Пас огоҳӣ омад ба Исфандиёр

پس آگاهی آمد به اسفندیار

Ки кушта шуд он шоҳи найзаи гузор

که کشته شد آن شاه نیزه گزار

Падарат аз ғам ӯ бакоҳад ҳаме

پدرت از غم او بکاهد همی

Кунун кин ӯ хост хоҳад ҳаме

کنون کین او خواست خواهد همی

Ҳаме гуяд онкаси кҷокини ӯй

همی گوید آنکس کجاکین اوی

Бихоҳад наад пеши душманаш рӯй

بخواهد نهد پیش دشمنش روی

Мар ӯро даҳуми духтарамро ҳамЭй

مر او را دهم دخترم را همای

Вкрди эзадашро барин бар гўоӣ

وکرد ایزدش را برین بر گوای

Кӣ номвари даст бар даст зад

کی نامور دست بر دست زد

Бинолед азон рӯзгорони бад

بنالید ازان روزگاران بد

Ҳамаи солаи зини рӯзи трсидмӣ

همه ساله زین روز ترسیدمی

Чу ӯро ба разм андарун дидамӣ

چو او را به رزم اندرون دیدمی

Дариғо сўорои гўои мҳтро

دریغا سوارا گوا مهترا

Ки бахташ ҷудо кард тоҷ аз саро

که بختش جدا کرد تاج از سرا

Ки кишти он сияҳи пели насту ро

که کشت آن سیه پیل نستوه را

Ки кунад аз замини оҳанӣни кӯҳ ро

که کند از زمین آهنین کوه را

Дирафшу сарлашкару ҷои хеш

درفش و سرلشکر و جای خویش

Бародарашро дод ва худ рафт пеш

برادرش را داد و خود رفت پیش

Ба қалб андар омад ба ҷои зрир

به قلب اندر آمد به جای زریر

Ба сафи андари устод чун нараҳ шер

به صف اندر استاد چون نره شیر

Ба пеш андар омад миёнро бибаст

به پیش اندر آمد میان را ببست

Гирифт он дирафши ҳумоюн ба даст

گرفت آن درفش همایون به دست

Бародараши бади панҷ донистаи роҳ

برادرش بد پنج دانسته راه

Ҳама аз дар тоҷу ҳамтои шоҳ

همه از در تاج و همتای شاه

Ҳама истоданд дар пеши ӯй

همه ایستادند در پیش اوی

Ки лашкар шикастани бадии кеши ӯй

که لشکر شکستن بدی کیش اوی

Ба озодагон гуфт пеши сипоҳ

به آزادگان گفت پیش سپاه

Ки эй номдорону гардони шоҳ

که ای نامداران و گردان شاه

Нигар то чаҳ гӯям яке бишанвед

نگر تا چه گویم یکی بشنوید

Ба дайни худои ҷаҳони бгрўид

به دین خدای جهان بگروید

Нигар то натарсед аз маргу чиз

نگر تا نترسید از مرگ و چیز

Ки кас безамона намурдааст низ

که کس بی‌زمانه نمردست نیز

Кро кишт хоҳад ҳамеи рӯзгор

کرا کشت خواهد همی روزگار

Чаҳ некӯтар аз марг дар корзор

چه نیکوتر از مرگ در کارزار

Бидонед яксар ки рӯзӣаст ин

بدانید یکسر که روزیست این

Ки кофар падед ояд аз поки дайн

که کافر پدید آید از پاک دین

Шумо аз пас пуштҳо мнгрид

شما از پس پشتها منگرید

Мҷўииди фарёду сари мшмрид

مجویید فریاد و سر مشمرید

Нигар то набинед бгрихтн

نگر تا نبینید بگریختن

Нигар то натарсед з овихтан

نگر تا نترسید ز آویختن

Сари найзаҳоро ба разми аФгнид

سر نیزه‌ها را به رزم افگنید

Замонӣ бакӯшед ва мардӣ кунед

زمانی بکوشید و مردی کنید

Бад-ӣни андарун буд Исфандиёр

بدین اندرون بود اسفندیار

Ки бонг падараш омад аз кӯҳсор

که بانگ پدرش آمد از کوهسار

Ки эй номдорону гардони ман

که ای نامداران و گردان من

Ҳамаи мари маро чун тану ҷони ман

همه مر مرا چون تن و جان من

Матарсед аз найзау гурзу теғ

مترسید از نیزه و گرز و تیغ

Ки аз бахш мон нест рӯй гриғ

که از بخش‌مان نیست روی گریغ

Ба дайни худо эй гӯи Исфандиёр

به دین خدا ای گو اسفندیار

Ба ҷони зрир он набарда савор

به جان زریر آن نبرده سوار

Ки ояд фурӯд ӯ кунун дар биҳишт

که آید فرود او کنون در بهشت

Ки ман сӯии лҳросп нома навишт

که من سوی لهراسپ نامه نوشت

Пазируфтами андарзи он шоҳи пер

پذیرفتم اندرز آن شاه پیر

Кигар бахт наякум буд дастгир

که گر بخت نیکم بود دستگیر

Ки чун бозгардам азин размгоҳ

که چون بازگردم ازین رزمگاه

Ба Исфандиёрами даҳуми тоҷу гоҳ

به اسفندیارم دهم تاج و گاه

Сипаҳро ҳамаи пеш рафтани даҳум

سپه را همه پیش رفتن دهم

Варои хусравии тоҷ бар сари нуҳум

ورا خسروی تاج بر سر نهم

Чнончўн падар дод шоҳии маро

چنانچون پدر داد شاهی مرا

Даҳум ҳамчунон подшоҳии варо

دهم همچنان پادشاهی ورا