Вазони ҷойгаҳи лашкар андар кашид

وزان جایگه لشکر اندر کشید

Бики манзилӣ бар яке шаҳр дид

بیک منزلی بر یکی شهر دید

Куҷои номи он шаҳри бедод буд

کجا نام آن شهر بیداد بود

Дижӣ буд вази мардуми обод буд

دژی بود وز مردم آباد بود

Ҳама хӯрданишони зи мардуми бадӣ

همه خوردنیشان ز مردم بدی

Парии чеҳрае ҳар замони гуми бадӣ

پری چهره‌ای هر زمان گم بدی

Бихон чунон шаҳриёри палид

بخوان چنان شهریار پلید

Набӯдӣ ҷуз аз кӯдак норасед

نبودی جز از کودک نارسید

Прстндгонӣ ки некӯи бадӣ

پرستندگانی که نیکو بدی

Ба дидору боло бе оҳӯи бадӣ

به دیدار و بالا بی‌آهو بدی

Аз он сохтндӣ бихон бар хӯриш

از آن ساختندی بخوان بر خورش

Бад-ӣни гӯнаи бади шоҳро парвариш

بدین گونه بد شاه را پرورش

Таҳамтан бифармуд то се ҳазор

تهمتن بفرمود تا سه هزار

Зирадор бар гстўони вари савор

زرهدار برگستوان‌ور سوار

Бидон диж фиристод бо Густаҳм

بدان دژ فرستاد با گستهم

Ду гирди хирадманд бо аўбҳм

دو گرد خردمند با اوبهم

Марин мардро номи кофур буд

مرین مرد را نام کافور بود

Ки ӯро барон шаҳри маншур буд

که او را بران شهر منشور بود

Бапушед кофур хуфтон ҷанг

بپوشید کافور خفتان جنگ

Ҳамаи шаҳр бо ӯ басони паланг

همه شهر با او بسان پلنگ

КмндоФгн ва зўрмндон баданд

کمندافگن و زورمندان بدند

Брзми андаруни пел дандон баданд

برزم اندرون پیل دندان بدند

Чу Густаҳм гетӣ барон гӯна дид

چو گستهم گیتی بران گونه دید

Ҷаҳон дар кафи дев воруна дид

جهان در کف دیو وارونه دید

Бифармуд то тир борон кунанд

بفرمود تا تیر باران کنند

Баришон камӣн саворон кунанд

بریشان کمین سواران کنند

Чунин гуфт кофур бо саракашон

چنین گفت کافور با سرکشان

Ки санадон нагирад зи пайкони нишон

که سندان نگیرد ز پیکان نشان

Ҳамаи теғу гурз ва каманд оваред

همه تیغ و گرز و کمند آورید

Сари саракашонро бабанд оваред

سر سرکشان را ببند آورید

Замонӣ барон сони броўихтнд

زمانی بران سان برآویختند

Ки оташи з дарё барангехтанд

که آتش ز دریا برانگیختند

Фаровони зи эрониён кушта шуд

فراوان ز ایرانیان کشته شد

Басар бар сипеҳр бало гашта шуд

بسر بر سپهر بلا گشته شد

Ббижн чунин гуфт Густаҳми зуд

ببیژن چنین گفت گستهم زود

Ки лухтии Аннанат бибояд бсўд

که لختی عنانت بباید بسود

Брстм бигӯе ки чандин моиаст

برستم بگویی که چندین مایست

Биҷунбон Аннан бо савории дивист

بجنبان عنان با سواری دویست

Бишуд бежан Гев бирасон бод

بشد بیژن گیو برسان باد

Сухан бар Таҳамтан ҳама кард ёд

سخن بر تهمتن همه کرد یاد

Гарон кард рустами замонии ркиб

گران کرد رستم زمانی رکیب

Надонист лашкари фароз аз нишеб

ندانست لشکر فراز از نشیب

Бдонсон биёмад бидон размгоҳ

بدانسان بیامد بدان رزمگاه

Ки бод андар ояд зи кӯҳи сиёҳ

که باد اندر آید ز کوه سیاه

Фаровони зи эрониён кушта дид

فراوان ز ایرانیان کشته دید

Басии саркаш аз ҷанг баргашта дид

بسی سرکش از جنگ برگشته دید

БкоФўр гуфт эй саги бдгҳр

بکافور گفت ای سگ بدگهر

Кунун разму ранҷ ту омад басар

کنون رزم و رنج تو آمد بسر

Яке ҳамла оварад кофури сахт

یکی حمله آورد کافور سخت

Барон борвари хусравонеи дарахт

بران بارور خسروانی درخت

Биндохти теғии бикрдори тир

بینداخت تیغی بکردار تیر

Ки ояд магар бар яли шергир

که آید مگر بر یل شیرگیر

Бпиш андар оварад рустами сипар

بپیش اندر آورد رستم سپر

Фурӯ монад кофури прхошхр

فرو ماند کافور پرخاشخر

Камандии биндохт бар сӯии Тӯс

کمندی بینداخت بر سوی طوس

Басӣ кард рустам бирав бар фусӯс

بسی کرد رستم برو بر فسوس

Амӯдии бузад бар сараши пӯри зол

عمودی بزد بر سرش پور زال

Ки бар ҳам шикасташи сару тргу ёл

که بر هم شکستش سر و ترگ و یال

Чунин то дар дижи яке ҳамлаи барад

چنین تا در دژ یکی حمله برد

Бузургони набуданди пайдои зи хирад

بزرگان نبودند پیدا ز خرد

Дар диж бибастанд вази бораи тез

در دژ ببستند وز باره تیز

Баромад хурӯшидани растхез

برآمد خروشیدن رستخیز

Бигуфтанд к-эии марди бозӯру ҳуш

بگفتند کای مرد بازور و هوش

Барин гӯна бо мо бкинаҳ макуш

برین گونه با ما بکینه مکوش

Падари номи ту чун бзодӣ чаҳ кард

پدر نام تو چون بزادی چه کرد

КмндоФгнигар сипеҳри набард

کمندافگنی گر سپهر نبرد

Дареғаст ранҷи андарин шористон

دریغست رنج اندرین شارستان

Ки донанда хонд варои корстон

که داننده خواند ورا کارستان

Чу тӯри Фаридуни з Эрон баранд

چو تور فریدون ز ایران براند

з ҳар гӯнаи донандагонро бихонад

ز هر گونه دانندگان را بخواند

Яке бора афганд зини гӯнаи пай

یکی باره افگند زین گونه پی

зи сангу зи хишту зи чӯбу зи не

ز سنگ و ز خشت و ز چوب و ز نی

Баровард азинсони бофусуну ранҷ

برآورد ازینسان بافسون و رنج

Бполўди ранҷ ва тиҳӣ кард ганҷ

بپالود رنج و تهی کرد گنج

Басии ранҷи бурданди мардони мард

بسی رنج بردند مردان مرد

Казин бора диж бароранд гирд

کزین بارهٔ دژ برآرند گرد

Нбдкси бад-ӣни шористони подшо

نبدکس بدین شارستان پادشا

Бад-ӣни ранҷ бурдан наёрад баҳо

بدین رنج بردن نیارد بها

Силеҳаст ва эдар басии хӯрданӣ

سلیحست و ایدر بسی خوردنی

Бзири андаруни роҳ оварданӣ

بزیر اندرون راه آوردنی

Агар солиёни ранҷу разм оварӣ

اگر سالیان رنج و رزم آوری

Набошад бадастати ҷуз аз доварӣ

نباشد بدستت جز از داوری

Наёяд барин бора бар манҷаниқ

نیاید برین باره بر منجنیق

Аз афсуни силаму дами ҷослиқ

از افسون سلم و دم جاثلیق

Чу бишунид рустами пар андеша шуд

چو بشنید رستم پر اندیشه شد

Дилаш аз ғаму дард чун беша шуд

دلش از غم و درد چون بیشه شد

Яке разм кард он на бар орзӯӣ

یکی رزم کرد آن نه بر آرزوی

Сипоҳ андар оварад бар чори сӯй

سپاه اندر آورد بر چار سوی

Бик рӯй Гӯдарз ва як рӯй Тӯс

بیک روی گودرز و یک روی طوس

Пас пушт ӯ пел бо буқу кӯс

پس پشت او پیل با بوق و کوس

Бик рӯй бар лашкари зобулӣ

بیک روی بر لشکر زابلی

Зираи дор бо ханҷари кобулӣ

زره‌دار با خنجر کابلی

Чу он дид рустам камон барграфт

چو آن دید رستم کمان برگرفت

Ҳамаи диж бадв монад андари шигифт

همه دژ بدو ماند اندر شگفت

Ҳар онкас ки аз бораи сар бар задӣ

هر آنکس که از باره سر بر زدی

Замонаи сарашро баҳам дар задӣ

زمانه سرش را بهم در زدی

Абои мағзи пайкони ҳаме роз гуфт

ابا مغز پیکان همی راز گفت

Ббдсозгории ҳамеи гашти ҷуфт

ببدسازگاری همی گشت جفت

Бен бора зон пас бкндн гирифт

بن باره زان پس بکندن گرفت

зи девори мардум Фгндн гирифт

ز دیوار مردم فگندن گرفت

Сутунҳо ниҳоданд зери андараш

ستونها نهادند زیر اندرش

Биёлуд нФти сиёҳ аз буриш

بیالود نفط سیاه از برش

Чу нимӣ зи девор джкндаҳ шуд

چو نیمی ز دیوار دژکنده شد

Бчўби андари оташ пароганда шуд

بچوب اندر آتش پراگنده شد

Фурӯд омад он бораи тӯри гирд

فرود آمد آن بارهٔ تور گرد

з ҳар сӯи сипоҳ андар омад бигард

ز هر سو سپاه اندر آمد بگرد

Бифармуд рустам ки ҷанг оваред

بفرمود رستم که جنگ آورید

Камонҳоу тир хаданг оваред

کمانها و تیر خدنگ آورید

Гӯон аз паии ганҷу фарзанди хеш

گوان از پی گنج و فرزند خویش

Ҳамон аз паии буму пайванди хеш

همان از پی بوم و پیوند خویش

Ҳама сар бидоданд яксар ббод

همه سر بدادند یکسر بباد

Гиромитар онкўи з модар назод

گرامی‌تر آنکو ز مادر نزاد

Далерон пиёда шуданд он замон

دلیران پیاده شدند آن زمان

Сипарҳои чинӣу тиру камон

سپرهای چینی و تیر و کمان

Бирафтанд бо найзаи дорони баҳам

برفتند با نیزه‌داران بهم

Бпиши андаруни бежану Густаҳм

بپیش اندرون بیژن و گستهم

Дами оташи тезу борони тир

دم آتش تیز و باران تیر

Ҳазимат буд зон сипас ногузир

هزیمت بود زان سپس ناگزیر

Чу аз бораи диж берун шуданд

چو از بارهٔ دژ بیرون شدند

Гурезони гурезон бҳомўн шуданд

گریزان گریزان بهامون شدند

Дар диж бибаст он замони ҷангҷӯӣ

در دژ ببست آن زمان جنگجوی

Бтороҷ ва куштан ниҳоданд рӯй

بتاراج و کشتن نهادند روی

Чаҳ моя бикуштанд ва чанде асир

چه مایه بکشتند و چندی اسیر

Ббрднд зон шаҳри бурноу пер

ببردند زان شهر برنا و پیر

Басии симу зару гиронмояи чиз

بسی سیم و زر و گرانمایه چیز

Сутуру ғулому парастор низ

ستور و غلام و پرستار نیز

Таҳамтан биёмад сар ва тан бишуст

تهمتن بیامد سر و تن بشست

Бпиш ҷҳондоўр омад нахуст

بپیش جهانداور آمد نخست

зи пирӯзи гаштан ниёйиш гирифт

ز پیروز گشتن نیایش گرفت

Ҷаҳони офаринро ситоиш гирифт

جهان آفرین را ستایش گرفت

Боиронён гуфт бо кирдигор

بایرانیان گفت با کردگار

Биёмад наоне ҳам аз ошкор

بیامد نهانی هم از آشکار

Бпирўзии андар ниёйиш кунед

بپیروزی اندر نیایش کنید

Ҷаҳони офаринро ситоиш кунед

جهان آفرین را ستایش کنید

Бузургони бпиши ҷаҳони офарин

بزرگان بپیش جهان‌آفرین

Ниёйиш гирифтанд сар бар замин

نیایش گرفتند سر بر زمین

Чу аз пок яздон бипардохтанд

چو از پاک یزدان بپرداختند

Барон номдор офарин сохтанд

بران نامدار آفرین ساختند

Ки ҳар кас ки чун ту набошад баҷанг

که هر کس که چون تو نباشد بجنگ

Нишастан ба ояд баному бннг

نشستن به آید بنام و بننگ

Тани пели дорӣу чанголи шер

تن پیل داری و چنگال شیر

Замонӣ набошӣ зи пигори сайр

زمانی نباشی ز پیگار سیر

Таҳамтан чунин гуфт кини зӯру фар

تهمتن چنین گفت کین زور و فر

Яке хлътӣ бошад аз додгар

یکی خلعتی باشد از دادگر

Шумо србср баҳра доред зин

شما سربسر بهره دارید زین

На ҷои гилаи сет аз ҷаҳони офарин

نه جای گله‌ست از جهان آفرین

Бифармуд то Гев бо даҳ ҳазор

بفرمود تا گیو با ده هزار

Сипардор ва бар гстўони вари савор

سپردار و بر گستوان ور سوار

Шавад тозён то бмрзи хутан

شود تازیان تا بمرز ختن

Намонад ки таркон шаванд анҷуман

نماند که ترکان شوند انجمن

Чу бинмуд шаби ҷаъди зулфи сиёҳ

چو بنمود شب جعد زلف سیاه

Аз андеша хамида шуд пушти моҳ

از اندیشه خمیده شد پشت ماه

Бишуд Гев бо он саворони ҷанг

بشد گیو با آن سواران جنگ

Се рӯзи андари он тохтан шуд диранг

سه روز اندر آن تاختن شد درنگ

Бдонгаҳ ки хуршед бинмуд тоҷ

بدانگه که خورشید بنمود تاج

Баромад нишаст аз бар тахти оҷ

برآمد نشست از بر تخت عاج

з турон биёмад сарафрози Гев

ز توران بیامد سرافراز گیو

Гирифтаи басии номдорони ню

گرفته بسی نامداران نیو

Басии хуби чеҳра батон тароз

بسی خوب چهره بتان طراز

Гиронмояи аспону ҳаргунаи соз

گرانمایه اسپان و هرگونه ساز

Фиристод як нимаи наздики шоҳ

فرستاد یک نیمه نزدیک شاه

Бубахшед дигари ҳама бар сипоҳ

ببخشید دیگر همه بر سپاه

Вазони пас чу Гӯдарз ва чун Тӯсу Гев

وزان پس چو گودرز و چون طوس و گیو

Чу Густаҳму шидўшу Фарҳоди ню

چو گستهم و شیدوش و فرهاد نیو

Абои бежани Геви бархестанд

ابا بیژن گیو برخاستند

Яке офарин нав оростанд

یکی آفرین نو آراستند

Чунин гуфт Гӯдарзи к-эии сарфароз

چنین گفت گودرز کای سرفراز

Ҷаҳонро бмҳр ту омад ниёз

جهان را بمهر تو آمد نیاز

Нишоед ки бе офарини ту лаб

نشاید که بی‌آفرین تو لب

Гушойем зини пас бурузу бшб

گشاییم زین پس بروز و بشب

Касе кӯи бпимўд рӯй замин

کسی کو بپیمود روی زمین

Ҷаҳон диду орому пархошу кин

جهان دید و آرام و پرخاش و کین

Бики ҷои зин беш лашкар надид

بیک جای زین بیش لشکر ندید

На аз мӯбад солхурда шунид

نه از موبد سالخورده شنید

зи шоҳону пелони вази тахти оҷ

ز شاهان و پیلان وز تخت عاج

зи мардону аспон ва аз ганҷу тоҷ

ز مردان و اسپان و از گنج و تاج

Ситора бидон дашти назора буд

ستاره بدان دشت نظاره بود

Ки ин лашкар аз ҷанги бечора буд

که این لشکر از جنگ بیچاره بود

Бгштими гирди диж эдар басӣ

بگشتیم گرد دژ ایدر بسی

Надидем ҷузи кӣнаи дармон касе

ندیدیم جز کینه درمان کسی

Ки хуашон бадем аз дами аждаҳо

که خوشان بدیم از دم اژدها

Камон ту оварад моро раҳо

کمان تو آورد ما را رها

Тӯии пушти Эрону тоҷи сарон

توی پشت ایران و تاج سران

Сазовор ва мо пеши ту кеҳтарон

سزاوار و ما پیش تو کهتران

Мукофоти ин кор яздон кунад

مکافات این کار یزدان کند

Ки чеҳри ту ҳамвора хандон кунад

که چهر تو همواره خندان کند

Бподош ту нест мони дастрас

بپاداش تو نیست‌مان دسترس

Забонҳо пар аз офаринасту бас

زبانها پر از آفرینست و بس

Бузургят ҳар рӯз бофузун тараст

بزرگیت هر روز بافزون ترست

Ҳунарманди Рахши ту сад лашкараст

هنرمند رخش تو صد لشکرست

Таҳамтан баришон гирифт офарин

تهمتن بریشان گرفت آفرین

Ки обод бодо бигардон замин

که آباد بادا بگردان زمین

Марои пушт з озодагонаст рост

مرا پشت ز آزادگانست راست

Дили равшанам бар забонами гўост

دل روشنم بر زبانم گواست

Азон пас чунин гуфт коидри се рӯз

ازان پس چنین گفت کایدر سه روز

Ббошими шодон ва гетӣ фурӯз

بباشیم شادان و گیتی فروز

Чаҳоруми сӯии ҷанги афросйоб

چهارم سوی جنگ افراسیاب

Баронем ва оташ барорем зи об

برانیم و آتش برآریم ز آب

Ҳамаи номдорони бгФтори ӯй

همه نامداران بگفتار اوی

Ббзм ва бихӯраданд ниҳоданд рӯй

ببزم و بخوردن نهادند روی

Пас огоҳӣ омад боФросёб

پس آگاهی آمد بافراسیاب

Ки бум ва бар аз душманон шуд хароб

که بوم و بر از دشمنان شد خراب

Дилаш зон сухани пари з тимор шуд

دلش زان سخن پر ز تیمار شد

Ҳамаи парниён бар таниш хор шуд

همه پرنیان بر تنش خار شد

Бадал гуфт пигор ӯ кор кист

بدل گفت پیگار او کار کیست

Сипоҳаст бисёр ва солор кист

سپاهست بسیار و سالار کیست

Гар онаст рустам ки ман дида ам

گر آنست رستم که من دیده‌ام

Басӣ аз набардаш бпичидаҳ ам

بسی از نبردش بپیچیده‌ام

Бипечед вазони пас ба овоз гуфт

بپیچید وزان پس به آواز گفت

Ки бо ӯ ки дорем дар ҷанги ҷуфт

که با او که داریم در جنگ جفت

Яке кӯдакӣ буд бирасон не

یکی کودکی بود برسان نی

Ки ман лашкар оварда будам барӣ

که من لشکر آورده بودم بری

Биёмад тани ман з зин барграфт

بیامد تن من ز زین برگرفت

Фурӯ монад зон лашкари андари шигифт

فرو ماند زان لشکر اندر شگفت

Чунин гуфт лашкари боФросёб

چنین گفت لشکر بافراسیاب

Ки чандини сар аз ҷанги рустами мтоб

که چندین سر از جنگ رستم متاب

Ту онӣ ки аз хоки овардгоҳ

تو آنی که از خاک آوردگاه

Ҳамеи ҷӯши хӯни андари ореи бмоаҳ

همی جوش خون اندر آری بماه

Силеҳаст бисёру мардони ҷанг

سلیحست بسیار و مردان جنگ

Дил аз кори рустам чаҳ дории бтнг

دل از کار رستم چه داری بتنگ

зи ҷанги савории ту ғамгин машав

ز جنگ سواری تو غمگین مشو

Нигаҳ кун бад-ӣни номдорони нав

نگه کن بدین نامداران نو

Чунон дон ки ӯ яксар аз оҳанаст

چنان دان که او یکسر از آهنست

Агар чаҳ далераст ҳам як танаст

اگر چه دلیرست هم یک تنست

Суханҳои кӯтоҳ зу шуд дароз

سخنهای کوتاه زو شد دراز

Ту бо лашкарии чора ӯро бисоз

تو با لشکری چارهٔ او را بساز

Сарашро зи зини андроўри бхок

سرش را ز زین اندرآور بخاک

Азон пас худ аз шоҳи Эрон чаҳ бок

ازان پس خود از شاه ایران چه باک

На Кайхусрав обод монад на ганҷ

نه کیخسرو آباد ماند نه گنج

Надорем ин зарам кардани биринҷ

نداریم این زرم کردن برنج

Нигаҳ кун бад-ӣни лашкари номдор

نگه کن بدین لشکر نامدار

Ҷавонону шоистаи корзор

جوانان و شایستهٔ کارزار

зи баҳр бару буму пайванди хеш

ز بهر بر و بوم و پیوند خویش

Зану кӯдаки хираду фарзанди хеш

زن و کودک خرد و فرزند خویش

Ҳамаи сар ба сари тан ба куштани диҳем

همه سر به سر تن به کشتن دهیم

Ба ояд ки гетӣ ба душмани диҳем

به آید که گیتی به دشمن دهیم

Чу бишунид афросйоби ин сухан

چو بشنید افراسیاب این سخن

Фаромӯш кард он набарди куҳан

فراموش کرد آن نبرد کهن

Бифармуд то лашкар оростанд

بفرمود تا لشکر آراستند

Бкини нав аз ҷои бархестанд

بکین نو از جای برخاستند

зи буми ниёкони вази шаҳри хеш

ز بوم نیاکان وز شهر خویش

Яке тоза андеша биниҳод пеш

یکی تازه اندیشه بنهاد پیش

Чунин дод посух ки ман сози ҷанг

چنین داد پاسخ که من ساز جنگ

Бпиш оварам чун шавад кори танг

بپیش آورم چون شود کار تنگ

Нмонм ки Кайхусрав аз тахти хеш

نمانم که کیخسرو از تخت خویش

Шавад шоду пидром аз бахти хеш

شود شاد و پدرام از بخت خویش

Сари зобулиро бурузи набард

سر زابلی را بروز نبرد

Бчнги дарози андар орм бигард

بچنگ دراز اندر آرم بگرد

Бирав саракашони офарини хонданд

برو سرکشان آفرین خواندند

Сарафрозро сӯии кини хонданд

سرافراز را سوی کین خواندند

Ки ҷовиду шодон ва пирӯз бош

که جاوید و شادان و پیروز باش

Бкоми дилати гетӣ афрӯз бош

بکام دلت گیتی افروز باش

Сипаҳбади басии ҷангҳо дида буд

سپهبد بسی جنگها دیده بود

з ҳар кори баҳрии писандида буд

ز هر کار بهری پسندیده بود

Яке шери дил буд Фрғори ном

یکی شیر دل بود فرغار نام

Қафаси дидау ҷуста чанде зи дом

قفس دیده و جسته چندی ز دام

зи бегонагони ҷой прдхтаҳ кард

ز بیگانگان جای پردخته کرد

БФрғор гуфт эй гиронмояи мард

بفرغار گفت ای گرانمایه مرد

Ҳам акнӯн бирав сӯии Эрони сипоҳ

هم اکنون برو سوی ایران سپاه

Нигаҳ кун бад-ӣни рустами рзмхўоаҳ

نگه کن بدین رستم رزمخواه

Саворон нигаҳ кун ки чанданд ва чун

سواران نگه کن که چنداند و چون

Ки дорад барин бум ва бар раҳнамӯн

که دارد برین بوم و بر رهنمون

Вазони номдорони прхошҷўӣ

وزان نامداران پرخاشجوی

Бибинӣ ки чанданд ва бар чанд рӯй

ببینی که چنداند و بر چند روی

зи гардони пҳлўмнш чанд мард

ز گردان پهلومنش چند مرد

Ки оварад созанди рӯзи набард

که آورد سازند روز نبرد

Чу Фрғори баргашт ва омад бароа

چو فرغار برگشت و آمد براه

Бкорогҳӣ шуд бойирони сипоҳ

بکارآگهی شد بایران سپاه

Ғамӣ шуд дили марди прхошҷўӣ

غمی شد دل مرد پرخاشجوی

Ббигонгон инч нанамуд рӯй

ببیگانگان ایچ ننمود روی

Фиристоду фарзандро пеш хонд

فرستاد و فرزند را پیش خواند

Басӣ роз боиста бо ӯ баранд

بسی راز بایسته با او براند

Бшидаҳ чунин гуфт к-эии пари хирад

بشیده چنین گفت کای پر خرد

Сипоҳи ту тимори ту кӣ хӯрд

سپاه تو تیمار تو کی خورد

Чунин дон ки ин лашкар бе шумор

چنین دان که این لشکر بی‌شمار

Ки омад барин марзи чандини ҳазор

که آمد برین مرز چندین هزار

Сипаҳдорашони рустами шери дил

سپهدارشان رستم شیر دل

Ки аз хок созад бшмшири гул

که از خاک سازد بشمشیر گل

Гӯи пилтани рустами зоблист

گو پیلتن رستم زابلیست

Бибин то мар ӯро ҳам оварад кист

ببین تا مر او را هم‌آورد کیست

Чу комусу маншуру хоқони чин

چو کاموس و منشور و خاقان چین

Гҳор ва чу гргўӣ бо офарин

گهار و چو گرگوی با آفرین

Дигар кндру шангули он шоҳи ҳинд

دگر کندر و شنگل آن شاه هند

Сипоҳии зи Кашмӣр то пеши санад

سپاهی ز کشمیر تا پیش سند

Бнирўии ин рустами шери гир

بنیروی این رستم شیر گیر

Бикуштанду бурданд чанде асир

بکشتند و بردند چندی اسیر

Чиҳил рӯзи болашкари овез буд

چهل روز بالشکر آویز بود

Гуҳии разму гуҳи базму парҳез буд

گهی رزم و گه بزم و پرهیز بود

Саранҷоми рустами бахами каманд

سرانجام رستم بخم کمند

зи пел андар оварад ва биниҳод банд

ز پیل اندر آورد و بنهاد بند

Саворону гардон ҳар кишварӣ

سواران و گردان هر کشوری

з ҳар сӯ ки буд аз бузургони сиррӣ

ز هر سو که بود از بزرگان سری

Бад-ӣн кишвар омад кунун зини нишон

بدین کشور آمد کنون زین نشان

Ҳамон тоҷдорони гарданкашон

همان تاجداران گردنکشان

Ман эдар нмонми басии ганҷу тахт

من ایدر نمانم بسی گنج و تخت

Ки гардон шудаст андарин кори сахт

که گردان شدست اندرین کار سخت

Кунун ҳарч ганҷасту тоҷу камар

کنون هرچ گنجست و تاج و کمر

Ҳамон тавқи заррину заррини сипар

همان طوق زرین و زرین سپر

Фиристам ҳамаи сӯй алмос равад

فرستم همه سوی الماس رود

На ҳангом ҷомасту базму сурӯд

نه هنگام جامست و بزم و سرود

Ҳросонм аз рустами тези чанг

هراسانم از رستم تیز چنگ

Тани осон ки бошад бкоми наҳанг

تن‌آسان که باشد بکام نهنگ

Бамурдам намонад бурузи набард

بمردم نماند بروز نبرد

Напечад зи бим ва нанолад зи дард

نپیچد ز بیم و ننالد ز درد

з найза натарсад на аз теғи тез

ز نیزه نترسد نه از تیغ تیز

براردи зи душмани ҳамеи растхез

برآرد ز دشمن همی رستخیز

Ту гуфтӣ ки аз рӯй ваз оҳанаст

تو گفتی که از روی وز آهنست

На мардум нажодаст кҳрмнст

نه مردم نژادست کهرمنست

Силеҳаст чандон бирав рӯзи кин

سلیحست چندان برو روز کین

Ки сайр омад аз бори пушти замин

که سیر آمد از بار پشت زمین

Зира дораду ҷавшан ва худу габр

زره دارد و جوشن و خود و گبر

Буғуррад бикрдори ғуррандаи абр

بغرد بکردار غرنده ابر

На бартобад оҳанг ӯ жандаи пел

نه برتابد آهنگ او ژنده پیل

На киштии силеҳаши бдрёии нил

نه کشتی سلیحش بدریای نیل

Яке кӯҳи зераши бикрдори бод

یکی کوه زیرش بکردار باد

Ту гӯйӣ ки аз бод дорад нажод

تو گویی که از باد دارد نژاد

Таг оҳӯон дораду ҳавли шер

تگ آهوان دارد و هول شیر

Бноўрд бо шер гардад далер

بناورد با شیر گردد دلیر

Сухан гуяд ар зу кунӣ хостор

سخن گوید ار زو کنی خواستار

Бдрё чу киштӣ буд рӯзи кор

بدریا چو کشتی بود روز کار

Маро бо диловари басӣ буд ҷанг

مرا با دلاور بسی بود جنگ

Яке ҷўшнстши зи чарми паланг

یکی جوشنستش ز چرم پلنگ

Силеҳам наомад бирав коргар

سلیحم نیامد برو کارگر

Басӣ озмудам бгрзу табар

بسی آزمودم بگرز و تبر

Кунун озмӯнро яке корзор

کنون آزمون را یکی کارزار

Бисозем то чун буд рӯзгор

بسازیم تا چون بود روزگار

Гар аидўнки яздон буд ёрманд

گر ایدونک یزدان بود یارمند

Бигардади ббоисти чархи баланд

بگردد ببایست چرخ بلند

На он шаҳр монад на он шаҳриёр

نه آن شهر ماند نه آن شهریار

Сроиди магар бар ман ин корзор

سرآید مگر بر من این کارزار

Агар дасти рустам буд рӯзи ҷанг

اگر دست رستم بود روز جنگ

Насозам ман эдар фаровони диранг

نسازم من ایدر فراوان درنگ

Шавам то бидон рӯй дарёии чин

شوم تا بدان روی دریای چین

Бадви монами ин марзи турони замин

بدو مانم این مرز توران زمین

Бадв шида гуфт эй хирадманди шоҳ

بدو شیده گفت ای خردمند شاه

Анӯшаи бадӣ то буд тоҷу гоҳ

انوشه بدی تا بود تاج و گاه

Турои фару брзсту мардонагӣ

ترا فر و برزست و مردانگی

Нажоду дилу бахту фарзонагӣ

نژاد و دل و بخت و فرزانگی

Набояд турои панди омӯзгор

نباید ترا پند آموزگار

Нигаҳ кун бад-ӣни гардиши рӯзгор

نگه کن بدین گردش روزگار

Чу перону ҳумону Фршидўрд

چو پیران و هومان و فرشیدورد

Чу клбоду нстиҳни шери мард

چو کلباد و نستیهن شیر مرد

Шикастаи силеҳ ва гусаста диланд

شکسته سلیح و گسسته دلند

зи биму зи ғам ҳар замон бугсаланд

ز بیم و ز غم هر زمان بگسلند

Ту бар боди ин ҷанги киштии марон

تو بر باد این جنگ کشتی مران

Чу доне ки омад сипоҳии гарон

چو دانی که آمد سپاهی گران

зи шоҳони гетии гузидаи тӯй

ز شاهان گیتی گزیده توی

Ҷаҳонҷӯй ва ҳам кори дидаи тӯй

جهانجوی و هم کار دیده توی

Бҷону сари шоҳи турони сипоҳ

بجان و سر شاه توران سپاه

Бхўршиду моҳу бтхту кулоҳ

بخورشید و ماه و بتخت و کلاه

Ки аз кори комусу хоқони чин

که از کار کاموس و خاقان چین

Дилами гашти пари хӯну сари пари зи кин

دلم گشت پر خون و سر پر ز کین

Шаб тира бикшод чашми дижам

شب تیره بگشاد چشم دژم

зи ғами пушти моҳ андар омад бахам

ز غم پشت ماه اندر آمد بخم

Ҷаҳон гашт бирасон машки сиёҳ

جهان گشت برسان مشک سیاه

Чу Фрғори баргашти зи Эрони сипоҳ

چو فرغار برگشت ز ایران سپاه

Биёмад бнздики афросйоб

بیامد بنزدیک افراسیاب

Шаби тираи ҳангоми орому хоб

شب تیره هنگام آرام و خواب

Чунин гуфт каз боргоҳи баланд

چنین گفت کز بارگاه بلند

Бирафтам сӯии рустами диўбнд

برفتم سوی رستم دیوبند

Саропарда сабз дидам бузург

سراپردهٔ سبز دیدم بزرگ

Сипоҳии бикрдори дарандаи гург

سپاهی بکردار درنده گرگ

Яке аждҳоФши дирафшии бпоӣ

یکی اژدهافش درفشی بپای

На ором дорад ту гуфтӣ на ҷой

نه آرام دارد تو گفتی نه جای

Фрўҳштаҳ бар кӯҳаи зини лагом

فروهشته بر کوههٔ زین لگام

БФтрок бар ҳалқаи хами хом

بفتراک بر حلقهٔ خم خام

Бхимаҳи даруни жандаи пелии жён

بخیمه درون ژنده پیلی ژیان

Миёни танги баста ба бабри баён

میان تنگ بسته به ببر بیان

Яке бўри абраш ба пешаши бпоӣ

یکی بور ابرش به پیشش بپای

Ту гуфтӣ ҳаме андар ояд зи ҷой

تو گفتی همی اندر آید ز جای

Сипаҳдор чун Тӯсу Гӯдарзу Гев

سپهدار چون طوس و گودرز و گیو

Фиребурзу шидўш ва гургин ню

فریبرز و شیدوش و گرگین نیو

Тилоия гурозаст бо Густаҳм

طلایه گرازست با گستهم

Ки бо бежан Гев бошад баҳам

که با بیژن گیو باشد بهم

Ғамӣ шуд зи гуфтори Фрғори шоҳ

غمی شد ز گفتار فرغار شاه

Кас омад бар паҳлавони сипоҳ

کس آمد بر پهلوان سپاه

Биёмад сипаҳдори перон чу гирд

بیامد سپهدار پیران چو گرد

Бузургону мардони рӯзи набард

بزرگان و مردان روز نبرد

зи гуфтори Фрғор чанде бигуфт

ز گفتار فرغار چندی بگفت

Ки то кист бо ӯ ба пайкори ҷуфт

که تا کیست با او به پیکار جفت

Бадв гуфт перон ки моро зи ҷанг

بدو گفت پیران که ما را ز جنگ

Чаҳ чораст ҷуз ҷустани ному нанг

چه چارست جز جستن نام و ننگ

Чу посух чунин ёфт афросйоб

چو پاسخ چنین یافت افراسیاب

Гирифт андарони кӣна ҷустани шитоб

گرفت اندران کینه جستن شتاب

Бпирон бифармуд то бо сипоҳ

بپیران بفرمود تا با سپاه

Бияёд бар рустами кӣнаи хоҳ

بیاید بر رستم کینه‌خواه

зи пеши сипаҳбад ба берун кашид

ز پیش سپهبد به بیرون کشید

Ҳамеи размро сӯй ҳомӯн кашид

همی رزم را سوی هامون کشید

Хурӯш омад аз дашту овои кӯс

خروش آمد از دشت و آوای کوس

Ҷаҳон шуд зи гирди сипоҳи обнӯс

جهان شد ز گرد سپاه آبنوس

Сипаҳ буд чндонк гуфтӣ ҷаҳон

سپه بود چندانک گفتی جهان

Ҳаме гардад аз гирди аспони ниҳон

همی گردد از گرد اسپان نهان

Табираи занон наъра бардоштанд

تبیره زنان نعره برداشتند

Ҳамеи пел бар пели бгзоштнд

همی پیل بر پیل بگذاشتند

Аз айвон бдшт омад афросйоб

از ایوان بدشت آمد افراسیاب

Ҳаме кард бар ҷанг ҷустани шитоб

همی کرد بر جنگ جستن شتاب

Бпирон бигуфт онч боист гуфт

بپیران بگفت آنچ بایست گفت

Ки рози бузургон бибояд наҳуфт

که راز بزرگان بباید نهفت

Яке номаи наздики пўлодўнд

یکی نامه نزدیک پولادوند

Бёрои ваз рой бигушоӣ банд

بیارای وز رای بگشای بند

Бигӯяш ки моро чаҳ омад басар

بگویش که ما را چه آمد بسر

Азин номвари гирди прхошхр

ازین نامور گرد پرخاشخر

Агар ёрмндсти чархи баланд

اگر یارمندست چرخ بلند

Бияёд бад-ӣни дашти пўлодўнд

بیاید بدین دشت پولادوند

Басии лашкар аз марзи сақлобу чин

بسی لشکر از مرز سقلاب و چین

Нигунсор ва ҳайрон шуданд андарин

نگونسار و حیران شدند اندرین

Сипоҳаст бирасон кӯҳи равон

سپاهست برسان کوه روان

Сипаҳдорашони рустами паҳлавон

سپهدارشان رستم پهلوان

Спҳкш чу рустами сипаҳдори Тӯс

سپهکش چو رستم سپهدار طوس

Бобири андари аўрдаҳи овои кӯс

بابر اندر اورده آوای کوس

Чу рустами бадаст ту гардад табоҳ

چو رستم بدست تو گردد تباه

Наёбади сипеҳри андарин марзи роҳ

نیابد سپهر اندرین مرز راه

Ҳамаи марзро ранҷи зўисту бас

همه مرز را رنج زویست و بس

Ту бош андарин кори фарёдрас

تو باش اندرین کار فریادرس

Гар ӯро бадаст ту ояд замон

گر او را بدست تو آید زمان

Шавад ром рӯй замин бе гумон

شود رام روی زمین بی‌گمان

Ман аз подшоҳии ободи хеш

من از پادشاهی آباد خویش

На баргирам аз ранҷи як ранҷ беш

نه برگیرم از رنج یک رنج بیش

Дигар нима дияему ганҷи он тест

دگر نیمه دیهیم و گنج آن تست

Ки имрӯзи пигору ранҷи он тест

که امروز پیگار و رنج آن تست

Ниҳоданд бар нома бар меҳри шоҳ

نهادند بر نامه بر مهر شاه

Чу барзади сар аз бурҷи харчанги моҳ

چو برزد سر از برج خرچنگ ماه

Камари басти шидаи зи пеши падар

کمر بست شیده ز پیش پدر

Фиристода ӯ буду тимор бар

فرستاده او بود و تیمار بر

Бикрдори оташи зи бими газанд

بکردار آتش ز بیم گزند

Биёмад бнздики пўлодўнд

بیامد بنزدیک پولادوند

Бирав офарин кард ва нома бидод

برو آفرین کرد و نامه بداد

Ҳамаи кор рустам бирав кард ёд

همه کار رستم برو کرد یاد

Ки рустам биёмад з Эрон баҷанг

که رستم بیامد ز ایران بجنگ

Або ӯ сипоҳии басони паланг

ابا او سپاهی بسان پلنگ

Бабанд андар оварад комус ро

ببند اندر آورد کاموس را

Чу хоқону маншуру Фртўс ро

چو خاقان و منشور و فرطوس را

Асирон бисёру пелони рама

اسیران بسیار و پیلان رمه

Фиристод яксар бойирони ҳама

فرستاد یکسر بایران همه

Кнорнгу ҷанги оваронро бихонад

کنارنگ و جنگ‌آوران را بخواند

з ҳар гӯнае достонҳо баранд

ز هر گونه‌ای داستانها براند

Бадишон бигуфт анч дар нома буд

بدیشان بگفت انچ در نامه بود

Ҷаҳонгири бурноу худкома буд

جهانگیر برنا و خودکامه بود

Бифармуд то кӯс берун баранд

بفرمود تا کوس بیرون برند

Саропарда ӯ ба ҳомӯн баранд

سراپردهٔ او به هامون برند

Сипоҳ анҷуман шуд бикрдори дев

سپاه انجمن شد بکردار دیو

Баромади зи гардони лашкари ғарив

برآمد ز گردان لشکر غریو

Дирафш аз пасу пеши пўлодўнд

درفش از پس و پیش پولادوند

Сипардор бо таркиш ва бо каманд

سپردار با ترکش و با کمند

Фурӯд омад аз кӯҳу бгзошти об

فرود آمد از کوه و بگذاشت آب

Биёмад бнздики афросйоб

بیامد بنزدیک افراسیاب

Пазира шудандаш якояки сипоҳ

پذیره شدندش یکایک سپاه

Табираи баромади зи даргоҳи шоҳ

تبیره برآمد ز درگاه شاه

Бабр дар гирифташ ҷаҳондидаи мард

ببر در گرفتش جهاندیده مرد

зи кори гузаштаи басӣ ёд кард

ز کار گذشته بسی یاد کرد

Бигуфт онки тимори таркон з кист

بگفت آنک تیمار ترکان ز کیست

Саранҷоми дармони ин кор чист

سرانجام درمان این کار چیست

Хиромони боиўон хусрав шуданд

خرامان بایوان خسرو شدند

Бароиу бондишаҳ нав шуданд

برای و باندیشهٔ نو شدند

Сухан ронад ҳар гӯнаи афросйоб

سخن راند هر گونه افراسیاب

зи кори дирангу зи баҳри шитоб

ز کار درنگ و ز بهر شتاب

зи хӯни Сиёвуш ки бар дасти ӯй

ز خون سیاوش که بر دست اوی

Чаҳ омад зи пархош ваз гуфту гӯй

چه آمد ز پرخاش وز گفت و گوی

зи хоқону маншуру комуси гирд

ز خاقان و منشور و کاموس گرد

Гузаштаи суханҳо ҳамаи баршумурд

گذشته سخنها همه برشمرد

Бигуфт онки ин ранҷам аз як танаст

بگفت آنک این رنجم از یک تنست

Ки ӯро плнгинаҳ пероҳанаст

که او را پلنگینه پیراهنست

Наомад силеҳами бадви коргар

نیامد سلیحم بدو کارگر

Барон бабр ва он худу чинии сипар

بران ببر و آن خود و چینی سپر

Биёбони супурдӣу роҳи дароз

بیابان سپردی و راه دراز

Кунун чораи кор ӯро бисоз

کنون چارهٔ کار او را بساز

Пар андеша шуд ҷони пўлодўнд

پر اندیشه شد جان پولادوند

Ки он бандро чун шавад корбнд

که آن بند را چون شود کاربند

Чунин дод посухи боФросёб

چنین داد پاسخ بافراسیاب

Ки дар ҷанг чандин набояд шитоб

که در جنگ چندین نباید شتاب

Гар онаст рустам ки Мозандарон

گر آنست رستم که مازندران

Таба карду бастади бгрзи гарон

تبه کرد و بستد بگرز گران

Бадаред паҳлавии деви сипед

بدرید پهلوی دیو سپید

Ҷигаргоҳи пӯлоди ғндӣу бед

جگرگاه پولاد غندی و بید

Маро нест поёб бо ҷанги ӯй

مرا نیست پایاب با جنگ اوی

Наёрам ббд кардани оҳанги ӯй

نیارم ببد کردن آهنگ اوی

Тану ҷони ман пеши рои ту бод

تن و جان من پیش رای تو باد

Ҳамеша хиради раҳнамои ту бод

همیشه خرد رهنمای تو باد

Ман ӯро бар андеша дорам баҷанг

من او را بر اندیشه دارم بجنگ

Бигардаш бигардам басони паланг

بگردش بگردم بسان پلنگ

Ту лашкари броғол бар лашкараш

تو لشکر برآغال بر لشکرش

Бонбўаҳ то хира гардад сараш

بانبوه تا خیره گردد سرش

Магари чораи созам вагар неи бадаст

مگر چاره سازم و گر نی بدست

Бару ёл ӯро нишоед шикаст

بر و یال او را نشاید شکست

Азу шод шуд ҷони афросйоб

ازو شاد شد جان افراسیاب

намеравшан овараду чангу рубоб

می روشن آورد و چنگ و رباب

Бдонгаҳ ки шуд масти пўлодўнд

بدانگه که شد مست پولادوند

Чунин гуфт бо ӯ ббонги баланд

چنین گفت با او ببانگ بلند

Ки ман бар Фаридуну заҳҳоку ҷам

که من بر فریدون و ضحاک و جم

Хуру хоб ва ором кардам дижам

خور و خواب و آرام کردم دژم

Брҳмн битарсад зи овози ман

برهمن بترسد ز آواز من

Вазин лашкари гардани афрози ман

وزین لشکر گردن‌افراز من

Ман ин зобулиро бшмшири тез

من این زابلی را بشمشیر تیز

Броўрдгаҳ бар кунам рези рез

برآوردگه بر کنم ریز ریز