Чаҳ гуфт он сарояндаи марди далер

چه گفت آن سراینده مرد دلیر

Ки ногуҳи броўихт бо нараҳ шер

که ناگه برآویخت با نره شیر

Кигар ном мардӣ биҷӯе ҳаме

که گر نام مردی بجویی همی

Рухи теғ ҳиндӣ башуе ҳаме

رخ تیغ هندی بشویی همی

з бадҳо набоядат парҳез кард

ز بدها نبایدت پرهیز کرد

Ки пеш оядат рӯзи нангу набард

که پیش آیدت روز ننگ و نبرد

Замона чу омад бтнгии фароз

زمانه چو آمد بتنگی فراز

Ҳам аз ту нагардад ба парҳези боз

هم از تو نگردد به پرهیز باز

Чу ҳамраҳ кунӣ ҷангро бо хирад

چو همره کنی جنگ را با خرد

Далерати зи ҷанг оварон нашимурд

دلیرت ز جنگ‌آوران نشمرد

Хирадроу дайнро раҳе дигараст

خرد را و دین را رهی دیگرست

Суханҳои некӯ ба банд андараст

سخنهای نیکو به بند اندرست

Кунун аз раҳи рустами ҷангҷӯӣ

کنون از ره رستم جنگجوی

Яке достонаст бо рангу буи

یکی داستانست با رنگ و بوی

Шунидам ки рӯзии гӯи пилтан

شنیدم که روزی گو پیلتن

Яке сур кард аз дар анҷуман

یکی سور کرد از در انجمن

Ба ҷое куҷои ном ӯ бад наванд

به جایی کجا نام او بد نوند

Бадви андаруни кохҳои баланд

بدو اندرون کاخهای بلند

Куҷои озари тези брзин кунун

کجا آذر تیز برزین کنون

Бидонҷо фурӯзад ҳамеи раҳнамӯн

بدانجا فروزد همی رهنمون

Бузургон Эрон бидон базмгоҳ

بزرگان ایران بدان بزمگاه

Шуданд анҷумани номвари як сипоҳ

شدند انجمن نامور یک سپاه

Чу Тӯс ва чу Гӯдарзи кшўодгон

چو طوس و چو گودرز کشوادگان

Чу баҳром ва чун Геви озодагон

چو بهرام و چون گیو آزادگان

Чу гургин ва чун зангаи шоўрон

چو گرگین و چون زنگهٔ شاوران

Чу Густаҳму хроди ҷанги оварон

چو گستهم و خراد جنگ‌آوران

Чу брзини гарданкаши теғи зан

چو برزین گردنکش تیغ زن

Гурозаи куҷои бади сари анҷуман

گرازه کجا بد سر انجمن

Або ҳар як аз меҳтарони мард чанд

ابا هر یک از مهتران مرد چند

Яке лашкарии номдори арҷманд

یکی لشکری نامدار ارجمند

Нёсуд лашкари замонии зи кор

نیاسود لشکر زمانی ز کار

зи чавгону тир ва набеду шикор

ز چوگان و تیر و نبید و شکار

Ба мастӣ чунин гуфт як рӯзи Гев

به مستی چنین گفت یک روز گیو

Ба рустам ки эй номбурдори ню

به رستم که ای نامبردار نیو

Гар айдун ки рой шикор оядат

گر ایدون که رای شکار آیدت

Чу юзи даванда ба кор оядат

چو یوز دونده به کار آیدت

Ба нахчиргоҳи ради афросйоб

به نخچیرگاه رد افراسیاب

Бапушем тобони рухи офтоб

بپوشیم تابان رخ آفتاب

зи гирди саворон ва аз юзу боз

ز گرد سواران و از یوز و باز

Бигиреми ороми рӯзи дароз

بگیریم آرام روز دراز

Ба гӯри тгоўри каманди аФгним

به گور تگاور کمند افگنیم

Ба шамшер бар шери банди аФгним

به شمشیر بر شیر بند افگنیم

Бидон дашти турон шикорӣ кунем

بدان دشت توران شکاری کنیم

Ки андари ҷаҳон ёдгорӣ кунем

که اندر جهان یادگاری کنیم

Бадв гуфт рустам ки бе коми ту

بدو گفت رستم که بی‌کام تو

Мабодои гузар то саранҷоми ту

مبادا گذر تا سرانجام تو

Саҳаргаҳ бидон дашт турон шавем

سحرگه بدان دشت توران شویم

зи нахчир ва аз тохтани нғнўим

ز نخچیر و از تاختن نغنویم

Ббўднд яксар барин ҳам сухан

ببودند یکسر برین هم سخن

Касе рои дигари ниФгнди бен

کسی رای دیگر نیفگند بن

Саҳаргаҳ чу аз хоби бархестанд

سحرگه چو از خواب برخاستند

Барон орзӯ рафтан оростанд

بران آرزو رفتن آراستند

Бирафтанд бо бозу шоҳину маҳд

برفتند با باز و شاهین و مهد

Грозндаҳу шод то равад шаҳд

گرازنده و شاد تا رود شهد

Ба нахчиргоҳи ради афросйоб

به نخچیرگاه رد افراسیاب

зи як дасти регу зи як дасти об

ز یک دست ریگ و ز یک دست آب

Дигар сӯи сарахс ва биёбонаш пеш

دگر سو سرخس و بیابانش پیش

Гила гашта бар дашти оҳӯу мяш

گله گشته بر دشت آهو و میش

Ҳамаи дашти пари харгаҳу хаймаи гашт

همه دشت پر خرگه و خیمه گشت

Аз анбӯҳи оҳӯи саросемаи гашт

از انبوه آهو سراسیمه گشت

зи дарандаи шерон замин шуд тиҳӣ

ز درنده شیران زمین شد تهی

Ба паранда мурғон расед огаҳӣ

به پرنده مرغان رسید آگهی

Телӣ ҳар сӯеи мурғу нахҷӣр буд

تلی هر سویی مرغ و نخجیر بود

Агар куштагар хастаи тир буд

اگر کشته گر خستهٔ تیر بود

з ханда нёсуд лаби як замон

ز خنده نیاسود لب یک زمان

Ббўднди равшани дилу шодмон

ببودند روشن دل و شادمان

Ба як ҳафтаи зини гӯна бо май бадаст

به یک هفته زین‌گونه با می بدست

Гуҳӣ тохтани гуҳ нишот нишаст

گهی تاختن گه نشاط نشست

Биҳиштам Таҳамтан биёмад пагоҳ

بهشتم تهمتن بیامد پگاه

Яке рой шоиста зад бо сипоҳ

یکی رای شایسته زد با سپاه

Чунин гуфт рустам бидон саракашон

چنین گفت رستم بدان سرکشان

Бидон грздорони мардуми кашон

بدان گرزداران مردم‌کشان

Ки аз мо ба афросйоби ин замон

که از ما به افراسیاب این زمان

Ҳамоно расед огаҳӣ бе гумон

همانا رسید آگهی بی‌گمان

Яке чора созад бияёд баҷанг

یکی چاره سازد بیاید بجنگ

Кунад дашти нахчир бар юзи танг

کند دشت نخچیر بر یوز تنگ

Бибояд тилоия ба раҳ бар яке

بباید طلایه به ره بر یکی

Ки чун огаҳӣ ёбад ӯ андакӣ

که چون آگهی یابد او اندکی

Бияёд диҳад огаҳӣ аз сипоҳ

بیاید دهد آگهی از سپاه

Набояд ки гирад бидонадяши роҳ

نباید که گیرد بداندیش راه

Гуроза ба зиҳ бар ниҳодаи камон

گرازه به زه بر نهاده کمان

Биёмад барон кори бастаи миён

بیامد بران کار بسته میان

Сипаҳро ки чун ӯ нигаҳдор буд

سپه را که چون او نگهدار بود

Ҳамаи чораи душманони хор буд

همه چارهٔ دشمنان خوار بود

Ба нахчир ва хӯрдан ниҳоданд рӯй

به نخچیر و خوردن نهادند روی

Накарданд каси ёди прхошҷўӣ

نکردند کس یاد پرخاشجوی

Пас огоҳӣ омад ба афросйоб

پس آگاهی آمد به افراسیاب

Азишон шаби тираи ҳангоми хоб

ازیشان شب تیره هنگام خواب

зи лашкари ҷаҳони дидагонро бихонад

ز لشکر جهان‌دیدگان را بخواند

зи рустами басӣ достонҳо баранд

ز رستم بسی داستانها براند

Вазони ҳафт гирди савори далер

وزان هفت گرد سوار دلیر

Ки буданд ҳар як ба кирдори шер

که بودند هر یک به کردار شیر

Ки моро бибояд кунун сохтан

که ما را بباید کنون ساختن

Банногоҳи бурдани яке тохтан

بناگاه بردن یکی تاختن

Гароин ҳафт ялро бчнги оварем

گراین هفت یل را بچنگ آوریم

Ҷаҳони пеши Ковӯси танги оварем

جهان پیش کاووس تنگ آوریم

Бикрдори нахчир бояд шудан

بکردار نخچیر باید شدن

Банногоҳи лашкари барояшон задан

بناگاه لشکر برایشان زدن

Гузин кард шамшери зани сӣ ҳазор

گزین کرد شمشیر زن سی‌هزار

Ҳамаи размҷу аз дар корзор

همه رزمجو از در کارزار

Чунин гуфт бо номдорони ҷанг

چنین گفت با نامداران جنگ

Ки моро кунун нест ҷои диранг

که ما را کنون نیست جای درنگ

Ба роҳи биёбон бурун тохтанд

به راه بیابان برون تاختند

Ҳамаи ҷангро гардан афрохтанд

همه جنگ را گردن افراختند

з ҳар сӯ фиристод бе мари сипоҳ

ز هر سو فرستاد بی‌مر سپاه

Бидон саракашон то бигиранд роҳ

بدان سرکشان تا بگیرند راه

Гуроза чу гирди сипаҳро бидид

گرازه چو گرد سپه را بدید

Биёмад сипаҳро ҳама бингаред

بیامد سپه را همه بنگرید

Бидид онк шуд рӯй гетии сиёҳ

بدید آنک شد روی گیتی سیاه

Дирафши сипаҳдори турони сипоҳ

درفش سپهدار توران سپاه

Азонҷо чу боди дмони гашти боз

ازانجا چو باد دمان گشت باز

Ту гуфтӣ ба захм андар омад гуроз

تو گفتی به زخم اندر آمد گراز

Биёмад дмон то ба нахчиргоҳ

بیامد دمان تا به نخچیرگاه

Таҳамтан ҳаме хӯрд май бо сипоҳ

تهمتن همی خورد می با سپاه

Чунин гуфт бо рустами шермард

چنین گفت با رستم شیرمرد

Ки бархез ва аз хуррамӣ бозгард

که برخیز و از خرمی بازگرد

Ки чандон сипоҳаст кондозаҳ нест

که چندان سپاهست کاندازه نیست

зи лашкари баландӣ ва пастӣ якеаст

ز لشکر بلندی و پستی یکیست

Дирафши ҷФопишаҳи афросйоб

درفش جفاپیشه افراسیاب

Ҳамеи тобад аз гирд чун офтоб

همی تابد از گرد چون آفتاب

Чу бишунид рустам бихандед сахт

چو بشنید رستم بخندید سخت

Бадв гуфт бо мости пирӯзи бахт

بدو گفت با ماست پیروز بخت

Ту аз шоҳи таркон чаҳ тарсии чунин

تو از شاه ترکان چه ترسی چنین

зи гирди саворони турони замин

ز گرد سواران توران زمین

Сипоҳаш фузун нест аз садҳазор

سپاهش فزون نیست از صدهزار

Аннани печ ва бар гстўони вари савор

عنان پیچ و برگستوان‌ور سوار

Бад-ӣни дашти кин баргар аз мо яке сет

بدین دشت کین بر گر از ما یکی‌ست

Ҳамеи ҷанг таркон бичишам андакии сет

همی جنگ ترکان بچشم اندکی‌ست

Шуда ҳафт гирди савори анҷуман

شده هفت گرد سوار انجمن

Чунин номбурдору шамшерзан

چنین نامبردار و شمشیرزن

Яке бошад аз мо вазишони ҳазор

یکی باشد از ما وزیشان هزار

Сипаҳ чанд бояд зи таркони шумор

سپه چند باید ز ترکان شمار

Барин дашт агар вижа танҳо манам

برین دشت اگر ویژه تنها منم

Ки бар пушти гулранг дар ҷавшанам

که بر پشت گلرنگ در جوشنم

Чунуи кӣна хоҳӣ бияёд маро

چنو کینه خواهی بیاید مرا

Аз Эрон сипоҳӣ набояд маро

از ایران سپاهی نباید مرا

Ту эй майгусор аз май бобулӣ

تو ای می‌گسار از می بابلی

Бипаймоӣ то сари яке булбулӣ

بپیمای تا سر یکی بلبلی

Бпимўд май соқӣ ва дод зуд

بپیمود می ساقی و داد زود

Таҳамтан шуд аз доданаши шоди зуд

تهمتن شد از دادنش شاد زود

Ба каф бар ниҳоди он дарахшндаи ҷом

به کف بر نهاد آن درخشنده جام

Нахустин зи Ковӯс кӣ баради ном

نخستین ز کاووس کی برد نام

Ки шоҳи замонаи марои ёди бод

که شاه زمانه مرا یاد باد

Ҳамеша брўбўмши ободи бод

همیشه بروبومش آباد باد

Азон пас Таҳамтан замин дод бӯс

ازان پس تهمتن زمین داد بوس

Чунин гуфт кин бода бар ёди Тӯс

چنین گفت کاین باده بر یاد طوس

Сарони ҷаҳондори бархестанд

سران جهاندار برخاستند

Абои паҳлавон хоҳиш оростанд

ابا پهلوان خواهش آراستند

Ки моро бад-ӣни ҷом меҷой нест

که ما را بدین جام می جای نیست

Ба май бо ту Иблисро пой нест

به می با تو ابلیس را پای نیست

Майу гурзи як захму майдони ҷанг

می و گرز یک زخم و میدان جنگ

Ҷуз аз ту касеро наомад ба чанг

جز از تو کسی را نیامد به چنگ

Май бобулии сурх дар ҷоми зард

می بابلی سرخ در جام زرد

Таҳамтан биравӣ зуввора бихӯрад

تهمتن بروی زواره بخورد

Зуввора чу булбул ба каф барниҳод

زواره چو بلبل به کف برنهاد

Ҳам аз шоҳи Ковӯс кӣ кард ёд

هم از شاه کاووس کی کرد یاد

Бихӯрад ва бабўсед рӯй замин

بخورد و ببوسید روی زمین

Таҳамтан бирав барграфт офарин

تهمتن برو برگرفت آفرین

Ки ҷоми бародар бародар хӯрд

که جام برادر برادر خورد

Ҳужабри онк ӯ ҷом май бшкрд

هژبر آنک او جام می بشکرد