Чу чанде баромади барин рӯзгор

چو چندی برآمد برین روزگار

Хуҷастаи ббўди ахтари шаҳриёр

خجسته ببود اختر شهریار

Ба шоҳ каён гуфт зардушти пер

به شاه کیان گفت زردشت پیر

Ки дар дайни мо ин набошад ҳажир

که در دین ما این نباشد هژیر

Ки ту божи бидиҳӣ ба солори чин

که تو باژ بدهی به سالار چین

На андари хури дайн мо бошад ин

نه اندر خور دین ما باشد این

Набошам барин низ ҳамдостон

نباشم برین نیز همداستان

Ки шоҳони мо даргаи бостон

که شاهان ما درگه باستان

Ба таркони надоди инчи каси божу сов

به ترکان نداد ایچ کس باژ و ساو

Барин рӯзгори гузаштаи бутов

برین روزگار گذشته بتاو

Пазируфти Гуштоспи гуфто ки низ

پذیرفت گشتاسپ گفتا که نیز

НФрмоимш додан ин божи чиз

نفرمایمش دادن این باژ چیز

Пас огоҳ шуд нараҳ девии азин

پس آگاه شد نره دیوی ازین

Ҳам андарз замон шуд сӯии шоҳи чин

هم‌اندرز زمان شد سوی شاه چین

Бадв гуфт к-эии шаҳриёри ҷаҳон

بدو گفت کای شهریار جهان

Ҷаҳони яксараи пеши ту чун кион

جهان یکسره پیش تو چون کهان

Ба ҷой овареданд фармони ту

به جای آوریدند فرمان تو

Нтобад касе сари зи паймони ту

نتابد کسی سر ز پیمان تو

Магари пўрлҳроспи Гуштоспи шоҳ

مگر پورلهراسپ گشتاسپ شاه

Ки оради ҳамеи сӯии таркони сипоҳ

که آرد همی سوی ترکان سپاه

Баради ошкорои ҳамаи душманӣ

برد آشکارا همه دشمنی

Абои ту чуну кард ёради манӣ

ابا تو چنو کرد یارد منی

Чу арҷосп бишунид гуфтори дев

چو ارجاسپ بشنید گفتار دیو

Фурӯд омад аз гоҳи гиҳони хдиў

فرود آمد از گاه گیهان خدیو

Аз андӯҳ ӯ суст ва бемор шуд

از اندوه او سست و بیمار شد

Дилу ҷон ӯ пари з тимор шуд

دل و جان او پر ز تیمار شد

Тгинони лашкарашро пеш хонд

تگینان لشکرش را پیش خواند

Шунида сухани пеш эшон баранд

شنیده سخن پیش ایشان براند

Бидонед гуфто каз Эрони замин

بدانید گفتا کز ایران زمین

Бишуд фарау донишу поки дайн

بشد فره و دانش و پاک دین

Яке ҷодӯ омад ба дайн оварӣ

یکی جادو آمد به دین آوری

Ба Эрон ба даъвии пайғамбарӣ

به ایران به دعوی پیغمبری

Ҳаме гуяд аз осмони омадам

همی گوید از آسمان آمدم

з назд худои ҷаҳони омадам

ز نزد خدای جهان آمدم

Худовандро дидам андари биҳишт

خداوند را دیدم اندر بهشت

Ман ин занаду астои ҳама зу навишт

من این زند و استا همه زو نوشت

Бдўзх дарун дидам оҳрмно

بدوزخ درون دیدم آهرمنا

Нёрстмши гашти пиромно

نیارستمش گشت پیرامنا

Гаравгар фиристодам аз баҳри дайн

گروگر فرستادم از بهر دین

Бёрои гуфто ба дониши замин

بیارای گفتا به دانش زمین

Срномдорони Эрони сипоҳ

سرنامداران ایران سپاه

Гиронмояи фарзанди лҳроспи шоҳ

گرانمایه فرزند لهراسپ شاه

Ки Гуштоспи хўонндши эрониён

که گشتاسپ خوانندش ایرانیان

Бибаст ӯ яке киштӣ бар миён

ببست او یکی کشتی بر میان

Бародараш низ он савори далер

برادرش نیز آن سوار دلیر

Сипаҳдори Эрон ки номаши зрир

سپهدار ایران که نامش زریر

Ҳамаи пеши он дайн пажӯҳ омаданд

همه پیش آن دین پژوه آمدند

Азон пери ҷодӯ сутӯҳ омаданд

ازان پیر جادو ستوه آمدند

Гирифтанд азуи србсри дайни ӯй

گرفتند ازو سربسر دین اوی

Ҷаҳон шуд пар аз роҳу ойини ӯй

جهان شد پر از راه و آیین اوی

Нишаст ӯ ба Эрон ба пайғамбарӣ

نشست او به ایران به پیغمبری

Ба кории чунон ёФаҳу срсрӣ

به کاری چنان یافه و سرسری

Яке нома бояд навиштан кунун

یکی نامه باید نوشتن کنون

Сӯй он зада сари зи фармони бурун

سوی آن زده سر ز فرمان برون

Бибоядаш додани басии хоста

ببایدش دادن بسی خواسته

Ки некӯ буд дода нохоста

که نیکو بود داده ناخواسته

Мар ӯро бигӯе казин роҳи зишт

مر او را بگویی کزین راه زشت

Бигард ва битарс аз худои биҳишт

بگرد و بترس از خدای بهشت

Мари он пери нопокро давр кун

مر آن پیر ناپاک را دور کن

Бар ойини мо бар яке сур кун

بر آیین ما بر یکی سور کن

Гар аидўнк напазирад аз мо сухан

گر ایدونک نپذیرد از ما سخن

Кунад рӯй тозаи бмо бар куҳан

کند روی تازه بما بر کهن

Сипоҳи парогандаи бози оварем

سپاه پراگنده باز آوریم

Яке хуби лашкари фарози оварем

یکی خوب لشکر فراز آوریم

Ба Эрон шавем аз пас кори ӯй

به ایران شویم از پس کار اوی

Натарсим аз озору пайкори ӯй

نترسیم از آزار و پیکار اوی

Баронемаш аз пеш ва хораш кунем

برانیمش از پیش و خوارش کنیم

Бабандему зинда ба дораш кунем

ببندیم و زنده به دارش کنیم