Сипаҳбад бишуд тезу баргашти шоҳ
سپهبد بشد تیز و برگشت شاه
Сӯии кох бо рустам ва бо сипоҳ
سوی کاخ با رستم و با سپاه
Яке маҷлис орост бо пилтан
یکی مجلس آراست با پیلتن
Раду мӯбаду хусрави рои зан
رد و موبد و خسرو رای زن
Фаровон сухан гуфт зи афросйоб
فراوان سخن گفت ز افراسیاب
зи ранҷи тани хеши вази дарди боб
ز رنج تن خویش وز درد باب
з озурдани модари порсо
ز آزردن مادر پارسا
Ки бо мо чаҳ кард он бади пурҷафо
که با ما چه کرد آن بد پرجفا
Марои зии шубонон бемоя дод
مرا زی شبانان بیمایه داد
зи ман кас надонист ному нажод
ز من کس ندانست نام و نژاد
Фиристодам ин бори Тӯсу сипоҳ
فرستادم این بار طوس و سپاه
Азин пас ман ва ту гузорем роҳ
ازین پس من و تو گذاریم راه
Ҷаҳон бар бидонадяши танги оварем
جهان بر بداندیش تنگ آوریم
Сари душманони зери санги оварем
سر دشمنان زیر سنگ آوریم
Варо пилтан гуфт кини ғами мадор
ورا پیلتن گفت کین غم مدار
Ба ком ту гардад ҳамаи рӯзгор
به کام تو گردد همه روزگار
Вазон рӯй манзили бмнзли сипоҳ
وزان روی منزل بمنزل سپاه
Ҳаме рафту пеш андар омад ду роҳ
همی رفت و پیشاندر آمد دو راه
зи як сӯи биёбон беобу нам
ز یک سو بیابان بی آب و نم
Калот аз дигар сӯйу роҳи чарм
کلات از دگر سوی و راه چرم
Бимонаданд бар ҷои пелону кӯс
بماندند بر جای پیلان و کوس
Бидон то бияёд сипаҳдори Тӯс
بدان تا بیاید سپهدار طوس
Кадомин писанд оядаш зини ду роҳ
کدامین پسند آیدش زین دو راه
БФрмон равад ҳам барон раҳи сипоҳ
بفرمان رود هم بران ره سپاه
Чу омад бар саракашони Тӯси нарм
چو آمد بر سرکشان طوس نرم
Сухан гуфт азон роҳ беобу гарм
سخن گفت ازان راه بیآب و گرم
Бгўдрз гуфт ин биёбони хушк
بگودرز گفت این بیابان خشک
Агар гирд анбар диҳад боди машк
اگر گرد عنبر دهد باد مشک
Чу ронем рӯзӣ ба тундии дароз
چو رانیم روزی به تندی دراز
Боб ва босоиш ояд ниёз
بآب و بآسایش آید نیاز
Ҳамон ба ки сӯии калоту чарм
همان به که سوی کلات و چرم
Баронем ва манзил кунем аз мем
برانیم و منزل کنیم از میم
Чапу рости ободу оби равон
چپ و راست آباد و آب روان
Биёбон чаҳ ҷӯйему ранҷи равон
بیابان چه جوییم و رنج روان
Маро буд рӯзии бад-ӣни раҳи гузар
مرا بود روزی بدین ره گذر
Чу гждҳми пеши сипаҳи роҳбар
چو گژدهم پیش سپه راهبر
Надидем аз ин роҳи ранҷии дароз
ندیدیم از این راه رنجی دراز
Магар буд лухтии нишебу фароз
مگر بود لختی نشیب و فراز
Бадв гуфт Гӯдарзи пурмояи шоҳ
بدو گفت گودرز پرمایه شاه
Турои пеш рӯ кард пеши сипоҳ
ترا پیشرو کرد پیش سپاه
Барон раҳ ки гуфт ӯ сипаҳро барон
بران ره که گفت او سپه را بران
Набояд ки ояд касеро зиён
نباید که آید کسی را زیان
Набояд ки гардад дили озурдаи шоҳ
نباید که گردد دلآزرده شاه
Бад ояд зи озор ӯ бар сипоҳ
بد آید ز آزار او بر سپاه
Бадв гуфт Тӯс эй гӯи номдор
بدو گفت طوس ای گو نامدار
Азин гӯнаи андеша дар дили мадор
ازین گونه اندیشه در دل مدار
Казин шоҳро дил нагардад дижам
کزین شاه را دل نگردد دژم
Сазадгар надории равони ҷуфти ғам
سزد گر نداری روان جفت غم
Ҳамон ба ки лашкари бад-ӣн сӯ барем
همان به که لشکر بدین سو بریم
Биёбон ва фарсангҳо нашмурем
بیابان و فرسنگها نشمریم
Бад-ӣн гуфта буданд ҳамдостон
بدین گفته بودند همداستان
Барин бар назд низ каси достон
برین بر نزد نیز کس داستان
Бронднд азон роҳи пелону кӯс
براندند ازان راه پیلان و کوس
БФрмону рои сипаҳдори Тӯс
بفرمان و رای سپهدار طوس