Дабири ҷаҳондидаро пеш хонд

دبیر جهاندیده را پیش خواند

Сухан ҳарч боист бо ӯ баранд

سخن هرچ بایست با او براند

Бифармуд то номаи хусравӣ

بفرمود تا نامهٔ خسروی

з анбар навиштанд бар паҳлавӣ

ز عنبر نوشتند بر پهلوی

Срномаҳ кард офарини худоӣ

سرنامه کرد آفرین خدای

Куҷо ҳаст ва бошад ҳамеша биҷой

کجا هست و باشد همیشه بجای

Барозандаи моҳу кайвону ҳўр

برازندهٔ ماه و کیوان و هور

Нигорандаи фар ва дияему зӯр

نگارندهٔ فر و دیهیم و زور

Сипеҳру замону замини офарид

سپهر و زمان و زمین آفرید

Равон ва хирад доду дайни офарид

روان و خرد داد و دین آفرید

Взўи офарини бод бар шаҳриёр

وزو آفرین باد بر شهریار

Замонаи мабодои азуи ёдгор

زمانه مبادا ازو یادگار

Расидами бФрмони миёни ду кӯҳ

رسیدم بفرمان میان دو کوه

Сипоҳи ду кишвар шудаи ҳамгуруҳ

سپاه دو کشور شده همگروه

Ҳамоно ки шамшерзани сад ҳазор

همانا که شمشیرزن صد هزار

зи душмани фузун буд дар корзор

ز دشمن فزون بود در کارزار

Кашонеу шгнӣу чинӣу ҳинд

کشانی و شگنی و چینی و هند

Сипоҳии зи чин то бдрёии санад

سپاهی ز چین تا بدریای سند

зи Кашмӣр то доман равад шаҳд

ز کشمیر تا دامن رود شهد

Саропардау пели дидему маҳд

سراپرده و پیل دیدیم و مهد

Нтрсидм аз давлати шаҳриёр

نترسیدم از دولت شهریار

Казин размгоҳ андар ояд наҳор

کزین رزمگاه اندر آید نهار

Чиҳил рӯз бо ҳам ҳамеи ҷанг буд

چهل روز با هم همی جنگ بود

Ту гуфтӣ баришон ҷаҳони танг буд

تو گفتی بریشان جهان تنگ بود

Ҳамаи шаҳриёрон кишвар баданд

همه شهریاران کشور بدند

На бар бод « ва » бо бахт лоғар баданд

به فرجام با بخت لاغر بدند

Миёни ду кӯҳ аз бар роғу дашт

میان دو کوه از بر راغ و دشت

зи хӯну з кушта нишоед гузашт

ز خون و ز کشته نشاید گذشت

Ҳамоно ки фарсанг бошад чиҳил

همانا که فرسنگ باشد چهل

Пароганда аз хӯни замин буд гул

پراگنده از خون زمین بود گل

Саранҷоми азин давлати дирёз

سرانجام ازین دولت دیریاز

Сухан гӯям ин нома гардад дароз

سخن گویم این نامه گردد دراز

Ҳамаи шаҳриёрон ки доранд банд

همه شهریاران که دارند بند

з пелон гирифтам бахами каманд

ز پیلان گرفتم بخم کمند

Сӯй ҷанг дорам кунун рой ва рӯй

سوی جنگ دارم کنون رای و روی

Магари пеши гурз ман ояд гаравӣ

مگر پیش گرز من آید گروی

Забонҳо пар аз офарини ту бод

زبانها پر از آفرین تو باد

Сари чархи гардони замини ту бод

سر چرخ گردان زمین تو باد

Чу номаи бмҳр андар омад бидод

چو نامه بمهر اندر آمد بداد

Бмҳтри фиребурзи хусрави нажод

بمهتر فریبرز خسرو نژاد

Абои шоҳу пелу ҳиўнии ҳазор

ابا شاه و پیل و هیونی هزار

Азон рзмгаҳ барниҳоданд бор

ازان رزمگه برنهادند بار

Фиребурзи коўс шодон бирафт

فریبرز کاوس شادان برفت

Бнздики хусрави бсичиду тафт

بنزدیک خسرو بسیچید و تفت

Ҳаме рафт бо ӯ гӯи пилтан

همی رفت با او گو پیلتن

Бузургону гардони он анҷуман

بزرگان و گردان آن انجمن

Ба падрӯд кардан гирифташ канор

به پدرود کردن گرفتش کنار

Баборед об аз ғами шаҳриёр

ببارید آب از غم شهریار

Вазони ҷойгаҳи сӯй лашкар кашид

وزان جایگه سوی لشکر کشید

Чу ҷаъди ду зулф шаб омад падед

چو جعد دو زلف شب آمد پدید

Нишастанд бо оромиш ва равад ва май

نشستند با آرامش و رود و می

Яке даст равад ва дигар дасти не

یکی دست رود و دگر دست نی

Бирафтанд ҳар каси бороми хеш

برفتند هر کس بآرام خویش

Гирифтаи бабр ҳар касе коми хеш

گرفته ببر هر کسی کام خویش

Чу хуршед бо ранги дебои зард

چو خورشید با رنگ دیبای زرد

Ситам кард бар тӯдаи ложвард

ستم کرد بر تودهٔ لاژورد

Ҳмонгаҳи зи даҳлези пардаи сарой

همانگه ز دهلیز پرده‌سرای

Баромад хурӯшидани курноӣ

برآمد خروشیدن کرنای

Таҳамтани миён тохтанро бибаст

تهمتن میان تاختن را ببست

Барон бора тизтг барнишаст

بران بارهٔ تیزتگ برنشست

Бифармуд то тӯша бардоштанд

بفرمود تا توشه برداشتند

Ҳамеи роҳи душвори бгзоштнд

همی راه دشوار بگذاشتند

Биёбон гирифтанду роҳи дароз

بیابان گرفتند و راه دراز

Биёмад чунон лашкарии рзмсоз

بیامد چنان لشکری رزمساز

Чунин гуфт бо Тӯсу Гӯдарзу Гев

چنین گفت با طوس و گودرز و گیو

Ки эй номдорону гардони ню

که ای نامداران و گردان نیو

Ман ин бори чанги андари орми бчнг

من این بار چنگ اندر آرم بچنگ

Бдондишгонро шавад кори танг

بداندیشگان را شود کار تنگ

Ки донист кини чорагар марди санад

که دانست کین چاره‌گر مرد سند

Сипоҳи орад аз чину сақлобу ҳинд

سپاه آرد از چین و سقلاب و هند

Ман ӯро чунон маст ва биҳш кунам

من او را چنان مست و بیهش کنم

Таниши хоки гӯр Сиёвуш кунам

تنش خاک گور سیاوش کنم

Ки аз ҳинду сақлобу турону чин

که از هند و سقلاب و توران و چین

Нахонанд азин пас бирав офарин

نخوانند ازین پس برو آفرین

Бузади кӯси ваз дашт бархест гирд

بزد کوس وز دشت برخاست گرد

Ҳавои пари зи гирду замини пари зи мард

هوا پر ز گرد و زمین پر ز مرد

Азон номдорони прхошҷўӣ

ازان نامداران پرخاشجوی

Бобир андар омад яке гуфту гӯй

بابر اندر آمد یکی گفت و گوی

Ду манзил бирафтанд зон ҷойгоҳ

دو منزل برفتند زان جایگاه

Ки аз куштаи бад рӯй гетии сиёҳ

که از کشته بد روی گیتی سیاه

Яке бешаи диданд ва омад фурӯд

یکی بیشه دیدند و آمد فرود

Сияҳ шуд зи лашкари ҳамаи дашт ва равад

سیه شد ز لشکر همه دشت و رود

Ҳаме буд бо ромиш ва май бадаст

همی بود با رامش و می بدست

Яке шоду хуррами яке хуфтаи маст

یکی شاد و خرم یکی خفته مست

Фиристода омад з ҳар кишварӣ

فرستاده آمد ز هر کشوری

з ҳар номадорӣ ва ҳар меҳтарӣ

ز هر نامداری و هر مهتری

Басии ҳадяу соз ва чанде нисор

بسی هدیه و ساز و چندی نثار

Ббрднди наздики он номдор

ببردند نزدیک آن نامدار

Чу бигузашт азин достони рӯз чанд

چو بگذشت ازین داستان روز چند

з гардиш биёсуд чархи баланд

ز گردش بیاسود چرخ بلند

Кас омад бар шоҳи Эрони сипоҳ

کس آمد بر شاه ایران سپاه

Ки омад фиребурзи коўси шоҳ

که آمد فریبرز کاوس شاه

Пазира шудаш шоҳи кндоўрон

پذیره شدش شاه کنداوران

Абои буқу кӯсу сипоҳии гарон

ابا بوق و کوس و سپاهی گران

Фиребурзи наздик хусрав расед

فریبرز نزدیک خسرو رسید

Заминро бабўсед кӯро бидид

زمین را ببوسید کو را بدید

Нигаҳ кард хусрав барон бастагон

نگه کرد خسرو بران بستگان

Ҳиўнону пелон ва он хастагон

هیونان و پیلان و آن خستگان

Аннанро бипечед ва омад бароа

عنان را بپیچید و آمد براه

з сар барграфт он киёнии кулоҳ

ز سر برگرفت آن کیانی کلاه

Фурӯд омаду пеши яздони бхок

فرود آمد و پیش یزدان بخاک

Бғлтид ва гуфт эй ҷаҳондори пок

بغلتید و گفت ای جهاندار پاک

Ситамкора Эй кард бар ман ситам

ستمکاره‌ای کرد بر من ستم

Маро бепадар кард бо дарду ғам

مرا بی‌پدر کرد با درد و غم

Ту аз дарду сахтии рҳонидим

تو از درد و سختی رهانیدیم

Ҳамеи тоҷро прўронидим

همی تاج را پرورانیدیم

Замину замони пеши ман банда шуд

زمین و زمان پیش من بنده شد

Ҷаҳонии зи ганҷи ман огндаҳ шуд

جهانی ز گنج من آگنده شد

Сипос аз ту дорам на аз анҷуман

سپاس از تو دارم نه از انجمن

Яке ҷони рустами ту мисатони зи ман

یکی جان رستم تو مستان ز من

Бузади асп ва зон ҷойгаҳи бозгашт

بزد اسپ و زان جایگه بازگشت

Барон пел ваон бастагони бргзшт

بران پیل وان بستگان برگذشت

Басӣ офарин кард бар паҳлавон

بسی آفرین کرد بر پهلوان

Ки ӯ боди шодону равшани равон

که او باد شادان و روشن‌روان