Чу огоҳ шуд лашкар аз дарди шоҳ

چو آگاه شد لشکر از درد شاه

Ҷаҳони гашт бар номдорони сиёҳ

جهان گشت بر نامداران سیاه

Ба тахт бузургӣ ниҳоданд рӯй

به تخت بزرگی نهادند روی

Ҷаҳон шуд саросари пар аз гуфт вгўӣ

جهان شد سراسر پر از گفت‌وگوی

Сикандар чу аз лашкар огоҳ шуд

سکندر چو از لشکر آگاه شد

Бидонаст каши рӯз кӯтоҳ шуд

بدانست کش روز کوتاه شد

Бифармуд то тахт берун баранд

بفرمود تا تخت بیرون برند

Аз айвони шоҳӣ ба ҳомӯн баранд

از ایوان شاهی به هامون برند

зи беморӣ ӯ ғамӣ шуд сипоҳ

ز بیماری او غمی شد سپاه

Ки бе ранги диданди рухсори шоҳ

که بی‌رنگ دیدند رخسار شاه

Ҳамаи дашт яксар хурушон шуданд

همه دشت یکسر خروشان شدند

Чу бар оташи тез ҷӯшон шуданд

چو بر آتش تیز جوشان شدند

Ҳаме гуфт ҳаркас ки бади рӯзгор

همی گفت هرکس که بد روزگار

Ки аз рӯмён кам шавад шаҳриёр

که از رومیان کم شود شهریار

Фрозомди он гардиш бахт шавам

فرازآمد آن گردش بخت شوم

Ки вайрон шавад зин сипас марзи рӯм

که ویران شود زین سپس مرز روم

Ҳамаи душманони ком дил ёфтанд

همه دشمنان کام دل یافتند

Расиданд ҷое ки бишитофтанд

رسیدند جایی که بشتافتند

Бмобр кунун талх гардад ҷаҳон

بمابر کنون تلخ گردد جهان

Хурушон шавем ошкору ниҳон

خروشان شویم آشکار و نهان

Чунин гуфт қайсар ба овои нарм

چنین گفت قیصر به آوای نرم

Ки тарснда бошед бо ройу шарм

که ترسنده باشید با رای و شرم

зи андарзи ман србср магзаред

ز اندرز من سربسر مگذرید

Чу хоҳед каз ҷону тани брхўрид

چو خواهید کز جان و تن برخورید

Пас аз ман шуморо ҳаминаст кор

پس از من شما را همینست کار

На бо ман ҳаме бад кунад рӯзгор

نه با من همی بد کند روزگار

Бигуфт ину ҷонаши баромади зи тан

بگفت این و جانش برآمد ز تن

Шуд он номвари шоҳи лшкршкн

شد آن نامور شاه لشکرشکن

зи лашкари саросари баромади хурӯш

ز لشکر سراسر برآمد خروش

зи фарёд лашкар бадаред гӯш

ز فریاد لشکر بدرید گوش

Ҳамаи хок бар сари ҳаме бехтанад

همه خاک بر سر همی بیختند

зи мижгони ҳамеи хӯн дил рехтанд

ز مژگان همی خون دل ریختند

Заданд оташи андар сарой нишаст

زدند آتش اندر سرای نشست

Ҳазор аспро дам буриданд паст

هزار اسپ را دم بریدند پست

Ниҳода бар аспони нигунсори зин

نهاده بر اسپان نگونسار زین

Ту гуфтӣ ҳамеи брхрўшди замин

تو گفتی همی برخروشد زمین

Ббрднди сандӯқи заррин ба дашт

ببردند صندوق زرین به دشت

Ҳамеи нола аз осмони бргзшт

همی ناله از آسمان برگذشت

Скўбо бишусташ ба равшани гулоб

سکوبا بشستش به روشن گلاب

Прагаанд бар таниши кофури ноб

پراگند بر تنش کافور ناب

зи дебоӣ зарбафт кардаш кафан

ز دیبای زربفت کردش کفن

Хурушон барон шаҳриёри анҷуман

خروشان بران شهریار انجمن

Тани номвари зери дебои чин

تن نامور زیر دیبای چین

Ниҳоданд то пой дар ангабин

نهادند تا پای در انگبین

Сари танг тобут карданд сахт

سر تنگ تابوت کردند سخت

Шуд он сояи густари диловари дарахт

شد آن سایه گستر دلاور درخت

НаМонӣ ҳаме дар сарои сипанҷ

نمانی همی در سرای سپنج

Чаҳ ёзӣ ба тахт ва чаҳ нозӣ ба ганҷ

چه یازی به تخت و چه نازی به گنج

Чу тобут зон дашт бардоштанд

چو تابوت زان دشت برداشتند

Ҳамаи даст бар дасти бгзоштнд

همه دست بر دست بگذاشتند

Ду овоз шуд рӯмӣу порсӣ

دو آواز شد رومی و پارسی

Суханашони зи тобути бади як басӣ

سخنشان ز تابوت بد یک بسی

Ҳронкс ки ӯ порсӣ буд гуфт

هرانکس که او پارسی بود گفت

Ки ӯро ҷуз эдар набояд наҳуфт

که او را جز ایدر نباید نهفت

Чу эдар буд хоки шоҳаншаҳон

چو ایدر بود خاک شاهنشهان

Чаҳ тозанд тобути гирди ҷаҳон

چه تازند تابوت گرد جهان

Чунин гуфт рӯмии яке раҳнамоӣ

چنین گفت رومی یکی رهنمای

Ки эдар нуҳуфтан варо нест рой

که ایدر نهفتن ورا نیست رای

Агар бишанвед онч гӯям дуруст

اگر بشنوید آنچ گویم درست

Сикандар дар он хоки резад ки раст

سکندر در آن خاک ریزد که رست

Яке порсӣ низ гуфт ин сухан

یکی پارسی نیز گفت این سخن

Кигар чндгўиӣ наёяд ба бен

که گر چندگویی نیاید به بن

Намоями шуморо яке марғзор

نمایم شما را یکی مرغزار

зи шоҳону пешинагони ёдгор

ز شاهان و پیشینگان یادگار

Варо ҷурм хонд ҷаҳондидаи пер

ورا جرم خواند جهاندیده پیر

Бадви андаруни бешау обгир

بدو اندرون بیشه و آبگیر

Чу пурсӣ туро посух ояд зи кӯҳ

چو پرسی ترا پاسخ آید ز کوه

Ки овоз ӯ башнавад ҳар гуруҳ

که آواز او بشنود هر گروه

Биёред мари пери фартут ро

بیارید مر پیر فرتوت را

Ҳам эдар бидоред тобут ро

هم ایدر بدارید تابوت را

Бипурсед агар кӯҳ посух диҳад

بپرسید اگر کوه پاسخ دهد

Шуморо бад-ӣни рои фаррух наад

شما را بدین رای فرخ نهد

Бирафтанд пӯён ба кирдори Ғарм

برفتند پویان به کردار غرم

Бидон бешаи каш боз хонанд ҷурм

بدان بیشه کش باز خوانند جرم

Бигуфтанд посух чунин дод боз

بگفتند پاسخ چنین داد باز

Ки тобути шоҳон чаҳ доред роз

که تابوت شاهان چه دارید راز

Ки хоки Сикандар ба Искандарӣаст

که خاک سکندر به اسکندریست

Куҷо карда бади рӯзгорӣ ки зист

کجا کرده بد روزگاری که زیست

Чу овоз бишунид лашкар бирафт

چو آواز بشنید لشکر برفت

Ббрднд зон бешаи сандӯқи тафт

ببردند زان بیشه صندوق تفت