Худу Геву Гӯдарз ва чанде сарон

خود و گیو و گودرز و چندی سران

Ниҳоданд бар ёли гурзгарон

نهادند بر یال گرزگران

Басӯии сипаҳдор перон шуданд

بسوی سپهدار پیران شدند

Чу оташи бқлби сипаҳ бар заданд

چو آتش بقلب سپه بر زدند

Чу дарёӣ хӯн шуд ҳамаи размгоҳ

چو دریای خون شد همه رزمگاه

Хурӯшии баромади баланд аз сипоҳ

خروشی برآمد بلند از سپاه

Дирафши сипаҳбади бадв ним шуд

درفش سپهبد بدو نیم شد

Дили размҷуёни пар аз бим шуд

دل رزمجویان پر از بیم شد

Чу бишунид ҳумони хурӯши сипоҳ

چو بشنید هومان خروش سپاه

Нишаст аз бар тозии аспии сиёҳ

نشست از بر تازی اسپی سیاه

Биёмад зи лашкари басӣ кушта дид

بیامد ز لشکر بسی کشته دید

Басии биҳш аз разм баргашта дид

بسی بیهش از رزم برگشته دید

Фурӯи рехт аз дидаи хӯн бар буриш

فرو ریخت از دیده خون بر برش

Яке бонг зад тунд бар лашкараш

یکی بانگ زد تند بر لشکرش

Чунин гуфт коидр тилоия набӯд

چنین گفت کایدر طلایه نبود

Шуморо зи кини инч моя набӯд

شما را ز کین ایچ مایه نبود

Баҳри як азишон з мо сесадаст

بهر یک ازیشان ز ما سیصدست

Ба овардгаи хоб ва хуфтани бадаст

به آوردگه خواب و خفتن بدست

?ҳуллои теғ ва гўполҳо баркашид

هلا تیغ و گوپالها برکشید

Сипарҳои чинии басар дар кашид

سپرهای چینی بسر در کشید

з ҳар сӯ баришон бигирӣд роҳ

ز هر سو بریشان بگیرید راه

Кунун каз барра бар кашад теғи моҳ

کنون کز بره بر کشد تیغ ماه

Раҳоӣ набояд ки ёбанд ҳеҷ

رهایی نباید که یابند هیچ

Бад-ӣни сон чаҳ бояд дирангу бсич

بدین سان چه باید درنگ و بسیچ

Баромад хурӯшидани курноӣ

برآمد خروشیدن کرنای

Баҳр сӯ бирафтанд гардони зи ҷой

بهر سو برفتند گردان ز جای

Гирифтандашон яксар андари миён

گرفتندشان یکسر اندر میان

Саворони Эрон чу шери жён

سواران ایران چو شیر ژیان

Чунон оташ афрӯхт аз тргу теғ

چنان آتش افروخت از ترگ و تیغ

Ки гуфтӣ ҳамеи гурзи боради зи меғ

که گفتی همی گرز بارد ز میغ

Шаби тору шамшеру гирди сипоҳ

شب تار و شمشیر و گرد سپاه

Ситора на пайдо на тобандаи моҳ

ستاره نه پیدا نه تابنده ماه

зи ҷавшан ту гуфтӣ бабор андаранд

ز جوشن تو گفتی ببار اندرند

зи тории бдрёӣ қор андаранд

ز تاری بدریای قار اندرند

Блшкр чунин гуфт ҳумон ки бас

بلشکر چنین گفت هومان که بس

Азин меҳтарони мФгниди инчи кас

ازین مهتران مفگنید ایچ کس

Ҳамаи пеши ман дастгир оваред

همه پیش من دستگیر آورید

Набояд ки хаста бтир оваред

نباید که خسته بتیر آورید

Чунин гуфт лашкари ббонги баланд

چنین گفت لشکر ببانگ بلند

Ки акнӯн ба бечорагии дасти банд

که اکنون به بیچارگی دست بند

Диҳед ар бгрз ва бжўпин диҳед

دهید ار بگرز و بژوپین دهید

Саронро зи хӯни тоҷ бар сар наед

سران را ز خون تاج بر سر نهید

Чунин гуфт бо Геву раҳоами Тӯс

چنین گفت با گیو و رهام طوس

Ки шуд ҷони мо бегумон бар фусӯс

که شد جان ما بی‌گمان بر فسوس

Магари кирдигори сипеҳри баланд

مگر کردگار سپهر بلند

Раҳанд тану ҷони мо зини газанд

رهاند تن و جان ما زین گزند

Агар на бчнг уқоб андарем

اگر نه بچنگ عقاب اندریم

Вагар зери дарёӣ об андарем

وگر زیر دریای آب اندریم

Яке ҳамлаи бурданд ҳар се ба ҳам

یکی حمله بردند هر سه به هم

Чу бархезад аз ҷои шери дижам

چو برخیزد از جای شیر دژم

Надиданд каси ёли аспу Аннан

ندیدند کس یال اسپ و عنان

з танагӣ бичишам андар омад синон

ز تنگی بچشم اندر آمد سنان

Чунин гуфт ҳумон ба овози тез

چنین گفت هومان به آواز تیز

Ки на ҷой ҷангасту роҳи гурез

که نه جای جنگست و راه گریز

Барангехт аз ҷоятони бахти бад

برانگیخت از جایتان بخت بد

Ки то бар тани бдкнш бад расад

که تا بر تن بدکنش بد رسد

Се ҷанговару хори мояи сипоҳ

سه جنگ آور و خوار مایه سپاه

Бимонаданд яксар бад-ӣни размгоҳ

بماندند یکسر بدین رزمگاه

Фаровони з рустам гирифтанд ёд

فراوان ز رستم گرفتند یاد

Куҷо дод дар ҷанг ҳар ҷой дод

کجا داد در جنگ هر جای داد

зи шидўш , вази бежани Густаҳм

ز شیدوش، وز بیژن گستهم

Басӣ ёд карданд бар беш ва кам

بسی یاد کردند بر بیش و کم

Ки борӣ касеро зи Эрони сипоҳ

که باری کسی را ز ایران سپاه

Бадии ёрмони андарин размгоҳ

بدی یارمان اندرین رزمگاه

На эдар ба пайкору ҷанги омадем

نه ایدر به پیکار و جنگ آمدیم

Ки хираи бкоми наҳанги омадем

که خیره بکام نهنگ آمدیم

Дареғи он дару гоҳи шоҳи ҷаҳон

دریغ آن در و گاه شاه جهان

Ки гиранд моро кунун ногаҳон

که گیرند ما را کنون ناگهان

Таҳамтан ба зоўлстонсту зол

تهمتن به زاولستانست و زال

Шавад кори Эрон кунун толу мол

شود کار ایران کنون تال و مال

Ҳаме омад овои гўполу кӯс

همی آمد آوای گوپال و کوس

Блшкри ҳаме дайр шуд Геву Тӯс

بلشکر همی دیر شد گیو و طوس

Чунин гуфт шидўшу Густаҳми шер

چنین گفت شیدوش و گستهم شیر

Ки шуд кори пайкори солори дайр

که شد کار پیکار سالار دیر

Ба бежани гуроза ҳаме гуфт боз

به بیژن گرازه همی گفت باز

Ки шуд кори солори лашкари дароз

که شد کار سالار لشکر دراز

Ҳавои қӣри гавану замини обнӯс

هوا قیر گون و زمین آبنوس

Ҳаме омад аз дашти овои кӯс

همی آمد از دشت آوای کوس

Бирафтанд гардон бар овои ӯй

برفتند گردان بر آوای اوی

зи хӯн буд бар дашт ҳар ҷои ҷӯй

ز خون بود بر دشت هر جای جوی

зи гардони нюу зи неруии чанг

ز گردان نیو و ز نیروی چنگ

Ту гуфтӣ баромади зи дарёи наҳанг

تو گفتی برآمد ز دریا نهنگ

Бидонаст ҳумон ки омад савор

بدانست هومان که آمد سوار

Ҳамаи грзўр буду шамшердор

همه گرزور بود و شمشیردار

Чу донист комади варои ёри Тӯс

چو دانست کامد ورا یار طوس

Ҳаме брхрўшид бирасон кӯс

همی برخروشید برسان کوس

Сабк шуд Аннан ва гарон шуд ркиб

سبک شد عنان و گران شد رکیب

Баландӣ ки донист боз аз нишеб

بلندی که دانست باز از نشیب

Яке разм карданд то чоки рӯз

یکی رزم کردند تا چاک روز

Чу пайдо шуд аз чарх гетӣ фурӯз

چو پیدا شد از چرخ گیتی فروز

Сипаҳ бозгаштанд яксар зи ҷанг

سپه بازگشتند یکسر ز جنگ

Кашиданд лашкари сӯии кӯҳи танг

کشیدند لشکر سوی کوه تنگ

Бигардон чунин гуфт солори Тӯс

بگردان چنین گفت سالار طوس

Ки аз гардиши меҳр то захми кӯс

که از گردش مهر تا زخم کوس

Савории чунин каз шумо дида ам

سواری چنین کز شما دیده‌ام

зи кндоўрон ҳеҷ нашунида ам

ز کنداوران هیچ نشنیده‌ام

Яке нома бояд ки зӣ шаҳ кунем

یکی نامه باید که زی شه کنیم

зи кораши ҳамаи ҷумла огаҳ кунем

ز کارش همه جمله آگه کنیم

Чу номаи бнздик хусрав расад

چو نامه بنزدیک خسرو رسد

Бадалаши андаруни оташӣ нав расад

بدلش اندرون آتشی نو رسد

Биорӣ бияёд гӯи пилтан

بیاری بیاید گو پیلتن

зи шерони яке номдори анҷуман

ز شیران یکی نامدار انجمن

Бпирўзӣ аз разм гирдем боз

بپیروزی از رزم گردیم باز

Бадӣдор Кайхусрав ояд ниёз

بدیدار کیخسرو آید نیاز

Сухан ҳарч рафт ошкору ниҳон

سخن هرچ رفت آشکار و نهان

Бигӯям бпирўзи шоҳи ҷаҳон

بگویم بپیروز شاه جهان

Бахӯбӣу хушнӯдии шаҳриёр

بخوبی و خشنودی شهریار

Ббошди бкоми шумо рӯзгор

بباشد بکام شما روزگار

Чнончўн ки гуфтанд барсохтанд

چنانچون که گفتند برساختند

Нўндии бнздик шаҳ тохтанд

نوندی بنزدیک شه تاختند

Ду лашкари бхимаҳ фурӯд омаданд

دو لشکر بخیمه فرود آمدند

зи пайкори якбора дам барзаданд

ز پیکار یکباره دم برزدند

Тилоия бурун омад аз ҳар ду рӯй

طلایه برون آمد از هر دو روی

Бдшт аз далерони прхошҷўӣ

بدشت از دلیران پرخاشجوی

Чу ҳумон расед андарони размгоҳ

چو هومان رسید اندران رزمگاه

з кушта надид инч бар дашти роҳ

ز کشته ندید ایچ بر دشت راه

Ба перон чунин гуфт комрўзи гирд

به پیران چنین گفت کامروز گرد

На бар орзӯи гашти гоҳи набард

نه بر آرزو گشت گاه نبرد

Чу осӯда гирданд гардони мо

چو آسوده گردند گردان ما

Сутӯдаи саворону мардони мо

ستوده سواران و مردان ما

Яке разми созам ки хуршеду моҳ

یکی رزم سازم که خورشید و ماه

Надидаст ҳаргизи чунон размгоҳ

ندیدست هرگز چنان رزمگاه