Чу нома бар кед ҳиндӣ расед
چو نامه بر کید هندی رسید
Фиристодаи подшоро бидид
فرستادهٔ پادشا را بدید
Фаровонаши бстўду бнўохтш
فراوانش بستود و بنواختش
Ба некӣ бар хеши бншохтш
به نیکی بر خویش بنشاختش
Бадв гуфт шодами зи фармони ӯй
بدو گفت شادم ز فرمان اوی
Замонӣ нигарадам зи паймони ӯй
زمانی نگردم ز پیمان اوی
Валикини барин гӯнаи носохта
ولیکن برین گونه ناساخته
Биёями дмони гардани афрохта
بیایم دمان گردن افراخته
Набошад писанди ҷаҳони офарин
نباشد پسند جهانآفرین
На наздики он подшоҳи замин
نه نزدیک آن پادشاه زمین
Ҳам анга бифармуд то шуд дабир
همانگه بفرمود تا شد دبیر
Қалами хости ҳиндӣу чинии ҳарир
قلم خواست هندی و چینی حریر
Марони номаро зуд посух навишт
مران نامه را زود پاسخ نوشت
Биёрост бар сони боғи биҳишт
بیاراست بر سان باغ بهشت
Нахуст офарин кард бар кирдигор
نخست آفرین کرد بر کردگار
Худованди пирӯз ва ба рӯзгор
خداوند پیروز و به روزگار
Худованд бахшандау додгар
خداوند بخشنده و دادگر
Худованди мардӣу ҳушу ҳунар
خداوند مردی و هوش و هنر
Дигар гуфт каз номвари подшо
دگر گفت کز نامور پادشا
Напечад сари мардуми порсо
نپیچد سر مردم پارسا
Нишоед ки дорем чизеи дареғ
نشاید که داریم چیزی دریغ
зи дорандаи лашкару тоҷу теғ
ز دارندهٔ لشکر و تاج و تیغ
Маро чор чизаст кандар ҷаҳон
مرا چار چیزست کاندر جهان
Касеро набӯд ошкору ниҳон
کسی را نبود آشکار و نهان
Набошад касеро пас аз ман ба низ
نباشد کسی را پس از من به نیز
Бад-ӣни гӯнаи андари ҷаҳони чори чиз
بدین گونه اندر جهان چار چیز
Фиристам чу фармон диҳад пеши ӯй
فرستم چو فرمان دهد پیش اوی
Азон тоза гардад дилу кеши ӯй
ازان تازه گردد دل و کیش اوی
Азон пас чу Фрмоидми шаҳриёр
ازان پس چو فرمایدم شهریار
Биёям парастиш кунам бандаи вор
بیایم پرستش کنم بندهوار