Ба силам огаҳӣ рафт азин размгоҳ
به سلم آگهی رفت ازین رزمگاه
Вазони тирагӣ кандар омад ба моҳ
وزان تیرگی کاندر آمد به ماه
Пас пушташи андари яке ҳсн буд
پس پشتش اندر یکی حصن بود
Баровардаи сар то ба чархи кабӯд
برآورده سر تا به چرخ کبود
Чунон сохт коед бидон ҳсни боз
چنان ساخت کاید بدان حصن باز
Ки дорад замонаи нишебу фароз
که دارد زمانه نشیب و فراز
Ҳам ин як сухани Қоран андеша кард
هم این یک سخن قارن اندیشه کرد
Ки бргоштши силам рӯй аз набард
که برگاشتش سلم روی از نبرد
Калонӣ дижаш бошад оромгоҳ
کلانی دژش باشد آرامگاه
Сазад гар бирав брбгирими роҳ
سزد گر برو بربگیریم راه
Кигар ҳсн дарё шавад ҷои ӯй
که گر حصن دریا شود جای اوی
Касе нгслонди зи бен пои ӯй
کسی نگسلاند ز بن پای اوی
Яке ҷой дорад сари андари саҳоб
یکی جای دارد سر اندر سحاب
Ба чораи бароварда аз қаъри об
به چاره برآورده از قعر آب
Ниҳодаи з ҳар чизи ганҷӣ ба ҷой
نهاده ز هر چیز گنجی به جای
Фгндаҳ бирав сояи пар ҳамЭй
فگنده برو سایه پر همای
Маро рафт бояд бад-ӣни чораи зуд
مرا رفت باید بدین چاره زود
Рикобу Аннанро бибояд бсўд
رکاب و عنان را بباید بسود
Агар шоҳ бинад зи ҷанги оварон
اگر شاه بیند ز جنگآوران
Ба кеҳтар сипорад сипоҳии гарон
به کهتر سپارد سپاهی گران
Ҳамон бо дирафши ҳумоюни шоҳ
همان با درفش همایون شاه
Ҳам ангуштари тӯр бо ман ба роҳ
هم انگشتر تور با من به راه
Бибояд кунун чорае сохтан
بباید کنون چارهای ساختن
Сипаҳро ба ҳсни андар андохтан
سپه را به حصن اندر انداختن
Ману гирди гршоспи венаи тираи шаб
من و گرد گرشاسپ وین تیره شب
Барин роз бар бод магушоӣ лаб
برین راز بر باد مگشای لب
Чу рӯй ҳавои гашт чун обнӯс
چو روی هوا گشت چون آبنوس
Ниҳоданд бар кӯҳаи пели кӯс
نهادند بر کوههٔ پیل کوس
Ҳамаи номдорони прхошҷўӣ
همه نامداران پرخاشجوی
зи хушкӣ ба дарё ниҳоданд рӯй
ز خشکی به دریا نهادند روی
Сипаҳро ба ширўӣ биспурад ва гуфт
سپه را به شیروی بسپرد و گفت
Ки ман хештанро бихоҳам наҳуфт
که من خویشتن را بخواهم نهفت
Шавам сӯии дижбон ба пайғамбарӣ
شوم سوی دژبان به پیغمبری
Намоями бадви меҳри ангуштарӣ
نمایم بدو مهر انگشتری
Чу дар диж шавам барфарозами дирафш
چو در دژ شوم برفرازم درفش
Дирафшон кунам теғҳои бунафш
درفشان کنم تیغ های بنفش
Шумо рӯй яксар сӯй диж наед
شما روی یکسر سوی دژ نهید
Чунонк андар ояд дамид ва диҳед
چنانک اندر آید دمید و دهید
Сипаҳро ба наздик дарё бимонад
سپه را به نزدیک دریا بماند
Ба ширўии широўжн ва худ баранд
به شیروی شیراوژن و خود براند
Биёмад чу наздикӣ диж расед
بیامد چو نزدیکی دژ رسید
Сухан гуфту диждор меҳраш бидид
سخن گفت و دژدار مهرش بدید
Чунин гуфт каз назд тӯри омадам
چنین گفت کز نزد تور آمدم
Бифармуд то як замон дам задам
بفرمود تا یک زمان دم زدم
Маро гуфт шӯи пеш дижбон бигӯӣ
مرا گفت شو پیش دژبان بگوی
Ки рӯзу шаби ором ва хӯрдани мҷўӣ
که روز و شب آرام و خوردن مجوی
Каз эдар дирафши манӯчеҳри шоҳ
کز ایدر درفش منوچهر شاه
Сӯй диж фиристад ҳаме бо сипоҳ
سوی دژ فرستد همی با سپاه
Ту бо ӯ ба нек ва ба бад ёр бош
تو با او به نیک و به بد یار باش
Нигаҳбон диж бош ва бедор бош
نگهبان دژ باش و بیدار باش
Чу дижбони чунин гуфтҳоро шунид
چو دژبان چنین گفتها را شنید
Ҳамон меҳри ангуштариро бидид
همان مهر انگشتری را بدید
Ҳамон гуҳ дар диж кушоданд боз
همان گه در دژ گشادند باز
Бидид ошкоро надонист роз
بدید آشکارا ندانست راز
Нигар то сухангӯии деҳқон чаҳ гуфт
نگر تا سخنگوی دهقان چه گفت
Ки рози дил он дид кӯ дил наҳуфт
که راز دل آن دید کو دل نهفت
Маро ва туро бандагии пешаи бод
مرا و تو را بندگی پیشه باد
Абои пешаи мон низ андешаи бод
ابا پیشهمان نیز اندیشه باد
Ба нек ва ба бад ҳар чаҳ шояд бадан
به نیک و به بد هر چه شاید بدن
Бибояд ҳамеи достонҳо задан
بباید همی داستان ها زدن
Чу диждор ва чун Қорани размҷуӣ
چو دژدار و چون قارن رزمجوی
Якояк ба рӯй андар оварда рӯй
یکایک به روی اندر آورده روی
Яке бадсигол ва яке содаи дил
یکی بدسگال و یکی ساده دل
Сипаҳбад ба ҳар чораи омодаи дил
سپهبد به هر چاره آماده دل
Ҳамеи ҷусти он рӯз то шаби замон
همی جست آن روز تا شب زمان
На огоҳи диждор аз он бадгумон
نه آگاه دژدار از آن بدگمان
Ба бегона бар меҳри хешии ниҳод
به بیگانه بر مهر خویشی نهاد
Бидод аз газофаи сару диж ба бод
بداد از گزافه سر و دژ به باد
Чу шаб рӯз шуд Қорани рзмхўоаҳ
چو شب روز شد قارن رزمخواه
Дирафшии броФрохт чун гирди моҳ
درفشی برافراخت چون گرد ماه
Хурӯшед ва бинмуд як як нишон
خروشید و بنمود یک یک نشان
Ба ширўӣу гардони гардани кашон
به شیروی و گردان گردن کشان
Чу ширўӣ дид он дирафши ялӣ
چو شیروی دید آن درفش یلی
Ба кин рӯй биниҳод бо прдлӣ
به کین روی بنهاد با پردلی
Дар ҳсн бигирифту андари ниҳод
در حصن بگرفت و اندر نهاد
Саронро зи хӯн бар сари афсари ниҳод
سران را ز خون بر سر افسر نهاد
Ба як дасти Қоран ба як дасти шер
به یک دست قارن به یک دست شیر
Ба сари гурзу теғи оташу оби зер
به سر گرز و تیغ آتش و آب زیر
Чу хуршед бар теғ гунбад расед
چو خورشید بر تیغ گنبد رسید
На ойини дижи бад на дижбони падед
نه آیین دژ بد نه دژبان پدید
На диж буд гуфтӣ на киштӣ бар об
نه دژ بود گفتی نه کشتی بر آب
Яке дӯд дидӣ срондри саҳоб
یکی دود دیدی سراندر سحاب
Дарахшидани оташ ва бод хост
درخشیدن آتش و باد خاست
Хурӯши саворон ва фарёд хост
خروش سواران و فریاد خاست
Чу хуршеди тобони зи болои бгшт
چو خورشید تابان ز بالا بگشت
Чаҳ он диж намӯд ва чаҳ он паҳни дашт
چه آن دژ نمود و چه آن پهن دشت
Бикуштанд аз эшон фузун аз шумор
بکشتند از ایشان فزون از شمار
Ҳамеи дӯд аз оташи баромад чу қор
همی دود از آتش برآمد چو قار
Ҳама рӯй дарё шудаи қиргўн
همه روی دریا شده قیرگون
Ҳама рӯй саҳро шудаи ҷӯии хӯн
همه روی صحرا شده جوی خون