Ҳамон чун бигуфт ин сухани шаҳриёр
همان چون بگفت این سخن شهریار
Зрири сипаҳдору Исфандиёр
زریر سپهدار و اسفندیار
Кашиданд шамшер ва гуфтанд агар
کشیدند شمشیر و گفتند اگر
Касе бошад андари ҷаҳони србср
کسی باشد اندر جهان سربسر
Ки напасандад ӯро ба дайн оварӣ
که نپسندد او را به دینآوری
Сар андар наёрад ба Фрмонбрӣ
سر اندر نیارد به فرمانبری
Наёяд бадаргоҳи фархундаи шоҳ
نیاید بدرگاه فرخنده شاه
Набандад миёни пеши рухшандаи гоҳ
نبندد میان پیش رخشنده گاه
Нагирад азуи роҳу дайн баӣ
نگیرد ازو راه و دین بهی
Марин дайн баро набошад раҳе
مرین دین به را نباشد رهی
Ба шамшери ҷон аз таниш бар кунем
به شمشیر جان از تنش بر کنیم
Сарашро ба дори барин бар кунем
سرش را به دار برین بر کنیم
Сипаҳдори Эрон ки номаши зрир
سپهدار ایران که نامش زریر
Набарда далерӣ чу дарандаи шер
نبرده دلیری چو درنده شیر
Ба шоҳ ҷаҳон гуфт озодаи вор
به شاه جهان گفت آزادهوار
Ки дастур бошад марои шаҳриёр
که دستور باشد مرا شهریار
Ки посух кунам ҷодӯи арҷосп ро
که پاسخ کنم جادو ارجاسپ را
Писанд омад ин шоҳи Гуштосп ро
پسند آمد این شاه گشتاسپ را
Бадв гуфт бархезу посухи куниш
بدو گفت برخیز و پاسخ کنش
Накол тгинони хлхи куниш
نکال تگینان خلخ کنش
Зрири гиронмояу Исфандиёр
زریر گرانمایه و اسفندیار
Чу ҷомоспи дастури нобоки дор
چو جاماسپ دستور ناباکدار
з пешаш бирафтанд ҳар се ба ҳам
ز پیشش برفتند هر سه به هم
Шудаи сари пар аз кин ва дилҳо дижам
شده سر پر از کین و دلها دژم
Навиштанд нома ба арҷоспи зишт
نوشتند نامه به ارجاسپ زشت
Ҳам андари хури он куҷо ӯ навишт
هم اندر خور آن کجا او نوشت
Зрир сипаҳбад гирифташ ба даст
زریر سپهبد گرفتش به دست
Чунон ҳам кушода ббрдш набаст
چنان هم گشاده ببردش نبست
Сӯии шоҳи барад ва бирав бар бихонад
سوی شاه برد و برو بر بخواند
Ҷаҳонҷӯии Гуштосп хира бимонад
جهانجوی گشتاسپ خیره بماند
зи донои сипаҳбади зрири савор
ز دانا سپهبد زریر سوار
зи ҷомоспу зи фаррухи Исфандиёр
ز جاماسپ و ز فرخ اسفندیار
Бибаст ва навишт андрўи номи хеш
ببست و نوشت اندرو نام خویش
Фиристодагонро ҳама хонд пеш
فرستادگان را همه خواند پیش
Бигирӣд гуфт ину зӣ ӯ бурид
بگیرید گفت این و زی او برید
Нигари зин сипас роҳро наспуред
نگر زین سپس راه را نسپرید
Кигар нестии андари асто ва занад
که گر نیستی اندر استا و زند
Фиристодаро зинҳор аз газанд
فرستاده را زینهار از گزند
Азин хоб бедоратон кардамӣ
ازین خواب بیدارتان کردمی
Ҳамон зинда бар доратон кардамӣ
همان زنده بر دارتان کردمی
Чунин то бдонстии он гргсор
چنین تا بدانستی آن گرگسار
Ки гардани ниёзади абои шаҳриёр
که گردن نیازد ابا شهریار
Биндохт нома бигуфто равед
بینداخت نامه بگفتا روید
Маринро сӯии тарк ҷодӯ бурид
مرین را سوی ترک جادو برید
Бигӯед ҳушат фароз омадаст
بگویید هوشت فراز آمدست
Ба хӯн ва ба хокат ниёз омадаст
به خون و به خاکت نیاز آمدست
Зада боди гарданати хастаи миён
زده باد گردنت خسته میان
Ба хоки андаруни рехтаи устихон
به خاک اندرون ریخته استخوان
Дарин моҳ ар аидўнк хоҳад худоӣ
درین ماه ار ایدونک خواهد خدای
Бапушам ба разми оҳанӣнаи қабоӣ
بپوشم به رزم آهنینه قبای
Ба турони замини андари орми сипоҳ
به توران زمین اندر آرم سپاه
Кунам кишвари гргсорони табоҳ
کنم کشور گرگساران تباه