Чу ҷомосп гуфт ин сипеда дамид
چو جاماسپ گفت این سپیده دمید
Фурӯғ ситора бишуд нопадид
فروغ ستاره بشد ناپدید
Сипаҳро ба ҳомӯн фурӯд оваред
سپه را به هامون فرود آورید
Бузади кӯс бар пел ва лашкар кашид
بزد کوس بر پیل و لشکر کشید
Взонҷо хиромед то размгоҳ
وزانجا خرامید تا رزمگاه
Фурӯд оваред он гузидаи сипоҳ
فرود آورید آن گزیده سپاه
Ба гоҳе ки боди сипедаи дмон
به گاهی که باد سپیده دمان
Ба кохи орад аз боғи буии гулон
به کاخ آرد از باغ بوی گلان
Фиристодаи бад ҳар сӯии дидаи бон
فرستاده بد هر سوی دیدهبان
Чнончўн буд расми озодагон
چنانچون بود رسم آزادگان
Биёмад саворӣу гуфто ба шоҳ
بیامد سواری و گفتا به شاه
Ки шоҳо ба наздикӣ омад сипоҳ
که شاها به نزدیکی آمد سپاه
Сипоҳӣаст эй шаҳриёри замин
سپاهیست ای شهریار زمین
Ки ҳаргизи чунон номад аз тарку чин
که هرگز چنان نامد از ترک و چین
Ба наздикии мо фурӯд омаданд
به نزدیکی ما فرود آمدند
Ба кӯҳ ва дару дашт хайма заданд
به کوه و در و دشت خیمه زدند
Сипаҳдорашони дидаи бони баргузед
سپهدارشان دیدهبان برگزید
Фиристоду дида ба дида расед
فرستاد و دیده به دیده رسید
Пас озодаи Гуштоспи шоҳи далер
پس آزاده گشتاسپ شاه دلیر
Сипаҳбадашро хонд фаррухи зрир
سپهبدش را خواند فرخ زریر
Дирафшӣ бадв дод ва гуфто битоз
درفشی بدو داد و گفتا بتاز
Бёрои пелон ва лашкар бисоз
بیارای پیلان و لشکر بساز
Сипаҳбад бишуд лашкараш рост кард
سپهبد بشد لشکرش راست کرد
Ҳамеи разми солори чин хост кард
همی رزم سالار چین خواست کرد
Бидодаш ҷаҳондори панҷаи ҳазор
بدادش جهاندار پنجه هزار
Савори гузида ба Исфандиёр
سوار گزیده به اسفندیار
Бадв дод як даст зон лашкараш
بدو داد یک دست زان لشکرش
Ки ширии дилаш буду пелии буриш
که شیری دلش بود و پیلی برش
Дигар дасти лашкарашро ҳамчунон
دگر دست لشکرش را همچنان
Бророст аз шери дили саракашон
برآراست از شیر دل سرکشان
Ба гирди гиромии супурди он сипоҳ
به گرد گرامی سپرد آن سپاه
Ки шери ҷаҳон буду ҳамтои шоҳ
که شیر جهان بود و همتای شاه
Пас пушти лашкар ба бстўр дод
پس پشت لشکر به بستور داد
Чароғи сипаҳдори хусрави нажод
چراغ سپهدار خسرو نژاد
Чу лашкар биёрост ва бар шуд ба кӯҳ
چو لشکر بیاراست و بر شد به کوه
Ғамӣ гашта аз ранҷ ва гашта сутӯҳ
غمی گشته از رنج و گشته ستوه
Нишаст аз бар хуби тобандаи гоҳ
نشست از بر خوب تابنده گاه
Ҳаме кард зонҷо ба лашкари нигоҳ
همی کرد زانجا به لشکر نگاه
Пас арҷоспи шоҳи далерони чин
پس ارجاسپ شاه دلیران چین
Биёрост лашкарашро ҳамчунин
بیاراست لشکرش را همچنین
Ҷудо кард аз хлхии сӣ ҳазор
جدا کرد از خلخی سی هزار
Ҷаҳон озмуда набарда савор
جهان آزموده نبرده سوار
Фиристодашон сӯии он бидрФш
فرستادشان سوی آن بیدرفش
Ки кӯс маин дошту рангини дирафш
که کوس مهین داشت و رنگین درفش
Бадв дод як даст зон лашкараш
بدو داد یک دست زان لشکرش
Ки шери жёни номадии ҳамбуриш
که شیر ژیان نامدی همبرش
Дигар дастро дод бар гргсор
دگر دست را داد بر گرگسار
Бидодаш савор гузин садҳазор
بدادش سوار گزین صدهزار
Миёни гоҳи лашкарашро ҳамчунин
میانگاه لشکرش را همچنین
Сипоҳӣ биёрост хуб ва гузин
سپاهی بیاراست خوب و گزین
Бидодаш бидон ҷодӯии хеши ком
بدادش بدان جادوی خویش کام
Куҷои номи хост ва ҳазоронаш ном
کجا نام خواست و هزارانش نام
Худу садҳазорони саворони гирд
خود و صدهزاران سواران گرد
Намӯда ҳама дар ҷаҳони дастбурд
نموده همه در جهان دستبرد
Нигоҳаш ҳаме дошт пушти сипоҳ
نگاهش همی داشت پشت سپاه
Ҳаме кард ҳар сӯии лашкари нигоҳ
همی کرد هر سوی لشکر نگاه
Писар доштӣ як гиронмояи мард
پسر داشتی یک گرانمایه مرد
Ҷаҳондидау дида ҳар гарму сард
جهاندیده و دیده هر گرم و سرد
Савории ҷаҳондидаи номаши каҳарам
سواری جهاندیده نامش کهرم
Расидаи басӣ бар сараши сарду гарм
رسیده بسی بر سرش سرد و گرم
Марони пӯри худро сипаҳдор кард
مران پور خود را سپهدار کرد
Барон лашкари гшн солор кард
بران لشکر گشن سالار کرد