Чунон бад ки рӯзии яке тундбод
چنان بد که روزی یکی تندباد
Баромади ғамии гашт зон ршнўод
برآمد غمی گشت زان رشنواد
Яке раъду борон бо барқу ҷӯш
یکی رعد و باران با برق و جوش
Замини пари зи оби осмони пурхурӯш
زمین پر ز آب آسمان پرخروش
Ба ҳар сӯи зи борон ҳаме тохтанд
به هر سو ز باران همی تاختند
Ба дашти андаруни хайма ҳо сохтанд
به دشت اندرون خیمهها ساختند
Ғамӣ буд зон кори дороб низ
غمی بود زان کار داراب نیز
зи борони ҳамеи ҷусти роҳи гурез
ز باران همی جست راه گریز
Нигаҳ кард вайрони яке ҷой дид
نگه کرد ویران یکی جای دید
Майонаш яке тоқ бар пой дид
میانش یکی طاق بر پای دید
Баланду куҳан буду озурда буд
بلند و کهن بود و آزرده بود
Яке хусравии ҷои пари парда буд
یکی خسروی جای پر پرده بود
На харгоҳ будаш на пардаи сарой
نه خرگاه بودش نه پردهسرای
На хайма на анбоз ва на чорпоӣ
نه خیمه نه انباز و نه چارپای
Барон тоқ озурда боист хуфт
بران طاق آزرده بایست خفت
Чу танҳо танӣ буд беёру ҷуфт
چو تنها تنی بود بییار و جفت
Сипаҳбади ҳамеи гирди лашкари бгшт
سپهبد همی گرد لشکر بگشت
Барон тоқи озурдаи андари гузашт
بران طاق آزرده اندر گذشت
зи вайрони хурӯшӣ ба гӯш омадаш
ز ویران خروشی به گوش آمدش
Казон саҳми ҷой хурӯш омадаш
کزان سهم جای خروش آمدش
Ки эй тоқи озурда ҳушёр бош
که ای طاق آزرده هشیار باش
Барин шоҳи Эрон нигаҳдор бош
برین شاه ایران نگهدار باش
Набӯдаш яке хаймау ёру ҷуфт
نبودش یکی خیمه و یار و جفت
Биёмад ба зери ту андар бихуфт
بیامد به زیر تو اندر بخفت
Чунин гуфт бо хештани ршнўод
چنین گفت با خویشتن رشنواد
Ки ин бонг раъдастгар тундбод
که این بانگ رعدست گر تندباد
Дигар бора омад зи айвони хурӯш
دگر باره آمد ز ایوان خروش
Ки эй тоқи чашми хирадро мапуаш
که ای طاق چشم خرد را مپوش
Ки дар тести фарзанди шоҳи Ардашер
که در تست فرزند شاه اردشیر
з борон матарс ин сухани ёдгир
ز باران مترس این سخن یادگیر
Сими бор овозаш омад ба гӯш
سیم بار آوازش آمد به گوش
Шигифтии дилаш танг шуд зон хурӯш
شگفتی دلش تنگ شد زان خروش
Ба фарзона гуфт ин чаҳ шояд бадан
به فرزانه گفت این چه شاید بدن
Якеро сӯии тоқ бояд шудан
یکی را سوی طاق باید شدن
Бибинед то андрў хуфта кист
ببینید تا اندرو خفته کیست
Чунин бар тан худ барошуфта кист
چنین بر تن خود برآشفته کیست
Бирафтанду диданди мардии ҷавон
برفتند و دیدند مردی جوان
Хирадманд ва бо чеҳраи паҳлавон
خردمند و با چهرهٔ پهلوان
Ҳамаи ҷомау бора ватару табоҳ
همه جامه و باره تر و تباه
зи хоки сияҳи сохтаи ҷойгоҳ
ز خاک سیه ساخته جایگاه
Ба пеш сипаҳбад бигуфт онч дид
به پیش سپهبد بگفت آنچ دید
Дили паҳлавон зон сухани ?бардамӣад
دل پهلوان زان سخن بردمید
Бифармуд кӯро бихонед зуд
بفرمود کو را بخوانید زود
Хурӯшии барин сон ки ёради шунӯд
خروشی برین سان که یارد شنود
Бирафтанд ва гуфтанд к-эии хуфтаи мард
برفتند و گفتند کای خفته مرد
Азин хоб бархезу бедори гирд
ازین خواب برخیز و بیدار گرد
Чу доро ба асп андар оварад пой
چو دارا به اسپ اندر آورد پای
Шикастаи равоқ андар омад зи ҷой
شکسته رواق اندر آمد ز جای
Чу солори шоҳи он шигифтӣ бидид
چو سالار شاه آن شگفتی بدید
Сарви пои доробро бингаред
سرو پای داراب را بنگرید
Чунин гуфт кинат шигифтии шигифт
چنین گفت کاینت شگفتی شگفت
Казин бартар андеша натавон гирифт
کزین برتر اندیشه نتوان گرفت
Бишуд тез бо ӯ ба пардаи сарой
بشد تیز با او به پردهسرای
Ҳаме гуфт к-эии додгари як худоӣ
همی گفت کای دادگر یک خدای
Касе дар ҷаҳони ин шигифтӣ надид
کسی در جهان این شگفتی ندید
На аз кори дида бузургон шунид
نه از کار دیده بزرگان شنید
Бифармуд то ҷома ҳо хостанд
بفرمود تا جامهها خواستند
Ба харгоҳ ҷое биёростанд
به خرگاه جایی بیاراستند
Ба кирдори кӯҳ оташӣ барфурӯхт
به کردار کوه آتشی برفروخت
Басии авд ва бо машк ва анбар бсухт
بسی عود و با مشک و عنبر بسوخت
Чу хуршеди сари барзад аз кӯҳсор
چو خورشید سر برزد از کوهسار
Сипаҳбади брФтн бар орост кор
سپهبد برفتن بر آراست کار
Бифармуд то мӯбадии раҳнамоӣ
بفرمود تا موبدی رهنمای
Яке дасти ҷомаи зи сар то ба пой
یکی دست جامه ز سر تا به پای
Яке асп бо зину заррини стом
یکی اسپ با زین و زرین ستام
Камандӣу теғӣ ба заррини ниёам
کمندی و تیغی به زرین نیام
Ба дороб доданд ва пурсед зуӣ
به داراب دادند و پرسید زوی
Ки эй ширдили меҳтари номҷўӣ
که ای شیردل مهتر نامجوی
Чу мардии ту ва зодбумат куҷост
چو مردی تو و زادبومت کجاست
Сазад гар бигӯе ҳамаи роҳи рост
سزد گر بگویی همه راه راست
Чу бишунид дороб яксар бигуфт
چو بشنید داراب یکسر بگفت
Гузашта ҳаме баргушод аз наҳуфт
گذشته همی برگشاد از نهفت
Барон сон ки он зан бирав кард ёд
بران سان که آن زن برو کرد یاد
Суханҳо ҳаме гуфт бо ршнўод
سخنها همی گفت با رشنواد
зи сандӯқу ёқӯту бозуии хеш
ز صندوق و یاقوت و بازوی خویش
зи динору дебо ба паҳлавии хеш
ز دینار و دیبا به پهلوی خویش
Якояк ба солор лашкар бигуфт
یکایک به سالار لشکر بگفت
зи хобу зи ором ва хӯрд ва наҳуфт
ز خواب و ز آرام و خورد و نهفت
Ҳам анга фиристод каси ршнўод
همانگه فرستاد کس رشنواد
Фиристодаро гуфт бар сони бод
فرستاده را گفت بر سان باد
Зани гозру гозру муҳра ро
زن گازر و گازر و مهره را
Биёред баҳром ва ҳам Зуҳра ро
بیارید بهرام و هم زهره را