зи гуфтор ӯ шод шуд соваи шоҳ

ز گفتار او شاد شد ساوه شاه

Бадв гуфт монокаҳ инаст роҳ

بدو گفت مانا که اینست راه

Чу хроди брзини сӯй хона рафт

چو خراد برزین سوی خانه رفت

Баромади шаби тира аз кӯҳи тафт

برآمد شب تیره از کوه تفت

Басӣҷед ва бар сохт роҳи гурез

بسیجید و برساخت راه گریز

Бидон то наёяд бадви растхез

بدان تا نیاید بدو رستخیز

Бидон гуҳ ки шаби тиратар гашти шоҳ

بدانگه که شب تیره‌تر گشت شاه

Ба фағфур фармуд то бе сипоҳ

به فغفور فرمود تا بی‌سپاه

зи пеши падар то дар паҳлавон

ز پیش پدر تا در پهلوان

Биёмад хирадманди марди ҷавон

بیامد خردمند مرد جوان

Чу омад ба наздики Эрони сипоҳ

چو آمد به نزدیک ایران سپاه

Савории броФгнди фарзанди шоҳ

سواری برافگند فرزند شاه

Ки пурсад ки ин ҷангҷуён кӣанд

که پرسد که این جنگجویان کیند

Азин тохтани сохта бар чӣанд

ازین تاختن ساخته بر چیند

зи таркон саворӣ биёмад чўгрд

ز ترکان سواری بیامد چو گرد

Хурӯшед к-эии номдорони мард

خروشید کای نامداران مرد

Сипаҳбад кадомасту солоркист

سپهبد کدامست و سالار کیست

Ба разми андарун номбурдор кист

به رزم اندرون نامبُردار کیست

Ки фағфури чашми вдли соваи шоҳ

که فغفور چشم و دل ساوه شاه

Варо дид хоҳад ҳаме бе сипоҳ

ورا دید خواهد همی بی‌سپاه

з лашкар биёмад яке размҷуӣ

ز لشکر بیامد یکی رزمجوی

Ба баҳром гуфт онч бишунид зуӣ

به بهرام گفت آنچ بشنید زوی

Сипаҳдор омад зи пардаи сарой

سپهدار آمد ز پرده سرای

Дирафшии дирафшон ба сар бар бпоӣ

درفشی دُرفشان به سر بر به پای

Чу фағфур чинӣ бидидаш битохт

چو فغفور چینی بدیدش بتاخت

Саманди ҷаҳонро бхўӣ дар ншохт

سمند جهان را به خوی درنشاخت

Бипурсед ва гуфт аз куҷои ронда Эй

بپرسید و گفت از کجا رانده‌ای

Кунун истода чаро монда Эй

کنون ایستاده چرا مانده‌ای

Шунидам ки аз порс бигурехтӣ

شنیدم که از پارس بگریختی

Ки озурдаи гаштии вхўни рехтӣ

که آزرده گشتی وخون ریختی

Чунин гуфт баҳроми кин худ мабод

چنین گفت بهرام کین خود مباد

Ки бо шоҳ Эрон кунам кӣнаи ёд

که با شاه ایران کنم کینه یاد

Ман айдун ба разми омадам бо сипоҳ

من ایدون به رزم آمدم با سپاه

з Бағдод рафтам ба фармони шоҳ

ز بغداد رفتم به فرمان شاه

Чу аз лашкари соваи шоҳи огаҳӣ

چو از لشکر ساوه‌شاه آگهی

Биёмад бидон боргоҳи маӣ

بیامد بدان بارگاه مهی

Маро гуфт рӯи роҳ эшон бигир

مرا گفت رو راه ایشان بگیر

Бгрзу синону бшмширу тир

به گُرز و سنان و به شمشیر و تیر

Чу бишунид фағфури баргашти зуд

چو بشنید فغفور برگشت زود

Ба пеш падар шуд бигуфт ончӣ буд

به پیش پدر شد بگفت آنچه بود

Шунид он сухан шоҳ шуд бадгумон

شنید آن سخن شاه شد بدگمان

Фиристодаро ҷусти ҳам дар замон

فرستاده را جست هم در زمان

Яке гуфт хрод брзин гурехт

یکی گفت خراد برزین گریخت

Ҳамеи з омадани хӯни з мижгон бирехт

همی ز آمدن خون ز مژگان بریخت

Чунин гуфт пас бо писари соваи шоҳ

چنین گفت پس با پسر ساوه شاه

Ки ин бадгумони мард чун ёфт роҳ

که این بدگمان مرد چون یافت راه

Шаби тирау лашкарӣ бе шумор

شب تیره و لشکری بی‌شمار

Тилоияи чрошди чунин сусти вхўор

طلایه چرا شد چنین سست و خوار

Вазон пас фиристод марди куҳан

وزان پس فرستاد مرد کهن

Ба наздики баҳроми чираи сухан

به نزدیک بهرام چیره سخن

Бадв гуфт рӯи порсиро бигӯӣ

بدو گفت رو پارسی را بگوی

Ки эдар бихираи марези об рӯй

که ایدر به خیره مریز آب روی

Ҳамоно ки ин мояи донеи дуруст

همانا که این مایه دانی درست

Казин подшоҳи ту марги тўҷст

کزین پادشاه تو مرگ تو جست

Ба ҷангат фиристод назд касе

به جنگت فرستاد نزد کسی

Ки ҳамто надорад ба гетии басӣ

که همتا ندارد به گیتی بسی

Туро гуфт рӯи роҳ бар ман бигир

تو را گفت رو راه بر من بگیر

Шунидӣ ту гуфтори нодилпазир

شنیدی تو گفتار نادلپذیر

Агар кӯҳ назд ман ояд ба роҳ

اگر کوه نزد من آید به راه

Бпои андари орми бпилу сипоҳ

به پای اندر آرم به پیل و سپاه

Чу бишунид баҳроми гуфтори ӯй

چو بشنید بهرام گفتار اوی

Бихандед зон тези бозори ӯй

بخندید زان تیز بازار اوی

Чунин дод посух ки шоҳи ҷаҳон

چنین داد پاسخ که شاه جهان

Агар марг ман ҷӯяд андари ниҳон

اگر مرگ من جوید اندر نهان

Чўхшнўд бошад зи ман шоядам

چو خشنود باشد ز من شایدم

Агар хоки болои бпимоидм

اگر خاک بالا بپیمایدم

Фиристода омад бар соваи шоҳ

فرستاده آمد بر ساوه شاه

Бигуфт онч бишунид зон рзмхўоаҳ

بگفت آنچ بشنید زان رزمخواه

Бадв гуфт рӯи порсиро бигӯӣ

بدو گفت رو پارسی را بگوی

Ки чандин чаро боядат гуфт вгўӣ

که چندین چرا بایدت گفت و گوی

Чаро омдстии бад-ӣни боргоҳ

چرا آمده‌ستی بدین بارگاه

зи мо орзӯи ҳарч бояд бихоҳ

ز ما آرزو هرچ باید بخواه

Фиристода омад ббҳром гуфт

فرستاده آمد به بهرام گفت

Ки розӣ ки дорӣ бар ор аз наҳуфт

که رازی که داری بر آر از نهفت

Ки ин шҳрёристи неки ахтарӣ

که این شهریاریست نیک اختری

Биҷӯед ҳаме чун ту Фрмонбрӣ

بجوید همی چون تو فرمانبری

Бадв гуфт баҳроми кӯро бигӯӣ

بدو گفت بهرام کو را بگوی

Кигар размҷуеи баҳонаи мҷўӣ

که گر رزمجویی بهانه مجوی

Гар эй дун ки ҳ бо шаҳриёри ҷаҳон

گر ایدون که‌ با شهریار جهان

Ҳамеи оштии ҷӯии андари ниҳон

همی آشتی جویی اندر نهان

Туро андарин марз меҳмон кунам

تو را اندرین مرز مهمان کنم

Ба чизе ки гӯйии ту фармон кунам

به چیزی که گویی تو فرمان کنم

Бубахшам сипоҳи туро симу зар

ببخشم سپاه تو را سیم و زر

Кро дархур ояд кулоҳу камар

کرا درخور آید کلاه و کمر

Саворӣ фиристем наздики шоҳ

سواری فرستیم نزدیک شاه

Бидон тоба роҳ оядат ним роҳ

بدان تا به راه آیدت نیم راه

Басони ҳамалон алаф созадат

بسان همالان علف سازدت

Агар дӯстии шоҳи бнўоздт

اگر دوستی شاه بنوازدت

Вар эй дун ки эдар ба ҷанг омадӣ

ور ایدون که ایدر به جنگ آمدی

Бдрё ба ҷанг наҳанг омадӣ

به دریا به جنگ نهنگ آمدی

Чунон бозгардӣ зи дашт ҳарӣ

چنان بازگردی ز دشت هری

Ки бртўи бгринд ҳар меҳтарӣ

که بر تو بگریند هر مهتری

Ббргштнти пеш дар чоҳи бод

به برگشتنت پیش در چاه باد

Пасти боду боранти ҳамроҳи бод

پست باد و بارانت همراه باد

Наёвардат эдар мгрбхти бад

نیاوردت ایدر مگر بخت بد

Ҳамеи хост то бар сарат бад расад

همی‌ خواست تا بر سرت بد رسد

Фиристодаи баргашт ва омад чу бод

فرستاده برگشت و آمد چو باد

Паёми ҷаҳони ҷӯии як як бидод

پیام جهان جوی یک یک بداد

Чу бишунид пайғом ӯ соваи шоҳ

چو بشنید پیغام او ساوه شاه

Барошуфт зон номвари рзмхўоаҳ

برآشفت زان نامور رزمخواه

Азон сарди гуфтани дилаш танг шуд

ازان سرد گفتن دلش تنگ شد

Рухонаши зи андеша беранг шуд

رخانش ز اندیشه بی‌رنگ شد

Фиристодаро гуфт рўбози гирд

فرستاده را گفت رو باز گرد

Паёмии бабр назд он диўмрд

پیامی ببر نزد آن دیومرد

Бигӯяш ки дар ҷанг ту нест ном

بگویش که در جنگ تو نیست نام

На аз куштанат низ ёбем ком

نه از کشتنت نیز یابیم کام

Чўшоаҳи ту бар дар маро кеҳтаранд

چو شاه تو بر در مرا کهترند

Туро камтарин чокарон меҳтаранд

تو را کمترین چاکران مهترند

Гар эй дун ки ҳи зинҳори хоҳии зи ман

گر ایدون که‌ زنهار خواهی ز من

Сарати бргзорми азин анҷуман

سرت برگذارم ازین انجمن

Фаровон биёбӣ змни хоста

فراوان بیابی زمن خواسته

Шавад лашкарат яксар ороста

شود لشکرت یکسر آراسته

Ба гуфтор бесуду девонагӣ

به گفتار بی سود و دیوانگی

Наҷуед ҷаҳонҷӯии марди ангӣ

نجوید جهانجوی مردانگی

Фиристодаи марди грднФроз

فرستادهٔ مرد گردنفراز

Биёмад ба наздики баҳроми боз

بیامد به نزدیک بهرام باز

Бигуфт он гзоиндаҳи пайғоми ӯй

بگفت آن گزاینده پیغام اوی

Ҳамоно ки бад зон сухани коми ӯй

همانا که بد زان سخن کام اوی

Чу бишунид бо мард гӯянда гуфт

چو بشنید با مرد گوینده گفت

Ки посухи з меҳтар набояд наҳуфт

که پاسخ ز مهتر نباید نهفت

Бигӯяш ки грмни чунин кеҳтарам

بگویش که گر من چنین کهترم

На нанг ояд аз кеҳтарӣ бар серум

نه ننگ آید از کهتری بر سرم

Шаҳаншоҳ ва он лашкар аз нанги ту

شهنشاه و آن لشکر از ننگ تو

Битундӣ наҷуед ҳамеи ҷанги ту

به تندی نجوید همی جنگ تو

Ман аз хурдагиро надаам бо сипоҳ

من از خردگی رانده‌ام با سپاه

Ки вайрон кунам лашкари соваи шоҳ

که ویران کنم لشکر ساوه شاه

Бабрами саратро барам назд шоҳ

ببرم سرت را برم نزد شاه

Наярзад ки брнизаҳи созам ба роҳ

نیرزد که بر نیزه سازم به راه

Чўмн зинҳорӣ буд нанги ту

چو من زینهاری بود ننگ تو

Бад-ӣн хурдагӣ кардам оҳанги ту

بدین خردگی کردم آهنگ تو

Набинӣ марои ҷуз ба рӯзи набард

نبینی مرا جز به روز نبرد

Дирафшии пас пушти ман ложвард

درفشی پس پشت من لاژورد

Ки дидори он аждаҳои марги тест

که دیدار آن اژدها مرگ‌ تست

Ниёами синонами сарви трги тест

نیام سنانم سر و ترگ تست

Чу бишунид гуфторҳои дурушт

چو بشنید گفتارهای درشت

Фиристода сова бинмуд пушт

فرستادهٔ ساوه بنمود پشت

Биёмад бигуфт онч дид ва шунид

بیامد بگفت آنچ دید و شنید

Сршоаҳи таркони зи кини ?бардамӣад

سر شاه ترکان ز کین بردمید

Бифармуд то кӯс берун баранд

بفرمود تا کوس بیرون برند

Сарафрози пелон ба ҳомӯн баранд

سرافراز پیلان به هامون برند

Сияҳ шуд ҳамаи кишвар аз гирди сам

سیه شد همه کشور از گرد سم

Баромад хурӯшидани гоўдм

برآمد خروشیدن گاودم

Чу бишунид баҳроми комди сипоҳ

چو بشنید بهرام کآمد سپاه

Дар ва дашт шуд сурху зарду сиёҳ

در و دشت شد سرخ و زرد و سیاه

Сипаҳи робФрмўд то барнишаст

سپه را بفرمود تا برنشست

Биёмад зираи дору гурзии бадаст

بیامد زره دار و گهُرزی به دست

Пас пушти бади шористон ҳарӣ

پس پشت بد شارستان هری

Ба пеши андаруни теғи зани лашкарӣ

به پیش اندرون تیغ زن لشکری

Биёрост бо майманаи майсара

بیاراست با میمنه میسره

Сипоҳии ҳамаи кӣнаи каши яксара

سپاهی همه کینه کش یکسره

Ту гуфтӣ ҷаҳон яксар аз оҳанаст

تو گفتی جهان یکسر از آهنست

Ситораи зи нӯк синон равшанаст

ستاره ز نوک سنان روشنست

Нигаҳ кард зон размгоҳи соваи шоҳ

نگه کرد زان رزمگاه ساوه شاه

Ба ороишу сози он размгоҳ

به آرایش و ساز آن رزمگاه

Ҳарӣ аз пас пушти баҳром буд

هری از پس پشت بهرام بود

Ҳамаи ҷои худ тангу ноком буд

همه جای خود تنگ و ناکام بود

Чунин гуфт пас босўорони хеш

چنین گفت پس باسواران خویش

Ҷаҳондидау ғмгсорони хеш

جهاندیده و غمگساران خویش

Ки омад фарибандае назд ман

که آمد فریبنده‌ای نزد من

Азон порсии меҳтари анҷуман

ازان پارسی مهتر انجمن

Ҳаме буд то он сипаҳи шористон

همی‌بود تا آن سپه شارستان

Гирифтанд ва шуд ҷои ман хорстон

گرفتند و شد جای من خارستان

Бидон ҷои танагӣ сафӣ баркашид

بدان جای تنگی صفی برکشید

Ҳаво нилгун шуд замини нопадид

هوا نیلگون شد زمین ناپدید

Сипаҳ буд бар майманаи чли ҳазор

سپه بود بر میمنه چل هزار

Ки танг омадаш ҷои хнҷргзор

که تنگ آمدش جای خنجرگزار

Ҳамон чли ҳазор аз далерони мард

همان چل هزار از دلیران مرد

Пас пушти лашкараш бар пой кард

پس پشت لشکرش بر پای کرد

зи лашкари басӣ низ бекор буд

ز لشکر بسی نیز بیکار بود

Бидон танагии андари гирифтор буд

بدان تنگی اندر گرفتار بود

Чу девори пелон ба пеши сипоҳ

چو دیوار پیلان به پیش سپاه

Фароз овареданду бастанди роҳ

فراز آوریدند و بستند راه

Пас андар ғамӣ шуд дили соваи шоҳ

پس اندر غمی شد دل ساوه شاه

Ки танг омадаш ҷойгоҳи сипоҳ

که تنگ آمدش جایگاه سپاه

ТўгФтии бгриди ҳамеи бахти ӯй

تو گفتی بگرید همی بخت اوی

Ки бекор хоҳад бадани тахти ӯй

که بیکار خواهد بدن تخت اوی

Дигар бораи гардии забон оварӣ

دگر باره گردی زبان آوری

Фарибандаи мардии зи дашт ҳарӣ

فریبنده مردی ز دشت هری

Фиристод наздики баҳроми вагуфт

فرستاد نزدیک بهرام و گفت

Ки бахти сипеҳрӣ ту ронӣаст ҷуфт

که بخت سپهری تو را نیست جفت

Ҳаме бишинавӣ чндпнду сухан

همی‌ بشنوی چند پند و سخن

Хирад ёр кун чашми дили бозкн

خرد یار کن چشم دل بازکن

Ду тани ёФтстӣ ки андари ҷаҳон

دو تن یافته‌ستی که اندر جهان

Чўоишон набӯд аз нажоди маон

چو ایشان نبود از نژاد مهان

Чу хуршед бросмон равшананд

چو خورشید بر آسمان روشنند

Зумуррадии ҳамаи сола дар ҷавшананд

ز مردی همه ساله در جوشنند

Яке ман ки шоҳами ҷаҳонро бидод

یکی من که شاهم جهان را به داد

Дигар низ фарзанди фаррухи нажод

دگر نیز فرزند فرخ نژاد

Сипоҳами фузунтар зи барги дарахт

سپاهم فزونتر ز برگ درخت

Агрбшмрди мардуми некбахт

اگر بشمرد مردم نیکبخت

Гурози пел влшкр бигирам шумор

گراز پیل و لشکر بگیرم شمار

Бихандии зи борони абри баҳор

بخندی ز باران ابر بهار

Силеҳасту харгоҳу пардаи сарой

سلیحست و خرگاه و پرده سرای

Фузун зонк андешаи оради биҷой

فزون زانک اندیشه آرد به جای

зи асбону мардони биёбони вкўаҳ

ز اسبان و مردان بیابان و کوه

Агар башмурд низ гардад сутӯҳ

اگر بشمرد نیز گردد ستوه

Ҳамаи шаҳри ёрон маро кеҳтаранд

همه شهریاران مرا کهترند

Агар кеҳтариро худ андар хуранд

اگر کهتری را خود اندر خورند

Агар гардадӣ оби дарёи равон

اگر گرددی آب دریا روان

Вагар кӯҳро пой бошад давон

وگر کوه را پای باشد دوان

Набардорад аз ҷои ганҷи маро

نبردارد از جای گنج مرا

Силеҳи марои сози ранҷи маро

سلیح مرا ساز رنج مرا

Ҷуз аз порсии меҳтарат дар ҷаҳон

جز از پارسی مهترت در جهان

Маро шоҳ хонанд фаррухи маон

مرا شاه خوانند فرخ مهان

Ту роҳами замона бадаст манаст

تو را هم زمانه به دست منست

Ба пеши равони ман ин равшанаст

به پیش روان من این روشنست

Агар ман зи ҷои андари орми сипоҳ

اگر من ز جای اندر آرم سپاه

Бабанданд бар мӯр ва бар пашшаи роҳ

ببندند بر مور و بر پشه راه

Ҳамон пел бар гстўонўри ҳазор

همان پیل بر گستوان‌ور هزار

Ки бигурезад аз буии эшон савор

که بگریزد از بوی ایشان سوار

Ба Эрони замини ҳрк пеш оядам

به ایران زمین هرک پیش آیدم

Азон омадани ранҷи нФзоидм

ازان آمدن رنج نفزایدم

Аз эдар маро то дар тисФўн

از ایدر مرا تا در طیسفون

Сипоҳаст моно ки бошад фузун

سپاهست مانا که باشد فزون

Туро эй бади ахтар ки Бифрефтаст

تو را ای بد اختر که بفریفته‌ست

Фарибандаи ту магар шефтаст

فریبندهٔ تو مگر شیفته‌ست

Туро бар тани хештани мҳрнист

تو را بر تن خویشتن مهر نیست

Ва гиреҳаст мҳртўро чеҳр нест

وگر هست مهر تو را چهر نیست

Ки ншносдии чашми аўники вебад

که نشناسدی چشم او نیک و بد

Газоф аз хирад ёфта кӣ сазад

گزاف از خرد یافته کی سزد

Бипарҳез зини ҷангу пеши ман ой

بپرهیز زین جنگ و پیش من آی

Нмонм ки Монии замонии бпоӣ

نمانم که مانی زمانی به پای

Туро кадхудоеу духтари даҳум

تو را کدخدایی و دختر دهم

Ҳамон арҷмандӣу ахтари даҳум

همان ارجمندی و اختر دهم

Биёбӣ ба наздики ман меҳтарӣ

بیابی به نزدیک من مهتری

Шӯй бениёз аз бади кеҳтарӣ

شوی بی‌نیاز از بد کهتری

Чўкштаҳ шавад шоҳи Эрон ба ҷанг

چوکشته شود شاه ایران به جنگ

Туро ояд он тоҷу тахташи бчнг

تو را آید آن تاج و تختش به چنگ

Вазони ҷойгаҳ ман шавам сӯии рӯм

وزان جایگه من شوم سوی روم

Туро монами ин лашкару ганҷу бум

تو را مانم این لشکر و گنج و بوم

Азон гуфтам ин кам писанд омадӣ

ازان گفتم این کم پسند آمدی

Бад-ӣни корҳо фарманд омадӣ

بدین کارها فرمند آمدی

Сипаҳ тохтани донеи вкимё

سپه تاختن دانی و کیمیا

Сипаҳбади бадастати падаргар ниё

سپهبد بُدستت پدر گر نیا

Змои ин на гуфтор ороишаст

ز ما این نه گفتار آرایشست

Маро бар ту бар ҷой бахшоишаст

مرا بر تو بر، جای بخشایشست

Бад-ӣни рӯз бо хўормоиаҳи сипоҳ

بدین روز با خوارمایه سپاه

Баробари яке сохтӣ размгоҳ

برابر یکی ساختی رزمگاه

Наёбӣ ҷузи ин низ пайғоми ман

نیابی جز این نیز پیغام من

Агар србпичонӣ аз коми ман

اگر سربپیچانی از کام من

Фиристода гуфт ва сипаҳбад шунид

فرستاده گفت و سپهبد شنید

Бпосхи сухан тира омад падед

به پاسخ سخن تیره آمد پدید

Чунин дод посух ки эй баданашон

چنین داد پاسخ که ای بدنشان

Миёни бузургону гарданкашон

میان بزرگان و گردنکشان

Ҷаҳондор бесуду бсёргўӣ

جهاندار بی‌سود و بسیارگوی

Нмондш назд касе обрӯӣ

نماندش نزد کسی آبروی

Ба пешини сухан ва онч гуфтӣ зи пас

به پیشین سخن وآنچ گفتی ز پس

Ба гуфтор дидам туро дастрас

به گفتار دیدم تو را دسترس

Касеро ки ояд замона ба сар

کسی را که آید زمانه به سر

зи мардум ба гуфтор ҷӯяд ҳунар

ز مردم به گفتار جوید هنر

Шунидам суханҳои носӯдманд

شنیدم سخنهای ناسودمند

Дилӣ гашта тарсони збими газанд

دلی گشته ترسان ز بیم گزند

Яке онк гуфтӣ кашами шоҳ ро

یکی آنک گفتی کشم شاه را

Сипорам бтўи лашкару гоҳ ро

سپارم به تو لشکر و گاه را

Яке достон зад барин марди ма

یکی داستان زد برین مرد مه

Ки дарвеши рочўн бароне зада

که درویش را چون برانی ز ده

Нагӯяд ки ҷузи меҳтар даҳ бидам

نگوید که جز مهتر ده بدم

Ҳама банда буданд ва ман ма бидам

همه بنده بودند و من مه بدم

Бад-ӣни кори мо бар наёяд ду рӯз

بدین کار ما برنیاید دو روز

Ки бФрўзд аз чарх гетӣ фурӯз

که بفروزد از چرخ گیتی فروز

Ки бар найзаҳо барсарат хӯн фишон

که بر نیزه‌ها بر سرت خون فشان

Фиристам бар шоҳи гарданкашон

فرستم بر شاه گردنکشان

Дигар онк гуфтӣ ту аз духтарат

دگر آنک گفتی تو از دخترت

Ҳам аз ганҷи вази лашкару кишварат

هم از گنج وز لشکر و کشورت

Маро аз ту онгоҳ будӣ сипос

مرا از تو آنگاه بودی سپاس

Туро хўондмии шоҳу некии шинос

تو را خواندمی شاه و نیکی شناس

Ки духтар ба ман доде он замон

که دختر به من داده‌ای آن زمان

Ки аз тахти Эрони набардии гумон

که از تخت ایران نبردی گمان

Фиристоде ганҷи ороста

فرستاده‌ای گنج آراسته

Ба наздики ман духтару хоста

به نزدیک من دختر و خواسته

Чу ман дӯст будӣ ба Эрони ту ро

چو من دوست بودی به ایران تو را

На разм омадӣ бо далерони ту ро

نه رزم آمدی با دلیران تو را

Кунун найзаи ман бгўшт расед

کنون نیزهٔ من به گوشَت رسید

Саратро бхнҷр бихоҳам бурид

سرت را به خنجر بخواهم برید

Чу рафтӣ сару тоҷ ва ганҷат марост

چو رفتی سر و تاج و گنجت مراست

Ҳамон духтару барда ранҷат марост

همان دختر و برده رنجت مراست

Дигар онк гуфтӣ фузун аз шумор

دگر آنک گفتی فزون از شمار

Марои тоҷ ва тахтаст впили всўор

مرا تاج و تختست و پیل و سوار

Барин достон зад яке номдор

برین داستان زد یکی نامدار

Ки печон шуд андари сафи корзор

که پیچان شد اندر صف کارزار

Ки чандон кунад саги бтизии шитоб

که چندان کند سگ به تیزی شتاب

Ки аз ком ӯ давртар бошад об

که از کام او دورتر باشد آب

Ббрднди девони дилатро зи роҳ

ببردند دیوان دلت را ز راه

Ки наздик шоҳ омадӣ рзмхўоаҳ

که نزدیک شاه آمدی رزمخواه

Бипечӣ зи боди аФраҳи эзадӣ

بپیچی ز باد افره ایزدی

Ҳам аз карда ва корҳои бадӣ

هم از کرده و کارهای بدی

Дигар онк гуфтӣ мрокҳтрнд

دگر آنک گفتی مرا کهترند

Бузургон ки бо тавқ ва бо афсаранд

بزرگان که با طوق و با افسرند

Ҳамаи шористонҳои гетӣ марост

همه شارستانهای گیتی مراست

Замонаи барин бар ки гуфтам гўост

زمانه برین بر که گفتم گواست

Сӯй шористонҳо кушодаст роҳ

سوی شارستانها گشادست راه

Чаҳ кеҳтар бидон марз пуед чаҳ шоҳ

چه کهتر بدان مرز پوید چه شاه

Агар тўбкўбӣ дар шористон

اگر تو بکوبی در شارستان

Бшоҳӣ наёбӣ магари хорстон

به شاهی نیابی مگر خارستان

Дигар онки бахшӣдании хостӣ

دگر آنک بخشیدنی خواستی

Зумуррадии маро даврӣ оростӣ

ز مردی مرا دوری آراستی

Чубинии синонами ббхшоиим

چو بینی سنانم ببخشاییم

Ҳамон зердастии нФрмоиим

همان زیردستی نفرماییم

Сипоҳи туро кому роҳи ту ро

سپاه تو را کام و راه تو را

Ҳамон зиндаи пелону гоҳи ту ро

همان زنده پیلان و گاه تو را

ЧўсФ баркашидам надорам бчиз

چو صف برکشیدم ندارم به چیز

На андешам аз лашкарати як пашиз

نیندیشم از لشکرت یک پشیز

Агар шаҳриёрии ту чандини дурӯғ

اگر شهریاری تو چندین دروغ

Бигӯе нагирӣ бгитии фурӯғ

بگویی نگیری به گیتی فروغ

Замон додаам шоҳро тосаи рӯз

زمان داده‌ام شاه را تا سه روز

Ки пайдо шавад Фргитӣ фурӯз

که پیدا شود فر گیتی فروز

Бурӣдаи саратро бидон боргоҳ

بریده سرت را بدان بارگاه

Бибинанди брнизаҳи дарпеши шоҳ

ببینند بر نیزه در پیش شاه

Фиристода омад ду рух чун зрир

فرستاده آمد دو رخ چون زریر

Шудаи борвари бахти бурноаши пер

شده بارور بخت برناش پیر

Ҳаме дод пайғом бо соваи шоҳ

همی‌داد پیغام با ساوه شاه

Чу бишунид шуд рӯй меҳтари сиёҳ

چو بشنید شد روی مهتر سیاه

Бадв гуфт фағфури кин лоба чист

بدو گفت فغفور کین لابه چیست

Барон мояи лашкар бибояд гирист

بران مایه لشکر بباید گریست

Биёмад ба даҳлези пардаи сарой

بیامد به دهلیز پرده سرای

Бифармуд то санҷу ҳиндӣ дароӣ

بفرمود تا سنج و هندی درای

Биоранд бо зиндаи пелону кӯс

بیارند با زنده پیلان و کوس

Кунанд осмонро брнги обнӯс

کنند آسمان را به رنگ آبنوس

Чу ин номвари ҷангро кард соз

چو این نامور جنگ را کرد ساز

Пурандеша шуд шоҳи гардани фароз

پر اندیشه شد شاه گردن فراز

БФрзнд гуфт Эй гузин сипоҳ

به فرزند گفت ای گزین سپاه

Макун ҷанг то бомдоди пагоҳ

مکن جنگ تا بامداد پگاه

Шуданд аз ду равияи сипаҳи бози ҷой

شدند از دو رویه سپه باز جای

Тилоия биёмад зи пардаи сарой

طلایه بیامد ز پرده سرای

Бар афрохтанд оташ аз ҳар ду рӯй

بر افراختند آتش از هر دو روی

Ҷаҳон шуд зи лашкари пар аз гуфт вгўӣ

جهان شد ز لشکر پر از گفت و گوی

Чу баҳром дар хайма танҳо бимонад

چو بهرام در خیمه تنها بماند

Фиристоду эрониёнро бихонад

فرستاد و ایرانیان را بخواند

Ҳаме рой зад ҷангро бо сипоҳ

همی رای زد جنگ را با سپاه

Брингўнаҳ то гашти гетии сиёҳ

برینگونه تا گشت گیتی سیاه

Бихуфтанд таркону пари моягон

بخفتند ترکان و پر مایگان

Ҷаҳон шуд ҷаҳонҷӯйиро ройгон

جهان شد جهانجوی را رایگان

Чу баҳроми ҷангӣ бхимаҳ бихуфт

چو بهرام جنگی به خیمه بخفت

Ҳамаи шаби дилаш буд бо ҷанги ҷуфт

همه شب دلش بود با جنگ جفت

Чунон дид дрхўоби баҳроми шер

چنان دید در خواب بهرام شیر

Ки таркон шудандӣ ба ҷанги ши далер

که ترکان شدندی به جنگ‌ش دلیر

Сипоҳаши саросар шикаста шудӣ

سپاهش سراسر شکسته شدی

Бирав роҳ бероҳ ва баста шудӣ

برو راه بی‌راه و بسته شدی

Ҳамеи хоста аз ялон зинҳор

همی‌خواسته از یلان زینهار

Пиёда бимонадӣ набӯдяш ёр

پیاده بماندی نبودیش یار

Ғамӣ шуд чу аз хоб бедор шуд

غمی شد چو از خواب بیدار شد

Сари пари ҳунари пари з тимор шуд

سر پر هنر پر ز تیمار شد

Шаби тира бо дарду ғам буд ҷуфт

شب تیره با درد و غم بود جفت

Бапушед он хоб ва бо кас нагуфт

بپوشید آن خواب و با کس نگفت

Ҳамонгоҳ хроди брзини зи роҳ

همانگاه خراد برزین ز راه

Биёмад ки бигурехт аз соваи шоҳ

بیامد که بگریخت از ساوه شاه

Ҳаме гуфт азон чораи андари гурез

همی‌ گفت ازان چاره اندر گریز

Азон лашкари гшни вони растхез

ازان لشکر گشن و آن رستخیز

Ки каси дараҷаон зон фузунтар сипоҳ

که کس درجهان زان فزونتر سپاه

Набинад ки ҳастанд бо соваи шоҳ

نبیند که هستند با ساوه شاه

Ббҳром гуфт азчаҳи сахти эминӣ

به بهرام گفت ازچه سخت ایمنی

Нигаҳ кун бад-ӣни доми оҳрмнӣ

نگه کن بدین دام آهرمنی

Мадаи ҷони эрониёнро ббод

مده جان ایرانیان را به باد

Нигаҳ кун бад-ӣн номдорон бидод

نگه کن بدین نامداران به داد

Зумуррадӣ бибахшоӣ бурҷони хеш

ز مردی ببخشای برجان خویش

Ки ҳаргиз наомад чунин корпиш

که هرگز نیامد چنین کار پیش

Бадв гуфт баҳром каз шаҳри ту

بدو گفت بهرام کز شهر تو

Згитӣ наомад ҷузин баҳри ту

ز گیتی نیامد جزین بهر تو

Ки моҳӣ фурушанд яксар ҳама

که ماهی فروشند یکسر همه

Бтмўз то рӯзгори дама

به تموز تا روزگار دمه

Ту ропишаҳ домаст бар обгир

تو را پیشه دامست بر آبگیر

На мардии бгўполу шамшеру тир

نه مردی به گوپال و شمشیر و تیر

Чу хури барзанади сари зи кӯҳи сиёҳ

چو خور برزند سر ز کوه سیاه

Намоями туро ҷанг бо соваи шоҳ

نمایم تو را جنگ با ساوه شاه

Чу бар зад срози чашма шер шед

چو بر زد سر از چشمه شیر شید

Ҷаҳони гашт чун рӯй рӯмии сипед

جهان گشت چون روی رومی سپید

Бузад ноӣ рӯйину буришади хурӯш

بزد نای رویین و برشد خروش

Замин омад аз наъл асбон Биҷӯш

زمین آمد از نعل اسبان به جوش

Сипаҳро биёрост ва худ барнишаст

سپه را بیاراست و خود برنشست

Яке гурзи пархоши дидаи бадаст

یکی گُرز پرخاش دیده به دست

Шимурданд бар майманаи се ҳазор

شمردند بر میمنه سه هزار

Зираи дору корозмудаи савор

زره دار و کارآزموده سوار

Фиристода бар майсара ҳамчунин

فرستاده بر میسره همچنین

Саворони ҷангӣу мардони кин

سواران جنگی و مردان کین

Бики даст бар буд озари гшсб

به یک دست بر بود آذر گشسب

Парастандаи фаррухи эзади гшсб

پرستنده فرخ ایزد گشسب

Бадасти чапаш буд пайдои гшсб

به دست چپش بود پیدا گشسب

Ки бгзоштии оби дарёи бросб

که بگذاشتی آب دریا براسب

Пас пушти эшон ялони сина буд

پس پشت ایشان یلان سینه بود

Ки бо ҷавшану гурзи дерина буд

که با جوشن و گُرز دیرینه بود

Ба пеши андарун буд Ҳамадони гшсб

به پیش اندرون بود همدان گشسب

Ки дар не задӣ оташ аз сами асб

که در نی زدی آتش از سم اسب

Або ҳар яке се ҳазор аз ялон

ابا هر یکی سه هزار از یلان

Саворони ҷангӣу ҷанги оварон

سواران جنگی و جنگ آوران

Хурӯшии баромади зи пеши сипоҳ

خروشی برآمد ز پیش سپاه

Ки эй грздорони заррини кулоҳ

که ای گُرزداران زرین کلاه

зи лашкар касе кӯи гурезади зи ҷанг

ز لشکر کسی کو گریزد ز جنگ

Агар шер пеш оядашгар паланг

اگر شیر پیش آیدش گر پلنگ

Ба яздон ки аз тани бабрами сараш

به یزدان که از تن ببرم سرش

Ба оташ бисӯзам тану пайкараш

به آتش بسوزم تن و پیکرش

зи ду сӯии лашкараши ду роҳ буд

ز دو سوی لشکرش دو راه بود

Ки бгрихтни роҳи кӯтоҳ буд

که بگریختن راه کوتاه بود

Баровард даҳ раши бгл ҳар ду роҳ

برآورد ده رش به گل هر دو راه

Ҳаме буд худ дар миёни сипоҳ

همی‌بود خود در میان سپاه

Дабири бузурги ҷаҳондори шоҳ

دبیر بزرگ جهاندار شاه

Биёмад бар паҳлавони сипоҳ

بیامد بر پهلوان سپاه

Бадв гуфт кинро худ андоза нест

بدو گفت کاین را خود اندازه نیست

Газофи забони туро тоза нест

گزاف زبان تو را تازه نیست

Злшкр нигаҳ кун барин размгоҳ

ز لشکر نگه کن برین رزمگاه

Чу мӯӣ сипедему гови сиёҳ

چو موی سپیدیم و گاو سیاه

Бад-ӣни ҷанги танагӣ ба Эрон шавад

بدین جنگ تنگی به ایران شود

Бирав буми мо пок вайрон шавад

برو بوم ما پاک ویران شود

На хокаст пайдо на дарё на кӯҳ

نه خاکست پیدا نه دریا نه کوه

зи баси теғи дорони турони гуруҳ

ز بس تیغ داران توران گروه

Яке бар хурӯшед баҳроми сахт

یکی برخروشید بهرام سخت

Варо гуфт к-эии бади дили шӯрбахт

ورا گفت کای بد دل شوربخت

Туро аз дўотсту қртос бар

تو را از دواتست و قرطاس بر

зи лашкар ки гуфтат ки мардуми шимур

ز لشکر که گفتت که مردم شمر

Биёмад бхрод брзин бигуфт

بیامد به خراد برزین بگفت

Ки баҳромро нест ҷузи деви ҷуфт

که بهرام را نیست جز دیو جفت

Дабирон биҷустанд роҳи гурез

دبیران بجستند راه گریز

Бидон то набинад касе растхез

بدان تا نبیند کسی رستخیز

зи бими шаҳаншоҳу баҳроми шер

ز بیم شهنشاه و بهرام شیر

Телӣ баргузеданд ҳар ду дабир

تلی برگزیدند هر دو دبیر

Яке тунди болои бад аз разми давр

یکی تند بالا بد از رزم دور

Биксўи зи роҳи саворони тӯр

به یک سو ز راه سواران تور

Бирафтанд ҳар ду барон брзи роҳ

برفتند هر دو بران برز راه

Ки шоиист кардани блшкри нигоҳ

که شاییست کردن به لشکر نگاه

Ниҳоданд бртрги баҳроми чашм

نهادند بر ترگ بهرام چشم

Ки точўн кунад ҷанги ҳангоми хашм

که تا چون کند جنگ هنگام خشم

Чу баҳроми ҷангии сипаҳ рост кард

چو بهرام جنگی سپه راست کرد

Хурушон биёмад зи ҷои набард

خروشان بیامد ز جای نبرد

Бғлтиди дарпеши яздони бхок

بغلتید در پیش یزدان به خاک

Ҳаме гуфт к-эй довар доду пок

همی‌ گفت کای داور داد و پاک

Грини ҷанги бедоди бинии ҳаме

گرین جنگ بیداد بینی همی

Змни соваро баргузинӣ ҳаме

ز من ساوه را برگزینی همی

Диламро брзми андари ороми даҳ

دلم را به رزم اندر آرام ده

Ба эрониён бар варои коми даҳ

به ایرانیان بر، ورا کام ده

Агар ман зи баҳр ту кӯшам ҳаме

اگر من ز بهر تو کوشم همی

Ба разми андаруни сари фурушами ҳаме

به رزم اندرون سر فروشم همی

Мароу сипоҳи маро шод кун

مرا و سپاه مرا شاد کن

Вазин ҷанги мо гетӣ обод кун

وزین جنگ ما گیتی آباد کن

Хурушон азон ҷойгаҳ барнишаст

خروشان ازان جایگه برنشست

Яке гурзаи гови пайкари бадаст

یکی گُرزهٔ گاو پیکر به دست