Чу баҳроми баргашт бо Тӯс гуфт

چو بهرام برگشت با طوس گفت

Ки бо ҷони пакети хиради боди ҷуфт

که با جان پاکت خرد باد جفت

Бидон кони фурудасти фарзанди шоҳ

بدان کان فرودست فرزند شاه

Сиёвуш ки шуд кушта бар бе гуноҳ

سیاوش که شد کشته بر بی گناه

Намӯд он нишоне ки андари нажод

نمود آن نشانی که اندر نژاد

з коўс доранду зи киқбод

ز کاوس دارند و ز کیقباد

Турои шоҳи Кайхусрав андарз кард

ترا شاه کیخسرو اندرز کرد

Ки гирди фурӯди Сиёвуши магарад

که گرد فرود سیاوش مگرد

Чунин дод посухи ситамкораи Тӯс

چنین داد پاسخ ستمکاره طوس

Ки ман дорам ин лашкару буқу кӯс

که من دارم این لشکر و بوق و کوس

Туро гуфтам ӯро бензади ман ор

ترا گفتم او را بنزد من آر

Сухан ҳечгуна макун хостор

سخن هیچگونه مکن خواستار

Гар ӯ шаҳриёраст пас ман кӣм

گر او شهریارست پس من کیم

Барин кӯҳ гуяд з баҳр чем

برین کوه گوید ز بهر چیم

Яке тарки зода чу зоғи сиёҳ

یکی ترک‌زاده چو زاغ سیاه

Барин гӯна бигирифт роҳи сипоҳ

برین گونه بگرفت راه سپاه

Набинам зи худкомаи Гӯдарзён

نبینم ز خودکامه گودرزیان

Магар онк дорад сипаҳро зиён

مگر آنک دارد سپه را زیان

Бтрсидӣ аз бе ҳунари як савор

بترسیدی از بی‌هنر یک سوار

На шери жён буд бар кӯҳсор

نه شیر ژیان بود بر کوهسار

Сипаҳ диду баргашти сӯии фиреб

سپه دید و برگشت سوی فریب

Бихираи супурдии фарозу нишеб

بخیره سپردی فراز و نشیب