Чу Иблис пайваста дид он сухан

چو ابلیس پیوسته دید آن سخن

Яке банди бадро нав афганд бен

یکی بند بد را نو افگند بن

Бадв гуфтгар сӯй ман тофтӣ

بدو گفت گر سوی من تافتی

зи гетии ҳамаи ком дил ёфтӣ

ز گیتی همه کام دل یافتی

Агар ҳамчунин низ паймон кунӣ

اگر همچنین نیز پیمان کنی

Напечӣ зи гуфтор ва фармон кунӣ

نپیچی ز گفتار و فرمان کنی

Ҷаҳони сурбаи сари подшоҳии ту рост

جهان سربه‌سر پادشاهی تو راست

Даду мардуму мурғу моҳии ту рост

دد و مردم و مرغ و ماهی تو راست

Чу ин карда шуд соз дигар гирифт

چو این کرده شد ساز دیگر گرفت

Яке чора кард аз шигифтии шигифт

یکی چاره کرد از شگفتی شگفت

Ҷавонии бророст аз хештан

جوانی برآراست از خویشتن

Сухангӯӣу бинои дилу ройзан

سخنگوی و بینا دل و رایزن

Ҳмидўн ба заҳҳок биниҳод рӯй

همیدون به ضحاک بنهاد روی

Набӯдаш ба ҷуз офарин гуфту гӯй

نبودش به جز آفرین گفت و گوی

Бадв гуфт агар шоҳро дар хӯрам

بدو گفت اگر شاه را در خورم

Яке номвари поки хўолигрм

یکی نامور پاک خوالیگرم

Чу бишунид заҳҳоки бнўохтш

چو بشنید ضحاک بنواختش

зи баҳри хӯриши ҷойгаҳи сохташ

ز بهر خورش جایگه ساختش

Калиди хӯриши хонаи подшо

کلید خورش خانهٔ پادشا

Бадв дод дастури фармонраво

بدو داد دستور فرمانروا

Фаровон набӯд он замони парвариш

فراوان نبود آن زمان پرورش

Ки камтари бад аз хӯрданиҳо хӯриш

که کمتر بد از خوردنی‌ها خورش

з ҳар гӯшт аз мурғ ва аз чорпоӣ

ز هر گوشت از مرغ و از چارپای

Хӯришгар биоварад як як ба ҷой

خورشگر بیاورد یک یک به جای

Ба хешаши бпрўрд бар сони шер

به خونش بپرورد بر سان شیر

Бидон то кунад подшоро далер

بدان تا کند پادشا را دلیر

Сухан ҳар чаҳ гуядаш фармон кунад

سخن هر چه گویدش فرمان کند

Ба фармон ӯ дил гаравгон кунад

به فرمان او دل گروگان کند

Хӯриши зарда хоя додаш нахуст

خورش زردهٔ خایه دادش نخست

Бидон дошташ як замон тундараст

بدان داشتش یک زمان تندرست

Бихӯрад ва бар ӯ офарин кард сахт

بخورد و بر او آفرین کرد سخت

Маза ёфт хондаш варои неки бахт

مزه یافت خواندش ورا نیک‌بخت

Чунин гуфт Иблиси найранги соз

چنین گفت ابلیس نیرنگ‌ساز

Ки шодони зӣ эй шоҳи грднФроз

که شادان زی ای شاه گردنفراز

Ки фардот аз он гӯнаи созами хӯриш

که فردات از آن گونه سازم خورش

Каз ӯ бошиддати сурбаи сари парвариш

کز او باشدت سربه‌سر پرورش

Бирафту ҳамаи шаб сголш гирифт

برفت و همه شب سگالش گرفت

Ки фардои з хӯрдан чаҳ созад шигифт

که فردا ز خوردن چه سازد شگفت

Хӯришҳо зи Кебеку тзрўи сипед

خورش‌ها ز کبک و تذرو سپید

Бисозед ва омад дилии пари умед

بسازید و آمد دلی پر امید

Шаҳ тозён чун ба нони дасти барад

شه تازیان چون به نان دست برد

Сар кам хиради меҳр ӯро супурд

سر کم خرد مهر او را سپرد

Сим рӯз хонро ба мурғу барра

سیم روز خوان را به مرغ و بره

Биёросташ гӯнаи гавани як сира

بیاراستش گونه گون یک‌سره

Ба рӯзи чаҳорум чу биниҳод хон

به روز چهارم چو بنهاد خوان

Хӯриши сохт аз пушти гови ҷавон

خورش ساخت از پشت گاو جوان

Бадви андаруни заъфарону гулоб

بدو اندرون زعفران و گلاب

Ҳамон солхурда майу машки ноб

همان سالخورده می و مشک ناب

Чу заҳҳоки даст андар оварад ва хӯрд

چو ضحاک دست اندر آورد و خورد

Шигифт омадаш зон ҳшиўори мард

شگفت آمدش زان هشیوار مرد

Бадв гуфт бингар ки аз орзӯӣ

بدو گفت بنگر که از آرزوی

Чаҳ хоҳӣ бигӯ бо ман эй неки хуй

چه خواهی بگو با من ای نیک‌خوی

Хӯришгар бадв гуфт к-эии подшо

خورشگر بدو گفت کای پادشا

Ҳамеша бизӣ шоду фармонраво

همیشه بزی شاد و فرمانروا

Марои дили саросари пар аз меҳр ту аст

مرا دل سراسر پر از مهر تو است

Ҳамаи тӯшаи ҷонам аз чеҳр ту аст

همه توشهٔ جانم از چهر تو است

Яке ҳоҷтстм ба наздики шоҳ

یکی حاجتستم به نزدیک شاه

Ва гарчи маро нест ин пойгоҳ

و گرچه مرا نیست این پایگاه

Ки фармон диҳад то сари китфи ӯй

که فرمان دهد تا سر کتف اوی

Бабўсам бадв бар нуҳуми чашм ва рӯй

ببوسم بدو بر نهم چشم و روی

Чу заҳҳок бишунид гуфтори ӯй

چو ضحاک بشنید گفتار اوی

Наоне надонист бозори ӯй

نهانی ندانست بازار اوی

Бадв гуфт дорам ман ин коми ту

بدو گفت دارم من این کام تو

Баландӣ бигирад аз ин номи ту

بلندی بگیرد از این نام تو

Бифармуд то дев чун ҷуфт ӯ

بفرمود تا دیو چون جفت او

Ҳаме бӯса дод аз бар сифт ӯ

همی بوسه داد از بر سفت او

Бабўсед ва шуд бар замини нопадид

ببوسید و شد بر زمین ناپدید

Каси андари ҷаҳони ин шигифтӣ надид

کس اندر جهان این شگفتی ندید

Ду мори сияҳ аз ду китфаш бараст

دو مار سیه از دو کتفش برست

Ъмии гашт ва аз ҳар сӯеи чораи ҷуст

غمی گشت و از هر سویی چاره جست

Саранҷом бибаред ҳар ду зи кафат

سرانجام ببرید هر دو ز کفت

Сазадгар Бамонеи бад-ӣн дар шигифт

سزد گر بمانی بدین در شگفت

Чу шохи дарахти он ду мори сиёҳ

چو شاخ درخت آن دو مار سیاه

Баромад дигар бора аз китфи шоҳ

برآمد دگر باره از کتف شاه

Пизишкони фарзона гирд омаданд

پزشکان فرزانه گرد آمدند

Ҳамаи як ба як достон ҳо заданд

همه یک به یک داستان‌ها زدند

з ҳар гӯнаи найранг ҳо сохтанд

ز هر گونه نیرنگ‌ها ساختند

Мари он дардро чора нашнохтанд

مر آن درد را چاره نشناختند

Ба сони пизишкии пас Иблиси тафт

به سان پزشکی پس ابلیس تفت

Ба фарзонагӣ назд заҳҳок рафт

به فرزانگی نزد ضحاک رفت

Бадв гуфт кин бӯдании кор буд

بدو گفت کاین بودنی کار بود

Бимон то чаҳ гардад набояд дуруд

بمان تا چه گردد نباید درود

Хӯриши созу оромашони даҳ ба хӯрд

خورش ساز و آرامشان ده به خورد

Набояд ҷузи ин чорае низ кард

نباید جز این چاره‌ای نیز کرد

Ба ҷузи мағзи мардуми мадаи шани хӯриш

به جز مغز مردم مده‌شان خورش

Магар худ бимиранд аз ин парвариш

مگر خود بمیرند از این پرورش

Нигар то ки Иблис аз ин гуфт вгўӣ

نگر تا که ابلیس از این گفت‌وگوی

Чаҳ кард ва чаҳ хости андари ин ҷустуҷӯӣ

چه کرد و چه خواست اندر این جستجوی

Магар то яке чора созад ниҳон

مگر تا یکی چاره سازد نهان

Ки прдхтаҳ гардад зи мардуми ҷаҳон

که پردخته گردد ز مردم جهان