Баромади барин низ як чандгоҳ

برآمد برین نیز یک چندگاه

Шабистони Эраҷ нигаҳ кард шоҳ

شبستان ایرج نگه کرد شاه

Яке хубу чеҳра парастанда дид

یکی خوب و چهره پرستنده دید

Куҷои ном ӯ буд моҳи офарид

کجا نام او بود ماه‌آفرید

Ки Эраҷ бирав меҳр бисёр дошт

که ایرج برو مهر بسیار داشت

Қазоро канизаки азу бор дошт

قضا را کنیزک ازو بار داشت

Парии чеҳраро бача буд дар ниҳон

پری چهره را بچه بود در نهان

Аз он шод шуд шаҳриёри ҷаҳон

از آن شاد شد شهریار جهان

Аз он хуб рух шуд дилаши пурумед

از آن خوب‌رخ شد دلش پرامید

Ба кин писар дод дилро навид

به کین پسر داد دل را نوید

Чу ҳангома зодан омад падед

چو هنگامهٔ زادن آمد پدید

Яке духтар омад зи моҳи офарид

یکی دختر آمد ز ماه آفرید

Ҷаҳонӣ гирифтанд парварданаш

جهانی گرفتند پروردنش

Баромад ба нозу бузургии таниш

برآمد به ناز و بزرگی تنش

Мари он моҳи рухро зи сар то ба пой

مر آن ماه‌رخ را ز سر تا به پای

Ту гуфтӣ магари аирҷстӣ ба ҷой

تو گفتی مگر ایرجستی به جای

Чу бар ҷуст ва омадаш ҳангоми шӯй

چو بر جست و آمدش هنگام شوی

Чу парвин шудаш рӯй ва чун машки мӯӣ

چو پروین شدش روی و چون مشک موی

Ниё номзад кард шӯяши пашанг

نیا نامزد کرد شویش پشنگ

Бадв дод ва чанде баромади диранг

بدو داد و چندی برآمد درنگ

Яке пӯри зоди он ҳунарманди моҳ

یکی پور زاد آن هنرمند ماه

Чигуна сазовори тахту кулоҳ

چگونه سزاوار تخت و کلاه

Чу аз модар меҳрбон шуд ҷудо

چو از مادر مهربان شد جدا

Сабки тохтндш ба назд ниё

سبک تاختندش به نزد نیا

Бадв гуфт мӯбад ки эй тоҷўр

بدو گفت موبد که ای تاجور

Яке шодкни дил ба Эраҷи нигар

یکی شادکن دل به ایرج نگر

Ҷаҳони бахшро лаби пар аз ханда шуд

جهان‌بخش را لب پر از خنده شد

Ту гуфтӣ магари Эраҷаш зинда шуд

تو گفتی مگر ایرجش زنده شد

Ниҳоди он гиронмояро барканор

نهاد آن گرانمایه را برکنار

Ниёйиш ҳаме кард бо кирдигор

نیایش همی کرد با کردگار

Ҳаме гуфт кин рӯзи фархундаи бод

همی گفت کاین روز فرخنده باد

Дили бадсиголони мо кандаи бод

دل بدسگالان ما کنده باد

Ҳамон каз ҷаҳон офарин кард ёд

همان کز جهان آفرین کرد یاد

Ббхшўду дидаи бадв боз дод

ببخشود و دیده بدو باز داد

Фаридун чу равшани ҷаҳонро бидид

فریدون چو روشن جهان را بدید

Ба чеҳри нўомд сабк бингаред

به چهر نوآمد سبک بنگرید

Чунин гуфт каз поки моаму падар

چنین گفت کز پاک مام و پدر

Яке шох шоиста омад ба бар

یکی شاخ شایسته آمد به بر

намеравшан омад зи пурмояи ҷом

می روشن آمد ز پرمایه جام

Мари он чеҳр дорад манӯчеҳри ном

مر آن چهر دارد منوچهر نام

Чунон прўрдидш ки боди ҳаво

چنان پروریدش که باد هوا

Бирав бар гузаштӣ набӯдӣ раво

برو بر گذشتی نبودی روا

Парастандае каш ба бар доштӣ

پرستنده‌ای کش به بر داشتی

Заминро ба пай ҳеҷ нагузоштӣ

زمین را به پی هیچ نگذاشتی

Ба пои андараши машки Сорои бадӣ

به پای اندرش مشک سارا بدی

Равон бар сараши чатри дебои бадӣ

روان بر سرش چتر دیبا بدی

Чунин то баромад бирав солиён

چنین تا برآمد برو سالیان

Наомадаш зи ахтари замонии зиён

نیامدش ز اختر زمانی زیان

Ҳунарҳо ки ояд шаҳонро ба кор

هنرها که آید شهان را به کار

Биёмухташ номвари шаҳриёр

بیاموختش نامور شهریار

Чу чашму дили подшо боз шуд

چو چشم و دل پادشا باز شد

Сипаҳ низ бо ӯ ҳам овоз шуд

سپه نیز با او هم آواز شد

Ниёи тахти заррину гурзи гарон

نیا تخت زرین و گرز گران

Бадв доду пирӯзаи тоҷи сарон

بدو داد و پیروزه تاج سران

Саропардаи дибаҳи ҳафт ранг

سراپردهٔ دیبهٔ هفت‌رنگ

Бадви андаруни хаймаҳои паланг

بدو اندرون خیمه‌های پلنگ

Чаҳ аспони тозӣ ба заррини стом

چه اسپان تازی به زرین ستام

Чаҳ шамшери ҳиндӣ ба заррини ниёам

چه شمشیر هندی به زرین نیام

Чаҳ аз ҷавшану тргу рӯмии зира

چه از جوشن و ترگ و رومی زره

Кушоданд мари бандҳоро гиреҳ

گشادند مر بندها را گره

Камонҳои чочии втири хаданг

کمانهای چاچی وتیر خدنگ

Сипарҳои чинӣу жўпини ҷанг

سپرهای چینی و ژوپین جنگ

Барин гӯнаи оростаи ганҷҳо

برین گونه آراسته گنجها

Ки будаш ба гирди омадаи ранҷҳо

که بودش به گرد آمده رنجها

Саросари сазоӣ манӯчеҳр дид

سراسر سزای منوچهر دید

Дили хешро зу пар аз меҳр дид

دل خویش را زو پر از مهر دید

Калид дар ганҷи ороста

کلید در گنج آراسته

Ба ганҷур ӯ дод бо хоста

به گنجور او داد با خواسته

Ҳамаи паҳлавонони лашкараш ро

همه پهلوانان لشکرش را

Ҳамаи номдорони кишвараш ро

همه نامداران کشورش را

Бифармуд то пеш ӯ омаданд

بفرمود تا پیش او آمدند

Ҳама бо дилии кӣна ҷӯ омаданд

همه با دلی کینه‌جو آمدند

Ба шоҳӣ бирав офарини хонданд

به شاهی برو آفرین خواندند

Забарҷад ба тоҷаш барафшонданад

زبرجد به تاجش برافشاندند

Чу ҷашнии бади ин рӯзгори бузург

چو جشنی بد این روزگار بزرگ

Шуда дар ҷаҳони мяши пайдои зи гург

شده در جهان میش پیدا ز گرگ

Сипаҳдор чун Қорани Ковагон

سپهدار چون قارن کاوگان

Спҳкш чу ширўӣ ва чун оўгон

سپهکش چو شیروی و چون آوگان

Чу шуд сохтаи кори лашкари ҳама

چو شد ساخته کار لشکر همه

Баромади сари шаҳриёр аз рама

برآمد سر شهریار از رمه