Саранҷом Гуштосп бинмуд пушт

سرانجام گشتاسپ بنمود پشت

Бдонгаҳ ки шуд рӯзгораши дурушт

بدانگه که شد روزگارش درشت

Пас андари ду манзил ҳаме тохтанд

پس اندر دو منزل همی تاختند

Мар ӯро гирифтан ҳаме сохтанд

مر او را گرفتن همی ساختند

Яке кӯҳ пеш омадаш пргё

یکی کوه پیش آمدش پرگیا

Бадви андаруни чашмау Асия

بدو اندرون چشمه و آسیا

Ки бар гирди он кӯҳи як роҳ буд

که بر گرد آن کوه یک راه بود

Вазони роҳи Гуштоспи огоҳ буд

وزان راه گشتاسپ آگاه بود

Ҷаҳондори Гуштосп ва яксар сипоҳ

جهاندار گشتاسپ و یکسر سپاه

Сӯии кӯҳи рафтанди зи овардгоҳ

سوی کوه رفتند ز آوردگاه

Чу арҷосп бо лашкар онҷо расед

چو ارجاسپ با لشکر آنجا رسید

Бигардед ва бар кӯҳ роҳӣ надид

بگردید و بر کوه راهی ندید

Гирифтанд грдондрши чори сӯй

گرفتند گرداندرش چار سوی

Чу бечора шуд шоҳи озодаи хуй

چو بیچاره شد شاه آزاده‌خوی

Азон кӯҳсор оташ афрӯхтанд

ازان کوهسار آتش افروختند

Бидон хора бар хор ме сӯхтанд

بدان خاره بر خار می‌سوختند

Ҳамеи кишт ҳар меҳтарии борагӣ

همی کشت هر مهتری بارگی

Наанд дилҳо ба бечорагӣ

نهادند دلها به بیچارگی

Чу лашкари чунон гирдашон барграфт

چو لشکر چنان گردشان برگرفت

Кӣ хуши маниши даст бар сар гирифт

کی خوش منش دست بر سر گرفت

Ҷаҳондидаи ҷомоспро пеш хонд

جهاندیده جاماسپ را پیش خواند

зи ахтари фаровон суханҳо баранд

ز اختر فراوان سخنها براند

Бадв гуфт каз гардиши осмон

بدو گفت کز گردش آسمان

Бигӯӣ ончи донеу пинҳони ммон

بگوی آنچ دانی و پنهان ممان

Ки бошад бад-ӣни бади марои дастгир

که باشد بدین بد مرا دستگیر

Бибоядат гуфтани ҳамаи ногузир

ببایدت گفتن همه ناگزیر

Чу бишунид ҷомосп бар пой хост

چو بشنید جاماسپ بر پای خاست

Бадв гуфт к-эй хусрав доду рост

بدو گفت کای خسرو داد و راست

Агар шоҳи гуфтор ман башнавад

اگر شاه گفتار من بشنود

Бад-ӣни гардиши ахтарони бгрўд

بدین گردش اختران بگرود

Бигӯям бадв ҳарч донам дуруст

بگویم بدو هرچ دانم درست

зи ман ростии ҷӯии шоҳои нахуст

ز من راستی جوی شاها نخست

Бадв гуфт шоҳи онч доне бигӯӣ

بدو گفت شاه آنچ دانی بگوی

Ки ҳам рости гӯйӣ ва ҳам роҳи ҷӯй

که هم راست گویی و هم راه‌جوی

Бадв гуфт ҷомоспи к-эии шаҳриёр

بدو گفت جاماسپ کای شهریار

Сухан бишинав аз ман яке ҳӯшёр

سخن بشنو از من یکی هوشیار

Ту доне ки фарзандати Исфандиёр

تو دانی که فرزندت اسفندیار

Ҳаме банд сояд ба бади рӯзгор

همی بند ساید به بد روزگار

Агар шоҳ бигушоед ӯро зи банд

اگر شاه بگشاید او را ز بند

Намонад барин кӯҳсори баланд

نماند برین کوهسار بلند

Бадв гуфт Гуштоспи к-эии рости гӯй

بدو گفت گشتاسپ کای راست‌گوی

Биҷуз ростӣ нест инчи орзӯӣ

بجز راستی نیست ایچ آرزوی

Ба ҷомосп гуфт эй хирадманди мард

به جاماسپ گفت ای خردمند مرد

Маро буд азон кори дили пари зи дард

مرا بود ازان کار دل پر ز درد

Ки ӯро бибастам барон базмгоҳ

که اورا ببستم بران بزمگاه

Ба гуфтори бадхоҳ ва ӯ бигноаҳ

به گفتار بدخواه و او بیگناه

Ҳамонгоҳ ман зон пушаймон шудам

همانگاه من زان پشیمان شدم

Дилами хастаи бади сӯй дармон шудам

دلم خسته بد سوی درمان شدم

Гар ӯро бубинами барин размгоҳ

گر او را ببینم برین رزمگاه

Бадви бахшами ин тоҷу тахту кулоҳ

بدو بخشم این تاج و تخت و کلاه

Ки ёрад шудани пеши он арҷманд

که یارد شدن پیش آن ارجمند

Раҳанд марони бигнаҳро зи банд

رهاند مران بیگنه را ز بند

Бадв гуфт ҷомоспи к-эии шаҳриёр

بدو گفت جاماسپ کای شهریار

Манам рафтанӣ кин сухан нест хор

منم رفتنی کاین سخن نیست خوار

Ба ҷомоспи шоҳ ҷаҳондор гуфт

به جاماسپ شاه جهاندار گفت

Ки бо ту ҳамеша хиради боди ҷуфт

که با تو همیشه خرد باد جفت

Бирав вази маниши даҳ фаровони дуруд

برو وز منش ده فراوان درود

Шаби тира ногоҳ бигузар з равад

شب تیره ناگاه بگذر ز رود

Бигӯяш ки онкас ки бедод кард

بگویش که آنکس که بیداد کرد

Бишуд зини ҷаҳон бо дилии пари зи дард

بشد زین جهان با دلی پر ز درد

Агар ман бирафтам бигуфт касе

اگر من برفتم بگفت کسی

Ки баҳра набӯдаш зи дониши басӣ

که بهره نبودش ز دانش بسی

Чу бедод кардам бсичми ҳаме

چو بیداد کردم بسیچم همی

Вазон карда хеши печами ҳаме

وزان کردهٔ خویش پیچم همی

Кунунгар биёеи дил аз кӣнаи пок

کنون گر بیایی دل از کینه پاک

Сари душманони андари оре ба хок

سر دشمنان اندر آری به خاک

Вагарна шуд ин подшоҳӣу тахт

وگرنه شد این پادشاهی و تخت

зи бен бркннди ин киёнии дарахт

ز بن برکنند این کیانی درخت

Чу ое сипорам турои тоҷу ганҷ

چو آیی سپارم ترا تاج و گنج

зи чизе ки ман гирд кардам ба ранҷ

ز چیزی که من گرد کردم به رنج

Бад-ӣн гуфта яздон гўоӣ манаст

بدین گفته یزدان گوای منست

Чу ҷомоспи кӯ раҳнамоӣ манаст

چو جاماسپ کو رهنمای منست

Бапушед ҷомосптузӣ қабоӣ

بپوشید جاماسپ توزی قبای

Фурӯд омад аз кӯҳ бе раҳнамоӣ

فرود آمد از کوه بی‌رهنمای

Ба сар бар ниҳодаи кулоҳи ду пар

به سر بر نهاده کلاه دو پر

Броиин таркон бибаста камар

برآیین ترکان ببسته کمر

Яке асп туркӣ биоварад пеш

یکی اسپ ترکی بیاورد پیش

Абри аспи олати зи андоза беш

ابر اسپ آلت ز اندازه بیش

Нишаст аз бар бора ва омад ба зер

نشست از بر باره و آمد به زیر

Ки бади марди шоиста бар сони шер

که بد مرد شایسته بر سان شیر

Ҳронкс ки ӯро бидидӣ ба роҳ

هرانکس که او را بدیدی به راه

Бпрсидӣ ӯро зи турони сипоҳ

بپرسیدی او را ز توران سپاه

Ба овози туркӣ сухан ронадӣ

به آواز ترکی سخن راندی

Бигуфтӣ бидон кас ки ӯ хондӣ

بگفتی بدان کس که او خواندی

Надонистӣ ӯро касе ҳолу кор

ندانستی او را کسی حال و کار

Бигуфтӣ ба туркии сухани ҳӯшёр

بگفتی به ترکی سخن هوشیار

Ҳаме ронад бора ба кирдори бод

همی راند باره به کردار باد

Чунин то биёмад бар шоҳи зод

چنین تا بیامد بر شاه زاد

Хирад ёфта чун биёмад ба дашт

خرد یافته چون بیامد به دشت

Шаби тира аз лашкари андари гузашт

شب تیره از لشکر اندر گذشت

Чу омад ба назд дижи гунбадон

چو آمد به نزد دژ گنبدان

Раҳонед худро з даст бидон

رهانید خود را ز دست بدان