Сипаҳи брншонд ва буна барниҳод

سپه برنشاند و بنه برنهاد

Вазон кштнгон кард бисёр ёд

وزان کشتگان کرد بسیار یاد

Азин сон ҳаме рафт рӯзу шубон

ازین سان همی رفت روز و شبان

Пар аз ғами дилу ночридаҳи лабон

پر از غم دل و ناچریده لبان

Ҳамаи дидаи пари хӯну дили пари зи доғ

همه دیده پر خون و دل پر ز داغ

зи ранҷ равон гашта чун пари зоғ

ز رنج روان گشته چون پر زاغ

Чу наздики кӯҳ ҳамован расед

چو نزدیک کوه هماون رسید

Барон домани кӯҳ лашкар кашид

بران دامن کوه لشکر کشید

Чунин гуфт Тӯси сипаҳбади бгиў

چنین گفت طوس سپهبد بگیو

Ки эй пари хиради номбурдори ню

که ای پر خرد نامبردار نیو

Се рӯзаст то зини нишони тохтӣ

سه روزست تا زین نشان تاختی

Бихобу бхўрдни нпрдохтӣ

بخواب و بخوردن نپرداختی

Биё ва биёсо ва чизе бихӯр

بیا و بیاسا و چیزی بخور

Бромш ва ҷома бинмоӣ сар

برامش و جامه بنمای سر

Ки ман бегумонам ки перон баҷанг

که من بی‌گمانم که پیران بجنگ

Пас мо бияёд кунун бе диранг

پس ما بیاید کنون بی‌درنگ

Касеро ки осӯдатар зини гуруҳ

کسی را که آسوده‌تر زین گروه

Ба бежани бимон ва ту бршўи бкўаҳ

به بیژن بمان و تو برشو بکوه

Ҳамаи хастагонро сӯй ки кашид

همه خستگان را سوی که کشید

зи осӯдагони лашкарии баргузед

ز آسودگان لشکری برگزید

Чунин гуфт кини кӯҳи сари ҷои мост

چنین گفت کین کوه سر جای ماست

Бибояд кунун хештан кард рост

بباید کنون خویشتن کرد راست

Тилоияи зи кӯҳ андар омад бдшт

طلایه ز کوه اندر آمد بدشت

Бидон то баришон нишоед гузашт

بدان تا بریشان نشاید گذشت

Хурӯши нигаҳбону овои занг

خروش نگهبان و آوای زنگ

Ту гуфтӣ Биҷӯш омад аз кӯҳи санг

تو گفتی بجوش آمد از کوه سنگ

Ҳам онгаҳ баромади зи чархи офтоб

هم‌آنگه برآمد ز چرخ آفتاب

Ҷаҳон гашт бирасон дарёии об

جهان گشت برسان دریای آب

зи даргоҳи перони баромади хурӯш

ز درگاه پیران برآمد خروش

Чунон шуд ки бархезад аз хоки ҷӯш

چنان شد که برخیزد از خاک جوش

Бҳўмон чунин гуфт кокнўн баҷанг

بهومان چنین گفت کاکنون بجنگ

Набояд ҳамоно фаровони диранг

نباید همانا فراوان درنگ

Саворони душмани ҳама кушта анд

سواران دشمن همه کشته‌اند

Вагар хаста аз ҷанг баргашта анд

وگر خسته از جنگ برگشته‌اند

Бузади кӯс ва аз дашт бархест ғў

بزد کوس و از دشت برخاست غو

Ҳаме рафт пеши сипаҳи пешрав

همی رفت پیش سپه پیشرو

Расиданд таркон бидон размгоҳ

رسیدند ترکان بدان رزمگاه

Ҳамаи рзмгаҳи хаймаи бад бе сипоҳ

همه رزمگه خیمه بد بی‌سپاه

Бишуд назд перони яке муждаи хоҳ

بشد نزد پیران یکی مژده‌خواه

Ки кас нест эдар зи Эрони сипоҳ

که کس نیست ایدر ز ایران سپاه

зи лашкари бшодии баромади хурӯш

ز لشکر بشادی برآمد خروش

БФрмон перон ниҳоданд гӯш

بفرمان پیران نهادند گوش

Сипаҳбад чунин гуфт бо бхрдон

سپهبد چنین گفت با بخردان

Ки эй номвари пурҳунари мӯбадон

که ای نامور پرهنر موبدان

Чаҳ созем ва инро чаҳ донед рой

چه سازیم و این را چه دانید رای

Ки акнӯн зи душман тиҳӣ монад ҷой

که اکنون ز دشمن تهی ماند جای

Саворони лашкари зи перу ҷавон

سواران لشکر ز پیر و جوان

Ҳама тез гуфтанд бо паҳлавон

همه تیز گفتند با پهلوان

Ки лашкар гурезон шуд аз пеши мо

که لشکر گریزان شد از پیش ما

Шикаст омад андари бидонадяши мо

شکست آمد اندر بداندیش ما

Яке размгоҳаст пари хӯну хок

یکی رزمگاهست پر خون و خاک

Азишон на ҳангом бимасту бок

ازیشان نه هنگام بیم است و باک

Бибояд паии душман андар гирифт

بباید پی دشمن اندر گرفت

з мўлш сазадгар Бамонеи шигифт

ز مولش سزد گر بمانی شگفت

Гурезони зи боди андроиди бб

گریزان ز باد اندرآید به آب

Ба ояд зи мўлидн эдар шитоб

به آید ز مولیدن ایدر شتاب

Чунин гуфт перон ки ҳангоми ҷанг

چنین گفت پیران که هنگام جنگ

Шавад сусти пои шитоб аз диранг

شود سست پای شتاب از درنگ

Сипоҳии бикрдори дарёии об

سپاهی بکردار دریای آب

Шудаст анҷумани пеши афросйоб

شدست انجمن پیش افراسیاب

Бимонем то он сипоҳи гарон

بمانیم تا آن سپاه گران

Биёянди гардону ҷанги оварон

بیایند گردان و جنگ‌آوران

Азон пас бойирон намонем кас

ازان پس بایران نمانیم کس

Чунинаст рои хирадманду бас

چنین است رای خردمند و بس

Бадв гуфт ҳумон ки эй паҳлавон

بدو گفت هومان که ای پهلوان

Маранҷон бад-ӣни кори чандини равон

مرنجان بدین کار چندین روان

Сипоҳӣ бидон зӯр ва он ҷӯшу дам

سپاهی بدان زور و آن جوش و دم

Шудӣ рӯй дарё азишон дижам

شدی روی دریا ازیشان دژم

Кунун хаймау гоҳу пардаи сарой

کنون خیمه و گاه و پرده‌سرای

Ҳамаи мондаи барҷоӣу рафтаи зи ҷой

همه مانده برجای و رفته ز جای

Чунон дон ки рафтан з бечорагӣаст

چنان دان که رفتن ز بیچارگیست

Намӯдани бмо пушт якборагӣаст

نمودن بما پشت یکبارگیست

Намонем то назд хусрав шаванд

نمانیم تا نزد خسرو شوند

Бадаргоҳ ӯ лашкарӣ нав шаванд

بدرگاه او لشکری نو شوند

зи Зобулстон рустам ояд баҷанг

ز زابلستان رستم آید بجنگ

Зӣоне буд саҳмгини зини диранг

زیانی بود سهمگین زین درنگ

Кунун сохтан бояд ва тохтан

کنون ساختن باید و تاختن

Фусунҳо ва найрангҳо сохтан

فسونها و نیرنگها ساختن

Чу Гӯдарзро бо сипаҳдори Тӯс

چو گودرز را با سپهدار طوس

Дирафши ҳумоюну пелону кӯс

درفش همایون و پیلان و کوس

Ҳама бе гумонеи бчнги оварем

همه بی‌گمانی بچنگ آوریم

Бад ояд чу эдар диранги оварем

بد آید چو ایدر درنگ آوریم

Чунин дод посухи бадви паҳлавон

چنین داد پاسخ بدو پهلوان

Ки бедордил бошу равшани равон

که بیداردل باش و روشن‌روان

Чунон кун ки неки ахтару рои тест

چنان کن که نیک‌اختر و رای تست

Ки чархи фалаки зери болои тест

که چرخ فلک زیر بالای تست

Пас лашкар андар гирифтанд роҳ

پس لشکر اندر گرفتند راه

Сипаҳдори перону турони сипоҳ

سپهدار پیران و توران سپاه

Ба лҳок фармуд кокнўн моиаст

به لهاک فرمود کاکنون مایست

Бигардон Аннан бо савории дивист

بگردان عنان با سواری دویست

Бадв гуфт магушоӣ банд аз миён

بدو گفت مگشای بند از میان

Бибин то кҷоинди эрониён

ببین تا کجایند ایرانیان

Ҳаме рафт лҳок бирасон бод

همی رفت لهاک برسان باد

зи хобу з хӯрдан накард инчи ёд

ز خواب و ز خوردن نکرد ایچ یاد

Чу нимӣ зи тираи шаби андари гузашт

چو نیمی ز تیره شب اندر گذشت

Тилоия бидидаш бторики дашт

طلایه بدیدش بتاریک دشت

Хурӯш омад аз кӯҳу овои занг

خروش آمد از کوه و آوای زنگ

Надид инчи лҳоки ҷои диранг

ندید ایچ لهاک جای درنگ

Бнздик перон биёмад зи роҳ

بنزدیک پیران بیامد ز راه

Бадв огаҳӣ дод зи Эрони сипоҳ

بدو آگهی داد ز ایران سپاه

Ки эшон бкўаҳ ҳамован даранд

که ایشان بکوه هماون درند

Ҳамаи баста бар пеши роҳи газанд

همه بسته بر پیش راه گزند

Бҳўмон бифармуд перон ки зуд

بهومان بفرمود پیران که زود

Аннану ркибт бибояд бсўд

عنان و رکیبت بباید بسود

Бабр чанд бояд зи лашкари савор

ببر چند باید ز لشکر سوار

зи гардони гарданкаши номдор

ز گردان گردنکش نامدار

Ки эрониён бо дирафшу сипоҳ

که ایرانیان با درفش و سپاه

Гирифтанд кӯҳи ҳамовани паноҳ

گرفتند کوه هماون پناه

Азин разм ранҷ ояд акнӯн биравӣ

ازین رزم رنج آید اکنون بروی

Хирад тез кун чораи кори ҷӯй

خرد تیز کن چارهٔ کار جوی

Гар он мард бо Ковиёнии дирафш

گر آن مرد با کاویانی درفش

Биорӣ , шавад рӯй эшон бунафш

بیاری، شود روی ایشان بنفش

Агар дастёбии бшмшири тез

اگر دستیابی بشمشیر تیز

Дирафшу ҳама найза кун ризриз

درفش و همه نیزه کن ریزریز

Ман инак пас андар чу боди дмон

من اینک پس‌اندر چو باد دمان

Биёям насозам дирангу замон

بیایم نسازم درنگ و زمان

Гузин кард ҳумони зи лашкари савор

گزین کرد هومان ز لشکر سوار

Сипардору шамшерзани сӣ ҳазор

سپردار و شمشیرزن سی‌هزار

Чу хуршед тобанда бинмуд тоҷ

چو خورشید تابنده بنمود تاج

Бгстрди кофур бар тахти оҷ

بگسترد کافور بر تخت عاج

Падед омад аз даври гирди сипоҳ

پدید آمد از دور گرد سپاه

Ғўи дида бон омад аз дидаи гоҳ

غو دیده‌بان آمد از دیده‌گاه

Ки омад зи таркони сипоҳии падед

که آمد ز ترکان سپاهی پدید

Бобири сияҳ гирдашон баркашид

بابر سیه گردشان برکشید

Чу бишунид ҷавшан бапушед Тӯс

چو بشنید جوشن بپوشید طوس

Баромади дами буқу овои кӯс

برآمد دم بوق و آوای کوس

Саворони Эрони ҳамаи ҳамгуруҳ

سواران ایران همه همگروه

Рада баркашиданд бар пеши кӯҳ

رده برکشیدند بر پیش کوه

Чу ҳумон бидид он сипоҳи гарон

چو هومان بدید آن سپاه گران

Гроиидни гурзу теғи сарон

گراییدن گرز و تیغ سران

Чунин гуфт ҳумони бгўдрзу Тӯс

چنین گفت هومان بگودرز و طوس

Каз Эрон бирафтед бо пелу кӯс

کز ایران برفتید با پیل و کوس

Сўси шаҳри таркони бкини охтн

سوی شهر ترکان بکین آختن

Бидон рӯй лашкари бурун тохтан

بدان روی لشکر برون تاختن

Кунун баргузедӣ чу нахчири кӯҳ

کنون برگزیدی چو نخچیر کوه

Шдстии зи гардони турони сутӯҳ

شدستی ز گردان توران ستوه

Наёядат зини кори худ шарму нанг

نیایدت زین کار خود شرم و ننگ

Хуру хобу ором бар кӯҳу санг

خور و خواب و آرام بر کوه و سنگ

Чу фардо барояд зи кӯҳи офтоб

چو فردا برآید ز کوه آفتاب

Кунам зини ҳисори ту дарёии об

کنم زین حصار تو دریای آب

Бадоне ки ин ҷой бечорагӣаст

بدانی که این جای بیچارگیست

Барин кӯҳи хоро бибояд гирист

برین کوه خارا بباید گریست

Ҳиўнӣ бпирон фиристод зуд

هیونی بپیران فرستاد زود

Ки андешаи мо дигаргуна буд

که اندیشهٔ ما دگرگونه بود

Дигаргуна буд онч андохтем

دگرگونه بود آنچ انداختیم

Баришон ҳаме тохтан сохтем

بریشان همی تاختن ساختیم

Ҳамаи кӯҳ яксар сипоҳасту кӯс

همه کوه یکسر سپاهست و کوس

Дирафш аз пас пушти Гӯдарзу Тӯс

درفش از پس پشت گودرز و طوس

Чунон кун ки чун брдмди чоки рӯз

چنان کن که چون بردمد چاک روز

Падед ояд аз чарх гетӣ фурӯз

پدید آید از چرخ گیتی فروز

Ту эдар буии сохта бо сипоҳ

تو ایدر بوی ساخته با سپاه

Шуда рӯй ҳомӯни зи лашкари сиёҳ

شده روی هامون ز لشکر سیاه