Наҳуфта чу берун кашид аз ниҳон

نهفته چو بیرون کشید از نهان

Ба се бахш кард оФридўни ҷаҳон

به سه بخش کرد آفریدون جهان

Яке рӯму ховар дигар тарку чин

یکی روم و خاور دگر ترک و چین

Сими дашти гардону Эрони замин

سیم دشت گردان و ایران‌زمین

Нахустин ба силам андарун бингаред

نخستین به سلم اندرون بنگرید

Ҳамаи рӯму ховари маровро сзид

همه روم و خاور مراو را سزید

Ба фарзанд то лашкарии баргузед

بفرمود تا لشکری برگزید

Гурозони сӯии ховари андркшид

گرازان سوی خاور اندرکشید

Ба тахти каён андар оварад пой

به تخت کیان اندر آورد پای

Ҳамеи хондандяши ховари худоӣ

همی خواندندیش خاور خدای

Дигар тӯрро дод турони замин

دگر تور را داد توران زمین

Варо кард солори таркону чин

ورا کرد سالار ترکان و چین

Яке лашкарии но музд кард шоҳ

یکی لشکری نامزد کرد شاه

Кашид онгаҳе тӯри лашкар ба роҳ

کشید آنگهی تور لشکر به راه

Биёмад ба тахт кӣӣ барнишаст

بیامد به تخت کئی برنشست

Камар бар миёни баст ва бикшод даст

کمر بر میان بست و بگشاد دست

Бузургон бирав гавҳар афшоданад

بزرگان برو گوهر افشاندند

Ҳамеи поки турони шаҳаши хонданд

همی پاک توران شهش خواندند

Аз эшон чу навбат ба Эраҷ расед

از ایشان چو نوبت به ایرج رسید

Мар ӯро падари шоҳ Эрон гузид

مر او را پدر شاه ایران گزید

Ҳам Эрон ва ҳам дашти найзаи варон

هم ایران و هم دشت نیزه‌وران

Ҳам он тахти шоҳӣу тоҷи сарон

هم آن تخت شاهی و تاج سران

Бадв дод кўрои сазо буд тоҷ

بدو داد کورا سزا بود تاج

Ҳамон курсӣу меҳр ва он тахти оҷ

همان کرسی و مهر و آن تخت عاج

Нишастанд ҳар се ба орому шод

نشستند هر سه به آرام و شاد

Чунон марзбонони фаррухи нажод

چنان مرزبانان فرخ نژاد