Шабии доғи дили пари зи тимори Тӯс
شبی داغ دل پر ز تیمار طوس
Бихоб андар омад гуҳи захми кӯс
بخواب اندر آمد گه زخم کوس
Чунон дид равшан рӯонаш бихоб
چنان دید روشن روانش بخواب
Ки рухшандаи шамъии баромади зи об
که رخشنده شمعی برآمد ز آب
Бар шамъи рахшони яке тахти оҷ
بر شمع رخشان یکی تخت عاج
Сиёвуш барон тахт бо фару тоҷ
سیاوش بران تخت با فر و تاج
Лабони пари зи хандаи забони чарби гӯй
لبان پر ز خنده زبان چربگوی
Сӯй Тӯс кардӣ чу хуршед рӯй
سوی طوس کردی چو خورشید روی
Ки эрониёнро ҳам эдар бидор
که ایرانیان را هم ایدر بدار
Ки пирӯзгар бошӣ аз корзор
که پیروزگر باشی از کارزار
Бигӯ дар зиёни ҳеҷ ғамгин машав
بگو در زیان هیچ غمگین مشو
Ки эдар яке гулистонаст нав
که ایدر یکی گلستانست نو
Бзири гули андар ҳаме ме хӯрем
بزیر گل اندر همی میخوریم
Чаҳ донем кини бода то кӣ хӯрем
چه دانیم کین باده تا کی خوریم
зи хоб андар омад шудаи шоди дил
ز خواب اندر آمد شده شاد دل
зи дард ва ғамон гашта озоди дил
ز درد و غمان گشته آزاد دل
Бгўдрз гуфт эй ҷаҳони паҳлавон
بگودرز گفت ای جهان پهلوان
Яке хоб дидам брўшни равон
یکی خواب دیدم بروشن روان
Нигаҳ кун ки рустам чу боди дмон
نگه کن که رستم چو باد دمان
Бияёд бар мо замон то замон
بیاید بر ما زمان تا زمان
Бифармуд то баркашиданд ноӣ
بفرمود تا برکشیدند نای
Биҷунбед бар кӯҳи лашкари зи ҷой
بجنبید بر کوه لشکر ز جای
Бибастанд гардони Эрони миён
ببستند گردان ایران میان
Барафрохтанади ахтари Ковиён
برافراختند اختر کاویان
Биоварад зон рӯй перони сипоҳ
بیاورد زان روی پیران سپاه
Шуд аз гирди хуршеди тобони сиёҳ
شد از گرد خورشید تابان سیاه
Аз овози гардону борони тир
از آواز گردان و باران تیر
Ҳамеи чашм хуршед шуд хираи хайр
همی چشم خورشید شد خیره خیر
Ду лашкар биравӣ андар оварда рӯй
دو لشکر بروی اندر آورده روی
з гардон нашуд ҳеҷ каси ҷангҷӯӣ
ز گردان نشد هیچ کس جنگجوی
Чунин гуфт ҳумони бпирон ки ҷанг
چنین گفت هومان بپیران که جنگ
Ҳамеи ҷуст бояд чаҳ ҷӯии диранг
همی جست باید چه جویی درنگ
На лашкари бдшт шикор андаранд
نه لشکر بدشت شکار اندرند
Ки аспони мо зер бор андаранд
که اسپان ما زیر بار اندرند
Бадв гуфт перон ки тундӣ макун
بدو گفت پیران که تندی مکن
На рӯз шитобасту гоҳи сухан
نه روز شتابست و گاه سخن
Се тани дӯш бо хори мояи сипоҳ
سه تن دوش با خوار مایه سپاه
Бирафтанд бегоҳи зини размгоҳ
برفتند بیگاه زین رزمگاه
Чу шерони ҷангӣ ва мо чун рама
چو شیران جنگی و ما چون رمه
Ки аз кӯҳсор андар ояд дама
که از کوهسار اندر آید دمه
Ҳамаи дашти пари ҷӯй хӯн ёфтем
همه دشت پر جوی خون یافتیم
Сари номдорон нигун ёфтем
سر نامداران نگون یافتیم
Яке кӯҳ доранд хороу хушк
یکی کوه دارند خارا و خشک
Ҳаме хор буианд аспон чу машк
همی خار بویند اسپان چو مشک
Бимон то барон санг печон шаванд
بمان تا بران سنگ پیچان شوند
Чу бечора гирданд биҷон шаванд
چو بیچاره گردند بیجان شوند
Кушода набояд ки доред роҳ
گشاده نباید که دارید راه
Ду равияи пасу пеши ин размгоҳ
دو رویه پس و پیش این رزمگاه
Чу бе ранҷи душман бчнг оядат
چو بیرنج دشمن بچنگ آیدت
Чу башитобяш кор танг оядат
چو بشتابیش کار تنگ آیدت
Чаро ҷуст бояд ҳамеи корзор
چرا جست باید همی کارزار
Тилоияи барин дашти баси сад савор
طلایه برین دشت بس صد سوار
Ббошим то душман аз обу нон
بباشیم تا دشمن از آب و نان
Шавад танг ва зинҳор хоҳад бҷон
شود تنگ و زنهار خواهد بجان
Магари хокгар санг хоро хуранд
مگر خاکگر سنگ خارا خورند
Чу рӯзӣ сроид хуранду Маранд
چو روزی سرآید خورند و مرند
Сӯии хаймаи рафтанд зон размгоҳ
سوی خیمه رفتند زان رزمگاه
Тилоия биёмад ба пеши сипоҳ
طلایه بیامد به پیش سپاه
Кушоданд гардони саросари камар
گشادند گردان سراسر کمر
Бихон ва бхўрдн ниҳоданд сар
بخوان و بخوردن نهادند سر
Блшкр гуҳ омад сипаҳдори Тӯс
بلشکر گه آمد سپهدار طوس
Пар аз хӯни дил ва рӯй чун сндрўс
پر از خون دل و روی چون سندروس
Бгўдрз гуфт ин сухани тираи гашт
بگودرز گفت این سخن تیره گشت
Сари бахти эрониёни хираи гашт
سر بخت ایرانیان خیره گشت
Ҳамаи гирд бар гирд мо лашкараст
همه گرد بر گرد ما لشکرست
Хури борагӣ хоргар ховараст
خور بارگی خارگر خاورست
Сипаҳро хӯриши бас фаровон намонад
سپه را خورش بس فراوان نماند
Ҷуз аз гурзу шамшер дармон намонад
جز از گرز و شمشیر درمان نماند
Бшбгир шамшерҳо баркашем
بشبگیر شمشیرها برکشیم
Ҳамаи домани кӯҳи лашкари кашем
همه دامن کوه لشکر کشیم
Агар ахтари нек ёрӣ диҳад
اگر اختر نیک یاری دهد
Баришон маро комгорӣ диҳад
بریشان مرا کامگاری دهد
Вар айдун куҷои довари осмон
ور ایدون کجا داور آسمان
Бшмшир бар мо срорди замон
بشمشیر بر ما سرآرد زمان
зи бахши ҷаҳони офарин беш ва кам
ز بخش جهانآفرین بیش و کم
Набошад мпимоӣ бар хираи дам
نباشد مپیمای بر خیره دم
Марои марги хуштар баноми баланд
مرا مرگ خوشتر بنام بلند
Азин зистан бо ҳаросу газанд
ازین زیستن با هراس و گزند
Барин барниҳоданд яксар сухан
برین برنهادند یکسر سخن
Ки солори нек ахтар афганд бен
که سالار نیک اختر افگند بن
Чу хуршеди барзади зи харчанги чанг
چو خورشید برزد ز خرچنگ چنگ
Бадаред пероҳани машки ранг
بدرید پیراهن مشک رنگ
Ба перон фиристода омад зи шоҳ
به پیران فرستاده آمد ز شاه
Ки омад з ҳар ҷой бе мари сипоҳ
که آمد ز هر جای بیمر سپاه
Сипоҳӣ ки дарёии чинро зи гирд
سپاهی که دریای چین را ز گرد
Кунад чун биёбони бурузи набард
کند چون بیابان بروز نبرد
Нахустин сипаҳдори хоқони чин
نخستین سپهدار خاقان چین
Ки тахташ ҳаме барнатобад замин
که تختش همی برنتابد زمین
Таниш зӯр дорад чу сад нараҳ шер
تنش زور دارد چو صد نره شیر
Сари жандаи пели андари оради бзир
سر ژنده پیل اندر آرد بزیر
Яке меҳтар аз моўролнҳр бар
یکی مهتر از ماورالنهر بر
Ки бигузорад аз чархи гардандаи сар
که بگذارد از چرخ گردنده سر
Бболо чу сарву бадӣдори моҳ
ببالا چو سرو و بدیدار ماه
Ҷаҳонгиру нозони бадви тоҷу гоҳ
جهانگیر و نازان بدو تاج و گاه
Сари сарафрозону комуси ном
سر سرافرازان و کاموس نام
براردи зи Гӯдарз ва аз Тӯси ном
برآرد ز گودرز و از طوس نام
зи марзи спиҷоб то дашти рӯм
ز مرز سپیجاب تا دشت روم
Сипоҳӣ ки буд андари ободи бум
سپاهی که بود اندر آباد بوم
Фиристодам инак сӯии корзор
فرستادم اینک سوی کارزار
Бароранд аз Тӯсу хусрави дамор
برآرند از طوس و خسرو دمار
Чу бишунид перони бтўрони сипоҳ
چو بشنید پیران بتوران سپاه
Чунин гуфт к-эии сарфарозони шоҳ
چنین گفت کای سرفرازان شاه
Бад-ӣни муждаи шоҳи перу ҷавон
بدین مژدهٔ شاه پیر و جوان
Ҳама шод бошеду равшани равон
همه شاد باشید و روشنروان
Бибояд кунун дили зи тимори шаст
بباید کنون دل ز تیمار شست
Бойирони нмонм бару бум ва раст
بایران نمانم بر و بوم و رست
Сар аз разм ва аз ранҷу кин хостан
سر از رزم و از رنج و کین خواستن
Бросўди вази лашкар оростан
برآسود وز لشکر آراستن
Бойирону турон ва бар хушку об
بایران و توران و بر خشک و آب
Набенанд ҷузи коми афросйоб
نبینند جز کام افراسیاب
зи лашкар бар паҳлавони пеши рӯ
ز لشکر بر پهلوان پیش رو
Бмждаҳ биёмад ҳамеи нави бнў
بمژده بیامد همی نو بنو
Бигуфтанд к-эии номвари паҳлавон
بگفتند کای نامور پهلوان
Ҳамеша бизӣ шоду равшани равон
همیشه بزی شاد و روشنروان
Бадӣдори шоҳони дилати шоддор
بدیدار شاهان دلت شاددار
Равонати зи андешаи озоди дор
روانت ز اندیشه آزاد دار
зи Кашмӣр то бартар аз равад шаҳд
ز کشمیر تا برتر از رود شهد
Дирафш ва сипоҳасту пелону маҳд
درفش و سپاهست و پیلان و مهد
Нахуст андар оем зи хоқони чин
نخست اندر آیم ز خاقان چین
Ки тоҷаш сипеҳрасту тахташи замин
که تاجش سپهرست و تختش زمین
Чу маншури ҷангӣ ки бо теғи ӯй
چو منشور جنگی که با تیغ اوی
Бхок андар ояд сари ҷангҷӯӣ
بخاک اندر آید سر جنگجوی
Диловар чу комуси шамшерзан
دلاور چو کاموس شمشیرزن
Ки чашмаш надидаст ҳаргизи шикан
که چشمش ندیدست هرگز شکن
Ҳамаи корҳои шигарф оварад
همه کارهای شگرف آورد
Чу хашм оварад бод ва барф оварад
چو خشم آورد باد و برف آورد
Чу хушнӯд бошад баҳори орадат
چو خشنود باشد بهار آردت
Гулу сунбули ҷӯйбори орадат
گل و سنبل جویبار آردت
зи сақлоб чун кндри шери мард
ز سقلاب چون کندر شیر مرد
Чу пирӯзи конии сипеҳри набард
چو پیروز کانی سپهر نبرد
Чу сгсори ғарча чу шангули зи ҳинд
چو سگسار غرچه چو شنگل ز هند
Ҳавои пурдирафшу замин пар паранд
هوا پردرفش و زمین پر پرند
Чғонӣ чу Фртўс лашкар фурӯз
چغانی چو فرطوس لشکر فروز
Гҳори гуҳонеи гӯи грдсўз
گهار گهانی گو گردسوز
Шимӣрони шгнӣу гирдӯии вҳр
شمیران شگنی و گردوی وهر
Пароганда бар найзау теғи заҳр
پراگنده بر نیزه و تیغ زهر
Ту акнӯн сарафрозу ромиш пазир
تو اکنون سرافراز و رامش پذیر
Казин мужда бар но шавад марди пер
کزین مژده بر نا شود مرد پیر
зи лашкари тӯии паҳлуу пеши рӯ
ز لشکر توی پهلو و پیش رو
Ҳамеша бизӣ шоду фармонати нав
همیشه بزی شاد و فرمانت نو
Дилу ҷони перони пар аз хандаи гашт
دل و جان پیران پر از خنده گشت
Ту гуфтӣ магари мурдаи бади зиндаи гашт
تو گفتی مگر مرده بد زنده گشت
Бҳўмон чунин гуфт перон ки ман
بهومان چنین گفت پیران که من
Пазира шавам пеши ин анҷуман
پذیره شوم پیش این انجمن
Ки эшон зи роҳ дароз омаданд
که ایشان ز راه دراز آمدند
Пурандеша ва рзмсоз омаданд
پراندیشه و رزمساز آمدند
Азин омадан бе ниёзанд сахт
ازین آمدن بینیازند سخت
Худованд тоҷанду зебои тахт
خداوند تاجاند و زیبای تخت
Надоранд сар кам зи афросйоб
ندارند سر کم ز افراسیاب
Ки бо тахт ва ганҷанд ва бо ҷоҳу об
که با تخت و گنجاند و با جاه و آب
Шавам то бубинам ки чанд ва чӣанд
شوم تا ببینم که چند و چیند
Сипаҳбад кадоманд ва гардон кӣанд
سپهبد کدامند و گردان کیند
Кунам офарини пеши хоқони чин
کنم آفرین پیش خاقان چین
Вагар пеш тахташ бабўсам замин
وگر پیش تختش ببوسم زمین
Бубинами сарафрози комус ро
ببینم سرافراز کاموس را
Баробар кунам шангулу Тӯс ро
برابر کنم شنگل و طوس را
Чу боз оем эдар бабандам миён
چو باز آیم ایدر ببندم میان
Барорам даму дӯд аз эрониён
برآرم دم و دود از ایرانیان
Агар худ надоранд поёби ҷанг
اگر خود ندارند پایاب جنگ
Баришон кунам рӯзи торику танг
بریشان کنم روز تاریک و تنگ
Ҳронкс ки ҳастанд зишони сарон
هرانکس که هستند زیشان سران
Кунам пой ва гардан бабандгарон
کنم پای و گردن ببندگران
Фиристам бнздики афросйоб
فرستم بنزدیک افراسیاب
На ором ҷӯям бад-ӣн бар на хоб
نه آرام جویم بدین بر نه خواب
зи лашкар ҳар онкас ки ояд бадаст
ز لشکر هر آنکس که آید بدست
Саронишони бабрами бшмшири паст
سرانشان ببرم بشمشیر پست
Бисӯзам даҳуми хоки эшон ббод
بسوزم دهم خاک ایشان بباد
Нагирем зон бум ва бар низ ёд
نگیریم زان بوم و بر نیز یاد
Се баҳра азон пас баронам сипоҳ
سه بهره ازان پس برانم سپاه
Кунам рӯз бар шоҳи Эрони сиёҳ
کنم روز بر شاه ایران سیاه
Яке баҳра зишон фиристам бблх
یکی بهره زیشان فرستم ببلخ
Боиронён бар кунам рӯзи талх
بایرانیان بر کنم روز تلخ
Дигар баҳра бар сӯии коблстон
دگر بهره بر سوی کابلستان
Бкобли кашами хоки Зобулстон
بکابل کشم خاک زابلستان
Сеюм баҳра бар сӯии Эрон барам
سوم بهره بر سوی ایران برم
зи таркони бузургону шерон барам
ز ترکان بزرگان و شیران برم
Зану кӯдаки хираду перу ҷавон
زن و کودک خرد و پیر و جوان
Нмонм ки бошад танӣ бо равон
نمانم که باشد تنی با روان
Бару буми Эрони нмонми биҷой
بر و بوم ایران نمانم بجای
Ки маи дасти бодо азишон маи пой
که مه دست بادا ازیشان مه پای
Кунун то кунам корҳоро бсич
کنون تا کنم کارها را بسیچ
Шумо ҷанги эшон мҷўииди ҳеҷ
شما جنگ ایشان مجویید هیچ
БФгти ину дили пари з кӣна бирафт
بگفت این و دل پر ز کینه برفت
Ҳамеи пӯст бар таниш гуфтӣ бкФт
همی پوست بر تنش گفتی بکفت
Блкшр чунин гуфт ҳумони гирд
بلکشر چنین گفت هومان گرد
Ки длрои з кӣна набояд стрд
که دلرا ز کینه نباید سترد
Ду рӯзи ин яке ранҷ бар тан наед
دو روز این یکی رنج بر تن نهید
Ду дидаи бкўаҳ ҳамован наед
دو دیده بکوه هماون نهید
Набояд ки эшон шабӣ бе диранг
نباید که ایشان شبی بیدرنگ
Гурезон баронанд азин ҷои танг
گریزان برانند ازین جای تنگ
Кунун кӯҳ ва равад ва дару дашту роҳ
کنون کوه و رود و در و دشت و راه
Ҷаҳонӣ шавад пурдирафши сипоҳ
جهانی شود پردرفش سپاه
Чу перони бнздик лашкар расед
چو پیران بنزدیک لشکر رسید
Дару дашт аз сам аспон надид
در و دشت از سم اسپان ندید
Ҷаҳони пари саропардау хайма буд
جهان پر سراپرده و خیمه بود
Зада сурху зарду бунафшу кабӯд
زده سرخ و زرد و بنفش و کبود
зи дебои чинӣ ва аз парниён
ز دیبای چینی و از پرنیان
Дирафшии з ҳар пардае дар миён
درفشی ز هر پردهای در میان
Форуманд ва зон кораш омад шигифт
فروماند و زان کارش آمد شگفت
Басӣ бо дили андеша андар гирифт
بسی با دل اندیشه اندر گرفت
Ки то ин биҳиштаст ё размгоҳ
که تا این بهشتست یا رزمگاه
Сипеҳри бринстгар тоҷу гоҳ
سپهر برینست گر تاج و گاه
Биёмад бнздики хоқони чин
بیامد بنزدیک خاقان چین
Пиёда бабўсед рӯй замин
پیاده ببوسید روی زمین
Чу хоқон бидидаш ба бар даргирифт
چو خاقان بدیدش به بر درگرفت
Бимонад аз бару ёли перони шигифт
بماند از بر و یال پیران شگفت
Бипурсед бисёру бнўохтш
بپرسید بسیار و بنواختش
Бар хеши наздики бншохтш
بر خویش نزدیک بنشاختش
Бадв гуфт бахи бах ки бо паҳлавон
بدو گفت بخ بخ که با پهلوان
Нишинам чунин шоду равшани равон
نشینم چنین شاد و روشنروان
Бипурсед зон пас каз Эрони сипоҳ
بپرسید زان پس کز ایران سپاه
Ки дорад нигину дирафшу кулоҳ
که دارد نگین و درفش و کلاه
Кадомаст ҷангӣ ва гардон кӣанд
کدامست جنگی و گردان کیند
Нишаста барин кӯҳи сар бар чӣанд
نشسته برین کوه سر بر چیند
Чунин дод посухи бадви паҳлавон
چنین داد پاسخ بدو پهلوان
Ки бедор дил бошу равшани равон
که بیدار دل باش و روشنروان
Дуруди ҷаҳони офарин бар ту бод
درود جهان آفرین بر تو باد
Ки кардӣ бипурсаш дили бандаи шод
که کردی بپرسش دل بنده شاد
Ббхти ту шодонму тани дуруст
ببخت تو شادانم و تن درست
Равонами ҳамеи хоки пои ту ҷуст
روانم همی خاک پای تو جست
Аз эрониён ҳарч пурсед шоҳ
از ایرانیان هرچ پرسید شاه
На ганҷ ва сипоҳаст ва на тоҷу гоҳ
نه گنج و سپاهست و نه تاج و گاه
Бе андозаи пайкори ҷустанду ҷанг
بیاندازه پیکار جستند و جنگ
Надоранд аз ҷанги ҷузи хораи санг
ندارند از جنگ جز خاره سنگ
Чу беком ва беном ва бетан шуданд
چو بیکام و بینام و بیتن شدند
Гурезони бкўаҳ ҳамован шуданд
گریزان بکوه هماون شدند
Сипаҳдор Тӯсаст мардии далер
سپهدار طوس است مردی دلیر
Бҳомўн натарсад зи пайкори шер
بهامون نترسد ز پیکار شیر
Бузургон чу Гӯдарзи кшўодгон
بزرگان چو گودرز کشوادگان
Чу Гев ва чу раҳоами зи озодагон
چو گیو و چو رهام ز آزادگان
Ббхти сарафрози хоқони чин
ببخت سرافراز خاقان چین
Сипаҳбад набинад сипаҳро ҷузин
سپهبد نبیند سپه را جزین
Бадв гуфт хоқон ки наздики ман
بدو گفت خاقان که نزدیک من
Ббош ва биовар яке анҷуман
بباش و بیاور یکی انجمن
Як имрӯз бо ком дил ме хӯрем
یک امروز با کام دل می خوریم
Ғами рӯз ноомада нашмурем
غم روز ناآمده نشمریم
Биёрост хайма чу боғи баҳор
بیاراست خیمه چو باغ بهار
Биҳиштаст гуфтӣ брнг ва нигор
بهشتست گفتی برنگ و نگار
Чу бар гунбад чарх рафт офтоб
چو بر گنبد چرخ رفت آفتاب
Дили Тӯс ва Гӯдарз шуд пари шитоб
دل طوس و گودرز شد پر شتاب
Ки имрӯзи таркон чаро хомаш анд
که امروز ترکان چرا خامشاند
Барои бидонад , ар з мебиҳш анд
برای بداند، ار ز می بیهشاند
Агар мустамандандгар шодмон
اگر مستمندند گر شادمان
Шудам дар гумон аз бади бадгумон
شدم در گمان از بد بدگمان
Агарашон ба пайкор ёр омадаст
اگرشان به پیکار یار آمدست
Чунон дон ки бад рӯзгор омадаст
چنان دان که بد روزگار آمدست
Ту эрониёнро ҳамаи куштаи гир
تو ایرانیان را همه کشته گیر
Вагар зинда аз разми баргаштаи гир
وگر زنده از رزم برگشته گیر
Магар рустам ояд бад-ӣни размгоҳ
مگر رستم آید بدین رزمگاه
Вагарна бад ояд бмои зини сипоҳ
وگرنه بد آید بما زین سپاه
Ситудон наёбем як тан на гӯр
ستودان نیابیم یک تن نه گور
Бкўбндмони сари бнъли сутур
بکوبندمان سر بنعل ستور
Бадв гуфт Гев эй сипаҳдори шоҳ
بدو گفت گیو ای سپهدار شاه
Чаҳ будат ки андеша кардӣ табоҳ
چه بودت که اندیشه کردی تباه
Аз андешаи мо сухан дигараст
از اندیشهٔ ما سخن دیگرست
Турои кирдигор ҷаҳон ёвараст
ترا کردگار جهان یاورست
Басии тухми некӣ пароганда ем
بسی تخم نیکی پراگندهایم
Ҷаҳони офаринро парастанда ем
جهان آفرین را پرستندهایم
Ва дигари ббхти ҷаҳондори шоҳ
و دیگر ببخت جهاندار شاه
Худованди шамшеру тахту кулоҳ
خداوند شمشیر و تخت و کلاه
Надорад ҷаҳони офарини дасти ёз
ندارد جهان آفرین دست یاز
Ки ояд ббдхўоаҳи моро ниёз
که آید ببدخواه ما را نیاز
Чу рустам бияёд бад-ӣни размгоҳ
چو رستم بیاید بدین رزمگاه
Бадӣҳо сроиди ҳама бар сипоҳ
بدیها سرآید همه بر سپاه
Набошад зи яздон касе ноумед
نباشد ز یزدان کسی ناامید
Вагар шаб шавад рӯй рӯзи сипед
وگر شب شود روی روز سپید
Бики рӯз каз мо наҷустанд ҷанг
بیک روز کز ما نجستند جنگ
Макун дили зи андеша бар хираи танг
مکن دل ز اندیشه بر خیره تنگ
Набастанд бар мо дар осмон
نبستند بر ما در آسمان
Бпоён расад ҳар бади бадгумон
بپایان رسد هر بد بدگمان
Агар бахшиши кирдигори баланд
اگر بخشش کردگار بلند
Чунонаст коед бмобри газанд
چنانست کاید بمابر گزند
Ба парҳезу андешаи нобакор
به پرهیز و اندیشهٔ نابکار
На баргардад аз мо бади рӯзгор
نه برگردد از ما بد روزگار
Яке канда созем пеши сипоҳ
یکی کنده سازیم پیش سپاه
Чнончўн буд расму ойину роҳ
چنانچون بود رسم و آیین و راه
Ҳамаи ҷангро теғҳо баркашем
همه جنگ را تیغها برکشیم
Ду рӯз дигар ар кашанд ар кашем
دو روز دگر ار کشند ار کشیم
Бубинем то чист оғозашон
ببینیم تا چیست آغازشان
Бараҳна шавад бе гумони розашон
برهنه شود بیگمان رازشان
Аз Эрон бияёд ҳамон огаҳӣ
از ایران بیاید همان آگهی
Дурахшон шавад шохи сарви сеӣ
درخشان شود شاخ سرو سهی
Сипаҳдори Гӯдарз бар теғи кӯҳ
سپهدار گودرز بر تیغ کوه
Баромад бирафт аз миёни гуруҳ
برآمد برفت از میان گروه
Чу хуршеди тобони зи гунбади бгшт
چو خورشید تابان ز گنبد بگشت
зи болои ҳамеи сӯии ховари гузашт
ز بالا همی سوی خاور گذشت
Бзорӣ хурӯш омад аз дидаи гоҳ
بزاری خروش آمد از دیدهگاه
Ки шуд кори гардони Эрони табоҳ
که شد کار گردان ایران تباه
Сӯии бохтари гашти гетии зи гирд
سوی باختر گشت گیتی ز گرد
Саросари басони шаби ложвард
سراسر بسان شب لاژورد
Шуд аз хоки хуршеди тобони бунафш
شد از خاک خورشید تابان بنفش
зи баси пел ва бар пушти пелони дирафш
ز بس پیل و بر پشت پیلان درفش
Ғў дида бишунид Гӯдарз ва гуфт
غو دیده بشنید گودرز و گفت
Ки ҷузи хок тира надорем ҷуфт
که جز خاک تیره نداریم جفت
Рахши гашти з андӯҳ бирасон қӣр
رخش گشت ز اندوه برسان قیر
Чунон шуд куҷо хаста гардад бтир
چنان شد کجا خسته گردد بتیر
Чунин гуфт каз ахтари рӯзгор
چنین گفت کز اختر روزگار
Марои баҳра кин омаду корзор
مرا بهره کین آمد و کارزار
зи гетии маро шӯр бахтӣаст баҳр
ز گیتی مرا شور بختیست بهر
Пароганда бар ҷои тирёки заҳр
پراگنده بر جای تریاک زهر
Набераи писари доштами лашкарӣ
نبیره پسر داشتم لشکری
Шудаи номбурдор ҳар кишварӣ
شده نامبردار هر کشوری
Бкини Сиёвуши ҳама кушта шуд
بکین سیاوش همه کشته شد
зи ман бахти бедор баргашта шуд
ز من بخت بیدار برگشته شد
Азин зиндагонӣ шудам ноумед
ازین زندگانی شدم ناامید
Сияҳ шуд марои бахту рӯзи сипед
سیه شد مرا بخت و روز سپید
Нзодии маро кошкӣ модарам
نزادی مرا کاشکی مادرم
Нагаштӣ сипеҳри баланд аз барам
نگشتی سپهر بلند از برم
Чунин гуфт бо дидаи бони паҳлавон
چنین گفت با دیدهبان پهلوان
Ки эй марди биноу равшани равон
که ای مرد بینا و روشنروان
Нигаҳ кун бтўрону Эрони сипоҳ
نگه کن بتوران و ایران سپاه
Ки ором доранд аз овардгоҳ
که آرام دارند از آوردگاه
Дирафши сипаҳдор Эрон куҷост
درفش سپهدار ایران کجاست
Нигаҳ кун чапи лашкару дасти рост
نگه کن چپ لشکر و دست راست
Бадви дида бон гуфт каз ҳар ду рӯй
بدو دیدهبان گفت کز هر دو روی
На байнами ҳамеи ҷунбиш ва гуфт вгўӣ
نه بینم همی جنبش و گفتوگوی
Азон кор шуд паҳлавони пари зи дард
ازان کار شد پهلوان پر ز درد
Фурӯди рехт аз дидагони оби зард
فرود ریخت از دیدگان آب زرد
Бинолед ва гуфт аспро зин кунед
بنالید و گفت اسپ را زین کنید
Азин пас марои хишт болин кунед
ازین پس مرا خشت بالین کنید
Шавам пар кунам чашму оғӯш ро
شوم پر کنم چشم و آغوش را
Бигирам бабри Геву шидўш ро
بگیرم ببر گیو و شیدوش را
Ҳамон бежани Геву раҳоам ро
همان بیژن گیو و رهام را
Саворони ҷангӣу худком ро
سواران جنگی و خودکام را
Ба падрӯд кардани рух ҳар касе
به پدرود کردن رخ هر کسی
Бабўсам баборами зи мижгони басӣ
ببوسم ببارم ز مژگان بسی
Ниҳоданд зин бар саманди чмон
نهادند زین بر سمند چمان
Хурӯш омад аз дидаи ҳам дар замон
خروش آمد از دیده هم در زمان
Ки эй паҳлавони ҷаҳони шодбош
که ای پهلوان جهان شادباش
зи тимору дарду ғам озод бош
ز تیمار و درد و غم آزاد باش
Ки аз роҳи Эрони яке тираи гирд
که از راه ایران یکی تیره گرد
Падед омад ва рӯз шуд ложвард
پدید آمد و روز شد لاژورد
Фаровони дирафш аз миёни сипоҳ
فراوان درفش از میان سپاه
Баромади бикрдори тобандаи моҳ
برآمد بکردار تابنده ماه
Бпиши андаруни гурги пайкари яке
بپیش اندرون گرگ پیکر یکی
Яке моҳи пайкари зи даври андакӣ
یکی ماه پیکر ز دور اندکی
Дирафшӣ бидид аждаҳои пайкараш
درفشی بدید اژدها پیکرش
Падед омаду шери заррини сараш
پدید آمد و شیر زرین سرش
Бадв гуфт Гӯдарзи анӯшаи бадӣ
بدو گفت گودرز انوشهٔ بدی
зи дидори ту даври чашми бадӣ
ز دیدار تو دور چشم بدی
Чу гуфторҳои ту ояд биҷой
چو گفتارهای تو آید بجای
Бад-ӣни сон ки гуфтӣ бпокизаҳи рой
بدین سان که گفتی بپاکیزه رای
Ббхшмти чандон гиронмояи чиз
ببخشمت چندان گرانمایه چیز
Казон пас ниёзат наёяд бниз
کزان پس نیازت نیاید بنیز
Вазони пас чу рӯзӣ бойирон шавем
وزان پس چو روزی بایران شویم
Бнздики шоҳ далерон шавем
بنزدیک شاه دلیران شویم
Турои пеши тахташ барам ногаҳон
ترا پیش تختش برم ناگهان
Сарати барфарозами баҷоа аз маон
سرت برفرازم بجاه از مهان
Чу боди даманда азон ҷойгоҳ
چو باد دمنده ازان جایگاه
Бирав сӯии солори Эрони сипоҳ
برو سوی سالار ایران سپاه
Ҳама ҳарч дидӣ бадишон бигӯӣ
همه هرچ دیدی بدیشان بگوی
Сабк бош ва аз ҳар касе муждаи ҷӯй
سبک باش و از هر کسی مژده جوی
Бадви дида бон гуфт каз дидаи гоҳ
بدو دیدهبان گفت کز دیدهگاه
Нишоед шудани пеши Эрони сипоҳ
نشاید شدن پیش ایران سپاه
Чу байнам ки рӯй замини тори гашт
چو بینم که روی زمین تار گشت
Барин дидаи гуҳи дидаи бекори гашт
برین دیده گه دیده بیکار گشت
Бикрдори симурғи азин дидаи гоҳ
بکردار سیمرغ ازین دیدهگاه
Барам огаҳии сӯии Эрони сипоҳ
برم آگهی سوی ایران سپاه
Чунин гуфт бо дидаи бони паҳлавон
چنین گفت با دیدهبان پهلوان
Ки акнӯн нигаҳ кун брўшни равон
که اکنون نگه کن بروشن روان
Дигар бора бингар зи кӯҳи баланд
دگر باره بنگر ز کوه بلند
Ки эшон бнздики мо кӣ расанд
که ایشان بنزدیک ما کی رسند
Чунин дод посух ки фардои пагоҳ
چنین داد پاسخ که فردا پگاه
Бкўаҳ ҳамован расад он сипоҳ
بکوه هماون رسد آن سپاه
Чунон шод шуд зон сухани паҳлавон
چنان شاد شد زان سخن پهلوان
Чу биҷон шуда боз ёбад равон
چو بیجان شده باز یابد روان
Вазон рӯй перони бикрдори гирд
وزان روی پیران بکردار گرد
Ҳаме ронад лашкари бдшти набард
همی راند لشکر بدشت نبرد
Саворӣ бмждаҳ биёмад зи пеш
سواری بمژده بیامد ز پیش
Бигуфт он куҷои рафтаи бад кам ва беш
بگفت آن کجا رفته بد کم و بیش
Чу бишунид ҳумон бихандед ва гуфт
چو بشنید هومان بخندید و گفت
Ки шуд бе гумони бахти бедори ҷуфт
که شد بیگمان بخت بیدار جفت
Хурӯшии бшодӣ азон размгоҳ
خروشی بشادی ازان رزمگاه
Бобир андар омад зи турони сипоҳ
بابر اندر آمد ز توران سپاه
Бузургони Эрони пар аз доғу дард
بزرگان ایران پر از داغ و درد
Рухони зард ва лабҳо шудаи ложвард
رخان زرد و لبها شده لاژورد
Бондрз кардани ҳамаи ҳамгуруҳ
باندرز کردن همه همگروه
Парогандаи гаштанд бар гирди кӯҳ
پراگنده گشتند بر گرد کوه
Баҳр ҷой карда яке анҷуман
بهر جای کرده یکی انجمن
Ҳаме мӯя карданд бар хештан
همی مویه کردند بر خویشتن
Ки зори ин далерони хсрўнжод
که زار این دلیران خسرونژاد
Казишон бойирон нагиранд ёд
کزیشان بایران نگیرند یاد
Кафанҳо кунун коми шерон буд
کفنها کنون کام شیران بود
Замини пари зи хӯни далерон буд
زمین پر ز خون دلیران بود
Сипаҳдор бо бежан Гев гуфт
سپهدار با بیژن گیو گفت
Ки бархез ва бигушоӣ роз аз наҳуфт
که برخیز و بگشای راز از نهفت
Бирав то сари теғи кӯҳи баланд
برو تا سر تیغ کوه بلند
Бибин то кӣанд ва чаҳ ва чун ва чанд
ببین تا کیند و چه و چون و چند
Ҳаме бар кадомин раҳ ояд сипоҳ
همی بر کدامین ره آید سپاه
Ки дорад саропардау тахту гоҳ
که دارد سراپرده و تخت و گاه
Бишуд бежани Гев то теғи кӯҳ
بشد بیژن گیو تا تیغ کوه
Баромад бе анбӯҳи давр аз гуруҳ
برآمد بیانبوه دور از گروه
Азон кӯҳ сар кард ҳар сӯи нигоҳ
ازان کوه سر کرد هر سو نگاه
Дирафши саворону пелу сипоҳ
درفش سواران و پیل و سپاه
Биёмад басӯии сипаҳбади давон
بیامد بسوی سپهبد دوان
Дил аз ғами пар аз дарду хастаи равон
دل از غم پر از درد و خسته روان
Бадв гуфт чандон сипоҳасту пел
بدو گفت چندان سپاهست و پیل
Ки рӯй замин гашт бирасон нил
که روی زمین گشت برسان نیل
Дирафшу синонро худ андоза нест
درفش و سنان را خود اندازه نیست
Хур аз гирд бар осмон тоза нест
خور از گرد بر آسمان تازه نیست
Агар бшмрӣ нест андозу мар
اگر بشمری نیست انداز و مر
Ҳаме аз табира шавад гӯши кар
همی از تبیره شود گوش کر
Сипаҳбад чу бишунид гуфтори ӯй
سپهبد چو بشنید گفتار اوی
Дилаши гашти пари дарду пари об рӯй
دلش گشت پر درد و پر آب روی
Сарони сипаҳро ҳама гирд кард
سران سپه را همه گرد کرد
Басии гарму тимор лашкар бихӯрад
بسی گرم و تیمار لشکر بخورد
Чунин гуфт каз гардиши рӯзгор
چنین گفت کز گردش روزگار
Набинам ҳамеи ҷузи ғами корзор
نبینم همی جز غم کارزار
Басӣ гаштаам бар фарозу нишеб
بسی گشتهام بر فراز و نشیب
Биравем наомад азинсони наҳиф
برویم نیامد ازینسان نهیب
Кунун чораи кор эдар якеаст
کنون چارهٔ کار ایدر یکیست
Агар чаҳ силеҳ ва сипоҳ андакӣаст
اگر چه سلیح و سپاه اندکیست
Бисозему имшаб шабихун кунем
بسازیم و امشب شبیخون کنیم
Заминро азишон чу Ҷайҳун кунем
زمین را ازیشان چو جیحون کنیم
Агар кушта ойем дар корзор
اگر کشته آییم در کارزار
Накӯҳиш наёбем аз шаҳриёр
نکوهش نیابیم از شهریار
Нгўинд беном гардӣ бамурд
نگویند بی نام گردی بمرد
Магари зери хокам бибояд супурд
مگر زیر خاکم بباید سپرد
Бад-ӣни роми гаштанд яксар сипоҳ
بدین رام گشتند یکسر سپاه
Ҳронкс ки буд андарони размгоҳ
هرانکس که بود اندران رزمگاه