Баромади барин рӯзгори дароз
برآمد برین روزگار دراز
Замона ба дил дар ҳаме дошт роз
زمانه به دل در همی داشت راز
Фаридун фарзона шуд солхўрд
فریدون فرزانه شد سالخورد
Ба боғи баҳор андар оварад гирд
به باغ بهار اندر آورد گرد
Барин гӯна гардад саросари сухан
برین گونه گردد سراسر سخن
Шавад сусти неру чу гардад куҳан
شود سست نیرو چو گردد کهن
Чу омад ба корондрўни тирагӣ
چو آمد به کاراندرون تیرگی
Гирифтанд прмоигони хирагӣ
گرفتند پرمایگان خیرگی
Биҷунбед мари силамро дили зи ҷой
بجنبید مر سلم را دل ز جای
Дигаргуна тар шуд ба ойину рой
دگرگونهتر شد به آیین و رای
Дилаши гашти ғарқа ба озондрўн
دلش گشت غرقه به آزاندرون
Ба андеша бинишаст бо раҳнамӯн
به اندیشه بنشست با رهنمون
Набӯдаш писандидаи бахши падар
نبودش پسندیده بخش پدر
Ки дод ӯ ба кеҳтари писари тахти зар
که داد او به کهتر پسر تخت زر
Ба дили пар зкин шуд ба рухи пари зи чин
به دل پر ز کین شد به رخ پر ز چین
Фириста фиристод зии шоҳи чин
فرسته فرستاد زی شاه چین
Фиристод назд бародари паём
فرستاد نزد برادر پیام
Ки ҷовиди зии хурраму шодком
که جاوید زی خرم و شادکام
Бидон эй шаҳаншоҳи таркону чин
بدان ای شهنشاه ترکان و چین
Гусастаи дили равшан аз ба гузин
گسسته دل روشن از به گزین
зи некӣ зиён карда гӯйии писанд
ز نیکی زیان کرده گویی پسند
Маниши пасту боло чу сарви баланд
منش پست و بالا چو سرو بلند
Кунун бишинав азмни яке достон
کنون بشنو ازمن یکی داستان
Казин гӯна нишнидӣ аз бостон
کزین گونه نشنیدی از باستان
Се фарзанд будем зебои тахт
سه فرزند بودیم زیبای تخت
Яке кеҳтар аз мо баромад ба бахт
یکی کهتر از ما برآمد به بخت
Агар меҳтарами ман ба солу хирад
اگر مهترم من به سال و خرد
Замона ба меҳри ман андар хӯрд
زمانه به مهر من اندر خورد
Гузаштаи зи ман тоҷу тахту кулоҳ
گذشته ز من تاج و تخت و کلاه
Нзибди магар бар ту эй подшоҳ
نزیبد مگر بر تو ای پادشاه
Сазад гар бимонем ҳар ду дижам
سزد گر بمانیم هر دو دژم
Казин сон падар кард бар мо ситам
کزین سان پدر کرد بر ما ستم
Чу Эрону дашти ялону Яман
چو ایران و دشت یلان و یمن
Ба Эраҷ диҳад рӯму ховар ба ман
به ایرج دهد روم و خاور به من
Сипорад турои марзи таркону чин
سپارد ترا مرز ترکان و چین
Ки аз ту сипаҳдори Эрони замин
که از تو سپهدار ایران زمین
Бад-ӣни бахшиши андари маро пой нест
بدین بخشش اندر مرا پای نیست
Ба мағзи падари андарун рой нест
به مغز پدر اندرون رای نیست
Ҳиўни фиристодаи бгзорди пой
هیون فرستاده بگزارد پای
Биёмад ба наздики турони худоӣ
بیامد به نزدیک توران خدای
Ба хӯбӣ шунида ҳама ёд кард
به خوبی شنیده همه یاد کرد
Сари тӯр бемағз пурбод кард
سر تور بیمغز پرباد کرد
Чу ин роз бишунид тӯри далер
چو این راز بشنید تور دلیر
Барошуфт ногоҳ бирасон шер
برآشفت ناگاه برسان شیر
Чунин дод посух ки бо шаҳриёр
چنین داد پاسخ که با شهریار
Бигӯ ин сухани ҳам чунин ёди дор
بگو این سخن هم چنین یاد دار
Ки моро ба гоҳи ҷавонии падар
که ما را به گاه جوانی پدر
Бад-ӣн гӯна Бифрефт эй додгар
بدین گونه بفریفت ای دادگر
Дрхтисти ин худ нишондаи бадаст
درختیست این خود نشانده بدست
Куҷои об ӯ хӯну баргаши кбст
کجا آب او خون و برگش کبست
Туро бо ман акнӯн бад-ӣн гуфт гӯй
ترا با من اکنون بدین گفتگوی
Бибояд биравӣ андар оварад рӯй
بباید بروی اندر آورد روی
Задани рои ҳушёр ва кардани нигоҳ
زدن رای هشیار و کردن نگاه
Ҳиўнии Фгндн ба наздики шоҳ
هیونی فگندن به نزدیک شاه
Забоноварӣ чарби гӯй аз миён
زبانآوری چرب گوی از میان
Фиристод бояд ба шоҳи ҷаҳон
فرستاد باید به شاه جهان
Ба ҷои забунӣу ҷои фиреб
به جای زبونی و جای فریب
Набояд ки ёбад диловари шикеб
نباید که یابد دلاور شکیب
Нишоед диранги андарин кори ҳеҷ
نشاید درنگ اندرین کار هیچ
Куҷо ояд осоиши андари бсич
کجا آید آسایش اندر بسیچ
Фиристода чун посух оварад боз
فرستاده چون پاسخ آورد باز
Бараҳна шуд он рӯй пӯшидаи роз
برهنه شد آن روی پوشیدهراز
Бирафт ин бародари зи рӯми он зи чин
برفت این برادر ز روم آن ز چین
Ба заҳри андари омехтаи ангабин
به زهر اندر آمیخته انگبین
Расиданди пас як ба дигари фароз
رسیدند پس یک به دیگر فراز
Сухани ронданди ошкороу роз
سخن راندند آشکارا و راز
Гузиданд пас мӯбадии тизўир
گزیدند پس موبدی تیزویر
Сухани гӯйу бинодлу ёдгир
سخن گوی و بینادل و یادگیر
зи бегона прдхтаҳ карданд ҷой
ز بیگانه پردخته کردند جای
Сголш гирифтанд ҳар гӯнаи рой
سگالش گرفتند هر گونه رای
Сухани силам пайванд кард аз нахуст
سخن سلم پیوند کرد از نخست
зи шарми падари дидагонро бишуст
ز شرم پدر دیدگان را بشست
Фиристодаро гуфт раҳи брнўрд
فرستاده را گفت ره برنورد
Набояд ки ёбад турои боду гирд
نباید که یابد ترا باد و گرد
Чу ое ба кохи Фаридуни фурӯд
چو آیی به کاخ فریدون فرود
Нахустин з ҳар ду писари даҳ дуруд
نخستین ز هر دو پسر ده درود
Пас онгаҳ бигӯяш ки тарси худоӣ
پس آنگه بگویش که ترس خدای
Бибояд ки бошад ба ҳар ду сарой
بباید که باشد به هر دو سرای
Ҷавонро буд рӯзи перии умед
جوان را بود روز پیری امید
Нагардад сияҳ , мӯӣ гашта сипед
نگردد سیه ، مویِ گشته سپید
Чаҳсозӣ диранги андарин ҷои танг
چه سازی درنگ اندرین جای تنگ
Ки шуд танг бар ту сарои диранг
که شد تنگ بر تو سرای درنگ
Ҷаҳон мртро дод яздони пок
جهان مرترا داد یزدان پاک
зи тобандаи хуршед то тираи хок
ز تابنده خورشید تا تیره خاک
Ҳамаи борзўи сохтӣ расму роҳ
همه بآرزو ساختی رسم و راه
Накардӣ ба фармони яздони нигоҳ
نکردی به فرمان یزدان نگاه
Нҷстӣ ба ҷузи кажӣу костӣ
نجستی به جز کژی و کاستی
Накардӣ ба бахшиши даруни ростӣ
نکردی به بخشش درون راستی
Се фарзанд будат хирадманду гирд
سه فرزند بودت خردمند و گرد
Бузург омадат тираи бедори хирад
بزرگ آمدت تیره بیدار خرد
Надидӣ ҳунар бо яке бештар
ندیدی هنر با یکی بیشتر
Куҷои дайгарӣ зу фурӯи баради сар
کجا دیگری زو فرو برد سر
Якеро дами аждаҳои сохтӣ
یکی را دم اژدها ساختی
Якеро ба абр андар афрохтӣ
یکی را به ابر اندر افراختی
Яке тоҷ бар сари биболин ту
یکی تاج بر سر ببالین تو
Бирав шод гашта ҷаҳони байни ту
برو شاد گشته جهانبین تو
На мо зу ба моам ва падар камтарем
نه ما زو به مام و پدر کمتریم
На бар тахти шоҳӣ на андар хӯрем
نه بر تخت شاهی نه اندر خوریم
Аё додгари шаҳриёри замин
ایا دادگر شهریار زمین
Барин дод ҳаргиз мабод офарин
برین داد هرگز مباد آفرین
Агар тоҷ аз он торак бе баҳо
اگر تاج از آن تارک بیبها
Шавад давр ва ёбад ҷаҳон зу раҳо
شود دور و یابد جهان زو رها
Сипории бадви гӯшае аз ҷаҳон
سپاری بدو گوشهای از جهان
Нишинад чу мо аз ту хастаи ниҳон
نشیند چو ما از تو خسته نهان
Ва гарна саворони таркону чин
و گرنه سواران ترکان و چین
Ҳам аз рӯми гардони ҷӯяндаи кин
هم از روم گردان جوینده کین
Фароз оварам лашгари гурздор
فراز آورم لشگر گرزدار
Аз Эрон ва Эраҷ барорам дамор
از ایران و ایرج برآرم دمار
Чу бишунид мӯбади паёми дурушт
چو بشنید موبد پیام درشت
Заминро бабўсед ва бинмуд пушт
زمین را ببوسید و بنمود پشت
Бар онсон ба зин андар оварад пой
بر آنسان به زین اندر آورد پای
Ки аз бод оташ биҷунбад зи ҷой
که از باد آتش بجنبد ز جای
Ба даргоҳи шоҳ оФридўн расед
به درگاه شاه آفریدون رسید
Бароварда Эй дид сари нопадид
برآوردهای دید سر ناپدید
Ба абр андар оварда болой ӯ
به ابر اندر آورده بالای او
Замини кӯҳ то кӯҳи паҳноӣ ӯ
زمین کوه تا کوه پهنای او
Нишаста ба дар бар гиронмоягон
نشسته به در بر گرانمایگان
Ба пардаи даруни ҷои прмоигон
به پرده درون جای پرمایگان
Ба як даст барбаста шеру паланг
به یک دست بربسته شیر و پلنگ
Ба даст дигар жандаи пелони ҷанг
به دست دگر ژنده پیلان جنگ
зи чандон гиронмояи гирди далер
ز چندان گرانمایه گرد دلیر
Хурӯшии баромад чу овои шер
خروشی برآمد چو آوای شیر
Спҳристи пиндошти айвон ба ҷой
سپهریست پنداشت ایوان به جای
Гарони лашгарии гирд ӯ бар ба пой
گران لشگری گرد او بر به پای
Бирафтанд бедори корогҳон
برفتند بیدار کارآگهان
Бигуфтанд бо шаҳриёри ҷаҳон
بگفتند با شهریار جهان
Ки омад фиристодае назд шоҳ
که آمد فرستادهای نزد شاه
Яке пурманиши мард бо дастгоҳ
یکی پرمنش مرد با دستگاه
Бифармуд то парда бардоштанд
بفرمود تا پرده برداشتند
Бар аспаши зи даргоҳи бгзоштнд
بر اسپش ز درگاه بگذاشتند
Чу чашмаш ба рӯй Фаридун расед
چو چشمش به روی فریدون رسید
Ҳамаи дидау дили пар аз шоҳ дид
همه دیده و دل پر از شاه دید
Ба болои сарв ва чу хуршед рӯй
به بالای سرو و چو خورشید روی
Чу кофури гирди гули сурхи мӯӣ
چو کافور گرد گل سرخ موی
Дўлби пари зи хандаи ду рухи пари зи шарм
دولب پر ز خنده دو رخ پر ز شرم
Киёнии забони пари зи гуфтори нарм
کیانی زبان پر ز گفتار نرم
Нишондаши ҳам онгаҳ Фаридуни зи пой
نشاندش هم آنگه فریدون ز پای
Сазовор кардаш бар хеши ҷой
سزاوار کردش بر خویش جای
Бпрсидш аз ду гиромии нахуст
بپرسیدش از دو گرامی نخست
Ки ҳастанд шодони дилу тани дуруст
که هستند شادان دل و تندرست
Дигар гуфт каз роҳи давру дароз
دگر گفت کز راه دور و دراز
Шудӣ ранҷаи андари нишебу фароз
شدی رنجه اندر نشیب و فراز
Фиристода гуфт эй гиронмояи шоҳ
فرستاده گفت ای گرانمایه شاه
Абии ту мубиноади каси пеши гоҳ
ابی تو مبیناد کس پیشگاه
з ҳар кас ки пурсӣ ба ком тавонад
ز هر کس که پرسی به کام تواند
Ҳамаи поки зинда ба ном тавонад
همه پاک زنده به نام تواند
Манам бандае шоҳро носазо
منم بندهای شاه را ناسزا
Чунин бар тани хеши нопорсо
چنین بر تن خویش ناپارسا
Паёмӣ дурушт овареда ба шоҳ
پیامی درشت آوریده به شاه
Фиристандаи пари хашм ва ман бигноаҳ
فرستنده پر خشم و من بیگناه
Бигӯям чу Фрмоидми шаҳриёр
بگویم چو فرمایدم شهریار
Паёми ҷавонони ноҳӯшёр
پیام جوانان ناهوشیار
Бифармуд пас то забон баргушод
بفرمود پس تا زبان برگشاد
Шунида сухани сар ба сар кард ёд
شنیده سخن سر به سر کرد یاد
Фаридуни бадв паҳн бикшод гӯш
فریدون بدو پهن بگشاد گوش
Чу бишунид мағзаши баромад ба ҷӯш
چو بشنید مغزش برآمد به جوش
Фиристодаро гуфт к-эии ҳӯшёр
فرستاده را گفت کای هوشیار
Бибояд турои пӯзиш акнӯн ба кор
بباید ترا پوزش اکنون به کار
Ки ман чашм аз эшон чунин доштам
که من چشم از ایشان چنین داشتم
Ҳаме бар дили хеши бгзоштм
همی بر دل خویش بگذاشتم
Ки аз гавҳар бад наёяд маӣ
که از گوهر بد نیاید مهی
Марои дил ҳаме дод ин огаҳӣ
مرا دل همی داد این آگهی
Бигӯӣ он ду нопоки беҳуда ро
بگوی آن دو ناپاک بیهوده را
Ду аҳрӣмани мағзи полуда ро
دو اهریمن مغز پالوده را
Анӯша ки кардед гавҳари падед
انوشه که کردید گوهر پدید
Дуруд аз шумо худ бад-ӣни сони сзид
درود از شما خود بدین سان سزید
зи панди ман ар мағзатон шуд тиҳӣ
ز پند من ار مغزتان شد تهی
Ҳаме аз хирадатон набӯд огаҳӣ
همی از خردتان نبود آگهی
Надоред шарм ва на бим аз худоӣ
ندارید شرم و نه بیم از خدای
Шуморо ҳамоно ҳамин сети рой
شما را همانا همینست رای
Марои пештари қиргўн буд мӯӣ
مرا پیشتر قیرگون بود موی
Чу сарви сеӣ қад ва чун моҳ рӯй
چو سرو سهی قد و چون ماه روی
Сипеҳрӣ ки пушт маро кард кўз
سپهری که پشت مرا کرد کوز
Нашуд паст ва гардон биҷойаст наваз
نشد پست و گردان بجایست نوز
Хаманд шуморо ҳам ин рӯзгор
خماند شما را هم این روزگار
Намонад барин гӯнаи баси пойдор
نماند برین گونه بس پایدار
Бидон бартарин номи яздони пок
بدان برترین نام یزدان پاک
Ба рухшандаи хуршед ва бар тираи хок
به رخشنده خورشید و بر تیره خاک
Ба тахту кулоҳ ва ба ноҳиду моҳ
به تخت و کلاه و به ناهید و ماه
Ки ман бад накардам шуморо нигоҳ
که من بد نکردم شما را نگاه
Яке анҷуман кардам аз бхрдон
یکی انجمن کردم از بخردان
Ситораи шиносон ва ҳам мӯбадон
ستاره شناسان و هم موبدان
Басӣ рӯзгорон шудаст андарин
بسی روزگاران شدست اندرین
Накардем бар боди бахшиши замин
نکردیم بر باد بخشش زمین
Ҳамаи ростии хостами зини сухан
همه راستی خواستم زین سخن
Ба кажӣ на сар буд пайдо на бен
به کژی نه سر بود پیدا نه بن
Ҳамаи тарси яздони бади андари миён
همه ترس یزدان بد اندر میان
Ҳамаи ростии хостам дар ҷаҳон
همه راستی خواستم در جهان
Чу обод доданд гетӣ ба ман
چو آباد دادند گیتی به من
Нҷстми прогндни анҷуман
نجستم پراگندن انجمن
Магар ҳамчунон гуфтам ободи тахт
مگر همچنان گفتم آباد تخت
Сипорам ба се дидаи неки бахт
سپارم به سه دیدهٔ نیک بخت
Шуморо кунунгар дил аз роҳи ман
شما را کنون گر دل از راه من
Ба кажӣ ва торӣ кашид аҳриман
به کژی و تاری کشید اهرمن
Бибинед то кирдигори баланд
ببینید تا کردگار بلند
Чунин аз шумо кард хоҳад писанд
چنین از شما کرد خواهد پسند
Яке достон гӯям ар бишанвед
یکی داستان گویم ار بشنوید
Ҳамон бар ки корид худ бдрўид
همان بر که کارید خود بدروید
Чунин гуфт бомо сухани раҳнамоӣ
چنین گفت باما سخن رهنمای
Ҷузинаст ҷовиди моро сарой
جزین است جاوید ما را سرای
Ба тахти хирад бар нишаст озатон
به تخت خرد بر نشست آزتان
Чаро шуд чунин деви анбозатон
چرا شد چنین دیو انبازتان
Битарсам ки дар чанги ин аждаҳо
بترسم که در چنگ این اژدها
Равон ёбад аз колбудатони раҳо
روان یابد از کالبدتان رها
Марои худ зи гетии гуҳ рафтан аст
مرا خود ز گیتی گه رفتن است
На ҳангоми тундӣ ва ошФтн аст
نه هنگام تندی و آشفتن است
Валикин чунин гуяд он солхўрд
ولیکن چنین گوید آن سالخورد
Ки будаш се фарзанди озоди мард
که بودش سه فرزند آزاد مرد
Ки чун оз гардад зи дилҳо тиҳӣ
که چون آز گردد ز دلها تهی
Чаҳ он хок ва он тоҷи шоҳаншаҳӣ
چه آن خاک و آن تاج شاهنشهی
Касе кӯи бародари фурушад ба хок
کسی کو برادر فروشد به خاک
Сазадгар нхўонндш аз оби пок
سزد گر نخوانندش از آب پاک
Ҷаҳон чун шумо дид ва бинад басӣ
جهان چون شما دید و بیند بسی
Нахоҳад шудани ром бо ҳар касе
نخواهد شدن رام با هر کسی
Казин ҳар чаҳ донед аз кирдигор
کزین هر چه دانید از کردگار
Буд растгорӣ ба рӯзи шумор
بود رستگاری به روز شمار
Биҷавӣед ва он тӯша раҳ кунед
بجویید و آن توشهٔ ره کنید
Бакӯшед то ранҷ кӯтаҳ кунед
بکوشید تا رنج کوته کنید
Фиристода бишунид гуфтори ӯй
فرستاده بشنید گفتار اوی
Заминро бабўседу бргошт рӯй
زمین را ببوسید و برگاشت روی
зи пеши Фаридуни чунон бозгашт
ز پیش فریدون چنان بازگشت
Ки гуфтӣ ки бо боди анбози гашт
که گفتی که با باد انباز گشت