Чу танг андар омад ба наздикашон

چو تنگ اندر آمد به نزدیکشان

Набӯд огаҳ аз рои торикашон

نبود آگه از رای تاریکشان

Пазира шудандаш ба ойини хеш

پذیره شدندش به آیین خویش

Сипаҳи србсри бози бурданди пеш

سپه سربسر باز بردند پیش

Чу диданд рӯй бародар ба меҳр

چو دیدند روی برادر به مهر

Яке тоза тар баргушоданд чеҳр

یکی تازه‌تر برگشادند چهر

Ду прхошҷўӣ бо яке неки хуй

دو پرخاشجوی با یکی نیک خوی

Гирифтанд пурсиш на бар орзӯӣ

گرفتند پرسش نه بر آرزوی

Ду дили пари зи кӣнаи яке дил ба ҷой

دو دل پر ز کینه یکی دل به جای

Бирафтанд ҳар се ба пардаи сарой

برفتند هر سه به پرده سرای

Ба Эраҷ нигаҳ кард яксар сипоҳ

به ایرج نگه کرد یکسر سپاه

Ки ӯ бади сазовори тахту кулоҳ

که او بد سزاوار تخت و کلاه

Беоромашон шуд дил аз меҳр ӯ

بی‌آرامشان شد دل از مهر او

Дил аз меҳру дидаи пар аз чеҳр ӯ

دل از مهر و دیده پر از چهر او

Сипоҳ пароганда шуд ҷуфти ҷуфт

سپاه پراگنده شد جفت جفت

Ҳамаи номи Эраҷи бад андар наҳуфт

همه نام ایرج بد اندر نهفت

Ки ҳаст ин сазовори шоҳаншаҳӣ

که هست این سزاوار شاهنشهی

Ҷузи инро нзибди кулоҳи маӣ

جز این را نزیبد کلاه مهی

Ба лашкар нигаҳ кард силам аз карон

به لشکر نگه کرد سلم از کران

Сараши гашт аз кори лашкари гарон

سرش گشت از کار لشکر گران

Ба лшгргаҳ омад дилии пари зи кин

به لشگرگه آمد دلی پر ز کین

Ҷигари пари зи хӯни абрувони пари зи чин

جگر پر ز خون ابروان پر ز چین

Саропарда пардохт аз анҷуман

سراپرده پرداخت از انجمن

Худ ва тӯр бинишаст бо рои зан

خود و تور بنشست با رای زن

Сухан шуд пажӯҳанда аз ҳрдрӣ

سخن شد پژوهنده از هردری

зи шоҳӣ ва аз тоҷ ҳар кишварӣ

ز شاهی و از تاج هر کشوری

Ба тӯр аз миёни сухан силам гуфт

به تور از میان سخن سلم گفت

Ки як як сипоҳ аз чаҳ гаштанди ҷуфт

که یک یک سپاه از چه گشتند جفت

Ба ҳангома бозгаштани зи роҳ

به هنگامهٔ بازگشتن ز راه

Накардӣ ҳамоно ба лашкари нигоҳ

نکردی همانا به لشکر نگاه

Сипоҳи ду шоҳ азпазира шудан

سپاه دو شاه از پذیره شدن

Дигар буду дигар ба бозомадан

دگر بود و دیگر به بازآمدن

Ки чандон куҷои роҳи бгзоштнд

که چندان کجا راه بگذاشتند

Яке чашм аз Эраҷ на бардоштанд

یکی چشم از ایرج نه برداشتند

Аз Эрони дилами худ ба ду ним буд

از ایران دلم خود به دو نیم بود

Ба андешаи андешагони брФзўд

به اندیشه اندیشگان برفزود

Сипоҳи ду кишвар чу кардам нигоҳ

سپاه دو کشور چو کردم نگاه

Аз ин пас ҷуз ӯро нахонанд шоҳ

از این پس جز او را نخوانند شاه

Агар бех ӯ нгслонии зи ҷой

اگر بیخ او نگسلانی ز جای

зи тахт баландат кашад зери пой

ز تخت بلندت کشد زیر پای

Барин гӯна аз ҷои бархестанд

برین گونه از جای برخاستند

Ҳамаи шаби ҳаме чора оростанд

همه شب همی چاره آراستند