Азон пас чу омад ба хусрави хабар

ازان پس چو آمد به‌خسرو خبر

Ки перон шуд аз разми пирӯзгар

که پیران شد از رزم پیروزگر

Сипаҳбад ба кӯҳ ҳамован кашид

سپهبد به‌کوه هماون کشید

зи лашкари басӣ гирд шуд нопадид

ز لشکر بسی گرد شد ناپدید

Дар кохи Гӯдарзи кшўодгон

در کاخ گودرز کشوادگان

Тиҳӣ шуд зи гардону озодагон

تهی شد ز گردان و آزادگان

Ситора бар эшон бинолад ҳаме

ستاره بر ایشان بنالد همی

Ба болинашони хӯни бполди ҳаме

به‌بالینشان خون بپالد همی

Азишон ҷаҳони пари з хокасту хӯн

ازیشان جهان پر ز خاک است و خون

Баланди ахтар Тӯс гашта нигун

بلند اختر طوس گشته نگون

Бифармуд то рустами пилтан

بفرمود تا رستم پیلتن

Хиромад ба даргоҳ бо анҷуман

خرامد به‌درگاه با انجمن

Бирафтанд зи Эрони ҳамаи бхрдон

برفتند ز ایران همه بخردان

Ҷаҳондидау номвари мӯбадон

جهاندیده و نامور موبدان

Сари номдорон забон баргушод

سر نامداران زبان برگشاد

зи пайкори лашкар басӣ кард ёд

ز پیکار لشکر بسی کرد یاد

Ба рустам чунин гуфт к-эии сарфароз

به رستم چنین گفت کای سرفراز

Битарсам ки ин давлати дирёз

بترسم که این دولت دیریاز

Ҳамеи бргроид ба сӯии нишеб

همی برگراید به‌سوی نشیب

Дилам шуд зи кирдор ӯ пурнаҳиф

دلم شد ز کردار او پرنهیب

Тӯии прўорнндаҳи тоҷу тахт

توی پروارنندهٔ تاج و تخت

Фурӯғ аз ту гирад ҷаҳондори бахт

فروغ از تو گیرد جهاندار بخت

Дили чарх дар нӯки шамшери тест

دل چرخ در نوک شمشیر تست

Сипеҳру замону замини зери тест

سپهر و زمان و زمین زیر تست

Ту кундии дилу мағзи деви сипед

تو کندی دل و مغز دیو سپید

Замона ба меҳр ту дорад умед

زمانه به مهر تو دارد امید

Замини гирди Рахши турои чокари сет

زمین گرد رخش ترا چاکر‌ست

Замон бар ту чун меҳрбони модари сет

زمان بر تو چون مهربان مادر‌ست

зи теғи ту хуршед бирён шавад

ز تیغ تو خورشید بریان شود

зи гурзи ту ноҳид гирён шавад

ز گرز تو ناهید گریان شود

зи неруии пайкони калаки ту шер

ز نیروی پیکان کلک تو شیر

Ба рӯз бало гардад аз ҷанги сайр

به‌روز بلا گردد از جنگ سیر

Ту то барниҳодӣ ба мардии кулоҳ

تو تا برنهادی به‌مردی کلاه

Накард инчи душман ба Эрони нигоҳ

نکرد ایچ دشمن به ایران نگاه

Кунун Геву Гӯдарзу Тӯсу сарон

کنون گیو و گودرز و طوس و سران

Фаровони азин марзи кндоўрон

فراوان ازین مرز کنداوران

Ҳамаи дили пар аз хӯну дидаи пуроб

همه دل پر از خون و دیده پرآب

Гурезони зи таркони афросйоб

گریزان ز ترکان افراسیاب

Фаровони зи Гӯдарзёни куштаи мард

فراوان ز گودرزیان کشته مرد

Шудаи хоки бистар ба дашти набард

شده خاک بستر به دشت نبرد

Ҳронкс казишон ба ҷон руста анд

هرانکس کزیشان به جان رسته‌اند

Ба кӯҳи ҳамовани ҳама хаста анд

به کوه هماون همه خسته‌اند

Ҳамаи сари ниҳодаи сӯии осмон

همه سر نهاده سوی آسمان

Сӯии кирдигори макону замон

سوی کردگار مکان و زمان

Ки эдар бияёд гӯи пилтан

که ایدر بیاید گو پیلتن

Ба неруии яздону фармони ман

به نیروی یزدان و فرمان من

Шаби тира кин нома бар хондам

شب تیره کاین نامه بر خواندم

Басӣ аз ҷигари хӯни броФшондм

بسی از جگر خون برافشاندم

Нагуфтам се рӯзи ин суханро ба кас

نگفتم سه روز این سخن را به کس

Магари пеши додари фарёди рас

مگر پیش دادار فریاد‌رس

Кунун кори зи андозаи андари гузашт

کنون کار ز اندازه اندر گذشت

Дилами зини сухани пари зи тимори гашт

دلم زین سخن پر ز تیمار گشت

Умеди сипоҳу сипаҳбад ба тест

امید سپاه و سپهبد به تست

Ки равшани равони бодӣу тани дуруст

که روشن‌روان بادی و تن درست

Сарати сабзи боду дилати шодмон

سرت سبز باد و دلت شادمان

Тани золи давр аз бади бадгумон

تن زال دور از بد‌ِ بدگمان

зи ман ҳарч бояд фузӯнӣ бихоҳ

ز من هرچ باید فزونی بخواه

зи аспу силеҳу зи ганҷу сипоҳ

ز اسپ و سلیح و ز گنج و سپاه

Бирав бо дилии шод ва рое дуруст

برو با دلی شاد و رایی درست

Нишоед гирифт ин чунин кори суст

نشاید گرفت این چنین کار سست

Ба посух чунин гуфт рустам ба шоҳ

به پاسخ چنین گفت رستم به شاه

Ки бе ту мабодои нигину кулоҳ

که بی تو مبادا نگین و کلاه

Ки бо фару брзӣ ва бо рой ва дод

که با فر و برزی و با‌رای و داد

Надорад чу ту шоҳи гардун ба ёд

ندارد چو تو شاه گردون به‌یاد

Шунида сети хусрав ки то киқбод

شنیده‌ست خسرو که تا کیقباد

Кулоҳи бузургии басар бар ниҳод

کلاه بزرگی بسر بر نهاد

Ба Эрон ба кини ман камар баста ам

به‌ایران به‌کین من کمر بسته‌ام

Ба ороми як рӯз нанашаста ам

به آرام یک روز ننشسته‌ام

Биёбону торикӣу деву шер

بیابان و تاریکی و دیو و شیر

Чаҳ ҷодӯ чаҳ аз аждаҳои далер

چه جادو چه از اژدهای دلیر

Ҳамон разми турону Мозандарон

همان رزم توران و مازندران

Шаби тира ва гурзҳои гарон

شب تیره و گرزهای گران

Ҳам аз тишнагии ҳам зи роҳи дароз

هم از تشنگی هم ز راه دراز

Гузидан дар ранҷ бар ҷои ноз

گزیدن در رنج بر جای ناز

Чунин дарду сахтии басӣ дида ам

چنین درد و سختی بسی دیده‌ام

Ки рӯзии з шодӣ напурсида ам

که روزی ز شادی نپرسیده‌ام

Ту шоҳи нави ойин ва ман чун раҳе

تو شاه نو آیین و من چون رهی

Миён бастаам чун ту фармони диҳӣ

میان بسته‌ام چون تو فرمان دهی

Шавам бо сипоҳии камар бар миён

شوم با سپاهی کمر بر میان

Бгрдонми ин бади зи эрониён

بگردانم این بد ز ایرانیان

Азон куштагони шоҳ бе дарди бод

ازان کشتگان شاه بی‌درد باد

Рухи бадсиголон ӯ зарди бод

رخ بدسگالان او زرد باد

зи Гӯдарзёни худ ҷигар хаста ам

ز گودرزیان خود جگر خسته‌ام

Камар бар миёни сӯгро баста ам

کمر بر میان سوگ را بسته‌ام

Чу бишунид Кайхусрави овози ӯй

چو بشنید کیخسرو آواز اوی

Ба рух барниҳод аз ду дидаи ду ҷӯй

به رخ برنهاد از دو دیده دو جوی

Бадв гуфт бе ту нахоҳам замон

بدو گفت بی‌تو نخواهم زمان

На аврангу тоҷ ва на гурзу камон

نه اورنگ و تاج و نه گرز و کمان

Фалаки зери хами каманди ту бод

فلک زیر خم کمند تو باد

Сари тоҷдорон ба банди ту бод

سر تاجداران به بند تو باد

зи динору ганҷу зи тоҷу гуҳар

ز دینار و گنج و ز تاج و گهر

Кулоҳу камону каманду камар

کلاه و کمان و کمند و کمر

Биоварад ганҷури хусрави калид

بیاورد گنجور خسرو کلید

Сари бадараҳои дирами брдрид

سر بدره‌های درم بردرید

Ҳамаи шоҳи Эрон ба рустами супурд

همه شاه ایران به رستم سپرد

Чунин гуфт к-эии номбурдори гирд

چنین گفت کای نامبردار گرد

Ҷаҳони ганҷу ганҷури шамшери тест

جهان گنج و گنجور شمشیر تست

Сари сарварони ҷаҳони зери тест

سر سروران جهان زیر تست

Ту бо грздорони зоўлстон

تو با گرزداران زاولستان

Далерону шерони коблстон

دلیران و شیران کابلستان

Ҳамеи рӯ ба кирдори боди дмон

همی‌رو به کردار باد دمان

Мҷўӣу мФрмоӣ ҷустани замон

مجوی و مفرمای جستن زمان

зи гардони шамшери зани сӣ ҳазор

ز گردان شمشیر‌زن سی‌هزار

з лашкар гузин аз дар корзор

ز لشکر گزین از در کارزار

Фиребурзи коўсро даҳ сипоҳ

فریبرز کاوس را ده سپاه

Ки ӯ пеш рӯ бошаду кӣнаи хоҳ

که او پیش‌رو باشد و کینه‌خواه

Таҳамтани заминро бабўсед ва гуфт

تهمتن زمین را ببوسید و گفت

Ки бо ман Аннану ркиби сети ҷуфт

که با من عنان و رکیب‌ست جفت

Саронро сари андари шитоби оварем

سران را سر اندر شتاب آوریم

Мабодо ки орому хоби оварем

مبادا که آرام و خواب آوریم

Сипаҳро дирам додан оғоз кард

سپه را درم دادن آغاز کرد

Ба дашт омаду размро соз кард

به دشت آمد و رزم را ساز کرد

Фиребурзро гуфт баркаш пагоҳ

فریبرز را گفت برکش پگاه

Сипоҳи андаровар ба пеши сипоҳ

سپاه اندر آور به پیش سپاه

Набояд ки рӯзу шубони бғнўӣ

نباید که روز و شبان بغنوی

Магар назд Тӯси сипаҳбади шӯй

مگر نزد طوس سپهبد شوی

Бигӯе ки дар ҷанг тундӣ макун

بگویی که در جنگ تندی مکن

Фиреби замони ҷӯй ва кундӣ макун

فریب زمان جوی و کندی مکن

Ман инак ба кирдори боди дмон

من اینک به کردار باد دمان

Биёям наҷӯям барра бар замон

بیایم نجویم بره بر زمان

Чу гургин мелоди кори озмоӣ

چو گرگین میلاد کار آزمای

Сипаҳро занад бар баду неки рой

سپه را زند بر بد و نیک رای

Чу хуршед тобанда бинмуд чеҳр

چو خورشید تابنده بنمود چهر

Басони бутӣ бо дилии пари зи меҳр

بسان بتی با دلی پر ز مهر

Бар омад хурӯшидани курноӣ

بر آمد خروشیدن کرنای

Таҳамтан биоварад лашкари зи ҷой

تهمتن بیاورد لشکر ز جای

Пари андешаи ҷони ҷаҳондори шоҳ

پر اندیشه جان جهاندار شاه

Ду фарсанг бо ӯ биёмад ба роҳ

دو فرسنگ با او بیامد به‌راه

Ду манзил ҳаме кард рустами яке

دو منزل همی‌کرد رستم یکی

Нёсуд рӯзу шубони андакӣ

نیاسود روز و شبان اندکی