Фиристодаи шоҳро пеш хонд

فرستادهٔ شاه را پیش خواند

Фаровони суханро ба хӯбӣ баранд

فراوان سخن را به خوبی براند

Ки ман шаҳриёри турои кеҳтарам

که من شهریار ترا کهترم

Ба ҳарч ӯ бифармуд Фрмонбрм

به هرچ او بفرمود فرمانبرم

Бигӯяш ки гарчи ту ҳастӣ баланд

بگویش که گرچه تو هستی بلند

Се фарзанди ту бртў бар арҷманд

سه فرزند تو برتو بر ارجمند

Писари худ гиромӣ буд шоҳ ро

پسر خود گرامی بود شاه را

Бавижа ки зебо буд гоҳ ро

بویژه که زیبا بود گاه را

Сухан ҳар чаҳ гуфтипазирам ҳаме

سخن هر چه گفتی پذیرم همی

зи духтари ман андозаи гирами ҳаме

ز دختر من اندازه گیرم همی

Агар подшо дида хоҳад зи ман

اگر پادشا دیده خواهد ز من

Вагар дашти гардону тахти Яман

و گر دشت گردان و تخت یمن

Марои хортар чун се фарзанди хеш

مرا خوارتر چون سه فرزند خویش

Набинам ба ҳангом боист пеш

نبینم به هنگام بایست پیش

Пас ар шоҳро ин чунинаст ком

پس ار شاه را این چنین است کام

Нишоед задани ҷуз ба фурмонаши гом

نشاید زدن جز به فرمانش گام

Ба фармони шоҳи ин се фарзанди ман

به فرمان شاه این سه فرزند من

Бурун онгаҳ ояд зи пайванди ман

برون آنگه آید ز پیوند من

Куҷои ман бубинами се шоҳи туро

کجا من ببینم سه شاه ترا

Фурӯзандаи тоҷу гоҳи туро

فروزندهٔ تاج و گاه ترا

Биёянд ҳар се ба наздики ман

بیایند هر سه به نزدیک من

Шавад равшани ин шаҳри торики ман

شود روشن این شهر تاریک من

Шавад шодмони дил ба дидорашон

شود شادمان دل به دیدارشان

Бубинами равонҳои бедорашон

ببینم روانهای بیدارشان

Бубинами кашони дили пар аз дод ҳаст

ببینم کشان دل پر از داد هست

Ба зинҳорашони дасти гирам ба даст

به زنهارشان دست گیرم به دست

Пас онгаҳ се равшани ҷаҳони байни хеш

پس آنگه سه روشن جهان‌بین خویش

Сипорам бадишон бар ойини хеш

سپارم بدیشان بر آیین خویش

Чу ояд бадӣдори эшон ниёз

چو آید بدیدار ایشان نیاز

Фиристам сабкашони сӯии шоҳи боз

فرستم سبکشان سوی شاه باز

Сарояндаи ҷндл чу посух шунид

سراینده جندل چو پاسخ شنید

Бабўсед тахташи чунон чун сзид

ببوسید تختش چنان چون سزید

Пар аз офарини лаби зи айвони ӯй

پر از آفرین لب ز ایوان اوی

Сӯии шаҳриёр ҷаҳон кард рӯй

سوی شهریار جهان کرد روی

Биёмад чу назд Фаридун расед

بیامد چو نزد فریدون رسید

Бигуфт он куҷо гуфт ва посух шунид

بگفت آن کجا گفت و پاسخ شنید

Се фарзандро хонд шоҳи ҷаҳон

سه فرزند را خواند شاه جهان

Наҳуфта бурун оваред аз ниҳон

نهفته برون آورید از نهان

Аз он рафтани ҷндлу рои хеш

از آن رفتن جندل و رای خویش

Суханҳо ҳама пок биниҳод пеш

سخنها همه پاک بنهاد پیش

Чунин гуфт кин шаҳриёри Яман

چنین گفت کاین شهریار یمن

Сари анҷумани сарв соя фикан

سر انجمن سرو سایه فکن

Чу носуфтаи гавҳари се духтараш буд

چو ناسفته گوهر سه دخترش بود

Набӯдаш писари духтари афсараш буд

نبودش پسر دختر افسرش بود

Сурӯш ар биёбад чу эшон арӯс

سروش ار بیابد چو ایشان عروس

Диҳад пеш ҳар як магари хоки бӯс

دهد پیش هر یک مگر خاک‌بوس

зи баҳри шумо аз падари хостам

ز بهر شما از پدر خواستم

Суханҳои боиста оростам

سخنهای بایسته آراستم

Кунун тон бибояд бар ӯ шудан

کنون تان بباید بر او شدن

Ба ҳар беш ва кам рои фаррух задан

به هر بیش و کم رای فرخ زدن

Сароянда бошеду бсёрҳўш

سراینده باشید و بسیارهوش

Ба гуфтор ӯ барниҳода дўгўш

به گفتار او برنهاده دوگوش

Ба хӯбии схнҳош посух диҳед

به خوبی سخنهاش پاسخ دهید

Чу пурсади сухани рой фаррух наед

چو پرسد سخن رای فرخ نهید

Азиро ки парвардаи подшо

ازیرا که پروردهٔ پادشا

Набояд ки бошад ба ҷузи порсо

نباید که باشد به جز پارسا

Сухани гӯйу равшани дилу поки дайн

سخن‌گوی و روشن دل و پاک‌دین

Ба корӣ ки пеш оядаш пеши байн

به کاری که پیش آیدش پیش‌بین

Забони ростиро биёроста

زبان راستی را بیاراسته

Хирад хира карда абри хоста

خرد خیره کرده ابر خواسته

Шумо ҳар чаҳ гӯям зи ман бишанвед

شما هر چه گویم ز من بشنوید

Агар кор бандед хуррам бӯед

اگر کار بندید خرم بوید

Яке жарф байнаст шоҳи Яман

یکی ژرف‌بین است شاه یمن

Ки чун ӯ набошад ба ҳронҷмн

که چون او نباشد به هرانجمن

Гиронмояу поки ҳарасаи писар

گرانمایه و پاک هرسه پسر

Ҳамаи дили ниҳода ба гуфт падар

همه دل‌نهاده به گفت پدر

зи пеши Фаридун бурун омаданд

ز پیش فریدون برون آمدند

Пар аз дониш ва пурфусун омаданд

پر از دانش و پرفسون آمدند

Биҷузи ройу дониш чаҳ андрхўрд

بجز رای و دانش چه اندرخورد

Писарро ки чунон падари пурвирд

پسر را که چونان پدر پرورد