Далерии куҷои ном ӯ Ашкбӯс

دلیری کجا نام او اشکبوس

Ҳаме бар хурӯшед бар сони кӯс

همی بر خروشید بر سانِ کوس

Биёмад ки ҷӯяд зи Эрони набард

بیامد که جوید ز ایران نبرد

Сари ҳам набарди андар орад бигард

سرِ هم‌نبرد اندر آرد به گَرد

Бишуд тези раҳоам бо худу габр

بشد تیز رُهّام با خُود و گبر

Ҳамеи гирди разм андар омад ба абр

همی گَرد رزم اندر آمد به ابر

Броўихти раҳоам бо Ашкбӯс

برآویخت رُهّام با اشکبوس

Баромади з ҳар ду сипаҳи буқу кӯс

برآمد ز هر دو سپه بوق و کوس

Барон номвар тирборон гирифт

بر آن نامور تیرباران گرفت

Камонаш камӣн саворон гирифт

کمانش کمینِ سواران گرفت

Ҷаҳонҷӯй дар зери пӯлод буд

جهان‌جویْ در زیر پولاد بود

Бихуфтонаш бар тир чун бод буд

به خِفتانْشْ بر تیر، چون باد بود

Набад коргари тир бар габри ӯй

نبد کارگر تیر بر گبر اوی

Азон тезтар шуд дили ҷангҷӯӣ

از آن تیزتر شد دل جنگجوی

Ба гурзи гарони дасти баради Ашкбӯс

به گرز گران دست برد اشکبوس

Замин оҳанӣн шуд сипеҳри обнӯс

زمین آهنین شد، سپهر آبنوس

Броҳихти раҳоами гурзи гарон

برآهیخت رُهّام، گرز گران

Ғамӣ шуд зи пайкори дасти сарон

غمی شد ز پیکار دست سران

Чу раҳоами гашт аз кашонеи сутӯҳ

چو رُهّام گشت از کُشانی ستوه

Бипечед зу рӯй ва шуд сӯии кӯҳ

بپیچید زو روی و شد سوی کوه

зи қалби сипоҳ андар ошуфт Тӯс

ز قلب سپاه اندر آشفت طوس

Бузад асп коед бар Ашкбӯс

بزد اسپ کاید برِ اشکبوس

Таҳамтан барошуфт ва бо Тӯс гуфт

تهمتن برآشفت و با طوس گفت

Ки раҳоамро ҷоми бодаи сети ҷуфт

که رُهّام را جامِ باده‌ست جفت

Бамӣ дар ҳамеи теғ бозӣ кунад

به می در همی تیغ‌بازی کند

Миёни ялон сарфарозӣ кунад

میان یَلان سرفرازی کند

Чаро шуд кунун рӯй чун сндрўс

چرا شد کنون رویْ چون سَندَروس؟

Саворӣ буд камтар аз Ашкбӯс

سواری بود کمتر از اشکبوس؟

Ту қалби сипаҳро ба ойин бидор

تو قلب سپه را به‌آیین بدار

Ман акнӯн пиёда кунам корзор

من اکنون پیاده کنم کارزار

Камони бузаро ббозўи Фгнд

کمانِ به زِه را به بازو فگند

Бабанд камар бар бузади тир чанд

به بندِ کمر بر بزد تیرْ چند

Хурӯшед к-эии марди разми озмоӣ

خروشید کای مرد رزم آزمای

Ҳам оварадат омад машав бози ҷой

هم آوردت آمد مشو بازْ جای

Кашоне бихандед ва хира бимонад

کُشانی بخندید و خیره بماند

Аннанро гарон кард ва ӯро бихонад

عنان را گران کرد و او را بخواند

Бадв гуфт хандон ки ном ту чист

بدو گفت خندان که نام تو چیست؟

Тан бесаратро ки хоҳад гирист

تن بی‌سرت را که خواهد گریست؟

Таҳамтан чунин дод посух ки ном

تهمتن چنین داد پاسخ که نام

Чаҳ пурсӣ казин пас набинӣ ту ком

چه پرسی؟ کزین پس نبینی تو کام

Марои модарами номи марг ту кард

مرا مادرم نامْ مرگ تو کرد

Замонаи марои путки трг ту кард

زمانه مرا پتکِ ترگِ تو کرد

Кашоне бадв гуфт бе борагӣ

کُشانی بدو گفت بی‌بارگی

Бкштни диҳии сари бикборгӣ

به کشتن دهی سر به یک‌بارگی

Таҳамтан чунин дод посухи бадавӣ

تهمتن چنین داد پاسخ بدوی

Ки эй биҳдаҳи марди прхошҷўӣ

که ای بیهده مردِ پرخاشجوی

Пиёда надидӣ ки ҷанг оварад

پیاده ندیدی که جنگ آورد؟

Сари саракашони зери санги аўрд

سر سرکشان زیر سنگ آورد؟

Бшҳри ту шеру наҳангу паланг

به شهر تو شیر و نهنگ و پلنگ

Савор андар оянд ҳар се баҷанг

سوار اندر آیند هر سه به جنگ؟

Ҳам акнӯн туро Эй набарда савор

هم اکنون ترا ای نَبَرده سوار

Пиёдаи бёмўзмти корзор

پیاده بیاموزمت کارزار

Пиёдаи маро зон фиристод Тӯс

پیاده مرا زان فرستاد طوس

Ки то аспи бустонам аз Ашкбӯс

که تا اسپ بستانم از اشکبوس

Кашоне пиёда шавад ҳамчуи ман

کُشانی پیاده شود همچو من

зи ду рӯй хандон шаванд анҷуман

ز دو روی خندان شوند انجمن

Пиёда ба аз чун ту панҷсад савор

پیاده به از چون تو پانصد سوار

Бад-ӣни рӯз ва ин гардиши корзор

بدین روز و این گردش کارزار

Кашоне бадв гуфт бо ту силеҳ

کُشانی بدو گفت با تو سَلیح

Набинам ҳамеи ҷузи фусӯсу мзиҳ

نبینم همی جز فُسوس و مَزیح

Бадв гуфт рустам ки тиру камон

بدو گفت رستم که تیر و کمان

Бибин то ҳам акнӯн срории замон

ببین تا هم اکنون سرآری زمان

Чу нозаш ба асп гиронмоя дид

چو نازش به اسپ گرانمایه دید

Камонро буза кард ва андар кашид

کمان را به زه کرد و اندر کشید

Яке тир зад бар бар аспи ӯй

یکی تیر زد بَر بَرِ اسپ اوی

Ки асп андар омад з боло биравӣ

که اسپ اندر آمد ز بالا به روی

Бихандед рустам ба овоз гуфт

بخندید رستم به آواز گفت

Ки биншин ба пеши гиронмояи ҷуфт

که بنشین به پیش گرانمایه جفت

Сазадгар бидорӣ сараши даркинори

سزد گر بداری سرش در کنار

Замонии бросоиӣ аз корзор

زمانی برآسایی از کارزار

Камонро буза кард зуди Ашкбӯс

کمان را به زه کرد زود اشکبوس

Тании ларзи ларзону рухи сндрўс

تنی لرز لرزان و رخ سَندَروس

Ба рустам бар онгаҳ баборед тир

به رستم بر آنگه ببارید تیر

Таҳамтан бадв гуфт брхираҳи хайр

تهمتن بدو گفت برخیره خیر

Ҳамеи ранҷаи дории тани хеш ро

همی رنجه داری تن خویش را

Ду бозуӣу ҷони бидонадяш ро

دو بازوی و جان بداندیش را

Таҳамтан ба банди камари баради чанг

تهمتن به بند کمر برد چنگ

Гузин кард як чӯбаи тири хаданг

گزین کرد یک چوبه تیرِ خَدنگ

Яке тири алмоси пайкон чу об

یکی تیرِ الماس، پیکان چو آب

Ниҳода бирав чори пари уқоб

نهاده بَر او چار پرّ عقاب

Камонро бимолиди рустами бчнг

کمان را بمالید رستم به چنگ

Бишуст андар оварад тири хаданг

به شست اندر آورد تیر خَدَنگ

Бирав рост хам кард ва чап кард рост

برو راستْ خم کرد و چپ کرد راست

Хурӯш аз хами чархи чочии бхост

خروش از خَم چرخِ چاچی بخاست

Чу сӯфораш омад бпҳнои гӯш

چو سوفارَش آمد به پهنای گوش

зи шохи гавазнони баромади хурӯш

ز شاخ گوزنان برآمد خروش

Чу бӯсед пайкони сарангушти ӯй

چو بوسید پیکانْ سرانگشتِ اوی

Гузар кард бар муҳраи пушти ӯй

گذر کرد بر مهرهٔ پشت اوی

Бузад бар бару синаи Ашкбӯс

بزد بَر بَر و سینهٔ اشکبوس

Сипеҳри он замони даст ӯ дод бӯс

سپهر آن زمان دست او داد بوس

Қазо гуфт гир ва қадар гуфт даҳ

قضا گفت گیر و قَدَر گفت ده

Фалак гуфт аҳсант ва ма гуфт зиҳ

فلک گفت احسنت و مَه گفت زِه

Кашонеи ҳам андари замон ҷон бидод

کُشانی هم اندر زمان جان بداد

Чунон шуд ки гуфтӣ з модар назод

چنان شد که گفتی ز مادر نزاد

Назора баришон ду равияи сипоҳ

نظاره بر ایشان دو رویه سپاه

Ки доранд пайкори гардони нигоҳ

که دارند پیکارِ گُردان نگاه

Нигаҳ кард комусу хоқони чин

نگه کرد کاموس و خاقان چین

Барон брзу боло ва он зӯру кин

بر آن بُرز و بالا و آن زور و کین

Чу баргашти рустами ҳам андари замон

چو برگشت رستم هم اندر زمان

Саворӣ фиристод хоқони дмон

سواری فرستاد خاقان، دَمان

Казон номвари тир берун кашид

کزان ناموَر تیر بیرون کشید

Ҳамаи тир то пари пар аз хӯн кашид

همه تیر تا پَر، پُر از خون کشید

Ҳамаи лашкари он тир бардоштанд

همه لشکر آن تیر برداشتند

Саросари ҳама найза пиндоштанд

سراسر همه نیزه پنداشتند

Чу хоқон бидон пару пайкони тир

چو خاقان بدان پَرّ و پیکانِ تیر

Нигаҳ кард бурнои дилаши гашти пер

نگه کرد بُرنا‌ دلش گشت پیر

Бпирон чунин гуфт кин мард кист

به پیران چنین گفت کین مرد کیست؟

зи гардони Эрони варо ном чист

ز گُردان ایران ورا نام چیست؟

Ту гуфтӣ ки лухтӣ фурӯмоя анд

تو گفتی که لختی فرومایه‌اند

зи гарданкашони камтарин поя анд

ز گردنکشان، کمترین پایه‌اند

Кунун найза бо тир эшон якеаст

کنون نیزه با تیر ایشان یکیست

Дили шер дар ҷангашон андакӣаст

دل شیر در جنگشان اندکیست

Ҳаме хор кардӣ саросари сухан

همی خوار کردی سراسر سُخُن

Ҷузи он бад ки гуфтӣ зи сар то ба бен

جز آن بُد که گفتی ز سر تا به بُن

Бадв гуфт перон каз Эрони сипоҳ

بدو گفت پیران کز ایران سپاه

Надонам касеро бад-ӣни пойгоҳ

ندانم کسی را بدین پایگاه

Куҷои тир ӯ бугзарад бар дарахт

کجا تیر او بگذرد بر درخت

Надонам чаҳ дорад бадали шӯрбахт

ندانم چه دارد به دلْ شوربخت

Аз эрониёни Гев ва Тӯсанд мард

از ایرانیان گیو و طوس‌اند مَرد

Ки бо фару барзанади рӯзи набард

که با فَرّ و بُرزند روز نبرد

Бародарами ҳумони басии пеши Тӯс

برادرْم هومان بسی پیش طوس

Ҷаҳон кард бар гӯнаи обнӯс

جهان کرد بر گونهٔ آبنوس

Бойирон надонам ки ин мард кист

به ایران ندانم که این مرد کیست

Бад-ӣни лашкар ӯро ҳам оварад кист

بدین لشکر او را هم‌آورد کیست

Шавам бозпурсами зи пардаи сарой

شوم بازپرسم ز پرده‌سرای

Биоранди нокоми номаши биҷой

بیارند ناکام نامش به جای

Биёмад пари андеша ва рӯй зард

بیامد پر اندیشه و رویْ زرد

Бипурсед зон номдорони мард

بپرسید زان نامدارانِ مرد

Бпирон чунин гуфт ҳумони гирд

به پیران چنین گفت هومانِ گُرد

Ки душман надорад хирадманди хирад

که دشمن ندارد خردمند خُرد

Бузургони Эрон кушода диланд

بزرگان ایران گشاده‌دلند

Ту гӯйӣ ки оҳан ҳаме бугсаланд

تو گویی که آهن همی بگسلند

Кунун то биёмад аз Эрони сипоҳ

کنون تا بیامد از ایران سپاه

Ҳамеи брхрўшнд зон размгоҳ

همی برخروشند زان رزمگاه

Бадв гуфт перон ки ҳар чанд ёр

بدو گفت پیران که هر چند یار

Бияёд бар Тӯс аз Эрони савор

بیاید برِ طوس از ایران سوار

Чу рустам набошад маро бок нест

چو رستم نباشد مرا باک نیست

зи гургину бежани дилам чок нест

ز گرگین و بیژن دلم چاک نیست

Сипаҳро ду разм гаронаст пеш

سپه را دو رزم گرانست پیش

Биҷӯянд ҳар каси бад-ӣни номи хеш

بجویند هر کس بدین نامِ خویش

Вазони ҷойгаҳи пеш комус рафт

وزان جایگه پیش کاموس رفت

Бнздики маншуру Фртўси тафт

به نزدیک منشور و فَرطوس تفت

Чунин гуфт комрўзи размии бузург

چنین گفت کامروز رزمی بزرگ

Бирафт ва падед омад аз мяши гург

برفت و پدید آمد از میشْ گرگ

Бибинед то чора кор чист

ببینید تا چارهٔ کار چیست

Барон хастагӣҳо бар озор чист

بران خستگی‌ها بر آزار چیست

Чунин гуфт комуси комрўзи ҷанг

چنین گفت کاموس کامروز جنگ

Чунон бад ки ном андар омад бннг

چنان بُد که نام اندر آمد به ننگ

Брзми андарун кушта шуд Ашкбӯс

به رزم اندرون کشته شد اشکبوس

Взў шодмон шуд дили Геву Тӯс

وزو شادمان شد دل گیو و طوس

Дилам зон пиёда ба ду ним шуд

دلم زان پیاده به دو نیم شد

Казу лашкари мо пар аз бим шуд

کزو لشکر ما پر از بیم شد

Бболоӣ ӯ бар замин мард нест

به بالای او بر زمین، مرد نیست

Бад-ӣни лашкар ӯро ҳам оварад нест

بدین لشکر او را هم‌آورد نیست

Камонаш ту дидӣ ва тир эдараст

کمانش تو دیدی و تیر ایدرست

Бзўр ӯ зи пел жён бартараст

به زور او ز پیلِ ژیان برترست

Ҳамоно ки он сагзии ҷангҷӯӣ

همانا که آن سَگزیِ جنگجوی

Ки чандини ҳамеи баршумурдии азуӣ

که چندین همی برشمردی ازوی

Пиёдаи бад-ӣн размгоҳ омадаст

پیاده بدین رزمگاه آمدست

Биорӣ Эрон сипоҳ омадаст

به یاری ایران سپاه آمدست

Бадв гуфт перон ки ӯ дигараст

بدو گفت پیران که او دیگرست

Савории сарафрозу кндоўрст

سواری سرافراز و کُنداورست

Битарсед пас марди бедори дил

بترسید پس مردِ بیدار دل

Куҷои баста буд андарони кори дил

کجا بسته بود اندران کار دل

з перон бипурсед кони шери мард

ز پیران بپرسید کان شیر مرد

Чигуна хиромади бдшти набард

چگونه خرامد به دشت نبرد؟

зи бозуу брзш чаҳ дории нишон

ز بازو و بُرزش چه داری نشان؟

Чаҳ гуяд боўрд бо саракашон

چه گوید به آورد با سرکشان؟

Чгўнсти мардӣу дидори ӯй

چگونست مردیّ و دیدار اوی؟

Чигуна шавам ман бпикори ӯй

چگونه شوم من به پیکار اوی؟

Гаро идўнк ӯйаст комади зи роҳ

گر ایدونک اویست کامد ز راه

Маро рафт бояд ба овардгоҳ

مرا رفت باید به آوردگاه

Бадв гуфт перон ки ин худ мабод

بدو گفت پیران که این خود مباد

Ки ӯ ояд эдар кунад разми ёд

که او آید ایدر کند رزم یاد

Яке марди бинӣ чу сарви сеӣ

یکی مرد بینی چو سرو سهی

Бадӣдор бо зеб ва бо Фрҳӣ

به دیدار با زیب و با فَرّهی

Басои рзмгоҳо ки афросйоб

بسا رزمگاها که افراسیاب

Азуи гашти печону дидаи пуроб

ازو گشت پیچان و دیده پرآب

Яке рзмсозсту хсрўпрст

یکی رزمسازست و خسروپرست

Нахуст ӯ баради сӯии шамшери даст

نخست او بَرَد سوی شمشیر دست

Бкин Сиёвуш кунад корзор

به کینِ سیاوش کند کارزار

Куҷо ӯ бпрўрдши андари канор

کجا او بپروردش اندر کنار

з мардон кунанд озмоиши басӣ

ز مردان کنند آزمایش بسی

Силеҳ варо барнатобад касе

سلیح ورا برنتابد کسی

На баргирад аз ҷои гурзаши наҳанг

نه برگیرد از جایْ گرزش نهنگ

Агар бФгнд бар замини рӯзи ҷанг

اگر بفگند بر زمین روزِ جنگ

Зиҳӣ бар камонаш бар аз чарми шер

زهی بَر کمانش بَر از چرم شیر

Яке тиру пайкон ӯ даҳ стир

یکی تیر و پیکان او دَه سِتیر

Брзм андар ояд бипушади зира

به رزم اندر آید بپوشد زره

Яке ҷавшан аз бар бибандади гиреҳ

یکی جوشن از بَر ببندد گره

Яке ҷома дорад зи чарми паланг

یکی جامه دارد ز چرم پلنگ

Бипушад бар ва андар ояд баҷанг

بپوشد بَر و اندر آید به جنگ

Ҳамеи ном ббрбён хондаш

همی نامْ بَبرِ بَیان خوانَدَش

з хуфтону ҷавшан фузун донадаш

ز خِفتان و جوشن فزون دانَدَش

Насузад дар оташ на аз об тар

نه سوزد در آتش، نه از آب تر

Шавад чун бипушад бароядаш пар

شود چون بپوشد برآیدْش پَر

Яке Рахш дорад бзири андарун

یکی رخش دارد به زیر اندرون

Ту гуфтӣ равон шуд ки бесутун

تو گفتی روان شد کُهِ بیستون

Ҳамеи оташи афрӯзад аз хоку санг

همی آتش افروزد از خاک و سنگ

Нёромд аз бонги ҳангоми ҷанг

نیارامد از بانگ، هنگام جنگ

Абои ин шигифтии бурузи набард

ابا این شگفتی به روز نبرد

Сазадгар надории ту ӯро бамурд

سزد گر نداری تو او را به مرد

Чу бишунид комус бисёр ҳуш

چو بشْنید کاموسِ بسیارهوش

Бпирони супурди он замони чашму гӯш

به پیران سپرد آن زمان چشم و گوش

Ҳамоно хуш омадаш гуфтори ӯй

همانا خوش آمدْش گفتار اوی

Барафрӯхт зон кори бозори ӯй

برافروخت زان کار بازار اوی

Бпирон чунин гуфт к-эии паҳлавон

به پیران چنین گفت کای پهلوان

Ту бедор дил бошу равшани равон

تو بیدار دل باش و روشن‌روان

Бибин то чаҳ хоҳии зи савганди сахт

ببین تا چه خواهی ز سوگندِ سخت

Ки хӯрданд шоҳони бедори бахт

که خوردند شاهانِ بیداربخت

Хӯрам ман фузун зон кунун пеши ту

خورم من فزون زان کنون پیش تو

Ки равшан шавад зон дилу кеши ту

که روشن شود زان دل و کیش تو

Ки зинро нбрдорм аз пушти бўр

که زین را نه بردارم از پشت بور

Бнирўии яздони кайвону ҳўр

به نیروی یزدانِ کیوان و هُور

Магари бахту рои ту равшан кунам

مگر بخت و رای تو روشن کنم

Баришон ҷаҳони чашм сӯзан кунам

بر ایشان جهان، چشمِ سوزن کنم

Басӣ офарин хонд перони бадавӣ

بسی آفرین خواند پیران بدوی

Ки эй шоҳи бинодлу рости гӯй

که ای شاهِ بینادل و راست‌گوی

Бад-ӣни шох ва ин ёлу бозуӣу кафат

بدین شاخ و این یال و بازوی و کِفت

Ҳунарманд бошӣ надорам шигифт

هنرمند باشی ندارم شگفت

Бком ту гардад ҳамаи кори мо

به کام تو گردد همه کار ما

Намондаст бисёр пайкори мо

نماندست بسیار پیکار ما

Вазони ҷойгаҳи гирди лашкари бгшт

وزان جایگه گِردِ لشکر بگشت

Баҳри хаймау пардае бргзшт

به هر خیمه و پرده‌ای برگذشت

Бигуфт ин сухани пеши хоқони чин

بگفت این سخن پیشِ خاقان چین

Ҳаме гуфт бо ҳар касе ҳамчунин

همی گفت با هر کسی همچنین

зи хуршед чун шуд ҷаҳони лаъли фом

ز خورشید، چون شد جهانْ لعل‌فام

Шаби тира бар чархи бгзошти гом

شب تیره بر چرخ بگذاشت گام

Далерон лашкар шуданд анҷуман

دلیران لشکر شدند انجمن

Ки буданд доноу шамшерзан

که بودند دانا و شمشیرزن

Бихаргоҳи хоқон чин омаданд

به خرگاه خاقان چین آمدند

Ҳамаи дили пар аз разм ва кин омаданд

همه دل پر از رزم و کین آمدند

Чу комуси аспи аФгни шери мард

چو کاموسِ اسپ‌افگنِ شیرمرد

Чу маншуру Фртўси марди набард

چو منشور و فِرطوسِ مردِ نبرد

Шимӣрони шгнӣу шангули зи ҳинд

شَمیرانُ شُگنی و شَنگُل ز هند

зи сақлоб чун кндри вшоаҳи санад

ز سَقلاب چون کُندر و شاهِ سِند

Ҳаме рой зад размро ҳар касе

همی رای زد رزم را هر کسی

Аз Эрон сухан гуфт ҳар каси басӣ

از ایران سخن گفت هر کس بسی

Азон пас барон роишон шуд дуруст

از آن پس بر آن رایشان شد درست

Ки яксар бхўн даст боист шаст

که یک‌سر به خون، دست بایست شست

Бирафтанд ҳар каси бороми хеш

برفتند هر کس به آرامِ خویش

Бихуфтанд дар хайма бо коми хеш

بخفتند در خیمه با کام خویش

Чу борӣк ва хамида шуд пушти моҳ

چو باریک و خَمّیده شد پشت ماه

зи торики зулфи шубони сиёҳ

ز تاریک‌زلفِ شبانِ سیاه

Бнздики хуршед чун шуд дуруст

به نزدیک خورشید چون شد درست

Баромади пар аз оби рухро бишуст

برآمد پر از آب رخ را بشست

Сипоҳи ду кишвар баромад Биҷӯш

سپاه دو کشور برآمد به جوش

Бачарх баланд андар омад хурӯш

به چرخ بلند اندر آمد خروش

Чунин гуфт хоқон ки имрӯзи ҷанг

چنین گفت خاقان که امروز جنگ

Набояд ки чун дай буд бо диранг

نباید که چون دی بود با درنگ

Гумони барад бояд ки перон набӯд

گمان برد باید که پیران نبود

На бе ӯ нишоед набард озмуд

نه بی او نشاید نبرد آزمود

Ҳамаи ҳамгинони рзмсози омадем

همه همگنان رزمساز آمدیم

Биорӣ зи роҳи дарози омадем

به یاری ز راه دراز آمدیم

Гар имрӯз чун даии диранги оварем

گر امروز چون دی درنگ آوریم

Ҳамаи номро зери нанги оварем

همه نام را زیر ننگ آوریم

Ва дигар ки фардои зи афросйоб

و دیگر که فردا ز افراسیاب

Сипоси андар ором ҷӯйему хоб

سپاس اندر آرام جوییم و خواب

Яке разм бояд ҳамаи ҳамгуруҳ

یکی رزم باید همه هم‌گروه

Шудани пеши лашкари бикрдори кӯҳ

شدن پیش لشکر به کردارِ کوه

зи ман ҳадяу бардаи зобулӣ

ز من هدیه و بردهٔ زابلی

Биёбед бо шораи кобулӣ

بیابید با شارهٔ کابلی

зи даҳ кишвар эдар сарафроз ҳаст

ز ده کشور ایدر سرافراز هست

Бихоб ва ба хӯрдан набояд нишаст

به خواب و به خوردن نباید نِشَست

Бузургони з ҳар ҷои бархестанд

بزرگان ز هر جای برخاستند

Бхоқони чин хоҳиш оростанд

به خاقان چین خواهش آراستند

Ки бар лашкари имрӯз фармон турост

که بر لشکر امروز فرمان تراست

Ҳамаи кишвари чин ва турон турост

همه کشور چین و توران تراست

Як имрӯз бингар бад-ӣни размгоҳ

یک امروز بنگر بدین رزمگاه

Ки шамшери боради зи абри сиёҳ

که شمشیر بارد ز ابر سیاه

Вазин рӯй рустами боиронён

وزین روی رستم به ایرانیان

Чунин гуфт кокнўни саромади замон

چنین گفت کاکنون سرآمد زمان

Агар кушта шуд зини сипоҳи андакӣ

اگر کشته شد زین سپاه اندکی

Нашуд беш ва кам аз ду сесад яке

نشد بیش و کم از دو سیصد یکی

Чунин яксара дил мадоред танг

چنین یکسره دل مدارید تنگ

Нахоҳам тани зинда беному нанг

نخواهم تن زنده بی‌نام و ننگ

Ҳамаи лашкари тарк аз Ашкбӯс

همه لشکر تُرک از اشکبوس

Бирафтанд рухсора чун сндрўс

برفتند رخساره چون سَندَروس

Кунун яксараи дили пар аз кин кунед

کنون یک‌سره دل پر از کین کنید

Биравҳои ҷангии пар аз чин кунед

بروهای جنگی پر از چین کنید

Ки ман Рахшро бастами имрӯзи наъл

که من رخش را بستم امروز نعل

Бхўн кард хоҳам сари теғи лаъл

به خون کرد خواهم سرِ تیغ، لعل

Бисозед комрўз рӯз наваст

بسازید کامروز روز نوست

Замини србср ганҷ Кайхусраваст

زمین سر به سر، گنج کیخسروست

Миёнро бабандед каз корзор

میان را ببندید کز کارزار

Ҳама тоҷ ёбед бо гӯшвор

همه تاج یابید با گوشوار

Бузургон бирав хонданди офарин

بزرگان برو خواندند آفرین

Ки аз ту фурӯзад кулоҳу нигин

که از تو فروزد کلاه و نگین