Вазони ҷойгаҳи шод лашгар баранд

وزان جایگه شاد لشگر براند

Бузургони бедори дилро бихонад

بزرگان بیدار دل را بخواند

Ҳаме рафт то сӯй шаҳрӣ расед

همی رفت تا سوی شهری رسید

Ки онро миён ва карона надид

که آن را میان و کرانه ندید

Ҳамаи ҳарч бояд бадв дар фарох

همه هرچ باید بدو در فراخ

Пар аз боғу майдону айвону кох

پر از باغ و میدان و ایوان و کاخ

Фурӯд омаду бомдоди пагоҳ

فرود آمد و بامداد پگاه

Ба наздики он чашма шуд бе сипоҳ

به نزدیک آن چشمه شد بی‌سپاه

Ки деҳқони варои номи ҳайвони ниҳод

که دهقان ورا نام حیوان نهاد

Чу аз бахшиш паҳлавон кард ёд

چو از بخشش پهلوان کرد یاد

Ҳаме буд то гашти хуршеди зард

همی بود تا گشت خورشید زرد

Фурӯ шуд барон чашмаи ложвард

فرو شد بران چشمهٔ لاژورد

зи яздони поки он шигифтӣ бидид

ز یزدان پاک آن شگفتی بدید

Ки хуршеди гашт аз ҷаҳони нопадид

که خورشید گشت از جهان ناپدید

Биёмад ба лшкргаҳи хеши боз

بیامد به لشکرگه خویش باز

Дилии пари зи андешаҳои дароз

دلی پر ز اندیشه‌های دراز

Шаб тира кард аз ҷаҳондори ёд

شب تیره کرد از جهاندار یاد

Пас андеша бар оби ҳайвони ниҳод

پس اندیشه بر آب حیوان نهاد

Шикеби зи лашгари ҳронкс ки дид

شکیبا ز لشگر هرانکس که دید

Нахуст аз миёни сипаҳи баргузед

نخست از میان سپه برگزید

Чиҳил рӯзаи афзӯн хӯриш барграфт

چهل روزه افزون خورش برگرفت

Биёмад дмон то чаҳ бинад шигифт

بیامد دمان تا چه بیند شگفت

Сипаҳро барон шористон ҷой кард

سپه را بران شارستان جای کرد

Яке пеши рӯи чуст бар пой кард

یکی پیش رو چست بر پای کرد

Варои андари он Хизри бади рои зан

ورا اندر آن خضر بد رای زن

Сари номдорони он анҷуман

سر نامداران آن انجمن

Сикандар биёмад ба фармони ӯй

سکندر بیامد به فرمان اوی

Дилу ҷони супурда ба паймони ӯй

دل و جان سپرده به پیمان اوی

Бадв гуфт к-эии марди бедордил

بدو گفت کای مرد بیداردل

Яке тези гардони бад-ӣни кори дил

یکی تیز گردان بدین کار دل

Агар оби ҳайвон ба чанги оварем

اگر آب حیوان به چنگ آوریم

Басӣ бар парастиши диранги оварем

بسی بر پرستش درنگ آوریم

Намирад касе кӯи равони пурвирд

نمیرد کسی کو روان پرورد

Ба яздони паноҳади зи роҳи хирад

به یزدان پناهد ز راه خرد

Ду меҳраст бо ман ки чун офтоб

دو مهرست با من که چون آفتاب

Битобад шаби тира чун бинад об

بتابد شب تیره چون بیند آب

Яке зон ту баргир ва дар пеш бош

یکی زان تو برگیر و در پیش باش

Нигаҳбони ҷону тан хеш бош

نگهبان جان و تن خویش باش

Дигар муҳра бошад марои шамъи роҳ

دگر مهره باشد مرا شمع راه

Ба торик андар шавам бо сипоҳ

به تاریک اندر شوم با سپاه

Бубинем то кирдигори ҷаҳон

ببینیم تا کردگار جهان

Бад-ӣни ошкоро чаҳ дорад ниҳон

بدین آشکارا چه دارد نهان

Тӯии пеши рӯгар паноҳ ман ӯст

توی پیش رو گر پناه من اوست

Намояндаи ройу роҳ ман ӯст

نمایندهٔ رای و راه من اوست

Чу лашгари сӯии оби ҳайвони гузашт

چو لشگر سوی آب حیوان گذشت

Хурӯш омад аллоҳи Акбари зи дашт

خروش آمد الله اکبر ز دشت

Чу аз манзилии Хизри бардоштӣ

چو از منزلی خضر برداشتی

Хӯришҳо зи ҳаргунаи бгзоштӣ

خورشها ز هرگونه بگذاشتی

Ҳаме рафт азин сони ду рӯз ва ду шаб

همی رفت ازین سان دو روز و دو شب

Касеро ба хӯрдан наҷунбед лаб

کسی را به خوردن نجنبید لب

Се дигар ба торикии андари ду роҳ

سه دیگر به تاریکی اندر دو راه

Падед омад ва гум шуд аз Хизри шоҳ

پدید آمد و گم شد از خضر شاه

Паямбари сӯии об ҳайвон кашид

پیمبر سوی آب حیوان کشید

Сари зиндагонӣ ба кайвон кашид

سر زندگانی به کیوان کشید

Барон оби равшани сар ва тан бишуст

بران آب روشن سر و تن بشست

Нигаҳдори ҷузи пок яздон наҷуст

نگهدار جز پاک یزدان نجست

Бихӯраду бросўду баргашти зуд

بخورد و برآسود و برگشت زود

Ситоиши ҳамеи боФрин бар фузуд

ستایش همی بافرین بر فزود