Гузин кард зон лашкари номдор

گزین کرد زان لشکر نامدار

Саворони шамшерзани сӣ ҳазор

سواران شمشیرزن سی‌هزار

Бирафтанд нимӣ гузаштаи зи шаб

برفتند نیمی گذشته ز شب

На бонги табира на буқу ҷалб

نه بانگ تبیره نه بوق و جلب

Чу перони солор лашкар баранд

چو پیران سالار لشکر براند

Миёни ялони ҳафт фарсанг монад

میان یلان هفت فرسنگ ماند

Нахустин расиданди пеши гила

نخستین رسیدند پیش گله

Куҷо буд бар дашти турони яла

کجا بود بر دشت توران یله

Гирифтанд бисёр ва киштанд низ

گرفتند بسیار و کشتند نیز

Набӯд аз бади бахт монанди чиз

نبود از بد بخت مانند چیز

Гилаи дору чӯпони басӣ кушта шуд

گله‌دار و چوپان بسی کشته شد

Сари бахт эрониён гашта шуд

سر بخت ایرانیان گشته شد

Вазони ҷойгаҳи сӯии Эрони сипоҳ

وزان جایگه سوی ایران سپاه

Бирафтанд бирасон гирди сиёҳ

برفتند برسان گرد سیاه

Ҳама маст буданд эрониён

همه مست بودند ایرانیان

Гуруҳе нишаста кушодаи миён

گروهی نشسته گشاده میان

Бхимаҳи даруни Геви бедор буд

بخیمه درون گیو بیدار بود

Сипаҳдори Гӯдарзи ҳушёр буд

سپهدار گودرز هشیار بود

Хурӯш омаду бонги захми табар

خروش آمد و بانگ زخم تبر

Саросема шуд Геви прхошхр

سراسیمه شد گیو پرخاشخر

Ситодаи абри пеши пардаи сарой

ستاده ابر پیش پرده‌سرای

Яке асп бар гстўони вари бпоӣ

یکی اسپ برگستوان‌ور به پای

Барошуфт бо хештан чун паланг

برآشفت با خویشتن چون پلنگ

зи боФидн пой омадаш нанг

ز بافیدن پای آمدش ننگ

Биёмад босп андар оварад пой

بیامد باسپ اندر آورد پای

Бикрдори бод андар омад зи ҷой

بکردار باد اندر آمد ز جای

Бпрдаҳи сарой сипаҳбад расед

بپرده‌سرای سپهبد رسید

зи гирди сипаҳи осмон тира дид

ز گرد سپه آسمان تیره دید

Бадв гуфт бархез комади сипоҳ

بدو گفت برخیز کامد سپاه

Яке гирд бархест зи аўрдгоаҳ

یکی گرد برخاست ز اوردگاه

Вазон ҷойгаҳ рафт назд падар

وزان جایگه رفت نزد پدر

Бчнги андаруни гурзаи гови сар

به چنگ اندرون گُرزهٔ گاو سر

Ҳамеи гашт бар гирди лашкар чу дӯд

همی گشت بر گرد لشکر چو دود

Барангехти онро ки ҳушёр буд

برانگیخت آن را که هشیار بود

Яке ҷанг бо бежан афганд пай

یکی جنگ با بیژن افگند پی

Ки ин дашт размастгар боғ май

که این دشت رزم است گر باغ می

Вазон пас биёмад сӯии корзор

وزان پس بیامد سوی کارزار

Барраи брштобид чанде савор

بره برشتابید چندی سوار

Бидон андакӣ баркашиданд нах

بدان اندکی برکشیدند نخ

Сипоҳии зи таркон чу мӯру малах

سپاهی ز ترکان چو مور و ملخ

Ҳаме кард Гӯдарз ҳар сӯи нигоҳ

همی کرد گودرز هر سو نگاه

Сипоҳ андар омад бигард сипоҳ

سپاه اندر آمد بگرد سپاه

Саросема шуд хуфта аз доругир

سراسیمه شد خفته از داروگیر

Баромади яке абри боронаши тир

برآمد یکی ابر بارانش تیر

Бзири сари масти болини нарм

بزیر سر مست بالین نرم

Зибри гурзу гўполу шамшери гарм

ز بر گُرز و گوپال و شمشیر گرم

Сипеда чу барзади сар аз бурҷи шер

سپیده چو برزد سر از برج شیر

Блшкр нигаҳ кард Геви далер

به لشکر نگه کرد گیو دلیر

Ҳамаи дашт аз эрониён кушта дид

همه دشت از ایرانیان کشته دید

Сари бахти бедор баргашта дид

سر بخت بیدار برگشته دید

Даридаи дирафшу нигунсори кӯс

دریده درفش و نگونسار کوس

Рухи зиндагони тира чун обнӯс

رخ زندگان تیره چون آبنوس

Сипаҳбад нигаҳ кард ва гардон надид

سپهبد نگه کرد و گردان ندید

зи лашкари далерон ва мардон надид

ز لشکر دلیران و مردان ندید

Ҳамаи рзмгаҳи србсри кушта буд

همه رزمگه سربسر کشته بود

Танонишони бхўни андари оғишта буд

تنانشان بخون اندر آغشته بود

Писар бепадар шуд падар бе писар

پسر بی‌پدر شد پدر بی‌پسر

Ҳамаи лашгари гшни зеру зибр

همه لشگر گشن زیر و زبر

Ба бечорагӣ рӯй бргоштнд

به بیچارگی روی برگاشتند

Саропардау хаймаи бгзоштнд

سراپرده و خیمه بگذاشتند

На кӯс ва на лашкар на бору буна

نه کوس و نه لشکر نه بار و بنه

Ҳамаи майсараи хастау маймана

همه میسره خسته و میمنه

Азин гӯнаи лашкари сӯй коса равад

ازین گونه لشکر سوی کاسه‌رود

Бирафтанд бемояу тору пуд

برفتند بی‌مایه و تار و پود

Чунин омад ин гунбади тизгрд

چنین آمد این گنبد تیزگرد

Гуҳӣ шодмонӣ диҳад гоҳи дард

گهی شادمانی دهد گاه درد

Саворони турони пас пушти Тӯс

سواران توران پس پشت طوس

Дилони пари зи кину сарони пари фусӯс

دلان پر ز کین و سران پر فسوس

Ҳаме гурз борид гӯйии зи абр

همی گُرز بارید گویی ز ابر

Пас пушт бар ҷавшан ва худу габр

پس پشت بر جوشن و خود و گبر

Набад каси брзми андаруни пойдор

نبد کس برزم اندرون پایدار

Ҳама кӯҳ карданд гардони ҳисор

همه کوه کردند گردان حصار

Фурӯмондаи аспону мардони ҷанг

فرومانده اسپان و مردان جنگ

Якеро набад ҳуш ва туаш ва на ҳонг

یکی را نبد هوش و توش و نه هنگ

Сипоҳии азин гӯнаи гаштанди боз

سپاهی ازین گونه گشتند باز

Шудаи монда аз разму роҳи дароз

شده مانده از رزم و راه دراز

зи ҳомӯни сипаҳбади сӯй кӯҳ шуд

ز هامون سپهبد سوی کوه شد

зи пайкори таркон беандӯҳ шуд

ز پیکار ترکان بی‌اندوه شد

Фаровон кам омад зи эрониён

فراوان کم آمد ز ایرانیان

Баромади хурӯшии бадарад аз миён

برآمد خروشی بدرد از میان

Ҳамаи хастау бастаи бад ҳрк зист

همه خسته و بسته بد هرک زیست

Шуд он кушта бар хаста бояд гирист

شد آن کشته بر خسته باید گریست

На тоҷ ва на тахт ва на пардаи сарой

نه تاج و نه تخت و نه پرده‌سرای

На асп ва на мардони ҷангии бпоӣ

نه اسپ و نه مردان جنگی بپای

На ободи бум на мардони кор

نه آباد بوم نه مردان کار

На он хстгонро касе хостор

نه آن خستگانرا کسی خواستار

Падар бар писар чанд гирён шуда

پدر بر پسر چند گریان شده

Вазони хастагон чанд бирён шуда

وزان خستگان چند بریان شده

Чунинаст расми ҷаҳони ҷаҳон

چنین است رسم جهان جهان

Ки кирдори хеш аз ту дорад ниҳон

که کردار خویش از تو دارد نهان

Ҳаме бо ту дар парда бозӣ кунад

همی با تو در پرده بازی کند

зи беруни туро бениёзӣ кунад

ز بیرون ترا بی‌نیازی کند

з бод омадӣ рафт хоҳӣ ба гирд

ز باد آمدی رفت خواهی به گرد

Чаҳ доне ки бо ту чаҳ хоҳанд кард

چه دانی که با تو چه خواهند کرد

Бабанд дарозем ва дар чанги оз

ببند درازیم و در چنگ آز

Ндонем бози ошкорои зи роз

ندانیم باز آشکارا ز راز

Ду баҳраи зи эрониёни кушта буд

دو بهره ز ایرانیان کشته بود

Дигар хаста аз разми баргашта буд

دگر خسته از رزم برگشته بود

Сипаҳбади зи пайкори девонаи гашт

سپهبد ز پیکار دیوانه گشت

Дилаш бо хиради ҳамчуи бегонаи гашт

دلش با خرد همچو بیگانه گشت

Блшкргаҳи андар мева хону базм

بلشکرگه اندر می و خوان و بزم

Сипоҳ орзӯ кард бар ҷои разм

سپاه آرزو کرد بر جای رزم

Ҷаҳондидаи Гӯдарз бо пери сар

جهاندیده گودرز با پیر سر

На пӯру набера на бум ва на бар

نه پور و نبیره نه بوم و نه بر

На он хастагонро хӯриш на пизишк

نه آن خستگان را خورش نه پزشک

Ҳамаи ҷои ғам буду хунини сиришк

همه جای غم بود و خونین سرشک

Ҷаҳондидагони пеш ӯй омаданд

جهاندیدگان پیش اوی آمدند

Шикастаи дилу роҳ ҷӯй омаданд

شکسته دل و راه‌جوی آمدند

Яке дидбон бар сар кӯҳ кард

یکی دیدبان بر سر کوه کرد

Куҷои дидагони сӯй анбӯҳ кард

کجا دیدگان سوی انبوه کرد

Тилоия фиристод бар ҳар сӯе

طلایه فرستاد بر هر سویی

Магар ёбад он дардро доруе

مگر یابد آن درد را دارویی

Яке номадории зи эрониён

یکی نامداری ز ایرانیان

Бифармуд то танги бандади миён

بفرمود تا تنگ بندد میان

Диҳад шоҳро огаҳии зини сухан

دهد شاه را آگهی زین سخن

Ки солори лашкар чаҳ афганд бен

که سالار لشکر چه افگند بن

Чаҳ рӯз бад омад боиронён

چه روز بد آمد بایرانیان

Саронро зи бахшиши саромади зиён

سران را ز بخشش سرآمد زیان

Раванда бар шоҳи баради огаҳӣ

رونده بر شاه برد آگهی

Ки тира шуд он рӯзгори маӣ

که تیره شد آن روزگار مهی

Чу шоҳи далери ин суханҳо шунид

چو شاه دلیر این سخنها شنید

Биҷӯшед вази ғами дилаши ?бардамӣад

بجوشید وز غم دلش بردمید

зи кори бародари пар аз дард буд

ز کار برادر پر از درد بود

Барон дард бар дард лашкар фузуд

بران درد بر درد لشکر فزود

Забон кард гуё бнФрини Тӯс

زبان کرد گویا بنفرین طوس

Шаби тира то гоҳи бонги хурӯс

شب تیره تا گاه بانگ خروس