Ба Бобули ҳам ан рӯз шуд дардманд

به بابل هم‌ان روز شد دردمند

Бидонаст комад ба танагии газанд

بدانست کامد به تنگی گزند

Дабири ҷаҳондидаро пеш хонд

دبیر جهاندیده را پیش خواند

Ҳрончш ба дил буд бо ӯ баранд

هرانچش به دل بود با او براند

Ба модари яке нома фармуд ва гуфт

به مادر یکی نامه فرمود و گفت

Ки огоҳӣ марг натавон наҳуфт

که آگاهی مرگ نتوان نهفت

зи гетии марои баҳраи ин бад ки буд

ز گیتی مرا بهره این بد که بود

Замон чун накоҳад нишоед фузуд

زمان چون نکاهد نشاید فزود

Ту аз марги ман ҳеҷ ғамгин машав

تو از مرگ من هیچ غمگین مشو

Ки андари ҷаҳони ин сухан нест нав

که اندر جهان این سخن نیست نو

Ҳронкс ки зояд бибоядаш мард

هرانکس که زاید ببایدش مرد

Агар шаҳриёрастгар марди хирад

اگر شهریارست گر مرد خرد

Бигӯям кунун бо бузургони рӯм

بگویم کنون با بزرگان روم

Ки чун бозгарданд зини марзу бум

که چون بازگردند زین مرز و بوم

Наҷӯянд ҷузи ройу фармони ту

نجویند جز رای و فرمان تو

Касе барнагардад зи паймони ту

کسی برنگردد ز پیمان تو

Ҳронкс ки буданд зи эрониён

هرانکس که بودند ز ایرانیان

Казишон бадии рӯмёнро зиён

کزیشان بدی رومیان را زیان

Супурдам ба ҳар меҳтарии кишварӣ

سپردم به هر مهتری کشوری

Ки гардад бар он подшоҳии сиррӣ

که گردد بر آن پادشاهی سری

Ҳамоно ниёзаш наёяд ба рӯм

همانا نیازش نیاید به روم

Бросоиди он кишвару марзу бум

برآساید آن کشور و مرز و بوم

Марои мурда дар хоки Мисри огнид

مرا مرده در خاک مصر آگنید

зи гуфтори ман ҳеҷ мпрогнид

ز گفتار من هیچ مپراگنید

Ба солии зи динори ман садҳазор

به سالی ز دینار من صدهزار

Бубахшед бар мардуми хяши кор

ببخشید بر مردم خیش‌کار

Гар ояд яке равшанакро писар

گر آید یکی روشنک را پسر

Буд бе гумони зиндаи номи падар

بود بی‌گمان زنده نام پدر

Набояд ки бошад ҷузви шоҳи рӯм

نباید که باشد جزو شاه روم

Ки ӯ тоза гирданд он марзу бум

که او تازه گرداند آن مرز و بوم

Вагар духтар ояд ба ҳангоми бӯс

وگر دختر آید به هنگام بوس

Ба пайванд бо тухмаи Филқўс

به پیوند با تخمهٔ فیلقوس

Ту фарзанди хониш на домоди ман

تو فرزند خوانش نه داماد من

Бадв тоза кун дар ҷаҳони ёди ман

بدو تازه کن در جهان یاد من

Дигар духтар кедро бе газанд

دگر دختر کید را بی‌گزند

Фиристед назд падари арҷманд

فرستید نزد پدر ارجمند

Абои ёрау бардау неки хоҳ

ابا یاره و برده و نیک‌خواه

Аммори бсичид боӯ ба роҳ

عماری بسیچید بااو به راه

Ҳамон афсару гавҳару симу зар

همان افسر و گوهر و سیم و زر

Ки оварда буд ӯ зи пеши падар

که آورده بود او ز پیش پدر

Ба рафтани чунуи гашти ҳамдостон

به رفتن چنو گشت همداستان

Фиристед бо ӯ ба Ҳиндӯстон

فرستید با او به هندوستان

Ман эдар ҳама кор кардам ба барг

من ایدر همه کار کردم به برگ

Ба бечорагии дили ниҳодам ба марг

به بیچارگی دل نهادم به مرگ

Нахусти онки тобут заррин кунанд

نخست آنک تابوت زرین کنند

Кафан бар танами анбар огӣн кунанд

کفن بر تنم عنبر آگین کنند

зи зарбафти чинии сазовори ман

ز زربفت چینی سزاوار من

Касе кӯ бипечад зи тимори ман

کسی کو بپیچد ز تیمار من

Дару банди тобути моро ба қӣр

در و بند تابوت ما را به قیر

Бигиранду кофуру машку абир

بگیرند و کافور و مشک و عبیر

Нахусти огннди андрўи ангабин

نخست آگنند اندرو انگبین

Зибри ангабини зери дебои чин

زبر انگبین زیر دیبای چین

Азон пас тан ман ниҳанд андарон

ازان پس تن من نهند اندران

Саромади сухан чун баромади равон

سرآمد سخن چون برآمد روان

Ту панди ман эй модари пурхирад

تو پند من ای مادر پرخرد

Нигаҳи дор то рӯз ман бугзарад

نگه‌دار تا روز من بگذرد

зи чизе ки оварадам аз ҳинду чин

ز چیزی که آوردم از هند و چین

зи турону Эрону макрони замин

ز توران و ایران و مکران زمین

Бидор ва бубахш ончи афзӯн буд

بدار و ببخش آنچ افزون بود

Вази андозаи хеши берун буд

وز اندازهٔ خویش بیرون بود

Ба ту ҳоҷати онстм эй меҳрбон

به تو حاجت آنستم ای مهربان

Ки бедор бошӣу равшани равон

که بیدار باشی و روشن‌روان

Надории тани хешро ранҷаи бас

نداری تن خویش را رنجه بس

Ки андар ҷаҳон нест ҷовиди кас

که اندر جهان نیست جاوید کس

Равонами равони туро бе гумон

روانم روان ترا بی‌گمان

Бибинад чу танг андар ояд замон

ببیند چو تنگ اندر آید زمان

Шикебе аз меҳри номӣ тар аст

شکیبایی از مهر نامی‌تر است

Сбкср буд ҳрк ӯ кеҳтар аст

سبکسر بود هرک او کهتر است

Турои меҳри бад бар танами солу моҳ

ترا مهر بد بر تنم سال و ماه

Кунун ҷони поками з яздон бихоҳ

کنون جان پاکم ز یزدان بخواه

Бад-ӣн хостан бош фарёдрас

بدین خواستن باش فریادرس

Ки фарёдрас бошудам дасти рас

که فریادرس باشدم دست‌رس

Нигар то ки бинӣ ба гирди ҷаҳон

نگر تا که بینی به گرد جهان

Ки ӯ нест аз марги хастаи равон

که او نیست از مرگ خسته‌روان

Чу нома ба меҳр андар овараду банд

چو نامه به مهر اندر آورد و بند

Бифармуд то бар сутур наванд

بفرمود تا بر ستور نوند

зи Бобул ба рӯм оваранд огаҳӣ

ز بابل به روم آورند آگهی

Ки тира шуд он фари шоҳаншаҳӣ

که تیره شد آن فر شاهنشهی