Фиристодаи наздик перон расед

فرستاده نزدیک پیران رسید

Биҷӯшед чун гуфт ҳумон шунид

بجوشید چون گفت هومان شنید

Биёмад шаби тираи ҳангоми хоб

بیامد شب تیره هنگام خواب

Ҳаме ронад лашкари бикрдори об

همی راند لشکر بکردار آب

Чу хуршед зон чодари қиргўн

چو خورشید زان چادر قیرگون

Ғамӣ шуд бадаред ва омад бурун

غمی شد بدرید و آمد برون

Сипаҳбади бкўаҳ ҳамован расед

سپهبد بکوه هماون رسید

зи гирди сипаҳ кӯҳ шуд нопадид

ز گرد سپه کوه شد ناپدید

Бҳўмон чунин гуфт каз размгоҳ

بهومان چنین گفت کز رزمگاه

Мҷнбу мҷнбон аз эдар сипоҳ

مجنب و مجنبان از ایدر سپاه

Шавам то сипаҳдори эрониён

شوم تا سپهدار ایرانیان

Чаҳ дорад бпои ахтари Ковиён

چه دارد بپا اختر کاویان

Бкўаҳи ҳамован ки додаш навид

بکوه هماون که دادش نوید

Бад-ӣн бӯдан акнӯн чаҳ дорад умед

بدین بودن اکنون چه دارد امید

Биёмад бнздики Эрони сипоҳ

بیامد بنزدیک ایران سپاه

Сиррии пари зи кӣнаи дилии пургуноҳ

سری پر ز کینه دلی پرگناه

Хурӯшед к-эии номбурдори Тӯс

خروشید کای نامبردار طوس

Худованди пелону гўполу кӯс

خداوند پیلان و گوپال و کوس

Кунун моҳён андар омад ба панҷ

کنون ماهیان اندر آمد به پنج

Ки то ту ҳамеи разми ҷӯии биринҷ

که تا تو همی رزم جویی برنج

зи Гӯдарзёни он куҷо меҳтаранд

ز گودرزیان آن کجا مهترند

Бидон размгоҳати ҳама бе саранд

بدان رزمگاهت همه بی‌سرند

Ту чун Ғарми рФтстии андари камар

تو چون غرم رفتستی اندر کمر

Пар аз доварии дили пар аз кӣнаи сар

پر از داوری دل پر از کینه سر

Гурезону лашкари пас андари дмон

گریزان و لشکر پس اندر دمان

Бдоми андари оеи ҳаме бе гумон

بدام اندر آیی همی بی‌گمان

Чунин дод посухи сарафрози Тӯс

چنین داد پاسخ سرافراز طوس

Ки ман бар дурӯғ ту дорам фусӯс

که من بر دروغ تو دارم فسوس

Паии кин ту афгандӣ андари ҷаҳон

پی کین تو افگندی اندر جهان

зи баҳри Сиёвуши миёни маон

ز بهر سیاوش میان مهان

Барин гӯна то чанд гӯйии дурӯғ

برین گونه تا چند گویی دروغ

Дурӯғат бар мо нагирад фурӯғ

دروغت بر ما نگیرد فروغ

Алафи танг буд андарони размгоҳ

علف تنگ بود اندران رزمگاه

Азон бар ҳамован кашидам сипоҳ

ازان بر هماون کشیدم سپاه

Кунун огаҳӣ шуд бшоаҳи ҷаҳон

کنون آگهی شد بشاه جهان

Бияёд замон то замони ногаҳон

بیاید زمان تا زمان ناگهان

Бузургон лашкар шуданд анҷуман

بزرگان لشکر شدند انجمن

Чу дастон ва чун рустами пилтан

چو دستان و چون رستم پیلتن

Чу ҷунбидан шоҳ кардам дуруст

چو جنبیدن شاه کردم درست

Нмонми бтўрон бару бум ва раст

نمانم بتوران بر و بوم و رست

Кунун комдии кор мардон бибин

کنون کامدی کار مردان ببین

На гоҳ фиребасту рӯзи камӣн

نه گاه فریبست و روز کمین

Чу бишунид перони з ҳар сӯи сипоҳ

چو بشنید پیران ز هر سو سپاه

Фиристод ва бигирифт бар кӯҳи роҳ

فرستاد و بگرفت بر کوه راه

Баҳри сӯи з турон биёмад гуруҳ

بهر سو ز توران بیامد گروه

Сипоҳ анҷуман кард бар гирди кӯҳ

سپاه انجمن کرد بر گرد کوه

Баришон чу роҳи алаф танг шуд

بریشان چو راه علف تنگ شد

Сипаҳбади сӯии чора ҷанг шуд

سپهبد سوی چارهٔ جنگ شد

Чунин гуфт ҳумони бпирони гирд

چنین گفت هومان بپیران گرد

Ки моро паии кӯҳ бояд супурд

که ما را پی کوه باید سپرد

Яке ҷанг созем коиронён

یکی جنگ سازیم کایرانیان

Набанданд азин пас бкинаҳи миён

نبندند ازین پس بکینه میان

Бадв гуфт перон ки бар мости бод

بدو گفت پیران که بر ماست باد

Накардаст бо боди каси разми ёд

نکردست با باد کس رزم یاد

зи ҷанг пиёда бипечед сар

ز جنگ پیاده بپیچید سر

Шавад тираи дидори прхошхр

شود تیره دیدار پرخاشخر

Чу роҳи алаф танг шуд бар сипоҳ

چو راه علف تنگ شد بر سپاه

Касе кӯҳ хоро надорад нигоҳ

کسی کوه خارا ندارد نگاه

Ҳама лашкар ояд бзнҳори мо

همه لشکر آید بزنهار ما

Азин пас наҷӯянд пайкори мо

ازین پس نجویند پیکار ما

Баришон кунун ҷой бахшоиш аст

بریشان کنون جای بخشایش است

На ҳангоми пайкор ва ороиш аст

نه هنگام پیکار و آرایش است

Расед ин сголши бгўдрзу Тӯс

رسید این سگالش بگودرز و طوس

Сари саракашони хираи гашт аз фусӯс

سر سرکشان خیره گشت از فسوس

Чунин гуфт бо Тӯси Гӯдарзи пер

چنین گفت با طوس گودرز پیر

Ки моро кунун ҷанг шуд ногузир

که ما را کنون جنگ شد ناگزیر

Се рӯз ар буд хӯрданӣ беш нест

سه روز ار بود خوردنی بیش نیست

зи иксўи кушодаи раҳе пеш нест

ز یکسو گشاده رهی پیش نیست

На хӯрд ва на чиз ва на бору буна

نه خورد و نه چیز و نه بار و بنه

Чунин чанд бошад сипаҳи гурусна

چنین چند باشد سپه گرسنه

Кунун чун шавад рӯй хуршеди зард

کنون چون شود روی خورشید زرد

Падед ояд он чодари ложвард

پدید آید آن چادر لاژورد

Бибояд гузидани саворони мард

بباید گزیدن سواران مرد

зи боло шудани сӯии дашти набард

ز بالا شدن سوی دشت نبرد

Басони шабихуни яке разми сахт

بسان شبیخون یکی رزم سخت

Бисозем то чун буд ёри бахт

بسازیم تا چون بود یار بخت

Агар як бики тани бкштни диҳем

اگر یک بیک تن بکشتن دهیم

Вагар тоҷи гарданкашони брнҳим

وگر تاج گردنکشان برنهیم

Чунинаст фарҷоми овардгоҳ

چنین است فرجام آوردگاه

Яке хок ёбад яке тоҷу гоҳ

یکی خاک یابد یکی تاج و گاه

з Гӯдарз бишунид Тӯси ин сухан

ز گودرز بشنید طوس این سخن

Сараши гашти пурдарду кини куҳан

سرش گشت پردرد و کین کهن

зи як сӯии лашкар ба бежани супурд

ز یک سوی لشکر به بیژن سپرد

Дигар сӯи бшидўшу хроди гирд

دگر سو بشیدوش و خراد گرد

Дирафши хуҷаста бгстҳм дод

درفش خجسته بگستهم داد

Басии панд ва андарзҳо кард ёд

بسی پند و اندرزها کرد یاد