Яке мард буд андари он рӯзгор

یکی مرد بود اندر آن روزگار

зи дашти саворони найзаи гузор

ز دشت سواران نیزه گذار

Гиронмояи ҳам шоҳ ва ҳам неки мард

گرانمایه هم شاه و هم نیک مرد

зи тарси ҷаҳондор бо боди сард

ز ترس جهاندار با باد سرد

Ки мирдоси номи гиронмоя буд

که مرداس نام گرانمایه بود

Ба доду диҳиши бартарин поя буд

به داد و دهش برترین پایه بود

Мар ӯро з дӯшидании чорпоӣ

مر او را ز دوشیدنی چارپای

з ҳар як ҳазор омадандӣ ба ҷой

ز هر یک هزار آمدندی به جای

Ҳамон гови дўшобаҳи Фрмонбрӣ

همان گاو دوشا به فرمانبری

Ҳамон тозии асби гузидаи марӣ

همان تازی اسب گزیده مری

Бузу мяши бади ширўр ҳамчунин

بز و میش بد شیرور همچنین

Ба дӯшизагон дода бади покдин

به دوشیزگان داده بد پاکدین

Ба шери он касеро ки будӣ ниёз

به شیر آن کسی را که بودی نیاز

Бидон хостаи дасти барадии фароз

بدان خواسته دست بردی فراز

Писари бади мари ин покдлро яке

پسر بد مر این پاکدل را یکی

Каш аз меҳр баҳра набӯд андакӣ

کش از مهر بهره نبود اندکی

Ҷаҳонҷӯйро номи заҳҳок буд

جهانجوی را نام ضحّاک بود

Далеру сбксору нопок буд

دلیر و سبکسار و ناپاک بود

Куҷои биўри аспаши ҳамеи хонданд

کجا بیور اسپش همی خواندند

Чунин ном бар паҳлавии ронданд

چنین نام بر پهلوی راندند

Куҷои биўр аз паҳливонии шумор

کجا بیور از پهلوانی شمار

Буд бар забони дарии даҳ ҳазор

بود بر زبان دری ده هزار

зи аспони тозӣ ба заррини стом

ز اسپان تازی به زرین ستام

Варо буд биўр ки бурданди ном

ورا بود بیور که بردند نام

Шабу рӯз будӣ ду баҳра ба зин

شب و روز بودی دو بهره به زین

з рӯй бузургӣ на аз рӯй кин

ز روی بزرگی نه از روی کین

Чунон бад ки Иблиси рӯзии пагоҳ

چنان بد که ابلیس روزی پگاه

Биёмад ба сони яке неки хоҳ

بیامد به سان یکی نیک‌خواه

Дили меҳтар аз роҳи некии бабрад

دل مهتر از راه نیکی ببرد

Ҷавони гӯши гуфтор ӯро супурд

جوان گوش گفتار او را سپرد

Бадв гуфт паймонат хоҳам нахуст

بدو گفت پیمانت خواهم نخست

Пас онгаҳ сухани бргшоими дуруст

پس آنگه سخن برگشایم درست

Ҷавони неки дили гашт фурмонаш кард

جوان نیک‌دل گشت فرمانش کرد

Чунон чун бифармуд савганд хӯрд

چنان چون بفرمود سوگند خورد

Ки рози ту бо кас нагӯям зи бен

که راز تو با کس نگویم ز بن

з ту бишинавам ҳар чаҳ гӯйии сухан

ز تو بشنوم هر چه گویی سخن

Бадв гуфт ҷузи ту касе кадхудоӣ

بدو گفت جز تو کسی کدخدای

Чаҳ бояд ҳаме бо ту андари сарой

چه باید همی با تو اندر سرای

Чаҳ бояд падари каши писар чун ту буд

چه باید پدر کش پسر چون تو بود

Яке пандатро ман бияёд шунӯд

یکی پندت از من بباید شنود

Замонаи барин хоҷаи солхўрд

زمانه برین خواجهٔ سالخورد

Ҳаме дайр монад ту андари навард

همی دیر ماند تو اندر نورد

Бигир ин сари мояи вари ҷоҳ ӯ

بگیر این سر مایه‌ور جاه او

Туро зебади андари ҷаҳони гоҳ ӯ

تو را زیبد اندر جهان گاه او

Бар ин гуфта ман чу дории вафо

بر این گفتهٔ من چو داری وفا

Ҷаҳондор бошӣ яке подшо

جهاندار باشی یکی پادشا

Чу заҳҳок бишунид андеша кард

چو ضحاک بشنید اندیشه کرد

зи хӯн падар шуд дилаши пари зи дард

ز خون پدر شد دلش پر ز درد

Ба Иблис гуфт ин сазовор нест

به ابلیس گفت این سزاوار نیست

Дигар гӯй кин аз дар кор нест

دگر گوی کاین از در کار نیست

Бадв гуфт гар бигузарӣ зини сухан

بدو گفت گر بگذری زین سخن

Битобӣ зи савганду паймони ман

بتابی ز سوگند و پیمان من

Бимонад ба гарданати савганду банд

بماند به گردنت سوگند و بند

Шӯии хор ва монад падарати арҷманд

شوی خوار و ماند پدرت ارجمند

Сари марди тозӣ ба дом оваред

سر مرد تازی به دام آورید

Чунон шуд ки фармон ӯ баргузед

چنان شد که فرمان او برگزید

Бипурсед кин чора бо ман бигӯӣ

بپرسید کاین چاره با من بگوی

Нтобам зи рои ту ман ҳеҷ рӯй

نتابم ز رای تو من هیچ روی

Бадв гуфт ман чораи созами туро

بدو گفت من چاره سازم ترا

Ба хуршеди сари барфарозами туро

به خورشید سر برفرازم ترا

Мари он подшоро дар андари сарой

مر آن پادشا را در اندر سرای

Яке бӯстон буд баси длгшоӣ

یکی بوستان بود بس دلگشای

Гиронмоя шабгир бархестӣ

گرانمایه شبگیر برخاستی

зи баҳр парастиш биёростӣ

ز بهر پرستش بیاراستی

Сар ва тан бишустӣ наҳуфта ба боғ

سر و تن بشستی نهفته به باغ

Парастанда бо ӯ ббрдии чароғ

پرستنده با او ببردی چراغ

Биоварад ворунаи Иблиси банд

بیاورد وارونه ابلیس بند

Яке жарфи чоҳӣ ба раҳ бар бикунад

یکی ژرف چاهی به ره بر بکند

Пас Иблиси ворунаи он жарфи чоҳ

پس ابلیس وارونه آن ژرف چاه

Ба хошоки пӯшеду бистаради роҳ

به خاشاک پوشید و بسترد راه

Сар тозён меҳтари номҷўӣ

سر تازیان مهتر نامجوی

Шаб омад сӯй боғ биниҳод рӯй

شب آمد سوی باغ بنهاد روی

Ба чоҳ андар афтод ва бишикаст паст

به چاه اندر افتاد و بشکست پست

Шуд он неки дили марди яздони параст

شد آن نیک‌دل مرد یزدان‌پرست

Ба ҳар неку бади шоҳи озоди мард

به هر نیک و بد شاه آزاد مرد

Ба фарзанд бар нозада боди сард

به فرزند بر نازده باد سرد

Ҳамеи прўридш ба ноз ва ба ранҷ

همی پروریدش به ناز و به رنج

Бадв буд шод ва бадв дод ганҷ

بدو بود شاد و بدو داد گنج

Чунон бдгҳри шӯхи фарзанд ӯ

چنان بدگهر شوخ فرزند او

Бгшт аз раҳ доду пайванд ӯ

بگشت از ره داد و پیوند او

Ба хӯни падари гашти ҳамдостон

به خون پدر گشت همداستان

з доно шунидам ман ин достон

ز دانا شنیدم من این داستان

Ки фарзанди бад гар шавад нараҳ шер

که فرزند بد گر شود نرّه شیر

Ба хӯни падар ҳам набошад далер

به خون پدر هم نباشد دلیر

Магар дар наонаш сухан дигараст

مگر در نهانش سخن دیگرست

Пажӯҳандаро роз бо модараст

پژوهنده را راز با مادرست

Фурӯмояи заҳҳоки бидодгар

فرومایه ضحاک بیدادگر

Бад-ӣн чора бигирифт ҷои падар

بدین چاره بگرفت جای پدر

Ба сар бар ниҳод афсар тозён

به سر بر نهاد افسر تازیان

Бар эшон бубахшед суду зиён

بر ایشان ببخشید سود و زیان