Чу эрониён аз бар кӯҳсор

چو ایرانیان از بر کوهسار

Бидиданд ҷои фурӯду тхўор

بدیدند جای فرود و تخوار

Барошуфт азишон сипаҳдори Тӯс

برآشفت ازیشان سپهدار طوس

Фрўдошт бар ҷои пелону кӯс

فروداشت بر جای پیلان و کوس

Чунин гуфт каз лашкари номдор

چنین گفت کز لشکر نامدار

Саворӣ бибояд кунун неки ёр

سواری بباید کنون نیک‌یار

Ки ҷӯшон шавад зини миёни гуруҳ

که جوشان شود زین میان گروه

Баради асп то бар сари теғи кӯҳ

برد اسپ تا بر سر تیغ کوه

Бибинад ки он ду диловар кӣанд

ببیند که آن دو دلاور کیند

Барон кӯҳи сар бар з баҳр чӣанд

بران کوه سر بر ز بهر چیند

Гар аидўнк аз лашкар мо якеаст

گر ایدونک از لشکر ما یکیست

Занад бар сараши тозӣонаи дивист

زند بر سرش تازیانه دویست

Вагар тарк бошанду пархоши ҷӯй

وگر ترک باشند و پرخاش جوی

Бибандад кашонаш биорад биравӣ

ببندد کشانش بیارد بروی

Вагар кушта ояд сипорад бхок

وگر کشته آید سپارد بخاک

Сазад гар надорад аз он биму бок

سزد گر ندارد از آن بیم و باک

Вроидўнк бошад зи корогҳон

ورایدونک باشد ز کارآگهان

Ки башмурд хоҳад сипаҳро ниҳон

که بشمرد خواهد سپه را نهان

Ҳамонҷо бидӯнием бояд задан

همانجا بدونیم باید زدن

Фрўҳштн аз кӯҳу боз омадан

فروهشتن از کوه و باز آمدن

Бсолори баҳром Гӯдарз гуфт

بسالار بهرام گودرز گفت

Ки ин кор бар ман нишоед наҳуфт

که این کار بر من نشاید نهفت

Рӯм ҳарч гуфтӣ биҷой оварам

روم هرچ گفتی بجای آورم

Сари кӯҳ яксар бпоӣ оварам

سر کوه یکسر بپای آورم

Бузади асп ва ронад аз миёни гуруҳ

بزد اسپ و راند از میان گروه

Пурандеша биниҳод сари сӯии кӯҳ

پراندیشه بنهاد سر سوی کوه

Чунин гуфт пас номвар бо тхўор

چنین گفت پس نامور با تخوار

Ки ин кист комади чунин хўорхўор

که این کیست کامد چنین خوارخوار

Ҳмонониндишд аз мо ҳаме

همانانیندیشد از ما همی

Битундӣ барояд бболои ҳаме

بتندی برآید ببالا همی

Яке бора Эй барнишаста саманд

یکی باره‌ای برنشسته سمند

БФтрок барбаста дорад каманд

بفتراک بربسته دارد کمند

Чунин гуфт пас рои зан бо фурӯд

چنین گفت پس رای‌زن با فرود

Ки инро битундӣ набояд бсўд

که این را بتندی نباید بسود

Баном ва нишонаш надонам ҳаме

بنام و نشانش ندانم همی

зи гўдрзёнши гумонами ҳаме

ز گودرزیانش گمانم همی

Чу хусрави зи турон бойирон расед

چو خسرو ز توران بایران رسید

Яке мғФр шоҳ шуд нопадид

یکی مغفر شاه شد ناپدید

Гумонеи ҳамеи он барам бар сараш

گمانی همی آن برم بر سرش

Зира то миёни хусравонеи буриш

زره تا میان خسروانی برش

з Гӯдарз дорад ҳамоно нажод

ز گودرز دارد همانا نژاد

Яке лаб бипурсаш бибояд кушод

یکی لب بپرسش بباید گشاد

Чу баҳром бар шуд бболои теғ

چو بهرام بر شد ببالای تیغ

Буғурред бирасон ғуррандаи меғ

بغرید برسان غرنده میغ

Чаҳ мардӣ бадв гуфт бар кӯҳсор

چه مردی بدو گفت بر کوهسار

Набинӣ ҳамеи лашкари бишмор

نبینی همی لشکر بیشمار

Ҳаме нашнавӣ нолаи буқу кӯс

همی نشنوی نالهٔ بوق و کوس

Натарсӣ зи солори бедори Тӯс

نترسی ز سالار بیدار طوس

Фурӯдаши чунин посух оварад боз

فرودش چنین پاسخ آورد باز

Ки тундӣ надидӣ ту тундии мсоз

که تندی ندیدی تو تندی مساز

Сухани нарми гӯй эй ҷаҳондидаи мард

سخن نرم گوی ای جهاندیده مرد

Мёрои лабро бгФтори сард

میارای لب را بگفتار سرد

На ту шери ҷангӣ ва ман гӯри дашт

نه تو شیر جنگی و من گور دشت

Барин гӯна бар мо нишоед гузашт

برین گونه بر ما نشاید گذشت

Фузӯнии надории ту чизеи зи ман

فزونی نداری تو چیزی ز من

Бигардӣу мардӣу неруии тан

بگردی و مردی و نیروی تن

Сару дасту пойу дилу мағзу ҳуш

سر و دست و پای و دل و مغز و هوش

Забонии сарояндау чашму гӯш

زبانی سراینده و چشم و گوش

Нигаҳ кун бмн то маро низ ҳаст

نگه کن بمن تا مرا نیز هست

Агар ҳаст беҳуда манимоӣ даст

اگر هست بیهوده منمای دست

Сухани пурсамтгар ту посухи диҳӣ

سخن پرسمت گر تو پاسخ دهی

Шавам шод агар рой фаррух наҳй

شوم شاد اگر رای فرخ نهی

Бадв гуфт баҳром бар гӯии ҳин

بدو گفت بهرام بر گوی هین

Ту бар осмонӣ ва ман бар замин

تو بر آسمانی و من بر زمین

Фурӯди он замон гуфт солор кист

فرود آن زمان گفت سالار کیست

Брзми андарун номбурдор кист

برزم اندرون نامبردار کیست

Бадв гуфт баҳроми солори Тӯс

بدو گفت بهرام سالار طوس

Ки бо ахтар Ковиёнасту кӯс

که با اختر کاویانست و کوس

зи гардон чу Гӯдарзу раҳоаму Гев

ز گردان چو گودرز و رهام و گیو

Чу гургину шидўшу Фарҳоди ню

چو گرگین و شیدوش و فرهاد نیو

Чу Густаҳм ва чун зангаи шоўрон

چو گستهم و چون زنگهٔ شاوران

Гурозаи сари марди кндоўрон

گرازه سر مرد کنداوران

Бадв гуфт каз чаҳ зи баҳроми ном

بدو گفت کز چه ز بهرام نام

Набардӣу бгзоштии кори хом

نبردی و بگذاشتی کار خام

зи Гӯдарзён мо бадавӣем шод

ز گودرزیان ما بدوییم شاد

Маро зу накардӣ блби ҳеҷ ёд

مرا زو نکردی بلب هیچ یاد

Бадв гуфт баҳроми к-эии шермард

بدو گفت بهرام کای شیرمرد

Чунин ёди баҳром бо ту ки кард

چنین یاد بهرام با تو که کرد

Чунин дод посухи мар ӯро фурӯд

چنین داد پاسخ مر او را فرود

Ки ин достони ман зи модари шунӯд

که این داستان من ز مادر شنود

Маро гуфт чун пешат ояд сипоҳ

مرا گفت چون پیشت آید سپاه

Пазира шӯу номи баҳроми хоҳ

پذیره شو و نام بهرام خواه

Дигар номадории зи кндоўрон

دگر نامداری ز کنداوران

Куҷои ном ӯ зангаи шоўрон

کجا نام او زنگهٔ شاوران

Ҳамонанди ҳамширагони падар

همانند همشیرگان پدر

Сазадгар бар эшон биҷӯе гузар

سزد گر بر ایشان بجویی گذر

Бадв гуфт баҳроми к-эии некбахт

بدو گفت بهرام کای نیکبخت

Туе бори он хусравонеи дарахт

تویی بار آن خسروانی درخت

Фурӯдии ту эй шаҳриёри ҷавон

فرودی تو ای شهریار جوان

Ки ҷовиди бодӣ ба равшани равон

که جاوید بادی به روشن‌روان

Бадв гуфт кории фурӯдами дуруст

بدو گفت کآری فرودم درست

Азон сарв афганда шохӣ бараст

ازان سرو افگنده شاخی برست

Бадв гуфт баҳром бинмоӣ тан

بدو گفت بهرام بنمای تن

Бараҳнаи нишони Сиёвуши бмн

برهنه نشان سیاوش بمن

Ба баҳром бинмуд бозуи фурӯд

به بهرام بنمود بازو فرود

зи анбари бгл бар яке хол буд

ز عنبر بگل بر یکی خال بود

Казон гӯнаи бутгари бпргори чин

کزان گونه بتگر بپرگار چین

Надонад нигоред кас бар замин

نداند نگارید کس بر زمین

Бидонаст кӯ аз нажоди Қубод

بدانست کو از نژاد قباد

зи тухм Сиёвуш дорад нажод

ز تخم سیاووش دارد نژاد

Бирав офарин карду барадаши намоз

برو آفرین کرد و بردش نماز

Баромади бболои тунду дароз

برآمد ببالای تند و دراز

Фурӯд омад аз аспи шоҳи ҷавон

فرود آمد از اسپ شاه جوان

Нишаст аз бар санги равшани равон

نشست از بر سنگ روشن‌روان

Ббҳром гуфт эй сарафрози мард

ببهرام گفت ای سرافراز مرد

Ҷаҳондору бедору шери набард

جهاندار و بیدار و شیر نبرد

Ду чашми ман ар зинда дидӣ падар

دو چشم من ار زنده دیدی پدر

Ҳамоно нагаштӣ азин шодтар

همانا نگشتی ازین شادتر

Ки дидам турои шоду равшани равон

که دیدم ترا شاد و روشن‌روان

Ҳунарманду бинодлу паҳлавон

هنرمند و بینادل و پهلوان

Бидон омдстми бад-ӣни теғи кӯҳ

بدان آمدستم بدین تیغ‌کوه

Ки аз номдорони Эрони гуруҳ

که از نامداران ایران گروه

Бипурсам зи мардӣ ки солор кист

بپرسم ز مردی که سالار کیست

Брзми андарун номбурдор кист

برزم اندرون نامبردار کیست

Яке сури созами чнончўни тавон

یکی سور سازم چنانچون توان

Бубинами бшодии рухи паҳлавон

ببینم بشادی رخ پهلوان

зи аспу зи шамшеру гурзу камар

ز اسپ و ز شمشیر و گرز و کمر

Бубахшам з ҳар чиз бисёр мар

ببخشم ز هر چیز بسیار مر

Вазон пас гароем ба пеши сипоҳ

وزان پس گرایم به پیش سپاه

Бтўрон шавам доғи дили кӣнаи хоҳ

بتوران شوم داغ‌دل کینه‌خواه

Сазовори ин ҷустани кини манам

سزاوار این جستن کین منم

Баҷанг оташи тези брзини манам

بجنگ آتش تیز برزین منم

Сазад гар бигӯе ту бо паҳлавон

سزد گر بگویی تو با پهلوان

Ки ояд барин санги равшани равон

که آید برین سنگ روشن‌روان

Ббошими як ҳафта эдар баҳам

بباشیم یک هفته ایدر بهم

Сголими ҳаргуна аз беш ва кам

سگالیم هرگونه از بیش و کم

Ба ҳаштум чу бархезад овои кӯс

به هشتم چو برخیزد آوای کوس

Бузин андар ояд сипаҳдори Тӯс

بزین اندر آید سپهدار طوس

Миёнро бабандам бкини падар

میان را ببندم بکین پدر

Яке ҷанги созами бадаради ҷигар

یکی جنگ سازم بدرد جگر

Ки бо шери ҷанг ошноӣ диҳад

که با شیر جنگ آشنایی دهد

зи нари пари кргс гўоиӣ диҳад

ز نر پر کرگس گوایی دهد

Ки андари ҷаҳони кӣнаро зини нишон

که اندر جهان کینه را زین نشان

Набандад миёни каси зи гарданкашон

نبندد میان کس ز گردنکشان

Бадв гуфт баҳроми к-эии шаҳриёр

بدو گفت بهرام کای شهریار

Ҷавону ҳунарманду гирду савор

جوان و هنرمند و گرد و سوار

Бигӯям ман ин ҳарч гуфтӣ бтўс

بگویم من این هرچ گفتی بطوس

Бихоҳаш даҳум низ бар дасти бӯс

بخواهش دهم نیز بر دست بوس

Валикини сипаҳбад хирадманд нест

ولیکن سپهبد خردمند نیست

Сару мағз ӯ аз дар панд нест

سر و مغز او از در پند نیست

Ҳунар дораду хостаи ҳам нажод

هنر دارد و خواسته هم نژاد

Наёрад ҳаме бар дил аз шоҳи ёд

نیارد همی بر دل از شاه یاد

Бшўрид бо Геву Гӯдарзу шоҳ

بشورید با گیو و گودرز و شاه

зи баҳри фиребурзу тахту кулоҳ

ز بهر فریبرز و تخت و کلاه

Ҳаме гуяд аз тухмаи навзарам

همی گوید از تخمهٔ نوذرم

Ҷаҳонро бшоҳии худ андар хӯрам

جهان را بشاهی خود اندر خورم

Сазад гар бипечад зи гуфтори ман

سزد گر بپیچد ز گفتار من

Гароед битундии зи кирдори ман

گراید بتندی ز کردار من

Ҷуз аз ман ҳронкс ки ояд ?бирт

جز از من هرآنکس که آید برت

Набояд ки бинад сару мағфират

نباید که بیند سر و مغفرت

Ки худкома мардӣаст бетору пуд

که خودکامه مردیست بی تار و پود

Касе дигар ояд наёрад дуруд

کسی دیگر آید نیارد درود

Ва дигар ки бо мо дилаш нест рост

و دیگر که با ما دلش نیست راست

Ки шоҳии ҳаме бо фиребурзи хост

که شاهی همی با فریبرز خواست

Маро гуфт бингар ки бар кӯҳ кист

مرا گفت بنگر که بر کوه کیست

Чу рафтӣ мапурсаш ки аз баҳр чист

چو رفتی مپرسش که از بهر چیست

Бгрзу бхнҷри сухани гӯйу бас

بگرز و بخنجر سخن گوی و بس

Чаро бошад ин рӯз бар кӯҳи кас

چرا باشد این روز بر کوه‌کس

Бмждаҳ ман оем чунуи гашти ром

بمژده من آیم چنو گشت رام

Турои пеши лашкар барам шодком

ترا پیش لشکر برم شادکام

Вагар ҷузи зи ман дигар ояд касе

وگر جز ز من دیگر آید کسی

Набояд бадв бӯдани эмини басӣ

نباید بدو بودن ایمن بسی

Наёяд бар ту ба ҷузи як савор

نیاید بر تو به جز یک سوار

Чунинаст ойини ин номдор

چنینست آیین این نامدار

Чу ояд бибин то чаҳ оядат рой

چو آید ببین تا چه آیدت رای

Дар диж бабанду мпрдози ҷой

در دژ ببند و مپرداز جای

Яке гурзи пирӯзаи дастаи бзр

یکی گرز پیروزه دسته بزر

Фурӯди он замон баркашид аз камар

فرود آن زمان برکشید از کمر

Бадв дод ва гуфт ин зи ман ёдгор

بدو داد و گفت این ز من یادگار

Ҳамеи дор то худкӣ ояд бакор

همی دار تا خودکی آید بکار

Чу Тӯси сипаҳбади пазиради хиром

چو طوس سپهبد پذیرد خرام

Ббошими равшани дилу шодком

بباشیم روشن‌دل و شادکام

Ҷузин ҳадя ҳо бошаду аспу зин

جزین هدیه‌ها باشد و اسپ و زین

Бзри афсару хусравонеи нигин

بزر افسر و خسروانی نگین