Баромади басии рӯзгории бадавӣ
برآمد بسی روزگاری بدوی
Ки хусрави сӯй систон кард рӯй
که خسرو سوی سیستان کرد روی
Ки онҷо кунад занаду астои раво
که آنجا کند زند و استا روا
Кунад мӯбадонро бидонҷо гўо
کند موبدان را بدانجا گوا
Ҷӯ онҷо расед он гиронмояи шоҳ
جو آنجا رسید آن گرانمایه شاه
Пазира шудаш паҳлавони сипоҳ
پذیره شدش پهلوان سپاه
Шаҳи нимрўзи онки рустамаши ном
شه نیمروز آنک رستمش نام
Савори ҷаҳондидаи ҳамтои сом
سوار جهاندیده همتای سام
Абои пери дастон ки будаш падар
ابا پیر دستان که بودش پدر
Абои меҳтарон ва гузинон дар
ابا مهتران و گزینان در
Ба шодӣ пазира шудандаш ба роҳ
به شادی پذیره شدندش به راه
Азуи шодмони гашти фархундаи шоҳ
ازو شادمان گشت فرخنده شاه
Ба зоўлши бурданди меҳмони хеш
به زاولش بردند مهمان خویش
Ҳамаи банда вор истоданд пеш
همه بندهوار ایستادند پیش
Взў занад ва киштӣ биёмухтанд
وزو زند و کشتی بیاموختند
Бибастанд ва озар барафрӯхтанд
ببستند و آذر برافروختند
Баромади барин миҳмонии ду сол
برآمد برین میهمانی دو سال
Ҳаме хӯрд Гуштосп бо пӯри зол
همی خورد گشتاسپ با پور زال
Ба ҳарҷо куҷо шаҳриёрон баданд
به هرجا کجا شهریاران بدند
Азон кори Гуштосп огаҳ шуданд
ازان کار گشتاسپ آگه شدند
Ки ӯ мари сари паҳлавонро бибаст
که او مر سر پهلوان را ببست
Тани пели вораш ба оҳан бахаст
تن پیل وارش به آهن بخست
Ба зоўлстон шуд ба пайғамбарӣ
به زاولستان شد به پیغمبری
Ки нафрин кунад бар бути озрӣ
که نفرین کند بر بت آزری
Бгштнд яксар зи фармони шоҳ
بگشتند یکسر ز فرمان شاه
Баҳами бршкстнди паймони шоҳ
بهم برشکستند پیمان شاه
Чу огоҳӣ омад ба баҳман ки шоҳ
چو آگاهی آمد به بهمن که شاه
Бибастаст он шерро бе гуноҳ
ببستست آن شیر را بیگناه
Набарда гузинон Исфандиёр
نبرده گزینان اسفندیار
Азонҷо бирафтанд тимордор
ازانجا برفتند تیماردار
Ҳаме доштанд аз сипаҳи дасти боз
همی داشتند از سپه دست باز
Пас андар гирифтанд роҳи дароз
پس اندر گرفتند راه دراز
Ба пеши гӯ Исфандиёр омаданд
به پیش گو اسفندیار آمدند
Каёни зодагон ширўор омаданд
کیانزادگان شیروار آمدند
Падарро ба ромиш ҳаме доштанд
پدر را به رامش همی داشتند
Ба занадонаш танҳо бнгзоштнд
به زندانش تنها بنگذاشتند
Пас огоҳӣ омад ба солори чин
پس آگاهی آمد به سالار چین
Ки шоҳ аз гумони андромд ба кин
که شاه از گمان اندرآمد به کین
Барошуфт хусрав ба Исфандиёр
برآشفت خسرو به اسفندیار
Ба зиндон ва бандаш фиристод хор
به زندان و بندش فرستاد خوار
Худ аз Балхи зӣ Зобулстон кашид
خود از بلخ زی زابلستان کشید
Биёбон гузоред ва Сайҳун бидид
بیابان گذارید و سیحون بدید
Ба зоўл нишастаст меҳмони зол
به زاول نشستست مهمان زال
Барин рӯзгорони баромади ду сол
برین روزگاران برآمد دو سال
Ба Балх андарунаст лҳроспи шоҳ
به بلخ اندرونست لهراسپ شاه
Намондаст аз эрониёну сипоҳ
نماندست از ایرانیان و سپاه
Магари ҳафтсад марди оташи параст
مگر هفتصد مرد آتش پرست
Ҳаи пеши озари баровардаи даст
هه پیش آذر برآورده دست
Ҷузи эшон ба Балх андарун нест кас
جز ایشان به بلخ اندرون نیست کس
Аз оҳанг дорон ҳаминанд бас
از آهنگداران همینند بس
Магари посбонони кох ҳамЭй
مگر پاسبانان کاخ همای
?ҳулло зуд бархез ва чандин мапоӣ
هلا زود برخیز و چندین مپای
Маонро ҳама хонд шоҳи чгл
مهان را همه خواند شاه چگل
Абри ҷанг лҳроспашон дод дил
ابر جنگ لهراسپشان داد دل
Бидонед гуфто ки Гуштоспи шоҳ
بدانید گفتا که گشتاسپ شاه
Сӯии нимрўз ӯ супурдаст роҳ
سوی نیمروز او سپردست راه
Ба зоўл нишастаст бо лашкараш
به زاول نشستست با لشکرش
Саворӣ на андари ҳамаи кишвараш
سواری نه اندر همه کشورش
Кунунаст ҳангоми кин хостан
کنونست هنگام کین خواستن
Бибояд бсичид ва оростан
بباید بسیچید و آراستن
Писараши он гиронмояи Исфандиёр
پسرش آن گرانمایه اسفندیار
Ба банд гарон андараст устувор
به بند گراناندرست استوار
Кадомаст мардии пажӯҳандаи роз
کدامست مردی پژوهنده راز
Ки паймоед ин жарфи роҳи дароз
که پیماید این ژرف راه دراز
Наронад ба роҳи инч ва бераҳ равад
نراند به راه ایچ و بیره رود
зи Эрони ҳаросон ва огаҳ равад
ز ایران هراسان و آگه رود
Яке ҷодӯӣ буд номаши сутӯҳ
یکی جادوی بود نامش ستوه
Гузоранда роҳу наҳуфта пажӯҳ
گذارنده راه و نهفته پژوه
Манам гуфт оҳистау номҷўӣ
منم گفت آهسته و نامجوی
Чаҳ бояд турои ҳарч бояд бигӯӣ
چه باید ترا هرچ باید بگوی
Шаҳи чинаши гуфто ба Эрони хиром
شه چینش گفتا به ایران خرام
Нигаҳбон оташ бибин то кадом
نگهبان آتش ببین تا کدام
Пажӯҳандаи рози паймӯди роҳ
پژوهندهٔ راز پیمود راه
Ба Балх гузин шуд ки бади гоҳи шоҳ
به بلخ گزین شد که بد گاه شاه
Надид андаруни шоҳи Гуштосп ро
ندید اندرون شاه گشتاسپ را
Парастанда Эй диду лҳросп ро
پرستندهای دید و لهراسپ را
Бишуд ҳамчунон пеш хоқон бигуфт
بشد همچنان پیش خاقان بگفت
Ба рухи пеш ӯ бар заминро бирафт
به رخ پیش او بر زمین را برفت
Чу арҷосп огоҳ шуд шоди гашт
چو ارجاسپ آگاه شد شاد گشت
Аз андӯҳи деринаи озоди гашт
از اندوه دیرینه آزاد گشت
Сари онро ҳама хонду гуфтои равед
سران را همه خواند و گفتا روید
Сипоҳи пароганда гирд оваред
سپاه پراگنده گرد آورید
Бирафтанд гардони лашкари ҳама
برفتند گردان لشکر همه
Ба кӯҳу биёбону ҷои рама
به کوه و بیابان و جای رمه
Бадви бози хонданди лашкараш ро
بدو باز خواندند لشکرش را
Гузидаи саворони кишвараш ро
گزیده سواران کشورش را