Занӣ буд Гуштоспро ҳӯшманд

زنی بود گشتاسپ را هوشمند

Хирадманди вази бади забонаш ба банд

خردمند وز بد زبانش به بند

зи охири чмони бора Эй барнишаст

ز آخر چمان باره‌ای برنشست

Ба кирдори таркони миёнро бибаст

به کردار ترکان میان را ببست

Аз Эрони раҳ систон барграфт

از ایران ره سیستان برگرفت

Азон корҳо мондаи андари шигифт

ازان کارها مانده اندر شگفت

НхФтӣ ба манзил чу бардоштӣ

نخفتی به منزل چو برداشتی

Ду рӯза ба як рӯзаи бгзоштӣ

دو روزه به یک روزه بگذاشتی

Чунин то ба наздик Гуштосп шуд

چنین تا به نزدیک گشتاسپ شد

Ба огоҳии дард лҳросп шуд

به آگاهی درد لهراسپ شد

Бадв гуфт чандин чаро монадӣ

بدو گفت چندین چرا ماندی

Худ аз бухл намечаро ронадӣ

خود از بلخ بامی چرا راندی

Сипоҳии з таркон биёмад ба Балх

سپاهی ز ترکان بیامد به بلخ

Ки шуд мардуми Балхро рӯзи талх

که شد مردم بلخ را روز تلخ

Ҳамаи Балхи пари ғорат ва куштан аст

همه بلخ پر غارت و کشتن است

Аз эдар туро рӯй баргаштан аст

از ایدر ترا روی برگشتن است

Бадв гуфт Гуштоспи кин ғам чарост

بدو گفت گشتاسپ کین غم چراست

Ба як тохтани дард ва мотам чарост

به یک تاختن درد و ماتم چراست

Чу ман бо сипоҳи андроими зи ҷой

چو من با سپاه اندرآیم ز جای

Ҳамаи кишвар чин надоранд пой

همه کشور چین ندارند پای

Чунин посух оварад кин худ магӯӣ

چنین پاسخ آورد کاین خود مگوی

Ки к-эии бузурги омдстт ба рӯй

که کاری بزرگ آمدستت به روی

Шаҳаншоҳи лҳроспро пеши Балх

شهنشاه لهراسپ را پیش بلخ

Бикуштанд ва шуд Балхро рӯзи талх

بکشتند و شد بلخ را روز تلخ

Ҳамон духтаронро ббрднди асир

همان دختران را ببردند اسیر

Чунин кори душвори осони мгир

چنین کار دشوار آسان مگیر

Агар нестии ҷузи шикаст ҳамЭй

اگر نیستی جز شکست همای

Хирадмандро дил нарафтӣ зи ҷой

خردمند را دل نرفتی ز جای

Вази анҷо ба нӯш озрондр шуданд

وز انجا به نوش آذراندر شدند

Раду ҳербадро баҳам барзаданд

رد و هیربد را بهم برزدند

зи хӯнашони фурӯзанда озар бамурд

ز خونشان فروزنده آذر بمرد

Чунин корро хор натавон шимурд

چنین کار را خوار نتوان شمرد

Дигар духтари шоҳ ба офарид

دگر دختر شاه به آفرید

Ки боди ҳавои ҳаргиз ӯро надид

که باد هوا هرگز او را ندید

Ба хории варо зор бардоштанд

به خواری ورا زار برداشتند

Бирав ёра ва тоҷ нагузоштанд

برو یاره و تاج نگذاشتند

Чу бишунид Гуштосп шуд пари зи дард

چو بشنید گشتاسپ شد پر ز درد

з мижгон баборед хуноби зард

ز مژگان ببارید خوناب زرد

Бузургони эрониёнро бихонад

بزرگان ایرانیان را بخواند

Шунида сухани пеш эшон баранд

شنیده سخن پیش ایشان براند

Нависандаи номаро хонд шоҳ

نویسندهٔ نامه را خواند شاه

Биндохти тоҷу бпрдхти гоҳ

بینداخت تاج و بپردخت گاه

Саворони пароганда бар ҳар сӯй

سواران پراگنده بر هر سوی

Фиристод нома ба ҳар паҳлавӣ

فرستاد نامه به هر پهلوی

Ки як тани сар аз гули мшўриди пок

که یک تن سر از گل مشورید پاک

Мадоред бок аз баланду муғок

مدارید باک از بلند و مغاک

Ббрднди нома ба ҳар кишварӣ

ببردند نامه به هر کشوری

Куҷо буд дар подшоҳии сиррӣ

کجا بود در پادشاهی سری

Чу огоҳи гаштанд яксар сипоҳ

چو آگاه گشتند یکسر سپاه

Бирафтанд бо гурзу рӯмии кулоҳ

برفتند با گرز و رومی کلاه

Ҳамаи яксараи пеш шоҳ омаданд

همه یکسره پیش شاه آمدند

Барон номвар боргоҳ омаданд

بران نامور بارگاه آمدند

Чу Гуштосп дид он сипаҳ бар дараш

چو گشتاسپ دید آن سپه بر درش

Саворони ҷанговар аз кишвараш

سواران جنگاور از کشورش

Дирам дод ваз систон барграфт

درم داد وز سیستان برگرفت

Сӯии Балх бомай раҳ андар гирифт

سوی بلخ بامی ره اندر گرفت

Чу бишунид арҷоспи комади сипоҳ

چو بشنید ارجاسپ کامد سپاه

Ҷаҳондори Гуштосп бо тоҷу гоҳ

جهاندار گشتاسپ با تاج و گاه

зи дарё ба дарё сипаҳ густаред

ز دریا به دریا سپه گسترید

Ки ҷое касе рӯй ҳомӯн надид

که جایی کسی روی هامون ندید

Ду лашкар чу танг андар омад ба гирд

دو لشکر چو تنگ اندر آمد به گرد

Замин шуд сиёҳу ҳавои ложвард

زمین شد سیاه و هوا لاژورد

Чу ҳар ду сипаҳ баркашиданд саф

چو هر دو سپه برکشیدند صف

Ҳамаи найзау теғу жўпин ба каф

همه نیزه و تیغ و ژوپین به کف

Абри майманаи шоҳи Фршидўрд

ابر میمنه شاه فرشیدورد

Ки бо шери дарандаи ҷустии набард

که با شیر درنده جستی نبرد

Абри майсараи гирди бстўр буд

ابر میسره گرد بستور بود

Ки шоҳу гуҳи разм чун кӯҳ буд

که شاه و گه رزم چون کوه بود

Ҷаҳондори Гуштосп дар қалбгоҳ

جهاندار گشتاسپ در قلبگاه

Ҳаме кард ҳар сӯ ба лашкари нигоҳ

همی کرد هر سو به لشکر نگاه

Вазон рӯй кндри абри маймана

وزان روی کندر ابر میمنه

Биёмад пас пушт ӯ бо буна

بیامد پس پشت او با بنه

Сӯии майсараи каҳарами теғи зан

سوی میسره کهرم تیغ‌زن

Ба қалби андари арҷосп бо анҷуман

به قلب اندر ارجاسپ با انجمن

Баромади з ҳар ду сипаҳи бонги кӯс

برآمد ز هر دو سپه بانگ کوس

Замин оҳанӣн шуд ҳавои обнӯс

زمین آهنین شد هوا آبنوس

Ту гуфтӣ ки гардун биппарад ҳаме

تو گفتی که گردون بپرد همی

Замин аз гаронии бадаради ҳаме

زمین از گرانی بدرد همی

зи овози аспону захми табар

ز آواز اسپان و زخم تبر

Ҳамеи кӯҳ хоро баровард пар

همی کوه خارا برآورد پر

Ҳамаи дашти сар буд бетан ба хок

همه دشت سر بود بی‌تن به خاک

Сари грздорони ҳамаи чоки чок

سر گرزداران همه چاک‌چاک

ДрФшидни теғу борони тир

درفشیدن تیغ و باران تیر

Хурӯши ялон буд бо дору гир

خروش یلان بود با دار و گیر

Ситораи ҳамеи ҷусти роҳи гриғ

ستاره همی جست راه گریغ

Сипаҳро ҳамеи номадии ҷони дареғ

سپه را همی نامدی جان دریغ

Сари найзау гурз хам дода буд

سر نیزه و گرز خم داده بود

Ҳамаи дашти пари куштаи афтода буд

همه دشت پر کشته افتاده بود

Басии кӯфтаи зери бораи дарун

بسی کوفته زیر باره درون

Кафани синаи шеру тобути хӯн

کفن سینهٔ شیر و تابوت خون

Тан бесарону сар бе танон

تن بی‌سران و سر بی‌تنان

Саворон чу пелони кФки аФгнон

سواران چو پیلان کفک افگنان

Падарро набад бар писари ҷои меҳр

پدر را نبد بر پسر جای مهر

Ҳамеи гашти зини гӯнаи гардони сипеҳр

همی گشت زین گونه گردان سپهر

Чу бигузашт зини сони се рӯз ва се шаб

چو بگذشت زین سان سه روز و سه شب

зи баси бонги аспону ҷангу ҷалб

ز بس بانگ اسپان و جنگ و جلب

Саросари чунон гашти овардгоҳ

سراسر چنان گشت آوردگاه

Ки аз ҷӯши хӯн лаъл шуд рӯй моҳ

که از جوش خون لعل شد روی ماه

Абои каҳарами теғи зан дар набард

ابا کهرم تیغ‌زن در نبرد

Броўихт ногоҳ Фршидўрд

برآویخت ناگاه فرشیدورد

зи каҳарами марони шоҳи тан хаста шуд

ز کهرم مران شاه تن خسته شد

Ба ҷон гарчи аз даст ӯ руста шуд

به جان گرچه از دست او رسته شد

Аз Эрони саворони прхошҷўӣ

از ایران سواران پرخاشجوی

Чунон хастаи бурданд аз пеши ӯй

چنان خسته بردند از پیش اوی

Фаровони зи эрониён кушта шуд

فراوان ز ایرانیان کشته شد

зи хӯни ялони кишвар оғишта шуд

ز خون یلان کشور آغشته شد

Писар буд Гуштоспро сӣ ва ҳашт

پسر بود گشتاسپ را سی و هشت

Далерони кӯҳу саворони дашт

دلیران کوه و سواران دشت

Бикуштанд яксар барон размгоҳ

بکشتند یکسر بران رزمگاه

Ба якборагӣ тира шуд бахти шоҳ

به یکبارگی تیره شد بخت شاه