Сикандар чу бишунид шуд сӯии кӯҳ

سکندر چو بشنید شد سوی کوه

Ба дидор бар теғ шуд бе гуруҳ

به دیدار بر تیغ شد بی‌گروه

СроФилро дид сӯрӣ ба даст

سرافیل را دید صوری به دست

БроФрохтаҳи сари з ҷой нишаст

برافراخته سر ز جای نشست

Пар аз боди лаби дидагони прзнм

پر از باد لب دیدگان پرزنم

Ки фармони яздон кӣ ояд ки дам

که فرمان یزدان کی آید که دم

Чу бар кӯҳ рӯй Сикандар бидид

چو بر کوه روی سکندر بدید

Чу раъди хурушон фиғон баркашид

چو رعد خروشان فغان برکشید

Ки эй бандаи оз чандин макуш

که ای بندهٔ آز چندین مکوش

Ки рӯзӣ ба гӯш оядат як хурӯш

که روزی به گوش آیدت یک خروش

Ки чандин маранҷ аз паии тоҷу тахт

که چندین مرنج از پی تاج و تخت

Ба рафтани бёроӣ ва барбанд рахт

به رفتن بیارای و بربند رخت

Чунин дод посухи бадви шаҳриёр

چنین داد پاسخ بدو شهریار

Ки баҳри ман ин омад аз рӯзгор

که بهر من این آمد از روزگار

Ки ҷузи ҷунбишу гардиши андари ҷаҳон

که جز جنبش و گردش اندر جهان

Набинам ҳамеи ошкору ниҳон

نبینم همی آشکار و نهان

Азон кӯҳ бо нола омад фурӯд

ازان کوه با ناله آمد فرود

Ҳаме дод некии диҳишро дуруд

همی داد نیکی دهش را درود

Барон роҳ торик биниҳод рӯй

بران راه تاریک بنهاد روی

Ба пеши андаруни мардуми роҳи ҷӯй

به پیش اندرون مردم راه‌جوی

Чу омад ба торикии андари сипоҳ

چو آمد به تاریکی اندر سپاه

Хурӯшии баромади зи кӯҳи сиёҳ

خروشی برآمد ز کوه سیاه

Ки ҳаркас ки бардорад аз кӯҳи санг

که هرکس که بردارد از کوه سنگ

Пушаймон шавад з онк дорад ба чанг

پشیمان شود ز آنک دارد به چنگ

Вагар барнадорад пушаймон шавад

وگر برندارد پشیمان شود

Ба ҳар дарди дили сӯй дармон шавад

به هر درد دل سوی درمان شود

Сипаҳи сӯй овоз биниҳод гӯш

سپه سوی آواز بنهاد گوش

Пурандеша шуд ҳаркасӣ зон хурӯш

پراندیشه شد هرکسی زان خروش

Ки бардорад он санг агар бугзарад

که بردارد آن سنگ اگر بگذرد

Паии ранҷ ноомада нашимурд

پی رنج ناآمده نشمرد

Яке гуфт кин ранҷ ҳаст аз гуноҳ

یکی گفت کین رنج هست از گناه

Пушаймонӣу санги бурдан ба роҳ

پشیمانی و سنگ بردن به راه

Дигар гуфт лухтӣ бибояд кашид

دگر گفت لختی بباید کشید

Магари дард ва ранҷиш набояд чашид

مگر درد و رنجش نباید چشید

Яке барад зон сангу дигари набард

یکی برد زان سنگ و دیگر نبرد

Яке дигар аз коҳилӣ дошт хирад

یکی دیگر از کاهلی داشت خرد

Чу аз оби ҳайвон ба ҳомӯн шуданд

چو از آب حیوان به هامون شدند

зи торикии роҳ берун шуданд

ز تاریکی راه بیرون شدند

Биҷустанд ҳаркас бару остӣ

بجستند هرکس بر و آستی

Падедор шуд кажӣу костӣ

پدیدار شد کژی و کاستی

Канори яке пари зи ёқӯт буд

کنار یکی پر ز یاقوت بود

Якеро пар аз гавҳари нобсўд

یکی را پر از گوهر نابسود

Пушаймон шуд онкас ки кам дошт ӯй

پشیمان شد آنکس که کم داشت اوی

Забарҷади чунон хори бгзошти ӯй

زبرجد چنان خار بگذاشت اوی

Пушаймонтар онкас ки худ барнадошт

پشیمان‌تر آنکس که خود برنداشت

Азон гавҳари пурбаҳои сари бгошт

ازان گوهر پربها سر بگاشت

Ду ҳафта бар он ҷойгаҳ бар бимонад

دو هفته بر آن جایگه بر بماند

Чу осӯдатар гашт лашкар баранд

چو آسوده‌تر گشت لشکر براند