Сухан чун басари баради шоҳи замин

سخن چون بسر برد شاه زمین

Сияҳи пелро хонд ва кард офарин

سیه پیل را خواند و کرد آفرین

Супурдаш бадв гуфт бурдорашон

سپردش بدو گفت بردارشان

Аз Эрон ба он марз бигзорашон

از ایران به آن مرز بگذارشان

Фиристодагони сипаҳдори чин

فرستادگان سپهدار چین

зи пеши ҷаҳонҷӯии шоҳи замин

ز پیش جهانجوی شاه زمین

Бирафтанд ҳар ду шудаи хоксор

برفتند هر دو شده خاکسار

Ҷҳондоршони ронда ва карда хор

جهاندارشان رانده و کرده خوار

Аз Эрони фаррух ба хлх шуданд

از ایران فرخ به خلخ شدند

Валикин ба хлх на фаррух шуданд

ولیکن به خلخ نه فرخ شدند

Чу аз даври диданди айвони шоҳ

چو از دور دیدند ایوان شاه

Зада бар сар ӯ дирафши сиёҳ

زده بر سر او درفش سیاه

Фурӯд омаданд аз чмндаҳи сутур

فرود آمدند از چمنده ستور

Шикастаи дил ва чашмҳо гашта кӯр

شکسته دل و چشمها گشته کور

Пиёда бирафтанд то пеши ӯй

پیاده برفتند تا پیش اوی

Сияҳи шан шудаи ҷомау зард рӯй

سیه‌شان شده جامه و زرد روی

Бдодндши он номаи шаҳриёр

بدادندش آن نامهٔ شهریار

Сроҳнги мардони найзаи гузор

سرآهنگ مردان نیزه گزار

Дабираши марони номаро баргушод

دبیرش مران نامه را برگشاد

Бхўондш барон шоҳи ҷодӯи нажод

بخواندش بران شاه جادو نژاد

Навишта дарон номаи шаҳриёр

نوشته دران نامهٔ شهریار

зи гардону мардони найзаи гузор

ز گردان و مردان نیزه گزار

Пас шоҳи лҳроспи Гуштоспи шоҳ

پس شاه لهراسپ گشتاسپ شاه

Нигаҳбони гетии сазовори гоҳ

نگهبان گیتی سزاوار گاه

Фириста фиристод зӣ ӯ худоӣ

فرسته فرستاد زی او خدای

Ҳамаи меҳтарони пеш ӯ бар ба пой

همه مهتران پیش او بر به پای

Зии арҷоспи тарки он палиди сутург

زی ارجاسپ ترک آن پلید سترگ

Куҷои пайкараши пайкари пери гург

کجا پیکرش پیکر پیر گرگ

Зада сари зи ойину дайн баӣ

زده سر ز آیین و دین بهی

Гузӣнаи раҳи кӯрӣу аблаҳӣ

گزینه ره کوری و ابلهی

Расед он навиштаи фурӯмояи вор

رسید آن نوشته فرومایه‌وار

Ки бинвишта будӣ сӯии шаҳриёр

که بنوشته بودی سوی شهریار

Шунидем ва дид он суханҳо куҷо

شنیدیم و دید آن سخنها کجا

Набӯдӣ ту мари гуфтанашро сазо

نبودی تو مر گفتنش را سزا

На пӯшиданӣ ва на бнмўднӣ

نه پوشیدنی و نه بنمودنی

На афганданӣ ва на писўднӣ

نه افگندنی و نه پیسودنی

Чунон гуфта будӣ ки ман то ду моҳ

چنان گفته بودی که من تا دو ماه

Сӯии кишвари хуррами орми сипоҳ

سوی کشور خرم آرم سپاه

На ду моҳ бояд зи ту неи чаҳор

نه دو ماه باید ز تو نی چهار

Куҷои ман биёям чу шери шикор

کجا من بیایم چو شیر شکار

Ту бар хештан бар мефизой ранҷ

تو بر خویشتن بر میفزای رنج

Ки мо бар кушодем дарҳои ганҷ

که ما بر گشادیم درهای گنج

Биорам зи гардони ҳазорон ҳазор

بیارم ز گردان هزاران هزار

Ҳамаи кори дидаи ҳамаи найзаи дор

همه کار دیده همه نیزه‌دار

Ҳамаи Эраҷии зодау паҳлавӣ

همه ایرجی زاده و پهلوی

На афросйобӣ ва на ибғўӣ

نه افراسیابی و نه یبغوی

Ҳамаи шоҳи чеҳру ҳамаи моҳ рӯй

همه شاه چهر و همه ماه روی

Ҳамаи сарви болои ҳамаи рости гӯй

همه سرو بالا همه راست‌گوی

Ҳама аз дар подшоҳӣу гоҳ

همه از در پادشاهی و گاه

Ҳама аз дар ганҷу гоҳу кулоҳ

همه از در گنج و گاه و کلاه

Ҷаҳонашони бФрсўдаҳ бо ранҷу ноз

جهانشان بفرسوده با رنج و ناز

Ҳамаи шергиру ҳамаи сарфароз

همه شیرگیر و همه سرفراز

Ҳамаи найзаи дорони шамшери зан

همه نیزه‌داران شمشیر زن

Ҳамаи бораи ангезу лашкари шикан

همه باره‌انگیز و لشکر شکن

Чу донанд кам кӯс бар пели баст

چو دانند کم کوس بر پیل بست

Сами асп эшон кунад кӯҳи паст

سم اسپ ایشان کند کوه پست

Азишон ду гирди гузидаи савор

ازیشان دو گرد گزیده سوار

Зрири сипаҳдору Исфандиёр

زریر سپهدار و اسفندیار

Чу эшон бапушанд зи оҳани қабоӣ

چو ایشان بپوشند ز آهن قبای

Ба хуршеду моҳи андрорнди пой

به خورشید و ماه اندرآرند پای

Чу бар гардани оранди рухшандаи гурз

چو بر گردن آرند رخشنده گرز

Ҳамеи тобад аз гурзашони фару брз

همی تابد از گرزشان فر و برز

Чу эшон ббошнди пеши сипоҳ

چو ایشان بباشند پیش سپاه

Туро кард бояд бадишони нигоҳ

ترا کرد باید بدیشان نگاه

Ба хуршед монанди бо тоҷу тахт

به خورشید مانند با تاج و تخت

Ҳамеи тобад аз найзаи шани фару бахт

همی تابد از نیزه‌شان فر و بخت

Чунинам гўоннду аспаҳбудон

چنینم گوانند و اسپهبدان

Гузину писандидаи мӯбадон

گزین و پسندیدهٔ موبدان

Ту Сайҳуни минбору Ҷайҳун ба машк

تو سیحون مینبار و جیحون به مشک

Ки моро чаҳ Ҷайҳун чаҳ Сайҳун чаҳ хушк

که ما را چه جیحون چه سیحون چه خشک

Чунон брдўоннди бора бар об

چنان بردوانند باره بر آب

Ки торӣ шавад чашмаи офтоб

که تاری شود چشمهٔ آفتاب

Ба рӯзи набард ар бихоҳад худоӣ

به روز نبرد ار بخواهد خدای

Ба разми андари орми сарати зери пой

به رزم اندر آرم سرت زیر پای

Чу солор пайканд нома бихонад

چو سالار پیکند نامه بخواند

Фурӯд омад аз гоҳ ва хира бимонад

فرود آمد از گاه و خیره بماند

Сипаҳбадашро гуфт фардои пагоҳ

سپهبدش را گفت فردا پگاه

Бихон аз ҳамаи подшоҳии сипоҳ

بخوان از همه پادشاهی سپاه

Тгинони лашкараши таркони чин

تگینان لشکرش ترکان چین

Бирафтанд ҳар сӯ ба турони замин

برفتند هر سو به توران زمین

Бадви бози хонданди лашкараш ро

بدو باز خواندند لشکرش را

Сари марздорони кишвараш ро

سر مرزداران کشورش را

Бародари бад ӯро ду оҳрмнон

برادر بد او را دو آهرمنان

Яке каҳарам ва дайгарӣ андмон

یکی کهرم و دیگری اندمان

Бифармудашон то набарда савор

بفرمودشان تا نبرده سوار

Гузиданд гардони лашкари ҳазор

گزیدند گردان لشکر هزار

Бдодндшони кӯсу пелу дирафш

بدادندشان کوس و پیل و درفش

Биёроста зарду сурху бунафш

بیاراسته زرد و سرخ و بنفش

Бадишон бубахшед сесад ҳазор

بدیشان ببخشید سیصد هزار

Гӯон гузида набарда савор

گوان گزیده نبرده سوار

Дар ганҷ бикшод ва рӯзӣ бидод

در گنج بگشاد و روزی بداد

Бузад ноӣ рӯйин буна бар ниҳод

بزد نای رویین بنه بر نهاد

Бихонад он замони мари бародараш ро

بخواند آن زمان مر برادرش را

Бадв дод як дасти лашкараш ро

بدو داد یک دست لشکرش را

Бондидмон дод даст дигар

باندیدمان داد دست دگر

Худ андар миён рафт бо як писар

خود اندر میان رفت با یک پسر

Яке тарки бади ном ӯ гргсор

یکی ترک بد نام او گرگسار

Гузаштаи брўбри басии рӯзгор

گذشته بروبر بسی روزگار

Сипаҳро бадв дод аспаҳбудӣ

سپه را بدو داد اسپهبدی

Ту гуфтӣ надонад ҳамеи ҷузи бадӣ

تو گفتی نداند همی جز بدی

Чу ғоратгарӣ дод бар бидрФш

چو غارتگری داد بر بیدرفش

Бидодаш яке пели пайкари дирафш

بدادش یکی پیل پیکر درفش

Яке буд номаши хшоши далер

یکی بود نامش خشاش دلیر

Пазира нарафтӣ варо нараҳ шер

پذیره نرفتی ورا نره شیر

Сипаҳи дида бон кардашу пеши рӯ

سپه دیده‌بان کردش و پیش رو

Кашидаш дирафш ва бишуд пеши гӯ

کشیدش درفش و بشد پیش گو

Дигар тарки бади ном ӯ ҳуши дев

دگر ترک بد نام او هوش دیو

Паёмаш фиристод таркони хдиў

پیامش فرستاد ترکان خدیو

Нигаҳи дори гуфтои ту пушти сипоҳ

نگه دار گفتا تو پشت سپاه

Гар аз мо касе боз гардад ба роҳ

گر از ما کسی باز گردد به راه

Ҳам онҷо ки бинии мар ӯро бикаш

هم آنجا که بینی مر او را بکش

Нигар то бидонҷо нҷнбдти ҳаш

نگر تا بدانجا نجنبدت هش

Барон сон ҳаме рафт бойин хашм

بران سان همی رفت بایین خشم

Пар аз хӯн шудаи дили пар аз оби чашм

پر از خون شده دل پر از آب چشم

Ҳаме кард ғорати ҳамеи сӯхти кох

همی کرد غارت همی سوخت کاخ

Дарахтон ҳаме кунад аз беху шох

درختان همی کند از بیخ و شاخ

Дар оварад лашкар ба Эрони замин

در آورد لشکر به ایران زمین

Ҳамаи хирау дили парогандаи кин

همه خیره و دل پراگنده کین