Бидонаст каши марг наздик шуд

بدانست کش مرگ نزدیک شد

Брўбри ҳамеи рӯз торик шуд

بروبر همی روز تاریک شد

Барон будаш андеша кандар ҷаҳон

بران بودش اندیشه کاندر جهان

Намонад касе аз нажоди маон

نماند کسی از نژاد مهان

Ки лашкар кашад ҷангро сӯии рӯм

که لشکر کشد جنگ را سوی روم

Наад пай барон хоки ободи бум

نهد پی بران خاک آباد بوم

Чу мағзи андарин кор худкома кард

چو مغز اندرین کار خودکامه کرد

Ҳам ангаи столисро нома кард

هم‌انگه سطالیس را نامه کرد

Ҳронкси куҷои бади зи тухми каён

هرانکس کجا بد ز تخم کیان

Бифармудашон то бибандади миён

بفرمودشان تا ببندد میان

Ҳама рӯйро сӯй дарга кунанд

همه روی را سوی درگه کنند

зи бадҳо гумоняш кӯтаҳ кунанд

ز بدها گمانیش کوته کنند

Чу ин номаи бурданд назд ҳаким

چو این نامه بردند نزد حکیم

Дил арстолис шуд ба ду ним

دل ارسطالیس شد به دو نیم

Ҳам андари замони посух нома кард

هم‌اندر زمان پاسخ نامه کرد

зи мижгон ту гуфтӣ сар хома кард

ز مژگان تو گفتی سر خامه کرد

Ки он номаи шоҳ гиҳон расед

که آن نامهٔ شاه گیهان رسید

зи бдкоми дасташ бибояд кашид

ز بدکام دستش بباید کشید

Азон бад ки кардӣ миндиш низ

ازان بد که کردی میندیش نیز

Аз андешаи дарвешро бахши чиз

از اندیشه درویش را بخش چیز

Бипарҳезу ҷонро ба яздон сипор

بپرهیز و جان را به یزدان سپار

Ба гетии ҷуз аз тухми некии макор

به گیتی جز از تخم نیکی مکار

Ҳама марг ройем то зинда ем

همه مرگ راییم تا زنده‌ایم

Ба бечорагӣ дар сроФгндаҳ ем

به بیچارگی در سرافگنده‌ایم

На ҳаркас ки шуд подшоҳии бабрад

نه هرکس که شد پادشاهی ببرد

Бирафту бузургӣ касеро супурд

برفت و بزرگی کسی را سپرد

Бипарҳезу хӯни бузургони марез

بپرهیز و خون بزرگان مریز

Ки нафрин буд бар ту то растхез

که نفرین بود بر تو تا رستخیز

Ва дигар ки чун андари Эрони сипоҳ

و دیگر که چون اندر ایران سپاه

Набошад ҳамон шоҳ дар пеши гоҳ

نباشد همان شاه در پیش‌گاه

зи тарку зи ҳинду зи сақлобу чин

ز ترک و ز هند و ز سقلاب و چین

Сипоҳ ояд аз ҳар сӯии ҳам чунин

سپاه آید از هر سوی هم‌چنین

Ба рӯм ояд онкас ки Эрон гирифт

به روم آید آنکس که ایران گرفت

Агар кин бсичд набошад шигифт

اگر کین بسیچد نباشد شگفت

Ҳронкс ки ҳаст аз нажоди каён

هرآنکس که هست از نژاد کیان

Набояд ки аз бод ёбад зиён

نباید که از باد یابد زیان

Бузургону озодагонро бихон

بزرگان و آزادگان را بخوان

Ба бахш ва ба сур ва ба рой ва ба хон

به بخش و به سور و به رای و به خوان

Сазовор ҳар меҳтарии кишварӣ

سزاوار هر مهتری کشوری

Бёроӣ ва оғоз кун дафтарӣ

بیارای و آغاز کن دفتری

Ба номи бузургону озодагон

به نام بزرگان و آزادگان

Казишон ҷаҳон ёфтӣ ройгон

کزیشان جهان یافتی رایگان

Якеро мада бар дигар дастгоҳ

یکی را مده بر دگر دستگاه

Касеро махон бар ҷаҳон низ шоҳ

کسی را مخوان بر جهان نیز شاه

Сипар кун каёнро ҳамаи пеши бум

سپر کن کیان را همه پیش بوم

Чу хоҳӣ ки лашкар наёяд ба рӯм

چو خواهی که لشکر نیاید به روم

Сикандар чу посух барон гӯна ёфт

سکندر چو پاسخ بران گونه یافت

Ба андешау рои дигари шитофт

به اندیشه و رای دیگر شتافت

Бузургону озодагонро зи даҳр

بزرگان و آزادگان را ز دهر

Касеро каш аз мардумӣ буд баҳр

کسی را کش از مردمی بود بهر

Бифармуд то пеш ӯ хонданд

بفرمود تا پیش او خواندند

Ба ҷои сазовори бншонднд

به جای سزاوار بنشاندند

Яке аҳд бинвишт то ҳар яке

یکی عهد بنوشت تا هر یکی

Фузӯнӣ наҷуед зи даҳри андакӣ

فزونی نجوید ز دهر اندکی

Барон номдорони ҷӯяндаи ком

بران نامداران جوینده کام

Мулӯк тавоиф ниҳоданд ном

ملوک طوایف نهادند نام

Ҳамон шаби Сикандар ба Бобул расед

همان شب سکندر به بابل رسید

Маонро ба дидори худ шод дид

مهان را به دیدار خود شاد دید

Яке кӯдак омад заниро ба шаб

یکی کودک آمد زنی را به شب

Бадв монад ҳаркас ки дидаш аҷаб

بدو ماند هرکس که دیدش عجب

Сараш чун сари шер ва бар пои сам

سرش چون سر شیر و بر پای سم

Чу мардум бару китф ва чун гови дам

چو مردم بر و کتف و چون گاو دم

Бамурд аз шигифтии ҳам онгаҳ ки зод

بمرد از شگفتی هم‌آنگه که زاد

Сазад гар набошад азон зани нажод

سزد گر نباشد ازان زن نژاد

Ббрднди ҳам дар замон назд шоҳ

ببردند هم در زمان نزد شاه

Бадв кард шоҳ аз шигифтии нигоҳ

بدو کرد شاه از شگفتی نگاه

Ба фолаш бад омад ҳам ангоҳ гуфт

به فالش بد آمد هم‌انگاه گفت

Ки ин бача дар хок бояд наҳуфт

که این بچه در خاک باید نهفت

зи ахтаршиносони басӣ пеш хонд

ز اخترشناسان بسی پیش خواند

Вазони кӯдаки мурда чанде баранд

وزان کودک مرده چندی براند

Ситораи шимур зон ғамии гашти сахт

ستاره‌شمر زان غمی گشت سخت

Бапушед бар хусрави неки бахт

بپوشید بر خسرو نیک‌بخت

з ахтаршиносон бипурсед ва гуфт

ز اخترشناسان بپرسید و گفت

Кигар ҳеҷ монад сухан дар наҳуфт

که گر هیچ ماند سخن در نهفت

Ҳам акнӯн бабрами саронатони зи тан

هم‌اکنون ببرم سرانتان ز تن

Наёбед ҷузи коми шерони кафан

نیابید جز کام شیران کفن

Ситораи шимур чун барошуфт шоҳ

ستاره‌شمر چون برآشفت شاه

Бадв гуфт к-эии номвари пешгоҳ

بدو گفت کای نامور پیشگاه

Ту бар ахтари шери зодии нахуст

تو بر اختر شیر زادی نخست

Бар мӯбадон ва радон шуд дуруст

بر موبدان و ردان شد درست

Сари кӯдаки мурдаи бинӣ чу шер

سر کودک مرده بینی چو شیر

Бигардади сари подшоҳяти зер

بگردد سر پادشاهیت زیر

Пурошӯб гардад замини чандгоҳ

پرآشوب گردد زمین چندگاه

Чунин то нишинад яке пешгоҳ

چنین تا نشیند یکی پیشگاه

Ситораи шимур беш азин ҳрк буд

ستاره‌شمر بیش ازین هرک بود

Ҳаме гуфт ва онро нишона намӯд

همی گفت و آن را نشانه نمود

Сикандар чу бишунид зон шуд ғамӣ

سکندر چو بشنید زان شد غمی

Ба рой ва ба мағзаш даромад камӣ

به رای و به مغزش درآمد کمی

Чунин гуфт каз марги худ чора нест

چنین گفت کز مرگ خود چاره نیست

Марои дили пари андешаи зин бора нест

مرا دل پر اندیشه زین باره نیست

Маро беш азин зиндагонӣ набӯд

مرا بیش ازین زندگانی نبود

Замона накоҳад нахоҳад фузуд

زمانه نکاهد نخواهد فزود