Азон дашти чангаши барангехти асп
ازان دشت چنگش برانگیخت اسپ
Ҳаме рафт бирасон озргшсп
همی رفت برسان آذرگشسپ
Чу наздик эрониён шуд баҷанг
چو نزدیک ایرانیان شد بجنگ
з таркиш баровард тири хаданг
ز ترکش برآورد تیر خدنگ
Чунин гуфт кини ҷой ҷанг манаст
چنین گفت کین جای جنگ منست
Сари номдорон бчнг манаст
سر نامداران بچنگ منست
Куҷо рафт он марди комуси гир
کجا رفت آن مرد کاموس گیر
Ки гоҳе каманд афганд гоҳи тир
که گاهی کمند افگند گاه تیر
Кунун гар бияёд ба овардгоҳ
کنون گر بیاید به آوردگاه
Нмонм ки монад бензади сипоҳ
نمانم که ماند بنزد سپاه
Биҷунбед бо гурзи рустами зи ҷой
بجنبید با گرز رستم ز جای
Ҳмонгаҳи брхш андар оварад пой
همانگه برخش اندر آورد پای
Манам гуфт широўжну гардгир
منم گفت شیراوژن و گردگیر
Ки гоҳе каманди аФгнми гоҳи тир
که گاهی کمند افگنم گاه تیر
Ҳам акнӯн турои ҳамчуи комуси гирд
هم اکنون ترا همچو کاموس گرد
Бидида ҳамеи хок бояд супурд
بدیده همی خاک باید سپرد
Бадв гуфт чангаш ки ном ту чист
بدو گفت چنگش که نام تو چیست
Нажодат кадомасту ком ту чист
نژادت کدامست و کام تو چیست
Бидон то бидонам ки рӯзи набард
بدان تا بدانم که روز نبرد
Крои рехтами хӯн чу бархест гирд
کرا ریختم خون چو برخاست گرد
Бадв гуфт рустам ки эй шӯрбахт
بدو گفت رستم که ای شوربخت
Ки ҳаргизи мабодои гули он дарахт
که هرگز مبادا گل آن درخت
Куҷо чун ту дар боғ бор оварад
کجا چون تو در باغ بار آورد
Чу ту миваи андар шумор оварад
چو تو میوه اندر شمار آورد
Сари найзау номи ман марги тест
سر نیزه و نام من مرگ تست
Саратро бибояд зи тани дасти шаст
سرت را بباید ز تن دست شست
Биёмад ҳамонгоҳ чангаш чу бод
بیامد همانگاه چنگش چو باد
Ду зоғи камонро буза бар ниҳод
دو زاغ کمان را بزه بر نهاد
Камони ҷафои пеша чун абр буд
کمان جفا پیشه چون ابر بود
Ҳам оварад бо ҷавшану габр буд
هم آورد با جوشن و گبر بود
Сипар бар сроўрди рустам чу дид
سپر بر سرآورد رستم چو دید
Ки тираши зираро бихоҳад бурид
که تیرش زره را بخواهد برید
Бадв гуфт бош эй савори далер
بدو گفت باش ای سوار دلیر
Ки акнӯн сарат гардад аз разми сайр
که اکنون سرت گردد از رزم سیر
Нигаҳ кард чангаш барон пилтан
نگه کرد چنگش بران پیلتن
Бболои сарви сеӣ бар чаман
ببالای سرو سهی بر چمن
Бади он асп дар зери як лухти кӯҳ
بد آن اسپ در زیر یک لخت کوه
Наомад ҳаме аз кашӣдан сутӯҳ
نیامد همی از کشیدن ستوه
Бадал гуфт чангаш ки акнӯн гурез
بدل گفت چنگش که اکنون گریز
Ба аз бо тани хеш кардани ситез
به از با تن خویش کردن ستیز
Барангехти он боркашро зи ҷой
برانگیخت آن بارکش را ز جای
Сӯии лашкар хештан кард рой
سوی لشکر خویشتن کرد رای
Бикрдори оташи диловари савор
بکردار آتش دلاور سوار
Барангехти Рахш аз пас номдор
برانگیخت رخش از پس نامدار
Ҳамонгоҳ рустам расед андрўӣ
همانگاه رستم رسید اندروی
Ҳамаи дашти зишони пар аз гуфту гӯй
همه دشت زیشان پر از گفت و گوی
Дами аспи нопок чангаш гирифт
دم اسپ ناپاک چنگش گرفت
Ду лашкари бадви мондаи андари шигифт
دو لشکر بدو مانده اندر شگفت
Замонӣ ҳаме дошт то шуд ғамӣ
زمانی همی داشت تا شد غمی
зи болои бузади хештан бар замӣ
ز بالا بزد خویشتن بر زمی
БиФтод зу тргу зинҳори хост
بیفتاد زو ترگ و زنهار خواست
Таҳамтан варо кард бо хоки рост
تهمتن ورا کرد با خاک راست
Ҳамонгоҳ кардаш сар аз тани ҷудо
همانگاه کردش سر از تن جدا
Ҳамаи ком ва андеша шуд бе наво
همه کام و اندیشه شد بینوا
Ҳамаи номдорони Эрони замин
همه نامداران ایران زمین
Гирифтанд бар паҳлавони офарин
گرفتند بر پهلوان آفرین
Ҳаме буд рустами миёни ду саф
همی بود رستم میان دو صف
Гирифтаи яке хишти рахшони бкФ
گرفته یکی خشت رخشان بکف
Вазон рӯй хоқони ғамии гашти сахт
وزان روی خاقان غمی گشت سخت
Барошуфт бо гардиши чарху бахт
برآشفت با گردش چرخ و بخت
Бҳўмон чунин гуфт хоқони чин
بهومان چنین گفت خاقان چین
Ки тангаст бар мо замону замин
که تنگست بر ما زمان و زمین
Марони номвари паҳлавонро ту ном
مران نامور پهلوان را تو نام
Шӯй бозҷӯӣ фиристӣ паём
شوی بازجویی فرستی پیام
Бадв гуфт ҳумон ки санадони ним
بدو گفت هومان که سندان نیم
Брзми андаруни пели дандони ним
برزم اندرون پیل دندان نیم
Бгитӣ чу комус ҷангӣ набӯд
بگیتی چو کاموس جنگی نبود
Чунуи разми хоҳ ва дирангӣ набӯд
چنو رزمخواه و درنگی نبود
Бахам камандаш гирифт ин савор
بخم کمندش گرفت این سوار
Ту ин гирдро хори мояи мадор
تو این گرد را خوار مایه مدار
Шавам то чаҳ хоҳад ҷаҳони офарин
شوم تا چه خواهد جهان آفرین
Ки пирӯз гардад бад-ӣни дашти кин
که پیروز گردد بدین دشت کین