Шаби тира чун чодари машки буи
شب تیره چون چادر مشکبوی
БиФгнд вхўршид бинмуд рӯй
بیفگند و خورشید بنمود روی
Ба даргоҳ шуд марзбон назд шоҳ
به درگاه شد مرزبان نزد شاه
Гиронмоягон баргушоданд роҳ
گرانمایگان برگشادند راه
Ҷаҳондори баҳромро пеш хонд
جهاندار بهرام را پیش خواند
Ба тахт аз бар номдорони нишонд
به تخت از بر نامداران نشاند
Бипурсед зон пас ки бо соваи шоҳ
بپرسید زان پس که با ساوه شاه
Кунам оштӣ гар фиристам сипоҳ
کنم آشتی گر فرستم سپاه
Чунин дод посухи бадви ҷангҷӯӣ
چنین داد پاسخ بدو جنگجوی
Ки бо соваи шоҳ оштӣ нест рӯй
که با ساوه شاه آشتی نیست روی
Гар ӯ ҷангро хоҳад оростан
گر او جنگ را خواهد آراستن
Ҳазимат буд оштӣ хостан
هزیمت بوَد آشتی خواستن
Ва дигар ки бадхоҳ гардад далер
و دیگر که بدخواه گردد دلیر
Чӯбӣанд ки коми тўомди бзир
چو بیند که کام تو آمد بزیر
Гуҳи разм чун базми пеш оварӣ
گه رزم چون بزم پیش آوری
Ба Фрмонбрӣ монад ин доварӣ
به فرمانبری مانَد این داوری
Бадв гуфт ҳурмуз ки пас чист рой
بدو گفت هرمز که پس چیست رای
Диранг оварам гар биҷунбам зи ҷой
درنگ آورم گر بجنبم ز جای
Чунин дод посух кигар бадсигол
چنین داد پاسخ که گر بدسگال
Бипечад сар аз дод беҳтар ба фол
بپیچد سر از داد بهتر به فال
Чаҳ гуфт он гиронмояи неки рой
چه گفت آن گرانمایهٔ نیکرای
Ки бедодро нест бо дод ҷой
که بیداد را نیست با داد جای
Ту бо душмани бдкнши разми ҷӯй
تو با دشمن بدکنش رزم جوی
Ки бо оташи оби андари оре ба ҷӯй
که با آتش آب اندر آری به جوی
Вагар худ дигаргуна бошад сухан
وگر خود دگرگونه باشد سخن
Шаҳӣ нав гузинад сипеҳри куҳан
شهی نو گزیند سپهر کهن
Чўнирўи ббозўии хеши оварем
چو نیرو ببازوی خویش آوریم
Ҳунар ҳарч дорем пеши оварем
هنر هرچ داریم پیش آوریم
На аз поки яздони накӯҳиш буд
نه از پاکیزدان نکوهش بوَد
На шарм аз ялон чун пажӯҳиш буд
نه شرم از یلان چون پژوهش بوَد
Чу куштаи зи эрониёни даҳ ҳазор
چو ناکشته ز ایرانیان ده هزار
Битобем хираи сар аз корзор
بتابیم خیره سر از کارزار
Чаҳ гуяд туро душмани ъибҷўӣ
چه گوید تو را دشمن عیبجوی
Ки бе ҷанги пайчии зи бадхоҳ рӯй
که بیجنگ پیچی ز بدخواه روی
Чу бар душманон тирборон кунем
چو بر دشمنان تیرباران کنیم
Камонро чу абр баҳорон кунем
کمان را چو ابر بهاران کنیم
Ҳамон теғу гўпол чун садҳазор
همان تیغ و گوپال چون صدهزار
Шикаста шавад дрсФи корзор
شکسته شود در صف کارزار
Чун пирӯзӣ мо наёяд падед
چو پیروزی ما نیاید پدید
Дил аз нек бахтӣ набояд кашид
دل از نیکبختی نباید کشید
Вазони пас бФрмон душман шавем
وزان پس بفرمان دشمن شویم
Ки биҳушу биҷон ва битн шавем
که بیهوش و بیجان و بیتن شویم
Бакӯшем бо гардиши осмон
بکوشیم با گردش آسمان
Агар дармеонаи сари оради замон
اگر در میانه سر آرد زمان
Чу гуфтор баҳром бишунид шоҳ
چو گفتار بهرام بشنید شاه
Бихандед ва рухшанда шуд пешгоҳ
بخندید و رخشنده شد پیشگاه
зи пеши ҷаҳондор берун шуданд
ز پیش جهاندار بیرون شدند
Ҷаҳондидагони дили пар аз хӯн шуданд
جهاندیدگان دل پر از خون شدند
Ббҳром гуфтанд кандар сухан
ببهرام گفتند کاندر سخُن
Чу пурсади туро бас далерӣ макун
چو پرسد تو را بس دلیری مکُن
Сипоҳаст чандон абои соваи шоҳ
سپاهست چندان ابا ساوه شاه
Ки бар мӯр ва бар пешаи бастанди роҳ
که بر مور و بر پشّه بستند راه
Чунон чун ту гӯйии ҳамеи пеши шоҳ
چنان چون تو گویی همی پیش شاه
Ки ёради бадани паҳлавони сипоҳ
که یارد بُدن پهلوان سپاه
Чунин гуфт баҳром бо меҳтарон
چنین گفت بهرام با مهتران
Ки эй номдорону кндоўрон
که ای نامداران و کندآوران
Чу фармон диҳад номбурдори шоҳ
چو فرمان دهد نامبردار شاه
Манам сохтаи паҳлавони сипоҳ
منم ساخته پهلوان سپاه
Бирафтанд бедори корогҳон
برفتند بیدار کارآگهان
Ҳам онгаҳ бар шаҳриёри ҷаҳон
هم آنگه بر شهریار جهان
Суханҳои баҳроми чндонк буд
سخنهای بهرام چندانک بود
Баҳри як сарояндаи даҳ брФзўд
بهر یک سراینده ده برفزود
Шаҳаншоҳи Эрон азон шод шуд
شهنشاه ایران ازان شاد شد
зи тимори он лашкар озод шуд
ز تیمار آن لشکر آزاد شد
Варо кард солор бар лашкараш
ورا کرد سالار بر لشکرش
Бобир андар оварад ҷангии сараш
بابر اندر آورد جنگی سرش
Ҳронкс ки ҷуст аз ялони ном ро
هرآنکس که جست از یلان نام را
Сипаҳбад ҳаме хонд баҳром ро
سپهبد همیخواند بهرام را
Сипаҳбад биёмад бар шаҳриёр
سپهبد بیامد بر شهریار
Ки хонам арзро зи баҳри шумор
که خوانم عرِض را ز بهر شمار
Бубинами зи лашкар ки ҷангӣ ки анд
ببینم ز لشکر که جنگی کهاند
Гуҳи ном ҷустани дирангӣ ки анд
گهِ نام جستن درنگی کهاند
Бадв гуфт солори лашкари туе
بدو گفت سالار لشکر تویی
Бтў боз гардад баду некуӣ
بتو باز گردد بد و نیکویی
Сипаҳбад бишуд то арзи гоҳи шоҳ
سپهبد بشد تا عرِضگاه شاه
Бифармуд то пай ӯ шуд сипоҳ
بفرمود تا پیش او شد سپاه
Гузин кард зи эрониёни лашкарӣ
گزین کرد ز ایرانیان لشکری
Ҳронкс ки буд аз сарони афсарӣ
هرآنکس که بود از سران افسری
Нбштнди номи даҳ ва ду ҳазор
نبشتند نام ده و دو هزار
Зираи дори вбри гстўонўри савор
زرهدار و برگستوانور سوار
Чиҳил солагонро нбштнди ном
چهلسالگان را نبشتند نام
Дирами бркм ва беш аз ин шуд ҳаром
درم بر کم و بیش از این شد حرام
Сипаҳбад чу баҳроми баҳром буд
سپهبد چو بهرام بهرام بود
Ки дар ҷанг ҷустани варои ном буд
که در جنگ جستن ورا نام بود
Якеро куҷои номи яли сина буд
یکی را کجا نام یلسینه بود
Куҷои синау дили пар аз кӣна буд
کجا سینه و دل پر از کینه بود
Срномдорон ҷангяш кард
سرنامداران جنگیش کرد
Ки пеш саф ояд ба рӯзи набард
که پیش صف آید به روز نبرد
Бигардонад асб ва бигӯед нажод
بگردانَد اسب و بگوید نژاد
Кунад бар дили ҷангёни ҷанги ёд
کُنَد بر دل جنگیان جنگ یاد
Дигар онки бади номи аиздгшсб
دگر آنک بد نام ایزدگشسب
Каз оташ на бргоштӣ рӯй асб
کز آتش نه برگاشتی روی اسب
Бифармуд то гӯш дорад буна
بفرمود تا گوش دارد بنه
Кунад майсараи рост бо маймана
کند میسره راست با میمنه
Ба пушти сипаҳ буд Ҳамадони гшсб
به پشت سپه بود همدان گشسب
Куҷои дам шерон гирифтӣ ба асб
کجا دمّ شیران گرفتی به اسب
Ба лашкар чунин гуфт пас паҳлавон
به لشکر چنین گفت پس پهلوان
Ки эй номдорони равшани равон
که ای نامداران روشنروان
Кам озор бошед ва ҳам кам зиён
کمآزار باشید و هم کمزیان
Бадиро мабандед ҳаргизи миён
بدی را مبندید هرگز میان
Чўхўоҳиди коизд буд ёратон
چو خواهید کایزد بوَد یارتان
Кунад равшани ин тираи бозоратон
کند روشن این تیره بازارتان
Шаби тира чун нолаи курноӣ
شب تیره چون ناله کرّنای
Баромад биҷунбед яксар зи ҷой
برآمد بجنبید یکسر ز جای
Барон гӯна ронед яксар сутур
بران گونه رانید یکسر ستور
Кигар хезади андари шаби тираи ҳўр
که گر خیزد اندر شب تیره هور
зи неруӣу осӯдагии асбу мард
ز نیروی و آسودگی اسب و مرد
Наяндешад аз рӯзгори набард
نیندیشد از روزگار نبرد
Чўогоҳӣ омад бар шаҳриёр
چو آگاهی آمد بر شهریار
Ки донандаи баҳром чун сохт кор
که داننده بهرام چون ساخت کار
зи гуфтору кирдор ӯ гашти шод
ز گفتار و کردار او گشت شاد
Дар ганҷ бикшод ва рӯзӣ бидод
در گنج بگشاد و روزی بداد
Ҳамаи ганҷҳои силеҳи набард
همه گنجهای سلیح نبرد
Ба порс ва ба Аҳвоз дар боз кард
به پارس و به اهواز در باز کرد
зи асбони ҷанги онч будаш яла
ز اسبان جنگ آنچ بودش یله
Бшҳр андар оварад чанде гила
بشهر اندر آورد چندی گله
Бифармуд то паҳлавони сипоҳ
بفرمود تا پهلوان سپاه
Бихоҳад ҳрончш бибояд зи шоҳ
بخواهد هرآنچش بباید ز شاه
Чунин гуфт баҳромро шаҳриёр
چنین گفت بهرام را شهریار
Ки аз ҳар дарии дидаи корзор
که از هر دری دیدهٔ کارزار
Шунидӣ ки бо номвари соваи шоҳ
شنیدی که با نامور ساوه شاه
Чаҳ моя силеҳасту ганҷу сипоҳ
چه مایه سلیحست و گنج و سپاه
Ҳам аз ҷанги таркон ӯ рӯзи кин
هم از جنگ ترکان او روز کین
Ба овардга бар билразад замин
به آوردگه بر بلرزد زمین
Гузидӣ зи лашкари даҳ ва ду ҳазор
گزیدی ز لشکر ده و دو هزار
Зираи дор ва бар гстўонўри савор
زرهدار و برگستوانور سوار
Бад-ӣни мояи мардум ба рӯзи набард
بدین مایه مردم به روز نبرد
Надонам ки чун хезади ин кор кард
ندانم که چون خیزد این کارکرد
Ба ҷои ҷавонони шамшерзан
به جای جوانان شمشیرزن
Чиҳил солагони хостии зи анҷуман
چهلسالگان خواستی ز انجمن
Сипаҳбад чунин дод посухи бадавӣ
سپهبد چنین داد پاسخ بدوی
Ки эй шоҳи неки ахтару рости гӯй
که ای شاه نیکاختر و راستگوی
Шнидстии он достони маон
شنیدستی آن داستان مهان
Ки дар пеш буданд шоҳи ҷаҳон
که در پیش بودند شاه جهان
Ки чун бахти пирӯзи ёвар буд
که چون بخت پیروز یاور بود
Раво бошад ар ёри камтар буд
روا باشد ار یار کمتر بود
Барин достон низ дорам гўо
برین داستان نیز دارم گوا
Агар башнавад шоҳи фармонраво
اگر بشنود شاه فرمانروا
Ки коўс киро бҳомоўрон
که کاوس کی را بهاماوران
Бибастанд бо лашкарӣ бе карон
ببستند با لشکری بیکران
Гузин кард рустами даҳ ва ду ҳазор
گزین کرد رستم ده و دو هزار
зи шоистаи мардони гирди всўои р
ز شایسته مردان گرد و سوار
Биоварад коўс киро зи банд
بیاورد کاوس کی را ز بند
Барон номдорон наомад газанд
بران نامداران نیامد گزند
Ҳамон низ Гӯдарзи кшўодгон
همان نیز گودرز کشوادگان
Срномдорони озодагон
سر نامداران آزادگان
Ба кини Сиёвуши даҳ ва ду ҳазор
به کین سیاوش ده و دو هزار
Биоварад бргстўонўри савор
بیاورد برگستوانور سوار
Ҳамон низ пари мояи Исфандиёр
همان نیز پرمایه اسفندیار
Биоварад ҷангии даҳ ва ду ҳзои р
بیاورد جنگی ده و دو هزار
Ба арҷосб бар чора кард ончӣ кард
به ارجاسب بر چاره کرد آنچه کرد
Аз он лашкар ва диж баровард гирд
از آن لشکر و دژ برآورد گرد
Аз ин моягар лашкари афзӯн буд
از این مایه گر لشکر افزون بوَد
зи мардӣ ва аз рои берун буд
ز مردی و از رای بیرون بوَد
Сипаҳбад ки лашкари фузуни азсаҳи чор
سپهبد که لشکر فزون از سه چار
Ба ҷанг оварад печад аз кори зор
به جنگ آورد پیچد از کارزار
Дигар онк гуфтӣ чиҳил солаи мард
دگر آنک گفتی چهلساله مرد
зи бурно фузунтар наҷуед набард
ز برنا فزونتر نجوید نبرد
Чиҳил сола бо озмоиш буд
چهلساله با آزمایش بود
Ба мардонагӣ дар физоиш буд
به مردانگی در فزایش بود
Биёад оядаш меҳри нону намак
بیاد آیدش مهر نان و نمک
Бирав гашта бошад фаровони фалак
برو گشته باشد فراوان فلک
зи гуфтори бдгўии вази ному нанг
ز گفتار بدگوی وز نام و ننگ
Ҳаросон буд сар напечад зи ҷанг
هراسان بود سر نپیچد ز جنگ
Збҳри зану зодау дӯда ро
ز بهر زن و زاده و دوده را
Бипечад равони марди фарсӯда ро
بپیچد روان مرد فرسوده را
Ҷавон чиз бинад пазиради фиреб
جوان چیز بیند پذیرد فریب
Бгоҳ дирангаш набошад шикеб
بگاه درنگش نباشد شکیب
Надорад зану кӯдаку кишту варз
ندارد زن و کودک و کشت و ورز
Бчизӣ надорад зи нои арзи арз
بچیزی ندارد ز ناارز ارز
Чу бе озмоиши наёбади хирад
چو بیآزمایش نیابد خرد
Сармоя корҳо нанигарад
سر مایهٔ کارها ننگرد
Гар эй дун ки пирӯз гардад ба ҷанг
گر ایدون که پیروز گردد به جنگ
Шавад шоди вхндони всозди диранг
شود شاد و خندان و سازد درنگ
Вагар ҳеҷ пирӯз шуд бар таниш
وگر هیچ پیروز شد بر تنش
Набинад ҷуз аз пушт ӯ душманаш
نبیند جز از پشت او دشمنش
Чу бишунид гуфтор ӯ шаҳриёр
چو بشنید گفتار او شهریار
Чунон тоза шуд чун гули андари баҳор
چنان تازه شد چون گل اندر بهار
Бадв гуфт рӯи ҷавшани корзор
بدو گفت رو جوشن کارزار
Бапушу зи айвон ба майдони гузор
بپوش و ز ایوان به میدان گذار
Сипаҳбад биёмад знздики шоҳ
سپهبد بیامد ز نزدیک شاه
Камари хост ва хуфтону дръу кулоҳ
کمر خواست و خفتان و درع و کلاه
БроФгнди бргстўон бар саманд
برافگند برگستوان بر سمند
БФтрок бар басти печони каманд
بفتراک بربست پیچان کمند
Ҷаҳони ҷӯии богӯйу чавгону тир
جهانجوی با گوی و چوگان و تیر
Ба майдон хиромед худ бо вазир
به میدان خرامید خود با وزیر
Сипаҳбад биёмад ба майдони шоҳ
سپهبد بیامد به میدان شاه
Бғлтид дар хоки пеши сипоҳ
بغلتید در خاک پیش سپاه
Чу дидаш ҷаҳондор кард офарин
چو دیدش جهاندار کرد آفرین
Сипаҳбад бабўсед рӯй замин
سپهبد ببوسید روی زمین
Биоварад пас шаҳриёри он дирафш
بیاورد پس شهریار آن درفش
Ки бади пайкараши аждҳоФши бунафш
که بُد پیکرش اژدهافش بنفش
Ки дар пеши рустами бадии рӯзи ҷанг
که در پیش رستم بدی روز جنگ
Сабки шоҳ Эрон гирифт он ба чанг
سبک شاه ایران گرفت آن به چنگ
Чу ббсўди хандон ббҳром дод
چو ببسود خندان به بهرام داد
Фаровон бирав офарин кард ёд
فراوان بر او آفرین کرد یاد
Ба баҳром гуфт онки ҷадони ман
به بهرام گفت آنک جدان من
Ҳамеи хондандаши сари анҷуман
همیخواندندش سر انجمن
Куҷои ном ӯ рустами паҳлавон
کجا نام او رستم پهلوان
Ҷаҳонгиру пирӯзу равшани равон
جهانگیر و پیروز و روشنروان
Дирафш вайаст ин ки дории бадаст
درفش ویست این که داری بدست
Ки пирӯзи бодии вхсрўпрст
که پیروز بادی و خسروپرست
Гумонам ки ту рустами дайгарӣ
گمانم که تو رستم دیگری
Ба мардӣу гардӣу Фрмонбрӣ
به مردی و گردی و فرمانبری
Бирав офарин кард пас паҳлавон
برو آفرین کرد پس پهلوان
Ки пирӯзгар бошу равшани равон
که پیروزگر باش و روشنروان
з майдон биёмад биҷой нишаст
ز میدان بیامد بجای نشست
Сипаҳбади дирафши Таҳамтани бадаст
سپهبد درفش تهمتن بدست
Парогандаи гаштанди гардони шоҳ
پراگنده گشتند گردان شاه
Ҳамон шодмони паҳлавони сипоҳ
همان شادمان پهلوان سپاه
Сипеда чу барзади сар аз кӯҳ бар
سپیده چو برزد سر از کوه بر
Падед омад он зарди рахшони сипар
پدید آمد آن زرد رخشان سپر
Сипаҳбад биёмад боиўони шоҳ
سپهبد بیامد بایوان شاه
Бикаш карда дасти андари он боргоҳ
بکش کرده دست اندر آن بارگاه
Бадв гуфт ман бебаҳона шудам
بدو گفت من بیبهانه شدم
БФри ту тоҷ замона шудам
بفرّ تو تاج زمانه شدم
Яке орзӯ хоҳам аз шаҳриёр
یکی آرزو خواهم از شهریار
Ки бо ман фиристад яке устувор
که با من فرستد یکی استوار
Ки то ҳар касе кӯ набард оварад
که تا هر کسی کو نبرد آورد
Сари душмании зер гирд оварад
سر دشمنی زیر گرد آورد
Нависад баномаи даруни номи ӯй
نویسد بنامه درون نام اوی
Раванда шавад дар ҷаҳони коми ӯй
رونده شود در جهان کام اوی
Чунин гуфт ҳурмузад ки Меҳрони дабир
چنین گفت هرمزد که مهران دبیر
Ҷавонасту гӯяндау ёдгир
جوانست و گوینده و یادگیر
Бифармуд то бо сипаҳбад бирафт
بفرمود تا با سپهبد برفت
Сипаҳбади сӯй ҷанг тозед тафт
سپهبد سوی جنگ تازید تفت
Бишуд лашкар аз кишвари тисФўн
بشد لشکر از کشور طیسفون
Сипаҳдори баҳроми пеши андарун
سپهدار بهرام پیش اندرون
Сипоҳии хирадманду гирду далер
سپاهی خردمند و گرد و دلیر
Сипаҳдори бедор чун нараҳ шер
سپهدار بیدار چون نرّهشیر
Ба мӯбад чунин гуфт ҳурмуз ки мард
به موبد چنین گفت هرمز که مرد
Далерасту шодон ба дашти набард
دلیرست و شادان به دشت نبرد
Азон пас чаҳ гӯйӣ чаҳ шояд бадан
ازان پس چه گویی چه شاید بدن
Ҳамаи достонҳо бибояд задан
همه داستانها بباید زدن
Бадв гуфт мӯбад ки ҷовиди зӣ
بدو گفت موبد که جاوید زی
Ки худ ҷовдони зиндагиро сзӣ
که خود جاودان زندگی را سزی
Бад-ӣни брзу болои ин паҳлавон
بدین برز و بالای این پهلوان
Бад-ӣни тизгФтори равшани равон
بدین تیزگفتار روشنروان
Набошад магари шоду пирӯзгар
نباشد مگر شاد و پیروزگر
Взўи душмани шоҳи зеру зибр
وزو دشمن شاه زیر و زبر
Битарсам ки ӯ ҳам ба фарҷоми кор
بترسم که او هم به فرجام کار
Бипечад сар аз шоҳи прўдгор
بپیچد سر از شاه پرودگار
Ҳамеи дрсхни бас далерӣ намӯд
همی در سخن بس دلیری نمود
Ба гуфтор бо шоҳ ширӣ намӯд
به گفتار با شاه شیری نمود
Бадв гуфт ҳурмуз ки дар пои заҳр
بدو گفت هرمز که در پای زهر
Мёлои Заҳрои бидонадяши даҳр
میالای زهر ای بداندیش دهر
Чун аўгшти пирӯз бар соваи шоҳ
چون او گشت پیروز بر ساوه شاه
Сазад гар сипорам бадви тоҷ вагоҳ
سزد گر سپارم بدو تاج و گاه
Чунин боду ҳаргизи мабодои ҷузи ин
چنین باد و هرگز مبادا جز این
Ки ӯ шаҳриёрӣ шавад боФрин
که او شهریاری شود بافرین
Чўмўбди зи шоҳи ин суханҳо шунид
چو موبد ز شاه این سخنها شنید
Бпжмрду лабро бдндон гузид
بپژمرد و لب را بدندان گزید
Ҳаме дошт андари дили ин шаҳриёр
همیداشت اندر دل این شهریار
Чунин то бар омад барин рӯзгор
چنین تا برآمد برین روزگار
зи даргаи яке роз дорӣ биҷуст
ز درگه یکی رازداری بجست
Ки то ин сухан бозҷӯед дуруст
که تا این سخن بازجوید درست
Бадв гуфт тез аз пас паҳлавон
بدو گفت تیز از پس پهلوان
Бирав то чаҳ бинӣ ба ман бар бихон
برو تا چه بینی به من بربخوان
Биёмад сухангӯии пӯёни зи пас
بیامد سخنگوی پویان ز پس
Набӯд огаҳ аз кор ӯ ҳечкас
نبود آگه از کار او هیچکس
Ки ҳам роҳбар буд ва ҳам фоли гӯй
که هم راهبر بود و هم فالگوی
Саранҷом ҳар кор гуфтӣ бадавӣ
سرانجام هر کار گفتی بدوی
Чу баҳром берун шуд аз тисФўн
چو بهرام بیرون شد از طیسفون
Ҳаме ронад бо найзаи пеши андарун
همیراند با نیزه پیش اندرون
Ба пеш омадаш сари фурӯшӣ ба роҳ
به پیش آمدش سر فروشی به راه
Азуи даври бади паҳлавони сипоҳ
ازو دور بد پهلوان سپاه
Яке хўончаҳ бар сар ба пайваста дошт
یکی خوانچه بر سر به پیوسته داشت
Брўбри фаровон сршстаҳ дошт
بروبر فراوان سرشسته داشت
Сипаҳбади барангехти асб аз шигифт
سپهبد برانگیخت اسب از شگفت
Бнўки синон зон сиррӣ барграфт
بنوک سنان زان سری برگرفت
Ҳаме ронад то найзаи бардошти рост
همیراند تا نیزه برداشت راست
Биндохт онро барон сӯ ки хост
بینداخت آنرا بران سو که خواست
Яке ахтарӣ кард зон сар ба роҳ
یکی اختری کرد زان سر به راه
Казин сони бабрами сари соваи шоҳ
کزین سان ببرم سر ساوه شاه
Ба пеши сипоҳаш ба роҳи аФгнм
به پیش سپاهش به راه افگنم
Ҳамаи лашкарашро баҳам бар занам
همه لشکرش را بهم برزنم
Фиристодаи шоҳ чун он бидид
فرستادهٔ شاه چون آن بدید
Пай афганд фолии чунон чун сзид
پی افگند فالی چنان چون سزید
Чунин гуфт кини марди пирўзбхт
چنین گفت کین مرد پیروزبخت
Биёбад ба фарҷоми зини ранҷи тахт
بیابد به فرجام زین رنج تخت
Азон пас чу коми дили оради бмшт
ازان پس چو کام دل آرد بمشت
Бипечад сар аз шоҳ ва гардад дурушт
بپیچد سر از شاه و گردد درشت
Биёмад бршоаҳ ва инро бигуфт
بیامد بر شاه و این را بگفت
Ҷаҳондор бо дарди вғми гашти ҷуфт
جهاندار با درد و غم گشت جفت
Варои он сухан бтар омад зи марг
ورا آن سخن بتّر آمد ز مرگ
Бпжмрд ва шуд тираи он сабзи барг
بپژمرد و شد تیره آن سبز برگ
Фиристодае хост аз дар ҷавон
فرستادهای خواست از در جوان
Фиристод тозон пас паҳлавон
فرستاد تازان پس پهلوان
Бадв гуфт рӯ бо сипаҳбад бигӯӣ
بدو گفت رو با سپهبد بگوی
Ки имшаби з ҷое ки ҳастӣ мапуӣ
که امشب ز جایی که هستی مپوی
Ба шабгири баргарду пеши ман ой
به شبگیر برگرد و پیش من آی
Тиҳӣ кард хоҳам зи бегонаи ҷой
تهی کرد خواهم ز بیگانه جای
Бигӯям бтў ҳарч ояд зи панд
بگویم بتو هرچ آید ز پند
Сухан чанд ёди омадами сӯдманд
سخن چند یاد آمدم سودمند
Фиристода омад бар паҳлавон
فرستاده آمد بر پهلوان
Бигуфт онч бишунид марди ҷавон
بگفت آنچ بشنید مرد جوان
Чунин дод посух ки лашкари зи роҳ
چنین داد پاسخ که لشکر ز راه
Нахонанд боз эй хирадманди шоҳ
نخوانند باز ای خردمند شاه
Зира бозгаштан бад ояд бФол
زره بازگشتن بد آید بفال
Ба неру шавад зини сухани бадсигол
به نیرو شود زین سخن بدسگال
Чу пирӯзи гирдами биёями ?бирт
چو پیروز گردم بیایم برت
Дирафшон кунам лашкару кишварат
درفشان کنم لشکر و کشورت
Фиристода омад ба наздики шоҳ
فرستاده آمد به نزدیک شاه
Бигуфт ончӣ бишунид зон рзмхўоаҳ
بگفت آنچه بشنید زان رزمخواه
зи гуфтори аўшоаҳи хушнӯди гашт
ز گفتار او شاه خشنود گشت
Ҳамаи ранҷи пӯянда бе сўдгшт
همه رنج پوینده بیسود گشت
Сипаҳдори шабгир лашкар баранд
سپهدار شبگیر لشکر براند
Бар эшон ҳамеи ном яздон бихонад
بر ایشان همی نام یزدان بخواند
Ҳаме рафт то кишвари хўзён
همیرفت تا کشور خوزیان
зи лашкар касеро наомад зиён
ز لشکر کسی را نیامد زیان
Занӣ бо ҷуволии миёни пари зи коҳ
زنی با جوالی میان پر ز کاه
Ҳаме рафт пӯёни миёни сипоҳ
همیرفت پویان میان سپاه
Саворӣ биёмад хариди он ҷувол
سواری بیامد خرید آن جوال
Надодаши баҳо ва бипечед ёл
ندادش بها و بپیچید یال
Хурушон биёмад ббҳром гуфт
خروشان بیامد ببهرام گفت
Ки коҳаст лухтии маро дар наҳуфт
که کاهست لختی مرا در نهفت
Баҳоии ҷуволии ҳамеи доштам
بهای جوالی همیداشتم
Ба пеши сипоҳи ту бгзоштм
به پیش سپاه تو بگذاشتم
Кунун бастади азмни саворӣ ба роҳ
کنون بستد از من سواری به راه
Ки дорад ба сар бар зи оҳани кулоҳ
که دارد به سر بر ز آهن کلاه
Биҷустанд он мардро дар замон
بجستند آن مرد را در زمان
Кашиданд назд сипаҳбади дмон
کشیدند نزد سپهبد دمان
Стонндаҳро гуфт баҳроми гирд
ستاننده را گفت بهرام گرد
Гуноҳӣ ки кардӣ саратро бабрад
گناهی که کردی سرت را ببرد
Дуонаш ба пеши саропардаи барад
دوانش به پیش سراپرده برد
Сарви дасту поиши шикастанди хирад
سر و دست و پایش شکستند خرد
Майонаш ба ханҷар ба ду ним кард
میانش به خنجر به دو نیم کرد
Бадви марди бедодро бим кард
بدو مرد بیداد را بیم کرد
Хурӯшии баромади зи пардаи сарой
خروشی برآمد ز پرده سرای
Ки эй номдорони покизаи рой
کهای نامداران پاکیزهرای
Ҳронкс ки ӯ барги коҳии зи кас
هرآنکس که او برگ کاهی ز کس
Сетанд набошадаш фарёдрас
ستاند نباشدش فریادرس
Майонаш ба ханҷар кунам ба дунем
میانش به خنجر کنم به دو نیم
Бихаред чизе ки бояд басем
بخرید چیزی که باید بسیم
Ҳаме буд зи андешаи ҳурмуз ба ранҷ
همیبود ز اندیشه هرمز به رنج
Азон лшкрсоўаҳу пелу ганҷ
ازان لشکر ساوه و پیل و گنج
Ба дил бар чу андешаи бсёргшт
به دل بر چو اندیشه بسیار گشت
зи баҳроми пари дарду тимори гашт
ز بهرام پردرد و تیمار گشت
Рӯонаши пар аз ғами дилаш ба ду ним
روانش پر از غم دلش به دو نیم
Ҳаме доштӣ зон ба дили тарсу бим
همیداشتی زان به دل ترس و بیم
Шаби тира бар зад сар аз бурҷи моҳ
شب تیره برزد سر از برج ماه
Бхроди брзин чунин гуфт шоҳ
بخراد برزین چنین گفت شاه
Ки бар соз то сӯии душмани шӯй
که برساز تا سوی دشمن شوی
Бакӯшӣу з тохтани нғнўӣ
بکوشی و ز تاختن نغنوی
Сипоҳаш нигаҳ кун ки чанд ва чӣанд
سپاهش نگه کن که چند و چیند
Сипаҳбад кадоманд ва гардон кӣанд
سپهبد کدامند و گردان کیند
Бифармуд то номаи пандманд
بفرمود تا نامهٔ پندمند
Нбштнди наздики он пари газанд
نبشتند نزدیک آن پر گزند
Яке нома бо ҳадяи шоҳвор
یکی نامه با هدیه شاهوار
Ки онро нишоед гирифтани шумор
که آن را نشاید گرفتن شمار
Фиристодаро гуфт сӯй ҳарӣ
فرستاده را گفت سوی هری
Ҳамеи рӯ чу пайдо шавад лашкарӣ
همی رو چو پیدا شود لشکری
Чунон дон ки баҳроми кндоўрст
چنان دان که بهرام کنداورست
Мапиндор кон лашкарӣ дигараст
مپندار کان لشکری دیگرست
Азон роҳи наздики баҳроми пўӣ
ازان راه نزدیک بهرام پوی
Сухан ҳарч бишунидӣ онро бигӯӣ
سخن هرچ بشنیدی آن را بگوی
Бигӯяш ки ман бо навиду хиром
بگویش که من با نوید و خرام
Бгстрд хоҳам яке хуби дом
بگسترد خواهم یکی خوب دام
Набояд ки пайдо шавад рози ту
نباید که پیدا شود راز تو
Гар ӯ башнавад ному овози ту
گر او بشنود نام و آواز تو
Ман ӯро бдомт фароз оварам
من او را بدامت فراز آورم
Суханҳои чарб ва дароз оварам
سخنهای چرب و دراز آورم
Брорости хроди брзин ба роҳ
برآراست خراد برزین به راه
Биёмад барон сӯ ки фармуд шоҳ
بیامد بران سو که فرمود شاه
Чу баҳромро дид бо ӯ бигуфт
چو بهرام را دید با او بگفت
Суханҳо куҷо дошт андар наҳуфт
سخنها کجا داشت اندر نهفت
Вазон ҷойгаҳ шуд сӯии соваи шоҳ
وزان جایگه شد سوی ساوه شاه
Баҷое ки бади ганҷу пелу сипоҳ
بجایی که بد گنج و پیل و سپاه
Варо дид бстўду барадаши намоз
ورا دید بستود و بردش نماز
Шунида ҳаме гуфт бо ӯ ба роз
شنیده همیگفت با او به راز
БиФзўди пайғомаш аз ҳар дарӣ
بیفزود پیغامش از هر دری
Бидон то шавад лашкари андар ҳарӣ
بدان تا شود لشکر اندر هری
Чўомд ба дашт ҳарӣ номдор
چوآمد به دشت هری نامدار
Саропарда зад бар лаби ҷӯйбор
سراپرده زد بر لب جویبار
Тилоия биёмад зи лашкар ба роҳ
طلایه بیامد ز لشکر به راه
Бидиданд баҳромро бо сипоҳ
بدیدند بهرام را با سپاه
Тилоия бидид он диловари сипоҳ
طلایه بدید آن دلاور سپاه
Биёмад давон то бар соваи шоҳ
بیامد دوان تا بر ساوه شاه
Бигуфт онк бо номвари меҳтарӣ
بگفت آنک با نامور مهتری
Яке лашкар омад ба дашт ҳарӣ
یکی لشکر آمد به دشت هری
Суханҳо чу бишунид зу соваи шоҳ
سخنها چو بشنید زو ساوه شاه
Пар андеша шуд марди ҷӯяндаи роҳ
پر اندیشه شد مرد جوینده راه
зи хаймаи фиристодаро боз хонд
ز خیمه فرستاده را باز خواند
Ба тундии фаровон суханҳо баранд
به تندی فراوان سخنها براند
Бадв гуфт к-эии римни пари фиреб
بدو گفت کای ریمن پر فریب
Магар каз фарозӣ надидӣ нишеб
مگر کز فرازی ندیدی نشیب
Бирафтӣ зи даргоҳи он хўоршоаҳ
برفتی ز درگاه آن خوارشاه
Бидон то марои домсозӣ ба роҳ
بدان تا مرا دام سازی به راه
Ба ҷанговарӣ порсии лашкарӣ
به جنگ آوری پارسی لشکری
Зании хайма дар марғзор ҳарӣ
زنی خیمه در مرغزار هری
Чунин гуфт хроди брзин ба шоҳ
چنین گفت خراد برزین به شاه
Ки пеши сипоҳи ту андаки сипоҳ
که پیش سپاه تو اندک سپاه
Гар ояд бзштӣ гумоне мабар
گر آید بزشتی گمانی مبر
Ки ин марзбонӣ буд бар гузар
که این مرزبانی بود بر گذر
Вагар зинҳорӣ яке номҷўӣ
وگر زینهاری یکی نامجوی
зи кишвари сӯй шоҳ биниҳод рӯй
ز کشور سوی شاه بنهاد روی
Вар эй дун ки ҳи бозоргонии сипоҳ
ور ایدون که بازارگانی سپاه
Биоварад то бошад эмин ба роҳ
بیاورد تا باشد ایمن به راه
Ки бошад ки орад биравӣ ту рӯй
که باشد که آرد بروی تو روی
Вагар кӯҳ ва дарё шавад кӣнаи ҷӯй
وگر کوه و دریا شود کینه جوی