз ту бад-ӣн кин нагирам ҳаме
من از تو بدین کین نگیرم همی
Сухани ҳарчи гӯйипазирам ҳаме
سخن هرچ گویی پذیرم همی
Марои ин нижандӣ з Искандараст
مرا این نژندی ز اسکندرست
Куҷои шод бо тоҷ ва бо афсараст
کجا شاد با تاج و با افسرست
Бад-ӣн сон фиристад маро назд шоҳ
بدین سان فرستد مرا نزد شاه
Ки аз номвари меҳтарии божи хоҳ
که از نامور مهتری باژ خواه
Бидон то ҳарон бад ки хоҳад расед
بدان تا هران بد که خواهد رسید
Бирав бар ман ояд зи душмани падед
برو بر من آید ز دشمن پدید
Варои ман бад-ӣни зуди посухи даҳум
ورا من بدین زود پاسخ دهم
Яке шоҳро рои фаррухи нуҳум
یکی شاه را رای فرخ نهم
Агар даст ӯ ман бигирам ба даст
اگر دست او من بگیرم به دست
Ба назд ту орм ба ҷой нишаст
به نزد تو آرم به جای نشست
Бидон сон ки бо ӯ набинӣ сипоҳ
بدان سان که با او نبینی سپاه
На шамшери бинӣ на тахту кулоҳ
نه شمشیر بینی نه تخت و کلاه
Чаҳ бахшеи ту зини подшоҳии маро
چه بخشی تو زین پادشاهی مرا
Чу бипасандӣ ин неки хоҳии маро
چو بپسندی این نیکخواهی مرا
Чу бишунид тинўш гуфт ин сухан
چو بشنید طینوش گفت این سخن
Шунидам набояд ки гардад куҳан
شنیدم نباید که گردد کهن
Гринро ки гуфтӣ ба ҷой оварӣ
گرین را که گفتی به جای آوری
Бакӯшӣу покизаи рой оварӣ
بکوشی و پاکیزه رای آوری
Ман аз ганҷи вази бадара ва ҳарч ҳаст
من از گنج وز بدره و هرچ هست
зи аспону мардони хусрави параст
ز اسپان و مردان خسرو پرست
Турои бахшам ва низ дорам сипос
ترا بخشم و نیز دارم سپاس
Ту бошӣ ҷаҳонгиру некии шинос
تو باشی جهانگیر و نیکیشناس
Яке пок дастур бошӣ маро
یکی پاک دستور باشی مرا
Бад-ӣни марз ганҷур бошӣ маро
بدین مرز گنجور باشی مرا
Сикандар биёмад з ҷой нишаст
سکندر بیامد ز جای نشست
Барин аҳд бигирифт дасташ ба даст
برین عهد بگرفت دستش به دست
Бипурсед тинўш кин чун кунӣ
بپرسید طینوش کاین چون کنی
Бад-ӣни ҷодӯӣ бар чаҳ афсун кунӣ
بدین جادوی بر چه افسون کنی
Бадв гуфт чун бозгардам зи шоҳ
بدو گفت چون بازگردم ز شاه
Ту бояд ки бо ман биёе ба роҳ
تو باید که با من بیایی به راه
з лашкар биорӣ савории ҳазор
ز لشکر بیاری سواری هزار
Ҳамаи номдор аз дар корзор
همه نامدار از در کارزار
Ба ҷое яке беша дидам ба роҳ
به جایی یکی بیشه دیدم به راه
Нишонами туро дар камӣн бо сипоҳ
نشانم ترا در کمین با سپاه
Шавам ман зи пеши ту дар пеши ӯй
شوم من ز پیش تو در پیش اوی
Бубинами равони бидонадяши ӯй
ببینم روان بداندیش اوی
Бигӯям ки чандин фиристод чиз
بگویم که چندین فرستاد چیز
Казон пас наяндешӣ аз чиз низ
کزان پس نیندیشی از چیز نیز
Фиристода гуяд ки ман назд шоҳ
فرستاده گوید که من نزد شاه
Наёрам шудан дар миёни сипоҳ
نیارم شدن در میان سپاه
Агар шоҳ бинад ки бо мӯбадон
اگر شاه بیند که با موبدان
Шавад назд тинўш бо бхрдон
شود نزد طینوش با بخردان
Чу бинадаш бипазиради ин хоста
چو بیندش بپذیرد این خواسته
зи ҳаргунае ганҷи ороста
ز هرگونهای گنج آراسته
Бияёд чу бинад туро бе сипоҳ
بیاید چو بیند ترا بیسپاه
Агар бозгардад кушодаст роҳ
اگر بازگردد گشادست راه
Чу ӯ башнавад хуби гуфтори ман
چو او بشنود خوب گفتار من
На андешад аз рангу бозори ман
نه اندیشد از رنگ و بازار من
Бияёд бар он сояи зери дарахт
بیاید بر آن سایه زیر درخت
з ганҷур мехоҳаду тоҷу тахт
ز گنجور می خواهد و تاج و تخت
Ту ҷангии сипоҳӣ ба гардиши дрор
تو جنگی سپاهی به گردش درآر
Бросоид аз гардиши рӯзгор
برآساید از گردش روزگار
Мукофот ман бошаду коми ту
مکافات من باشد و کام تو
Наҷуед азон пас каси ороми ту
نجوید ازان پس کس آرام تو
Ки ояд ба дастати басии хоста
که آید به دستت بسی خواسته
Парастандау аспи ороста
پرستنده و اسپ آراسته
Чу тинўш бишунид зон шод шуд
چو طینوش بشنید زان شاد شد
Басони яке сарв озод шуд
بسان یکی سرو آزاد شد
Чунин дод посух ки дорам умед
چنین داد پاسخ که دارم امید
Ки гардад бадви тираи рӯзами сипед
که گردد بدو تیره روزم سپید
Ба доми ман овезад ӯ ногаҳон
به دام من آویزد او ناگهان
Ба хӯнӣ ки ӯ рехти андари ҷаҳон
به خونی که او ریخت اندر جهان
Чу дорои дороу гардони санад
چو دارای دارا و گردان سند
Чу Фўри далери он сарафрози ҳинд
چو فور دلیر آن سرافراز هند
Чу қидоФаҳ гуфт Сикандар шунид
چو قیدافه گفت سکندر شنید
Ба чашму дилаши чора ӯ бидид
به چشم و دلش چارهٔ او بدید
Бихандед зон чора дар зери лаб
بخندید زان چاره در زیر لب
Ду басад ниҳон кард зери қсб
دو بسد نهان کرد زیر قصب
Сикандар биёмад зи наздики ӯй
سکندر بیامد ز نزدیک اوی
Пурандешаи бади ҷони торики ӯй
پراندیشه بد جان تاریک اوی