Азон дашти баҳром ял бингаред
ازان دشت بهرام یل بنگرید
Яке кох пурмоя омад падед
یکی کاخ پرمایه آمد پدید
Барон кох биниҳод баҳром рӯй
بران کاخ بنهاد بهرام روی
Ҳамон гӯри пеши андаруни роҳи ҷӯй
همان گور پیش اندرون راه جوی
Ҳаме ронад то пеши он кохи асб
همیراند تا پیش آن کاخ اسب
Пас пушт ӯ буд эзади гшсб
پس پشت او بود ایزد گشسب
Аннани тгоўр бадв дод вагуфт
عنان تگاور بدو داد وگفت
Ки бо ту ҳамеша хиради боди ҷуфт
که با تو همیشه خرد باد جفت
Пиёдаи зи даҳлези кохи андарун
پیاده ز دهلیز کاخ اندرون
Ҳаме рафт баҳром бе раҳнамӯн
همیرفت بهرام بیرهنمون
Замонии бадар буд эзади гшсб
زمانی بدر بود ایزد گشسب
Гирифтаи бадасти он гиронмояи асб
گرفته بدست آن گرانمایه اسب
Ялон сина омад пас ӯ давон
یلان سینه آمد پس او دوان
Бросб тгоўр бибаста миён
براسب تگاور ببسته میان
Бадв гуфт эзади гшсби далер
بدو گفت ایزد گشسب دلیر
Ки эй пурҳунари номбаради шер
کهای پرهنر نامبردار شیر
Бибин то куҷо рафт солори мо
ببین تا کجا رفت سالار ما
Сипаҳбади яли номбурдори мо
سپهبد یل نامبردار ما
Ялони сина дркох биниҳод рӯй
یلان سینه درکاخ بنهاد روی
Дилии пари зи андешаи солори ҷӯй
دلی پر ز اندیشه سالار جوی
Яке тоқу айвон фархунда дид
یکی طاق و ایوان فرخنده دید
Казон сон ба Эрон на дид вшнид
کزان سان به ایران نه دید وشنید
Ниҳодаи боиўон ӯ тахти зар
نهاده بایوان او تخت زر
Нишондаи баҳри поя эй дргҳр
نشانده بهر پایهای درگهر
Барон тахти фаршии зи дебои рӯм
بران تخت فرشی ز دیبای روم
Ҳамаи пайкараши гавҳару зари бум
همه پیکرش گوهر و زر بوم
Нишаста бирав бар зании тоҷдор
نشسته برو بر زنی تاجدار
Бболо чу сарву брх чун баҳор
به بالا چو سرو و به رخ چون بهار
Бар тахти заррини яке зергоҳ
بر تخت زرین یکی زیرگاه
Нишаста бирав паҳлавони сипоҳ
نشسته برو پهلوان سپاه
Фаровони парастанда бар гирди тахт
فراوان پرستنده بر گرد تخت
Батон парӣ рӯй бедори бахт
بتان پری روی بیدار بخت
Чу он зани ялони синаро дид гуфт
چو آن زن یلان سینه را دید گفت
Парастандае ракае хуби ҷуфт
پرستندهای راکهای خوب جفت
Бирав тез ва он шери дилро бигӯӣ
برو تیز و آن شیر دل را بگوی
Ки эдар туро омадан нест рӯй
که ایدر تو را آمدن نیست روی
Ҳаме бош наздики ёрони хеш
همیباش نزدیک یاران خویش
Ҳам акнӯн бёдти баҳроми пеш
هم اکنون بیادت بهرام پیش
Бад-ӣни сони паёмаши зи баҳроми даҳ
بدین سان پیامش ز بهرام ده
Дилашро ба баргаштани ороми даҳ
دلش را به برگشتن آرام ده
Ҳмонгаҳи парастандаи гонро ба роҳ
همانگه پرستندهگان را به راه
зи айвони броФгнд назд сипоҳ
ز ایوان برافگند نزد سپاه
Ки то асби гардон ба охир баранд
که تا اسب گردان به آخر برند
Прогнди зинҳо ҳамаи бшмрнд
پرآگند زینها همه بشمرند
Дрбоғ бикшод полизбон
درباغ بگشاد پالیزبان
БФрмони он то зиҳи рухи мизбон
بفرمان آن تا زه رخ میزبان
Биёмад яке марди мҳтрпрст
بیامد یکی مرد مهترپرست
Ббоғ аз пайу вож ва барисам бадаст
بباغ از پی و واژ و برسم بدست
Ниҳоданд хон гирди боғи андарун
نهادند خوان گرد باغ اندرون
Хӯриш сохтанд азгмонии фузун
خورش ساختند ازگمانی فزون
Чунон хӯрда шуд асби грднгшон
چونان خورده شد اسب گردنگشان
Ббрднди пӯёни биҷои нишон
ببردند پویان بجای نشان
Бидон зани чўбргшт баҳром гуфт
بدان زن چوبرگشت بهرام گفت
Ки бо тоҷи ту муштарии боди ҷуфт
که با تاج تو مشتری باد جفت
Бадв гуфт пирӯзгар бош зан
بدو گفت پیروزگر باش زن
Ҳамеша шикеби дили варои зан
همیشه شکیبا دل ورای زن
Чўбҳром зон кох омад бурун
چوبهرام زان کاخ آمد برون
Ту гуфтӣ баборед аз чашми хӯн
تو گفتی ببارید از چشم خون
Манишро дигар карду посух дигар
منش را دگر کرد و پاسخ دگر
ТўгФтӣ бпрўин баровард сар
توگفتی بپروین برآورد سر
Биёмад ҳам андар пай нараҳ гӯр
بیامد هم اندر پی نره گور
Сипаҳбади пас андар ҳаме ронад бўр
سپهبد پس اندر همیراند بور
Чунин то азон беша омад бурун
چنین تا ازان بیشه آمد برون
Ҳаме буд баҳромро раҳнамӯн
همیبود بهرام را رهنمون
Бшҳр андар омад знхчиргоаҳ
بشهر اندر آمد زنخچیرگاه
Азон кор бикшод лаби брспоаҳ
ازان کار بگشاد لب برسپاه
Нигаҳ кард хроди брзини бадавӣ
نگه کرد خراد برزین بدوی
Чунин гуфт к-эии меҳтари рости гӯй
چنین گفت کای مهتر راست گوی
Бнхчиргоаҳи ин шигифтӣ чаҳ буд
بنخچیرگاه این شگفتی چه بود
Ки онкас надид ва на ҳаргизи шунӯд
که آنکس ندید و نه هرگز شنود
Варои паҳлавони ҳеҷ посухи надод
ورا پهلوان هیچ پاسخ نداد
Дижам буд сари сӯии айвони ниҳод
دژم بود سر سوی ایوان نهاد
Дигар рӯз чун симгуни гашти роғ
دگر روز چون سیمگون گشت راغ
Падед омад он зарди рахшони чароғ
پدید آمد آن زرد رخشان چراغ
Бгстрди фаршии зи дебои чин
بگسترد فرشی ز دیبای چین
Ту гуфтӣ магар осмон шуд замин
تو گفتی مگر آسمان شد زمین
Ҳамаи кохи курсии заррини ниҳод
همه کاخ کرسی زرین نهاد
зи дебои зарбафти болини ниҳод
ز دیبای زربفت بالین نهاد
Ниҳоданд заррини яке зергоҳ
نهادند زرین یکی زیرگاه
Нишаста бирав паҳлавони сипоҳ
نشسته برو پهلوان سپاه
Нишастӣ биёрост шоҳаншаҳӣ
نشستی بیاراست شاهنشهی
Ниҳода ба сар бар кулоҳи маӣ
نهاده به سر بر کلاه مهی
Нигаҳ кард кораши дабири бузург
نگه کرد کارش دبیر بزرگ
Бидонаст кӯ шуд далеру сутург
بدانست کو شد دلیر و سترگ
Чу наздики хрод брзин расед
چو نزدیک خراد برزین رسید
Бигуфт онч донист ва дид ва шунид
بگفت آنچ دانست و دید و شنید
Чу хрод брзин шунид ин сухан
چو خراد برزین شنید این سخن
Бидонаст кон ранҷҳо шуд куҳан
بدانست کان رنجها شد کهن
Чунин гуфт пас бо гиромии дабир
چنین گفت پس با گرامی دبیر
Ки кории чунин бар дили осони мгир
که کاری چنین بر دل آسان مگیر
Набояд кушоди андарин корлб
نباید گشاد اندرین کارلب
Бар шоҳ бояд шудани тираи шаб
بر شاه باید شدن تیره شب
Чўбҳромро дил пураз тоҷи гашт
چوبهرام را دل پراز تاج گشت
Ҳамон тахти зирондрши оҷи гашт
همان تخت زیراندرش عاج گشت
Заданд андарони кори ҳаргунаи рой
زدند اندران کار هرگونه رای
Ҳамаи чора аз рафтан омад биҷой
همه چاره از رفتن آمد بجای
Чўрнги гурез андар омехтанд
چورنگ گریز اندر آمیختند
Шаби тира аз Балх бигурехтанд
شب تیره از بلخ بگریختند
Сипаҳбад чу огаҳ шуд азкоршон
سپهبد چو آگه شد ازکارشان
зи равшани равонҳои бедорашон
ز روشن روانهای بیدارشان
Ялони синаро гуфт бо сад савор
یلان سینه را گفت با صد سوار
Битоз аз пас ин ду ноҳӯшёр
بتاز از پس این دو ناهوشیار
Биёмад аз онҷои бикрдори гирд
بیامد از آنجا بکردار گرد
Або ӯ далерони рӯзи набард
ابا او دلیران روز نبرد
Ҳаме ронад то дар дабири бузург
همیراند تا در دبیر بزرگ
Расед ва барошуфт бирасон гург
رسید و برآشفت برسان گرگ
Азуи чизи бастади ҳама ҳарч дошт
ازو چیز بستد همه هرچ داشت
Бабандгаронаш зи раҳи бозгашт
ببند گرانش ز ره بازگاشت
Ба наздики баҳроми барадаши зи роҳ
به نزدیک بهرام بردش ز راه
Бидон токанд бигнаҳро табоҳ
بدان تاکند بیگنه را تباه
Бадв гуфт баҳроми к-эии диўсоз
بدو گفت بهرام کای دیوساز
ЧрорФтӣ аз пеши ман бе ҷавоз
چرارفتی از پیش من بیجواز
Чунин дод посух ки эй паҳлавон
چنین داد پاسخ که ای پهلوان
Мрокрди хроди брзини навон
مراکرد خراد برزین نوان
Ҳаме гуфт коидри бадан рӯй нест
همیگفت کایدر بدن روی نیست
Диранги ту ҷузи ком бдгўӣ нест
درنگ تو جز کام بدگوی نیست
Маро ва туро бими куштан буд
مرا و تو را بیم کشتن بود
з эдар магар бозгаштан буд
ز ایدر مگر بازگشتن بود
Чўбҳромро паҳлавони сипоҳ
چوبهرام را پهلوان سپاه
Ббрднди оби андарони боргоҳ
ببردند آب اندران بارگاه
Бадв гуфт баҳром шояд бадан
بدو گفت بهرام شاید بدن
Бники вббди рой бояд задан
بنیک وببد رای باید زدن
Зӣоне ки будаш ҳама боз дод
زیانی که بودش همه باز داد
Ҳам аз ганҷи хешаши басӣ соз дод
هم از گنج خویشش بسی ساز داد
Бадв гуфт зон пас ки ту сози хеш
بدو گفت زان پس که تو ساز خویش
БжрФии нигаҳи дор ва магрез беш
بژرفی نگه دار و مگریز بیش
Вазин рӯй хроди брзини ниҳон
وزین روی خراد برزین نهان
Ҳамеи тохт то назд шоҳи ҷаҳон
همیتاخت تا نزد شاه جهان
Ҳамаи гуфтанӣҳо бдўбозгФт
همه گفتنیها بدوبازگفت
Ҳама розҳо баргушод аз наҳуфт
همه رازها برگشاد از نهفت
Чунин то азон бешау марғзор
چنین تا ازان بیشه و مرغزار
Якояк ҳаме гуфт бо шаҳриёр
یکایک همیگفت با شهریار
Вазон рафтани гӯр ва он роҳи танг
وزان رفتن گور و آن راه تنگ
зи ороми баҳрому чандини диранг
ز آرام بهرام و چندین درنگ
Вазон рафтани кохи гўҳрнгор
وزان رفتن کاخ گوهرنگار
Парастандагону зани тоҷдор
پرستندگان و زن تاجدار
Якояк бигуфт он куҷои дида буд
یکایک بگفت آن کجا دیده بود
Дигар ҳарчи азкори пурсида буд
دگر هرچازکار پرسیده بود
Азон тоҷўрмонди андари шигифт
ازان تاجورماند اندر شگفت
Сухан ҳарч бишунид дар дил гирифт
سخن هرچ بشنید در دل گرفت
ЧўгФтори мӯбад биёад омадаш
چوگفتار موبد بیاد آمدش
зи дил бар яке сард бод омадаш
ز دل بر یکی سرد باد آمدش
Ҳамон низ гуфтори он фоли гӯй
همان نیز گفتار آن فالگوی
Ки гуфт ӯ бипечад зи тахти ту рӯй
که گفت او بپیچد ز تخت تو روی
Сабки мӯбади мӯбадонро бихонад
سبک موبد موبدان را بخواند
Барон ҷои хроди брзини нишонд
بران جای خراد برزین نشاند
Бхроди брзин чунин гуфт шоҳ
بخراد برزین چنین گفت شاه
Ки бигушоӣ лаб то чаҳ дидӣ ба роҳ
که بگشای لب تا چه دیدی به راه
БФрмони ҳурмуз забон баргушод
بفرمان هرمز زبان برگشاد
Суханҳо якояк ҳама кард ёд
سخنها یکایک همه کرد یاد
Бдўшоаҳ гуфт ин чаҳ шояд бадан
بدوشاه گفت این چه شاید بدن
Ҳамаи достонҳо бибояд задан
همه داستانها بباید زدن
Ки дар бешаи гӯрӣ буд раҳнамоӣ
که در بیشه گوری بود رهنمای
Миёни биёбон бе бар сарой
میان بیابان بیبر سرای
Бртхти заррини яке тоҷдор
برتخت زرین یکی تاجدار
Парастори пеши андаруни шоҳвор
پرستار پیش اندرون شاهوار
Бикрдори хўобисти ин достон
بکردار خوابیست این داستان
Ки бархонад аз гуфта бостон
که برخواند از گفته باستان
Чунин гуфт мӯбади бшоаҳи ҷаҳон
چنین گفت موبد بشاه جهان
Ки он гӯри девӣ буд дрнҳон
که آن گور دیوی بود درنهان
Чўбҳромро хонд аз ростӣ
چوبهرام را خواند از راستی
Падед омад андари дилаши костӣ
پدید آمد اندر دلش کاستی
Ҳамон кохи ҷодўстонии шинос
همان کاخ جادوستانی شناس
Бидон тахти ҷодӯи зании носипос
بدان تخت جادو زنی ناسپاس
Ки баҳромро он сутургӣ намӯд
که بهرام را آن سترگی نمود
Чунон тоҷи втхт бузургӣ намӯд
چنان تاج وتخت بزرگی نمود
Чўбргшти азуи пурманиши гашти вмст
چوبرگشت ازو پرمنش گشت ومست
Чунон дон ки ҳаргиз наёяд бадаст
چنان دان که هرگز نیاید بدست
Кунун чора Эй кун ки то он сипоҳ
کنون چارهای کن که تا آن سپاه
зи Балховарӣ сӯии ин боргоҳ
ز بلخ آوری سوی این بارگاه
Пушаймон шуд аз дўкдони шаҳриёр
پشیمان شد از دوکدان شهریار
Вазони пунбаи вҷомаҳи нобакор
وزان پنبه وجامهٔ نابکار
Барин бар наомад басии рӯзгор
برین بر نیامد بسی روزگار
Ки омад кас аз паҳлавони савор
که آمد کس از پهلوان سوار
Яке сила прхнҷрӣ дошта
یکی سله پرخنجری داشته
Якояки сртиғи бргоштаҳ
یکایک سرتیغ برگاشته
Биоварад вбнҳоди дарпеши шоҳ
بیاورد وبنهاد درپیش شاه
Ҳаме кард шоҳи андари оҳани нигоҳ
همیکرد شاه اندر آهن نگاه
Бифармуд то теғҳо башикананд
بفرمود تا تیغها بشکنند
Дарон силаи нобакори аФгннд
دران سلهٔ نابکار افگنند
Фиристод наздики баҳроми боз
فرستاد نزدیک بهرام باز
Суханҳои пайкору разми дароз
سخنهای پیکار و رزم دراز
Бадв нима карда ниҳодаи биҷой
بدو نیمه کرده نهادهبجای
Пурандеша шуд марди баргаштаи рой
پراندیشه شد مرد برگشته رای
Фиристод воиронёнро бихонад
فرستاد وایرانیان را بخواند
Ҳамаи гирди он силаи андрншонд
همه گرد آن سله اندرنشاند
Чунин гуфт кини ҳадяи шаҳриёр
چنین گفت کین هدیهٔ شهریار
Бибинед воинро мадоред хор
ببینید واین را مدارید خوار
Пурандеша шуд лашкари азкори шоҳ
پراندیشه شد لشکر ازکار شاه
Ба гуфтори он паҳлавони сипоҳ
به گفتار آن پهلوان سپاه
Ки як рӯзмони ҳадяи шаҳриёр
که یک روزمان هدیه شهریار
Буд дӯки вони ҷома пурнигор
بود دوک وآن جامهٔ پرنگار
Шикаста дигар бораи ханҷар буд
شکسته دگر باره خنجر بود
зи захму зи дашноми бтар буд
ز زخم و ز دشنام بتر بود
Чунин шоҳ баргоҳ ҳаргиз мабод
چنین شاه برگاه هرگز مباد
На онкас ки гирад азу низ ёд
نه آنکس که گیرد ازو نیز یاد
Агар низ баҳроми пўргшсб
اگر نیز بهرام پورگشسب
Барон хоки даргоҳи бигузоради асб
بران خاک درگاه بگذارد اسب
Збҳроми маи мағзи бодои маи пӯст
زبهرام مه مغز بادا مه پوست
На он кам баҳоро ки баҳром азуаст
نه آن کم بها را که بهرام ازوست
Сипаҳбад чу гуфтор эшон шунид
سپهبد چو گفتار ایشان شنید
Дили лашкар аз тоҷўр хаста дид
دل لشکر از تاجور خسته دید
Блшкр чунин гуфт пас паҳлавон
بلشکر چنین گفت پس پهلوان
Ки бедор бошеду равшани равон
که بیدار باشید و روشن روان
Ки хроди брзини бршҳрёр
که خراد برزین برشهریار
Суханҳои пӯшидаи крдошкор
سخنهای پوشیده کردآشکار
Кунун як бики чора ҷон кунед
کنون یک بیک چارهٔ جان کنید
Ҳамаи боман имрӯз паймон кунед
همه بامن امروز پیمان کنید
Магар кас фиристам злшкр ба роҳ
مگر کس فرستم زلشکر به راه
Ки доранд моро злшкри нигоҳ
که دارند ما را زلشکر نگاه
Вагарнаи марои рӯзи баргаштаи гир
وگرنه مرا روز برگشته گیر
Сипаҳи роикоики ҳамаи куштаи гир
سپه رایکایک همه کشته گیر
Бигуфт ин вхўди соз дигар гирифт
بگفت این وخود ساز دیگر گرفت
Нигаҳ кун кунун то Бамонеи шигифт
نگه کن کنون تا بمانی شگفت
Прагаанд бар гирди кишвари савор
پراگند بر گرد کشور سوار
Бидон то магари номаи шаҳриёр
بدان تا مگر نامه شهریار
Бияёд ба наздики эрониён
بیاید به نزدیک ایرانیان
Бабанданд пайкори вкинро миён
ببندند پیکار وکین را میان
Барин низ бигузашт як рӯзгор
برین نیز بگذشت یک روزگار
Нахонданд каси номаи шаҳриёр
نخواندند کس نامه شهریار
Азон пас гиронмоягонро бихонад
ازان پس گرانمایگان را بخواند
Басии розҳо пеш эшон баранд
بسی رازها پیش ایشان براند
Чўҳмдони гшсби вдбири бузург
چوهمدان گشسب ودبیر بزرگ
Ялони синаи он номдори сутург
یلان سینه آن نامدار سترگ
Чўбҳроми гирди он Сиёвуши нажод
چوبهرام گرد آن سیاوش نژاد
Чўпидои гшсби он хирадманди вароад
چوپیدا گشسب آن خردمند وراد
Ҳаме рой зад бо чунин меҳтарон
همی رای زد با چنین مهتران
Ки буданд шерони кндоўрон
که بودند شیران کنداوران
Чунин гуфт пас паҳлавони сипоҳ
چنین گفت پس پهلوان سپاه
Бидон лашкар тизгм карда роҳ
بدان لشکر تیزگم کرده راه
Ки эй номдорони гардани фароз
کهای نامداران گردن فراز
Барои шумо ҳаркасиро ниёз
برای شما هرکسی را نیاز
зи мо меҳтар озурда шуд бе гуноҳ
ز ما مهتر آزرده شد بیگناه
Чунин србпичиди зоиини вароа
چنین سربپیچید زآیین وراه
Чаҳ созед вдрмони ин корчист
چه سازید ودرمان این کارچیست
Набояд ки брхстаҳ бояд гирист
نباید که برخسته باید گریست
Ҳронкс ки пӯшеди дарди азпзшк
هرآنکس که پوشید درد ازپزشک
Змжгон фурӯрихт хунини сиришк
زمژگان فروریخت خونین سرشک
Здонндгон гар бапушем роз
زدانندگان گر بپوشیم راز
Шавад коросони бмо бар дароз
شود کارآسان بما بر دراز
Кунун дардмандем андрҷҳон
کنون دردمندیم اندرجهان
Бдонндаҳ гӯйем яксар ниҳон
بداننده گوییم یکسر نهان
Бирафтем зи Эрони чунин кӣнаи хоҳ
برفتیم ز ایران چنین کینه خواه
Бад-ӣни мояи лашкари бФрмони шоҳ
بدین مایه لشکر بفرمان شاه
Азин беш лашкар набинад касе
ازین بیش لشکر نبیند کسی
Вагар чанд монад бгитии басӣ
وگر چند ماند بگیتی بسی
Чўпрмўдаҳи гирд бо соваи шоҳ
چوپرمودهٔ گرد با ساوه شاه
Агар сӯй Эрон кашидӣ сипоҳ
اگر سوی ایران کشیدی سپاه
Наярзед Эрони бики муҳраи мум
نیرزید ایران بیک مهره موم
Вазони пас ҳаме дошт оҳанги рӯм
وزان پس همیداشت آهنگ روم
Бпрмўдаҳу соваи шоҳ он расед
بپرموده و ساوه شاه آن رسید
Ки каси дараҷаони он шигифтӣ надид
که کس درجهان آن شگفتی ندید
Агар чаҳ фаровон кашидем ранҷ
اگر چه فراوان کشیدیم رنج
На шан пел монадем зон пас на ганҷ
نه شان پیل ماندیم زان پس نه گنج
Бнўии яке ганҷ биниҳод шоҳ
بنوی یکی گنج بنهاد شاه
Тавонгар шуд ошуфта шуд бар сипоҳ
توانگر شد آشفته شد بر سپاه
Кунун чораи дом ӯ чун кунем
کنون چارهٔ دام او چون کنیم
Ки осони сар аз банд берун кунем
که آسان سر از بند بیرون کنیم
Шаҳаншоҳи рокорҳосохтст
شهنشاه راکارهاساختست
Вазин чора беранҷ пардохтаст
وزین چاره بیرنج پرداختست
Шумо ҳарякии чора ҷон кунед
شما هریکی چارهٔ جان کنید
Бад-ӣни хастагии точаҳ дармон кунед
بدین خستگی تاچه درمان کنید
Ман аз роз прдхтаҳ кардам дилам
من از راز پردخته کردم دلم
Зтиморҷонро ҳамеи бугсалам
زتیمارجان را همیبگسلم
Пас пардаи номвари паҳлавон
پس پردهٔ نامور پهلوان
Яке хоҳараш буд равшани равон
یکی خواهرش بود روشن روان
Хирадманди рогрдиаҳи ном буд
خردمند راگردیه نام بود
Длороми вонҷоми баҳром буд
دلارام وانجام بهرام بود
Чўоз парда гуфт бародар шунид
چواز پرده گفت برادر شنید
Барошуфт вази кини дилаши ?бардамӣад
برآشفت وز کین دلش بردمید
Барон анҷуман шуд сиррии пурсухан
بران انجمن شد سری پرسخن
Забони пари зи гуфторҳои куҳан
زبان پر ز گفتارهای کهن
Бародар чу овоз хоҳар шунид
برادر چو آواز خواهر شنید
ЗгФтори впосх фурӯ орамид
زگفتار وپاسخ فرو آرمید
Чунон ҳам згФтори эрониён
چنان هم زگفتار ایرانیان
Бимонаданд яксар збими зиён
بماندند یکسر زبیم زیان
Чунин гуфт пас гардӣа бо сипоҳ
چنین گفت پس گردیه با سپاه
Ки эй номдорони ҷӯяндаи роҳ
کهای نامداران جوینده راه
ЗгФтори хомаш чаро монадед
زگفتار خامش چرا ماندید
Чунин аз ҷигари хӯни броФшондид
چنین از جگر خون برافشاندید
з Эрон саронед вҷнги оварон
ز ایران سرانید وجنگآوران
Хирадманди вдонои воФсўнгрон
خردمند ودانا وافسونگران
Чаҳ байнед яксар ба кори андарун
چه بینید یکسر به کار اندرون
Чаҳ бозӣ наед андарин дашти хӯн
چه بازی نهید اندرین دشت خون
Чунин гуфт эзади гшсби савор
چنین گفت ایزد گشسب سوار
Ки эй азгронмоигони ёдгор
کهای ازگرانمایگان یادگار
Забонҳои могар шавад теғ низ
زبانهای ماگر شود تیغ نیز
Здрёии рой ту гирад гурез
زدریای رای تو گیرد گریز
Ҳамаи корҳои шумо аиздист
همه کارهای شما ایزدیست
Зумуррадӣу зи донишу бхрдист
زمردی و ز دانش و بخردیست
Набояд ки рои паланги оварем
نباید که رای پلنگ آوریم
Ки бо ҳаркасии рои ҷанги оварем
که با هرکسی رای جنگ آوریم
Мҷўииди азин пас каси азмни сухан
مجویید ازین پس کس ازمن سخن
Казин бораам посух омад ббн
کزین بارهام پاسخ آمد ببن
Агар ҷанг созед ёрӣ кунем
اگر جنگ سازید یاری کنیم
Ба пеши саворон саворӣ кунем
به پیش سواران سواری کنیم
Чўхшнўд бошад зи ман паҳлавон
چوخشنود باشد ز من پهلوان
Баронам ки ҷовиди монами ҷавон
برآنم که جاوید مانم جوان
Чўбҳром бишунид гуфтори ӯй
چوبهرام بشنید گفتار اوی
Миёнҷӣ ҳаме дид кирдори ӯй
میانجی همیدید کردار اوی
Азон пас ялони синаро дид вагуфт
ازان پس یلان سینه را دید وگفت
Ки акнӯн чаҳ дории сухани дрнҳФт
که اکنون چه داری سخن درنهفت
Ялон сина гуфт эй сипаҳдори гирд
یلان سینه گفت ای سپهدار گرد
Ҳронкс ки ӯроаи яздони супурд
هرآنکس که اوراه یزدان سپرد
Чу пирӯзӣ ва Фрҳӣ ёбад ӯй
چو پیروزی و فرهی یابد اوی
Басӯии бадии ҳеҷ нштобди ӯй
بسوی بدی هیچنشتابد اوی
Ки он офарини боз нафрин шавад
که آن آفرین باز نفرین شود
Взўи чархи гарданда пуркин шавад
وزو چرخ گردنده پرکین شود
Чу яздони туро Фрҳӣ доду бахт
چو یزدان تو را فرهی داد و بخت
Ҳамаи лашкари ганҷ бо тоҷи втхт
همه لشکر گنج با تاج وتخت
Азугар пазирӣ бофузун шавад
ازو گر پذیری بافزون شود
Дил аз носипосӣ прозхўн шавад
دل از ناسپاسی پرازخون شود
Азон пас ббҳром баҳром гуфт
ازان پس ببهرام بهرام گفت
Ки эй бо хрдёрўбои рои ҷуфт
کهای با خردیاروبا رای جفت
Чаҳ гӯйии казин ҷустани тахти вгнҷ
چه گویی کزین جستن تخت وگنج
Бузургӣаст фарҷомгар дарди врнҷ
بزرگیست فرجام گر درد ورنج
Бихандед баҳром азон доварӣ
بخندید بهرام ازان داوری
Азон пас барандохт ангуштарӣ
ازان پس برانداخت انگشتری
Бадв гуфт чндонки ин дар ҳаво
بدو گفت چندانک این در هوا
Бимонад шавад бандае подшо
بماند شود بندهای پادشا
Бадв гуфт кинро мапиндор хирад
بدو گفت کین را مپندار خرد
Ки дияемро хирад натавон шимурд
که دیهیم را خرد نتوان شمرد
Чунин гуфт зон пас бпидогшсб
چنین گفت زان پس بپیداگشسب
Ки эй теғи зани шери тозандаи асб
کهای تیغ زن شیر تازنده اسب
Чаҳ бинӣ чаҳ гӯйии бад-ӣни кори мо
چه بینی چه گویی بدین کار ما
Буд гоҳи шоҳии сазовори мо
بود گاه شاهی سزاوار ما
Чунин гуфт пидогшсби савор
چنین گفت پیداگشسب سوار
Ки эй аз ялони ҷаҳони ёдгор
کهای از یلان جهان یادگار
Яке мӯбадӣ достон зад барин
یکی موبدی داستان زد برین
Ки ҳаркас ки донои бади впиши байн
که هرکس که دانا بد وپیش بین
Агар подшоҳӣ кунад як замон
اگر پادشاهی کند یک زمان
Рӯонаш биппарад сӯии осмон
روانش بپرد سوی آسمان
Ба азбндаҳ бӯдани бсоли дароз
به ازبنده بودن بسال دراز
Ба ганҷи ҷаҳондори бурдани ниёз
به گنج جهاندار بردن نیاز
Чунин гуфт пас бо дабири бузург
چنین گفت پس با دبیر بزرگ
Ки бигушоӣ лабро ту эй пиргрг
که بگشای لب را تو ای پیرگرگ
Дабири бузурги он замон лаб бибаст
دبیر بزرگ آن زمان لب ببست
Бонбўаҳи андеша андар нишаст
بانبوه اندیشه اندر نشست
Азон пас чунин гуфт баҳром ро
ازان پس چنین گفت بهرام را
Ки ҳаркас ки ҷӯё буд комро
که هرکس که جویا بود کامرا
Чўдрхўр биҷӯед биёбад ҳамон
چودرخور بجوید بیابد همان
Дарозаст вёзндаҳи дасти замон
درازست ویازنده دست زمان
Зчизӣ ки бахшиш кунад додгар
زچیزی که بخشش کند دادگر
Чунон дон ки кӯшиш бияёд бабр
چنان دان که کوشش بیاید ببر
Беҳмадони гшсби он замон гуфт боз
بهمدان گشسب آن زمان گفت باز
Ки Эй гашта андари нишеби вФроз
کهای گشته اندر نشیب وفراز
Сухани ҳарч гӯйӣ биравӣ касон
سخن هرچگویی بروی کسان
Шавад боди вкрдор ӯ норасон
شود باد وکردار او نارسان
Бигӯ ончи доне ба кори андўрн
بگو آنچ دانی به کار اندورن
Зники вебади рӯзгори андарун
زنیک وبد روزگار اندرون
Чунин гуфт Ҳамадони гшсби баланд
چنین گفت همدان گشسب بلند
Ки эй назд прмоигони арҷманд
کهای نزد پرمایگان ارجمند
Зноомдаҳ бад битарсӣ ҳаме
زناآمده بد بترسی همی
Здиҳими шоҳон чаҳ пурсӣ ҳаме
زدیهیم شاهان چه پرسی همی
Бикун кори вкрдаҳ ба яздон сипор
بکن کار وکرده به یزدان سپار
Бхрмо чаҳ ёзии чўтрсии зхор
بخرما چه یازی چوترسی زخار
Тан осон нагардад сронҷмн
تن آسان نگردد سرانجمن
Ҳамаи бим ҷон бошад врнҷи тан
همه بیم جان باشد ورنج تن
ЗгФторшони хоҳари паҳлавон
زگفتارشان خواهر پهلوان
Ҳаме буд печони втираҳи равон
همیبود پیچان وتیره روان
Барон доварӣ ҳеҷ накушод лаб
بران داوری هیچ نگشاد لب
Збргштни ҳўр то ним шаб
زبرگشتن هور تا نیم شب
Бадв гуфт баҳроми к-эии поки тан
بدو گفت بهرام کای پاک تن
Чаҳ бинӣ ба гуфтори ин анҷуман
چه بینی به گفتار این انجمن
Варои гардӣаи ҳеҷ посухи надод
ورا گردیه هیچ پاسخ نداد
На аз рои он меҳтарон буд шод
نه از رای آن مهتران بود شاد
Чунин гуфт аўбои дабири бузург
چنین گفت اوبا دبیر بزرگ
Ки эй марди бдсоз чун пиргрг
کهای مرد بدساز چون پیرگرگ
Гумонат чунинаст кини тоҷи втхт
گمانت چنینست کین تاج وتخت
Сипоҳи бузургӣу пирўзбхт
سپاه بزرگی و پیروزبخت
зи гетӣ касеро набад орзӯӣ
ز گیتی کسی را نبد آرزوی
Азон номдорони озодаи хуй
ازان نامداران آزاده خوی
Магари шоҳии осонтар аз бандагӣаст
مگر شاهی آسانتر از بندگیست
Бад-ӣни дониши ту бибояд гирист
بدین دانش تو بباید گریست
Бар ойини шоҳон пешин рӯем
بر آیین شاهان پیشین رویم
Суханҳои он бартарон бишинавем
سخنهای آن برتران بشنویم
Чунин дод посухи мар ӯро дабир
چنین داد پاسخ مر او را دبیر
Кигар рой ман нестат ҷойгир
که گر رای من نیستت جایگیر
Ҳам он гӯй вон кун ки рой оядат
هم آن گوی وآن کن که رای آیدت
Барон рӯ ки дил раҳнамоӣ оядат
بران رو که دل رهنمای آیدت
Ҳамон хоҳараш низ баҳром ро
همان خواهرش نیز بهرام را
Бигуфт он саворони худком ро
بگفت آن سواران خودکام را
На некӯаст ин дониши варои ту
نه نیکوست این دانش ورای تو
Бкжии хиромади ҳамеи пои ту
بکژی خرامد همی پای تو
Басии бад ки бекори бдтхти шоҳ
بسی بد که بیکار بدتخت شاه
Накард андрўи ҳеҷ кеҳтари нигоҳ
نکرد اندرو هیچکهتر نگاه
Ҷаҳонро бамурдӣ нигаҳ доштанд
جهان را بمردی نگه داشتند
Яке чашми бртхти нгмоштнд
یکی چشم برتخت نگماشتند
Ҳронкс ки донои бадви поки мағз
هرآنکس که دانا بدو پاک مغز
Зҳргўнаҳи андеша Эй ронад нағз
زهرگونه اندیشهای راند نغز
Бидонад ки шоҳӣ ба азбндгист
بداند که شاهی به ازبندگیست
Ҳамон сарафрозии зоФгндгист
همان سرافرازی زافگندگیست
Набуданди ёзони бтхти каён
نبودند یازان بتخت کیان
Ҳамаи бандагиро камари бармеон
همه بندگی را کمر برمیان
Бибастанду зишон баӣ хостанд
ببستند و زیشان بهی خواستند
Ҳамаи дил бФрмонш оростанд
همه دل بفرمانش آراستند
На бегонаи зебои афсар буд
نه بیگانه زیبای افسر بود
Сазои бузургии бгўҳр буд
سزای بزرگی بگوهر بود
Зкоўси шоҳи андроими нахуст
زکاوس شاه اندرآیم نخست
Куҷои роҳи яздони ҳамеи бозҷст
کجا راه یزدان همیبازجست
Ки бросмон ахтарон башмурд
که برآسمان اختران بشمرد
Хами чархи гардандаи робшкрд
خم چرخ گردنده رابشکرد
Ба хорӣу зорӣ бсорӣ фитод
به خواری و زاری بساری فتاد
Аз андешаи кажи вази бадниҳод
از اندیشهٔ کژ وز بدنهاد