Чу бегоҳ гозр биёмад з равад
چو بیگاه گازر بیامد ز رود
Бадви ҷуфт ӯ гуфт ҳаст ин дуруд
بدو جفت او گفت هست این درود
Ки боз омадӣ ҷомаҳо ним нам
که باز آمدی جامهها نیمنم
Бад-ӣни коркард аз ки ёбии дирам
بدین کارکرد از که یابی درم
Дили гозр аз дарди пажмурда буд
دل گازر از درد پژمرده بود
Яке кӯдаки зиракаши мурда буд
یکی کودک زیرکش مرده بود
Зани гозр аз дарди кӯдаки навон
زن گازر از درد کودک نوان
Халидаи рухон тира гашта равон
خلیده رخان تیره گشته روان
Бадв гуфт гозр ки бозори ҳуш
بدو گفت گازر که بازآر هوش
Туро зишт бошад азин пас хурӯш
ترا زشت باشد ازین پس خروش
Кунун гар бимонад сухан дар наҳуфт
کنون گر بماند سخن در نهفت
Бигӯям ба пеши сазовори ҷуфт
بگویم به پیش سزاوار جفت
Ба сангӣ ки ман ҷомаро барзанам
به سنگی که من جامه را برزنم
Чу покиза гардад ба оби аФгнм
چو پاکیزه گردد به آب افگنم
Дарон ҷӯй сандӯқ дидам яке
دران جوی صندوق دیدم یکی
Наҳуфтаи бадви андаруни кӯдакӣ
نهفته بدو اندرون کودکی
Чу ман баргушодам дар бастаи боз
چو من برگشادم در بسته باز
Ба дидори он хирадам омад ниёз
به دیدار آن خردم آمد نیاز
Агар буд моро яке пӯри хирад
اگر بود ما را یکی پور خرد
Набӯдаш басӣ зиндагонӣ бамурд
نبودش بسی زندگانی بمرد
Кунун ёфтӣ пӯр бо хоста
کنون یافتی پور با خواسته
Ба динор ва дебо биёроста
به دینار و دیبا بیاراسته
Чу он ҷомаҳо бар замин бар ниҳод
چو آن جامهها بر زمین بر نهاد
Сари танги сандӯқро баргушод
سر تنگ صندوق را برگشاد
Зани гозр он дид хира бимонад
زن گازر آن دید خیره بماند
Брўбри ҷаҳони офаринро бихонад
بروبر جهانآفرین را بخواند
Рухӣ дид тобони миёни ҳарир
رخی دید تابان میان حریر
Ба дидор монандаи Ардашер
به دیدار مانندهٔ اردشیر
Пар аз дар хўшоби болин ӯ
پر از در خوشاب بالین او
Ақиқу забарҷад ба поин ӯ
عقیق و زبرجد به پایین او
Ба дасти чапаши сурхи динор буд
به دست چپش سرخ دینار بود
Сӯии рости ёқӯти шҳўор буд
سوی راست یاقوت شهوار بود
Бадв дод зани зуди пистони шер
بدو داد زن زود پستان شیر
Ббди шод зон кӯдаки дилпазир
ببد شاد زان کودک دلپذیر
зи хӯбии он кӯдаку хоста
ز خوبی آن کودک و خواسته
Дил ӯ зи ғами гашти пероста
دل او ز غم گشت پیراسته
Бадв гуфт гозр ки инро ба ҷон
بدو گفت گازر که این را به جان
Харидор бошем то ҷовдон
خریدار باشیم تا جاودان
Ки ин кӯдаки номадорӣ буд
که این کودک نامداری بود
Гар ӯ дар ҷаҳони шаҳриёрӣ буд
گر او در جهان شهریاری بود
Зани гозр ӯро чу пайванди хеш
زن گازر او را چو پیوند خویش
Бпрўрди чўнонки фарзанди хеш
بپرورد چونانک فرزند خویش
Сими рӯз дороб карданд ном
سیم روز داراب کردند نام
Каз об равон ёфтандаш кном
کز آب روان یافتندش کنام
Чунон бад ки рӯзии зани поки рой
چنان بد که روزی زن پاکرای
Сухан гуфт ҳаргуна бо кадхудоӣ
سخن گفت هرگونه با کدخدای
Ки ин гавҳаронро чаҳсозӣ кунун
که این گوهران را چه سازی کنون
Ки бошад бад-ӣни донишати раҳнамӯн
که باشد بدین دانشت رهنمون
Ба зан гуфт гозр ки эй неки ҷуфт
به زن گفت گازر که ای نیک جفت
Чаҳ хок ва чаҳ гўҳрмро дар наҳуфт
چه خاک و چه گوهرمرا در نهفت
Ҳамон ба казин шаҳр берун шавем
همان به کزین شهر بیرون شویم
зи танагӣу сахтӣ ба ҳомӯн шавем
ز تنگی و سختی به هامون شویم
Ба шаҳрӣ ки моро ндонанд кас
به شهری که ما را ندانند کس
Ки хорему ношодгри дасти рас
که خواریم و ناشادگر دست رس
Ба шабгири гозр буна барниҳод
به شبگیر گازر بنه برنهاد
Бирафт ва накард аз бару буми ёд
برفت و نکرد از بر و بوم یاد
Ббрднди доробро дар канор
ببردند داراب را در کنار
Накарданд ҷузи гавҳару зар ба бор
نکردند جز گوهر و زر به بار
Бпимўд зон марзи фарсанги шаст
بپیمود زان مرز فرسنگ شست
Ба шаҳрӣ дигар сохт ҷой нишаст
به شهری دگر ساخت جای نشست
Ба бегонаи шаҳри андаруни сохт ҷой
به بیگانه شهر اندرون ساخت جای
Барон сон ки пурмоятар кадхудоӣ
بران سان که پرمایهتر کدخدای
Ба шаҳрӣ ки бади номвари меҳтарӣ
به شهری که بد نامور مهتری
Фиристод наздик ӯ гавҳарӣ
فرستاد نزدیک او گوهری
Азуи бстдии ҷомау симу зар
ازو بستدی جامه و سیم و زر
Чунин то фаровон намонад аз гуҳар
چنین تا فراوان نماند از گهر
Ба хонаи ҷуз аз сурхи гӯгирд низ
به خانه جز از سرخ گوگرد نیز
Намонад аз баду неки сандӯқи чиз
نماند از بد و نیک صندوق چیز
Зани гозр аз чиз шуд раҳнамоӣ
زن گازر از چیز شد رهنمای
Чунин гуфт як рӯз бо кадхудоӣ
چنین گفت یک روز با کدخدای
Ки мо бе ниёзем зини коркард
که ما بینیازیم زین کارکرد
Тавонгар шудӣ гирди пешаи магарад
توانگر شدی گرد پیشه مگرد
Чунин дод посухи бадви кадхудоӣ
چنین داد پاسخ بدو کدخدای
Ки эй ҷуфти покизау раҳнамоӣ
که ای جفت پاکیزه و رهنمای
Ҳамеи пешаи хуонеи зи пеша чаҳ беш
همی پیشه خوانی ز پیشه چه بیش
Ҳамеша з ҳар кор пешааст пеш
همیشه ز هر کار پیشه است پیش
Ту доробро пок ва некӯ бидор
تو داراب را پاک و نیکو بدار
Бидон то чаҳ бор оварад рӯзгор
بدان تا چه بار آورد روزگار
Ҳаме доштандаш чунон арҷманд
همی داشتندش چنان ارجمند
Ки аз тунд бодӣ надидӣ газанд
که از تند بادی ندیدی گزند
Чу баргашти чарх аз буриш чанд сол
چو برگشت چرخ از برش چند سال
Яке кӯдакии гашт бо фару ёл
یکی کودکی گشت با فر و یال
Ба киштӣ шудӣ бо бузургон ба кӯй
به کشتی شدی با بزرگان به کوی
Касеро набӯдӣ тану зӯри ӯй
کسی را نبودی تن و زور اوی
Ҳамаи кӯдакон ҳамгуруҳ омаданд
همه کودکان همگروه آمدند
Ба якборагӣ зу сутӯҳ омаданд
به یکبارگی زو ستوه آمدند
Ба фарёд шуд гозр аз кор ӯ
به فریاد شد گازر از کار او
Ҳаме тира шуд тези бозор ӯ
همی تیره شد تیز بازار او
Бадв гуфт кин ҷомаи барзан ба санг
بدو گفت کاین جامه برزن به سنگ
Ки аз пеша ҷустан туро нест нанг
که از پیشه جستن ترا نیست ننگ
Чу дороб зон пеша бигурехтӣ
چو داراب زان پیشه بگریختی
Ҳамеи гозр аз дидаи хӯни рехтӣ
همی گازر از دیده خون ریختی
Шудӣ рӯзгораш ба ҷустан ду баҳр
شدی روزگارش به جستن دو بهر
Нишони хостӣ зу ба дашт ва ба шаҳр
نشان خواستی زو به دشت و به شهر
Ба ҷойяш дидӣ камоне ба даст
به جاییش دیدی کمانی به دست
Ба ойини кушода бару бастаи шаст
به آیین گشاده بر و بسته شست
Камони бстдӣ сард гуфтӣ бадавӣ
کمان بستدی سرد گفتی بدوی
Ки эй пурзёни гурги прхошҷўӣ
که ای پرزیان گرگ پرخاشجوی
Чаҳ гардии ҳамеи гирди тиру камон
چه گردی همی گرد تیر و کمان
Ба хурдӣ чаро гаштае бадгумон
به خردی چرا گشتهای بدگمان
Ба гозр чунин гуфт к-эии боби ман
به گازر چنین گفت کای باب من
Чаро тираи гирдонеи ин оби ман
چرا تیره گردانی این آب من
Ба фарҳангёни даҳ маро аз нахуст
به فرهنگیان ده مرا از نخست
Чу омухтам занаду астои дуруст
چو آموختم زند و استا درست
Азон пас марои пешаи фармону ҷӯй
ازان پس مرا پیشه فرمان و جوی
Кунун аз ман ин кадхудоеи мҷўӣ
کنون از من این کدخدایی مجوی
Бадви марди гозри басии баршумурд
بدو مرد گازر بسی برشمرد
Азон пас ба фарҳангӣонаши супурд
ازان پس به فرهنگیانش سپرد
Биёмухт фарҳанг ва шуд брмнш
بیاموخت فرهنگ و شد برمنش
Баромади зи пиғораҳу сарзаниш
برآمد ز پیغاره و سرزنش
Бидон прўронндаҳ гуфт эй падар
بدان پروراننده گفت ای پدر
Наёяд зи ман гозрии коргар
نیاید ز من گازری کارگر
зи ман ҷои меҳрат беандеша кун
ز من جای مهرت بیاندیشه کن
зи гетии савории маро пеша кун
ز گیتی سواری مرا پیشه کن
Нигаҳ кард гозри савории тамом
نگه کرد گازر سواری تمام
Аннани печу аспи аФгну неки ном
عنان پیچ و اسپ افگن و نیکنام
Супурдаши бадви рӯзгории дароз
سپردش بدو روزگاری دراز
Биёмухт ҳарчаш бидон бади ниёз
بیاموخت هرچش بدان بد نیاز
Аннану синону сипари доштан
عنان و سنان و سپر داشتن
Ба овардгаи бораи бргоштн
به آوردگه باره برگاشتن
Ҳамон захми чавгону тиру камон
همان زخم چوگان و تیر و کمان
Ҳунарҷӯии давр аз бади бадгумон
هنرجوی دور از بد بدگمان
Барон гӯна шуд зини ҳунарҳо ки чанг
بران گونه شد زین هنرها که چنگ
Нсўдӣ ба оварад бо ӯ паланг
نسودی به آورد با او پلنگ