Ду ҳафтаи баромади барин корзор
دو هفته برآمد برین کارزار
Ки ҳзмони ҳамеи тиратар гашти кор
که هزمان همی تیرهتر گشت کار
Ба пеш андар омад набарда зрир
به پیش اندر آمد نبرده زریر
Самандии бузург андар оварда зер
سمندی بزرگ اندر آورده زیر
Ба лшкргаҳи душман андар фитод
به لشکرگه دشمن اندر فتاد
Чу андари гёи оташу тези бод
چو اندر گیا آتش و تیز باد
Ҳамеи кишти зишони ҳамеи хўобнид
همی کشت زیشان همی خوابنید
Мар ӯро на устод ҳркш бидид
مر او را نه استاد هرکش بدید
Чу арҷосп донист кони пўршоаҳ
چو ارجاسپ دانست کان پورشاه
Сипаҳро ҳаме кард хоҳад табоҳ
سپه را همی کرد خواهد تباه
Бидон лашкари хеш овоз дод
بدان لشکر خویش آواز داد
Ки чунин ҳаме дод хоҳед дод
که چونین همی داد خواهید داد
Ду ҳафтаи баромади барин бар диранг
دو هفته برآمد برین بر درنگ
Набинам ҳаме рӯй фарҷоми ҷанг
نبینم همی روی فرجام جنگ
Бкрднди гардони Гуштоспи шоҳ
بکردند گردان گشتاسپ شاه
Басии номдорони лашкари табоҳ
بسی نامداران لشکر تباه
Кунун андар омад миёнаи зрир
کنون اندر آمد میانه زریر
Чу гурги джогоаҳу шери далер
چو گرگ دژآگاه و شیر دلیر
Бикушт ӯ ҳамаи поки мардони ман
بکشت او همه پاک مردان من
Сарафрози гардону таркони ман
سرافراز گردان و ترکان من
Яке чора бояд сголидно
یکی چاره باید سگالیدنا
Ва гарна раҳи тарки молидно
و گرنه ره ترک مالیدنا
Барин гар бимонад замонии чунин
برین گر بماند زمانی چنین
На аитош монад на хлх на чин
نه ایتاش ماند نه خلخ نه چین
Кадомаст мард аз шумо номи хоҳ
کدامست مرد از شما نام خواه
Ки ояд падед аз миёни сипоҳ
که آید پدید از میان سپاه
Яке трги дории хиромад ба пеш
یکی ترگ داری خرامد به پیش
Хнидаҳ кунад дар ҷаҳони номи хеш
خنیده کند در جهان نام خویش
Ҳарон каз миён бора ангезанд
هران کز میان باره انگیزند
Бигардонадаш пушт ва бигурезанд
بگرداندش پشت و بگریزند
Ман ӯро даҳуми духтари хеш ро
من او را دهم دختر خویش را
Сипорам бадви лашкари хеш ро
سپارم بدو لشکر خویش را
Сипоҳаш надоданд посўхи боз
سپاهش ندادند پاسوخ باز
Бтрсидаҳи бади лашкари сарфароз
بترسیده بد لشکر سرفراز
Чу шери андроФтод ва чун пели маст
چو شیر اندرافتاد و چون پیل مست
Ҳамеи кишти зишон ҳаме кард паст
همی کشت زیشان همی کرد پست
Ҳамеи кӯфташон ҳар сӯии зери пой
همی کوفتشان هر سوی زیر پای
Сипаҳдори Эрони фархундаи рой
سپهدار ایران فرخنده رای
Чу арҷосп дид он чунон хира шуд
چو ارجاسپ دید آن چنان خیره شد
Ки рӯзи сипедаши шаб тира шуд
که روز سپیدش شب تیره شد
Дигар бора гуфт эй бузургони ман
دگر باره گفت ای بزرگان من
Тгинон лашкар гузинон ман
تگینان لشکر گزینان من
Бибинед хуишону пайвастагон
ببینید خویشان و پیوستگان
Бибинед нолидани хастагон
ببینید نالیدن خستگان
Азон захми он паҳлуи оташӣ
ازان زخم آن پهلو آتشی
Ки сомяш гурзасту тири Орашӣ
که سامیش گرزست و تیر آرشی
Ки гуфтӣ бисӯзад ҳамеи лашкарам
که گفتی بسوزد همی لشکرم
Кунун брФрўзди ҳамеи кишварам
کنون برفروزد همی کشورم
Кадомаст мард аз шумо чираи даст
کدامست مرد از شما چیره دست
Ки берун шавад пеши ин пели маст
که بیرون شود پیش این پیل مست
Ҳронкў бидон грдкши ёздо
هرانکو بدان گردکش یازدا
Мар ӯро азон бораи бндоздо
مر او را ازان باره بندازدا
Чу бахшандаам беш бспормш
چو بخشندهام بیش بسپارمش
Кулоҳ аз бар чархи бгзормш
کلاه از بر چرخ بگذارمش
Ҳмидўни надоди инчи каси посухаш
همیدون نداد ایچ کس پاسخش
Бишуд хирау зарди гашти он Рахш
بشد خیره و زرد گشت آن رخش
Се бори ин суханро баришон баранд
سه بار این سخن را بریشان براند
Чу посух наомадаш хомаш бимонад
چو پاسخ نیامدش خامش بماند
Биёмад пас он бидрФши сутург
بیامد پس آن بیدرفش سترگ
Палиду баду ҷодӯӣу пери гург
پلید و بد و جادوی و پیر گرگ
Ба арчосп гуфт эй баланди офтоб
به ارچاسپ گفت ای بلند آفتاب
Ба зӯр ва ба тани ҳамчуи афросйоб
به زور و به تن همچو افراسیاب
Ба пеш ту оварадам ин ҷони хеш
به پیش تو آوردم این جان خویش
Сипар кардам ин ҷони ширинати пеш
سپر کردم این جان شیرینت پیش
Шавам пеши он пели ошуфтаи маст
شوم پیش آن پیل آشفته مست
Гар аидўнк ёбам барон пели даст
گر ایدونک یابم بران پیل دست
Ба хоки аФгнми таниш эй шаҳриёр
به خاک افگنم تنش ای شهریار
Магар бар диҳад гардиши рӯзгор
مگر بر دهد گردش روزگار
Азу шод шуд шоҳ ва кард офарин
ازو شاد شد شاه و کرد آفرین
Бидодаш бадви бораи хешу зин
بدادش بدو بارهٔ خویش و زین
Бадв дод жўпини зҳробдор
بدو داد ژوپین زهرابدار
Ки аз оҳанӣн кӯҳ кардӣ гузор
که از آهنین کوه کردی گذار
Чу шуд ҷодӯии зишти нобокдор
چو شد جادوی زشت ناباکدار
Сӯии он хирадманди гирди савор
سوی آن خردمند گرد سوار
Чу аз давр дидаш баровард хашм
چو از دور دیدش برآورد خشم
Пар аз хок рӯйу пар аз хӯни ду чашм
پر از خاک روی و پر از خون دو چشم
Ба дасти андаруни гурз чун соми ял
به دست اندرون گرز چون سام یل
Ба пеши андаруни кушта чун кӯҳи тел
به پیش اندرون کشته چون کوه تل
Наёраст рафтанаш бар пеш рӯй
نیارست رفتنش بر پیش روی
зи пинҳони ҳамеи тохт бар гирди ӯй
ز پنهان همی تاخت بر گرد اوی
Биндохти жўпини зҳробдор
بینداخت ژوپین زهرابدار
з пинҳон барон шоҳзодаи савор
ز پنهان بران شاهزاده سوار
Гузора шуд аз хусравии ҷавшанаш
گذاره شد از خسروی جوشنش
Ба хӯн ғарқа шуд шаҳриёрии таниш
به خون غرقه شد شهریاری تنش
зи бора дар афтод пас шаҳриёр
ز باره در افتاد پس شهریار
Дареғи он накӯи шоҳзодаи савор
دریغ آن نکو شاهزاده سوار
Фурӯд омад он бидрФши палид
فرود آمد آن بیدرفش پلید
Силеҳаши ҳамаи пок берун кашид
سلیحش همه پاک بیرون کشید
Сӯии шоҳи чини баради аспу камараш
سوی شاه چین برد اسپ و کمرش
Дирафши сияҳи афсари пргҳрш
درفش سیه افسر پرگهرش
Сипоҳаши ҳама бонг бардоштанд
سپاهش همه بانگ برداشتند
Ҳамеи наъра аз абри бгзоштнд
همی نعره از ابر بگذاشتند
Чу Гуштосп аз кӯҳ сар бингаред
چو گشتاسپ از کوه سر بنگرید
Мар ӯро бидон рзмгаҳ бар надид
مر او را بدان رزمگه بر ندید
Гумоне барам гуфт кони гирди моҳ
گمانی برم گفت کان گرد ماه
Ки равшани бадӣ зу ҳамаи размгоҳ
که روشن بدی زو همه رزمگاه
Набарда бародарами фаррухи зрир
نبرده برادرم فرخ زریر
Ки шер жён оваредӣ ба зер
که شیر ژیان آوریدی به زیر
Фгндст бар бора аз тохтан
فگندست بر باره از تاختن
Бимонаданд гардони з андохтан
بماندند گردان ز انداختن
Наёяд ҳамеи бонги шаҳи зодагон
نیاید همی بانگ شه زادگان
Магар кушта шуд шоҳи озодагон
مگر کشته شد شاه آزادگان
Ҳиўнӣ битозед то размгоҳ
هیونی بتازید تا رزمگاه
Ба наздикии он дирафши сиёҳ
به نزدیکی آن درفش سیاه
Бибинед кони шоҳи ман чун шудаст
ببینید کان شاه من چون شدست
Кам аз дард ӯ дили пар аз хӯн шудаст
کم از درد او دل پر از خون شدست
Бад-ӣни андарун буд шоҳи ҷаҳон
بدین اندرون بود شاه جهان
Ки омад яке хӯни зи дидаи чикон
که آمد یکی خون ز دیده چکان
Ба шоҳ ҷаҳон гуфт моҳи туро
به شاه جهان گفت ماه ترا
Нигаҳдори тоҷу сипоҳи туро
نگهدار تاج و سپاه ترا
Ҷаҳони паҳлавони он зрири савор
جهان پهلوان آن زریر سوار
Саворон таркон бикуштанд зор
سواران ترکان بکشتند زار
Сари ҷодӯони ҷаҳони бидрФш
سر جادوان جهان بیدرفش
Мар ӯро биФгнду баради он дирафш
مر او را بیفگند و برد آن درفش
Чу огоҳии куштан ӯ расед
چو آگاهی کشتن او رسید
Ба шоҳи ҷаҳонҷӯй ва маргаш бидид
به شاه جهانجوی و مرگش بدید
Ҳамаи ҷома то пой бадаред пок
همه جامه تا پای بدرید پاک
Барон хусравӣ тоҷ пошед хок
بران خسروی تاج پاشید خاک
Ҳаме гуфт Гуштоспи к-эии шаҳриёр
همی گفت گشتاسپ کای شهریار
Чароғи дилатро бикуштанд зор
چراغ دلت را بکشتند زار
з пас гуфт донандаи ҷомосп ро
ز پس گفت داننده جاماسپ را
Чаҳ гӯям кунун шоҳи лҳросп ро
چه گویم کنون شاه لهراسپ را
Чигуна фиристам фириста бадар
چگونه فرستم فرسته بدر
Чаҳ гӯям бидон пер гашта падар
چه گویم بدان پیر گشته پدر
Чаҳ гӯям чаҳ кардамнигор туро
چه گویم چه کردم نگار ترا
Ки барад он набарда савори туро
که برد آن نبرده سوار ترا
Дареғи он гӯи шоҳзодаи дареғ
دریغ آن گو شاهزاده دریغ
Чу тобандаи моҳ андарун шуд ба меғ
چو تابنده ماه اندرون شد به میغ
Биёред гулгуни лҳроспӣ
بیارید گلگون لهراسپی
Наед аз буриши зини Гуштоспӣ
نهید از برش زین گشتاسپی
Биёрост мар ҷустани кинаш ро
بیاراست مر جستن کینش را
Ба варзидани дайну ойинаш ро
به ورزیدن دین و آیینش را
Ҷаҳондидаи дастури гуфто ба пой
جهاندیده دستور گفتا به پای
Ба кӣна шудани мар туро нест рой
به کینه شدن مر ترا نیست رای
Ба фармони дастури донои роз
به فرمان دستور دانای راز
Фурӯд омад аз бора бинишаст боз
فرود آمد از باره بنشست باز
Ба лашкар бигуфто кадомаст шер
به لشکر بگفتا کدامست شیر
Ки боз оварад кини фаррухи зрир
که باز آورد کین فرخ زریر
Ки пеш афганд бора бар кини ӯй
که پیش افگند باره بر کین اوی
Ки боз оварад борау зини ӯй
که باز آورد باره و زین اوی
Пазируфтани андари худои ҷаҳон
پذیرفتن اندر خدای جهان
Пазируфтани расатону маон
پذیرفتن راستان و مهان
Ки ҳар каз миёна наад пеши пой
که هر کز میانه نهد پیش پای
Мар ӯро даҳуми духтарамро ҳамЭй
مر او را دهم دخترم را همای
Наҷунбед зишони кас аз ҷои хеш
نجنبید زیشان کس از جای خویش
з лашкар наёвард каси пои пеш
ز لشکر نیاورد کس پای پیش