Чу аз рӯзи рухшанда нимӣ бирафт
چو از روز رخشنده نیمی برفت
Дил ҳар ду ҷангии зи кӣнаи бтФт
دل هر دو جنگی ز کینه بتفت
Ба тадбири як бо дигар сохтанд
به تدبیر یک با دگر ساختند
Ҳамаи рой беҳуда андохтанд
همه رای بیهوده انداختند
Ки чун шаб шавад мо шабихун кунем
که چون شب شود ما شبیخون کنیم
Ҳамаи дашту ҳомӯни пар аз хӯн кунем
همه دشت و هامون پر از خون کنیم
Чу корогҳон огаҳӣ ёфтанд
چو کارآگهان آگهی یافتند
Давони зӣ манӯчеҳр бишитофтанд
دوان زی منوچهر بشتافتند
Расиданди пеши манӯчеҳри шоҳ
رسیدند پیش منوچهر شاه
Бигуфтанд то брншонди сипоҳ
بگفتند تا برنشاند سپاه
Манӯчеҳр бишунид ва бикшод гӯш
منوچهر بشنید و بگشاد گوش
Сӯй чора шуд мард бисёр ҳуш
سوی چاره شد مرد بسیار هوش
Сипаҳро саросар ба Қорани супурд
سپه را سراسر به قارن سپرد
Камӣн гоҳ багазед солори гирд
کمینگاه بگزید سالار گرد
Бабрад аз сарони номвари сӣ ҳазор
ببرد از سران نامور سیهزار
Далерону гардони ханҷари гуроз
دلیران و گردان خنجرگزار
Камӣни гоҳро ҷой шоиста дид
کمینگاه را جای شایسته دید
Саворони ҷангӣ ва боиста дид
سواران جنگی و بایسته دید
Чу шаб тира шуд тӯр бо садҳазор
چو شب تیره شد تور با صدهزار
Биёмад камарбастаи корзор
بیامد کمربستهٔ کارزار
Шабихуни сголидаҳу сохта
شبیخون سگالیده و ساخته
Бпиўстаҳи тиру камони охта
بپیوسته تیر و کمان آخته
Чу омад сипаҳ дид бар ҷои хеш
چو آمد سپه دید بر جای خویش
Дирафши фурӯзанда бар пои пеш
درفش فروزنده بر پای پیش
Ҷуз аз ҷангу пайкор чора надид
جز از جنگ و پیکار چاره ندید
Хурӯш аз миёни сипаҳ бар кашид
خروش از میان سپه بر کشید
зи гирди саворони ҳавои басти меғ
ز گَردِ سواران هوا بست میغ
Чу барқи дарахшндаи пӯлоди теғ
چو برق درخشنده پولاد تیغ
Ҳаворо ту гуфтӣ ҳаме барфурӯхт
هوا را تو گفتی همی برفروخت
Чу алмос рӯй заминро бсухт
چو الماس روی زمین را بسوخت
Ба мағзи андаруни бонг пӯлод хост
به مغز اندرون بانگ پولاد خاست
Ба абри андаруни оташ ва бод хост
به ابر اندرون آتش و باد خاست
Баровард шоҳ аз камӣни гоҳи сар
برآورد شاه از کمینگاه سر
Набад тӯрро аз ду равияи гузар
نبد تور را از دو رویه گذر
Аннанро бипечеду бргошт рӯй
عنان را بپیچید و برگاشت روی
Баромади зи лашкари якеҳои ҳўӣ
برآمد ز لشکر یکی های هوی
Дмон аз пас эдар манӯчеҳри шоҳ
دمان از پس ایدر منوچهر شاه
Расед андари он номвари кӣнаи хоҳ
رسید اندر آن نامور کینه خواه
Яке найзаи андохт бар пушт ӯ
یکی نیزه انداخت بر پشت او
Нигунсор шуд ханҷар аз мушт ӯ
نگونسار شد خنجر از مشت او
з зин барграфташ ба кирдори бод
ز زین برگرفتش به کردار باد
Бузад бар замин , дод мардӣ бидод
بزد بر زمین، دادِ مردی بداد
Сарашро ҳам онгаҳ зи тан давр кард
سرش را هم آنگه ز تن دور کرد
Даду домро аз таниш сур кард
دد و دام را از تنش سور کرد
Биёмад ба лшкргаҳи хеши боз
بیامد به لشکرگه خویش باز
Ба дидори он лашкари сарфароз
به دیدار آن لشکر سرفراز