Бхимаҳ даромад бикрдори бод

به خیمه درآمد به کردار باد

Яке трги дигар басар барниҳод

یکی ترگ دیگر به سر برنهاد

Дирафшӣ дигар ҷусту аспӣ дигар

درفشی دگر جست و اسپی دگر

Дигаргунаи ҷавшани дигаргуни сипар

دگرگونه جوشن دگرگون سپر

Биёмад чу наздик рустам расед

بیامد چو نزدیک رستم رسید

Ҳаме буд то ёл ва шохаш бидид

همی بود تا یال و شاخش بدید

Брстм чунин гуфт к-эии номдор

به رستم چنین گفت کای نامدار

КмндоФгни вгрду ҷангии савор

کمندافگن و گرد و جنگی سوار

Биздон ки безорам аз тоҷу гоҳ

به یزدان که بیزارم از تاج و گاه

Ки чун ту надидам яке разми хоҳ

که چون تو ندیدم یکی رزم‌خواه

з ту бугзарад зини сипоҳи бузург

ز تو بگذرد زین سپاه بزرگ

Набинам ҳамеи номадории сутург

نبینم همی نامداری سترگ

Далерӣ ки чандин биҷӯед набард

دلیری که چندین بجوید نبرد

براردи ҳаме аз дили шери гирд

برآرد همی از دل شیر گرد

зи шаҳру нажоду зи ороми хеш

ز شهر و نژاد و ز آرام خویش

Сухани гӯй ва аз тухмау номи хеш

سخن‌گوی و از تخمه و نام خویش

Ҷуз аз ту касеро зи Эрони сипоҳ

جز از تو کسی را ز ایران سپاه

Надидам ки дорад дили размгоҳ

ندیدم که دارد دل رزمگاه

Маро меҳрбонӣаст бар марди ҷанг

مرا مهربانیست بر مرد جنگ

Бавижа ки дорад ниҳоди паланг

بویژه که دارد نهاد پلنگ

Кунун гар бигӯе марои номи хеш

کنون گر بگویی مرا نام خویش

Бирав буму пайванди вороми хеш

بَر و بوم و پیوند وآرام خویش

Сипосии барин кор бар ман наҳй

سپاسی برین کار بر من نهی

Каз андеша гардад дили ман тиҳӣ

کز اندیشه گردد دل من تهی

Бадв гуфт рустам ки чандини сухан

بدو گفت رستم که چندین سُخُن

Ки гуфтӣ ва афгандӣ аз меҳри бен

که گفتی و افگندی از مهر بُن

Чаро ту нагӯйӣ марои номи хеш

چرا تو نگویی مرا نام خویش

Бару кишвару буму ороми хеш

بر و کشور و بوم و آرام خویش

Чаро омдстии бнздики ман

چرا آمده‌ستی به نزدیک من

Бнрмӣу чарбӣу чандини сухан

به نرمی و چربی و چندین سخن

Агар оштии ҷусти хоҳии ҳаме

اگر آشتی جست خواهی همی

Бакӯшӣ ки ин кӣнаи коҳии ҳаме

بکوشی که این کینه کاهی همی

Нигаҳ кун ки хӯни Сиёвуш ки рехт

نگه کن که خون سیاوش که ریخت

Чунин оташи кини бмо бар ки бехат

چنین آتش کین به ما بر که بیخت

Ҳамон хӯни пурмояи Гӯдарзён

همان خون پرمایه گودرزیان

Ки бФзўди чандини зиён бар зиён

که بفزود چندین زیان بر زیان

Бузургони куҷо бо Сиёвуш баданд

بزرگان کجا با سیاوش بُدند

Наҷустанд пайкор ва хомаш баданд

نجستند پیکار و خامش بُدند

Гунаҳкори хӯни сари бигноаҳ

گنهکار خون سر بیگناه

Нигар то ки ёбии зи турони сипоҳ

نگر تا که یابی ز توران سپاه

зи мардону аспони ороста

ز مردان و اسپان آراسته

Каз Эрон биоварад бо хоста

کز ایران بیاورد با خواسته

Чу яксар сӯй мо фиристед боз

چو یکسر سوی ما فرستید باز

Ман аз ҷанг таркон шавам бе ниёз

من از جنگ ترکان شوم بی‌نیاز

Азон пас ҳама никхўоаҳ манед

ازان پس همه نیکخواه منید

Саросар бар ойин ва роҳ манед

سراسر بر آیین و راه منید

Ниёзами бкин ва наҷӯям набард

نیازم بکین و نجویم نبرد

Наёрам сари саракашони зери гирд

نیارم سر سرکشان زیر گرد

Вазон пас бигӯям бкихсрўи ин

وزان پس بگویم به کیخسرو این

Башуем дилу мағзаш аз дарду кин

بشویم دل و مغزش از درد و کین

Бтў бар шуморам кунун номашон

به تو برشمارم کنون نامشان

Ки маи номашони боду маи комашон

که مه نامشان باد و مه کامشان

Сари кини з грсиўз омад нахуст

سر کین ز گرسیوز آمد نخست

Ки дарди дилу ранҷ Эрон биҷуст

که درد دل و رنج ایران بجست

Касеро ки донеи ту аз тухми кӯр

کسی را که دانی تو از تخم کور

Ки бар хираи ин об карданд шӯр

که بر خیره این آب کردند شور

Гаравии зирау онк аз ваии бзод

گروی زره و آنک از وی بزاد

Нажодӣ ки ҳаргиз мабод он нажод

نژادی که هرگز مباد آن نژاد

Ситам бар Сиёвуш азишон расед

ستم بر سیاوش ازیشان رسید

Ки зу омад ин банди бадро калид

که زو آمد این بند بد را کلید

Касе кӯи дилу мағзи афросйоб

کسی کو دل و مغز افراسیاب

Таба кард ва хӯн ронад бирасон об

تبه کرد و خون راند بر سان آب

Ва дигар касеро каз эрониён

و دیگر کسی را کز ایرانیان

Набад кину басти андарин кини миён

نبد کین و بست اندرین کین میان

Бузургон ки аз тухма виса анд

بزرگان که از تخمهٔ ویسه‌اند

Ду рӯйанд ва бо ҳар касе песа анд

دو رویند و با هر کسی پیسه‌اند

Чу ҳумону лҳоку Фршидўрд

چو هومان و لهاک و فرشیدورد

Чу клбоду нстиҳни он шӯхи мард

چو کلباد و نستیهن آن شوخ مرد

Агар ин ки гуфтам биҷой оваред

اگر این که گفتم به جای آورید

Сари кӣна ҷустан бпоӣ оваред

سر کینه جستن به پای آورید

Бабандам дар кӣна бар кишварат

ببندم در کینه بر کشورت

Бҷўшн напушед бояд ?бирт

بجوشن نپوشید باید برت

Вагар ҷузи бад-ӣни гӯнаи гӯйии сухан

و گر جز بدین گونه گویی سُخَن

Кунам тозаи пайкору кини куҳан

کنم تازه پیکار و کین کُهَن

Ки хўкрдаҳи ҷанги турони манам

که خوکردهٔ جنگ توران منم

Яке номадорӣ аз Эрони манам

یکی نامداری از ایران منم

Басии сар ҷудо карда дорам зи тан

بسی سر جدا کرده دارم ز تن

Ки ҷузи ком шерон набӯдаш кафан

که جز کام شیران نبودش کفن

Маро озмудӣ бад-ӣни размгоҳ

مرا آزمودی بدین رزمگاه

Ҳаминаст расм ва ҳаминаст роҳ

همینست رسم و همینست راه

Азин гӯна ҳаргиз нагуфтам сухан

ازین گونه هرگز نگفتم سُخُن

Биҷузи кини нҷстми зи сар то ба бен

بجز کین نجستم ز سر تا به بُن

Кунун ҳарч гуфтам турои гӯши дор

کنون هرچ گفتم ترا گوش دار

Суханҳои хуби андари оғӯши дор

سخنهای خوب اندر آغوش دار

Чу бишунид ҳумон битарсед сахт

چو بشنید هومان بترسید سخت

Билразед бирасон барги дарахт

بلرزید بر سان برگ درخت

Казон гӯнаи гуфтор рустам шунид

کزان گونه گفتار رستم شنید

Ҳамаи кӣна аз дӯда хеш дид

همه کینه از دودهٔ خویش دید

Чунин посух оварад ҳумони бадавӣ

چنین پاسخ آورد هومان بدوی

Ки эй шери дили марди прхошҷўӣ

که ای شیر دل مرد پرخاشجوی

Бад-ӣни зӯр ва ин брзу болои ту

بدین زور و این برز و بالای تو

Сари тахт Эрон сазад ҷои ту

سر تخت ایران سزد جای تو

Набошӣ ҷуз аз паҳливонии бузург

نباشی جز از پهلوانی بزرگ

Вагар номадории зи Эрони сутург

وگر نامداری ز ایران سترگ

Бпрсидӣ аз гавҳару номи ман

بپرسیدی از گوهر و نام من

Бадал дигар омад турои коми ман

به دل دیگر آمد ترا کام من

Маро кӯҳ гӯшаст ном эй далер

مرا کوه گوشست نام ای دلیر

Падари бўспоссти мардӣ чу шер

پدر بوسپاسست مردی چو شیر

Ман аз вҳр бо ин сипоҳи омадам

من از وهر با این سپاه آمدم

Сипоҳии бад-ӣни размгоҳи омадам

سپاهی بدین رزمگاه آمدم

Азон боз ҷӯям ҳамеи номи ту

ازان باز جویم همی نام تو

Ки пайдо кунам дар ҷаҳони коми ту

که پیدا کنم در جهان کام تو

Кунун гар бигӯе марои номи хеш

کنون گر بگویی مرا نام خویش

Шавам шоди дили сӯии ороми хеш

شوم شاد دل سوی آرام خویش

Ҳама ҳарч гуфтӣ бад-ӣни размгоҳ

همه هرچ گفتی بدین رزمگاه

Якояк бигӯям ба пеши сипоҳ

یکایک بگویم به پیش سپاه

Ҳамон пеши маншуру хоқони чин

همان پیش منشور و خاقان چین

Бузургону гардони турони замин

بزرگان و گردان توران زمین

Бадв гуфт рустам ки номами мҷўӣ

بدو گفت رستم که نامم مجوی

зи ман ҳарч дидӣ бадишон бигӯӣ

ز من هرچ دیدی بدیشان بگوی

зи перони маро дил бисӯзад ҳаме

ز پیران مرا دل بسوزد همی

зи меҳраши равони брФрўзди ҳаме

ز مهرش روان برفروزد همی

зи хӯни Сиёвуш ҷгрхстаҳ ӯст

ز خون سیاوش جگرخسته اوست

зи таркон кунун род ва оҳиста ӯст

ز ترکان کنون راد و آهسته اوست

Сӯй ман фиристаш ҳам акнӯн дмон

سوی من فرستش هم اکنون دمان

Бубинем то бар чаҳ гардад замон

ببینیم تا بر چه گردد زمان

Бадв гуфт ҳумон ки эй сарфароз

بدو گفت هومان که ای سرفراز

Бадӣдор пиронт омад ниёз

بدیدار پیرانت آمد نیاز

Чаҳ донеи ту перону клбод ро

چه دانی تو پیران و کلباد را

Гаравии зирароу пӯлод ро

گروی زره را و پولاد را

Бадв гуфт чандин чаҳ пайчии сухан

بدو گفت چندین چه پیچی سُخُن

Сари обро сӯй боло макун

سر آب را سوی بالا مکن

Набинӣ ки пайкори чандини сипоҳ

نبینی که پیکار چندین سپاه

Бадавӣаст ва зу омад ин размгоҳ

بدویست و زو آمد این رزمگاه

Бишуд тези ҳумони ҳам андари замон

بشد تیز هومان هم اندر زمان

Шудаи гӯна аз рӯй ва омад дмон

شده گونه از روی و آمد دمان

Бпирон чунин гуфт к-эии неки бахт

به پیران چنین گفت کای نیک بخت

Бад афтод моро азин кори сахт

بد افتاد ما را ازین کار سخت

Ки ин ширдили рустами зоблист

که این شیردل رستم زابلیست

Барин лашкар акнӯн бибояд гирист

برین لشکر اکنون بباید گریست

Ки ҳаргиз нтобанд бо ӯ баҷанг

که هرگز نتابند با او به جنگ

Бхшкии палангу бдрёи наҳанг

به خشکی پلنگ و به دریا نهنگ

Сухан гуфт ва бишунид посухи басӣ

سخن گفت و بشنید پاسخ بسی

Ҳаме ёд кард аз бад ҳар касе

همی یاد کرد از بد هر کسی

Нахуст эй бародари марои номи барад

نخست ای برادر مرا نام برد

зи кини Сиёвуши басии баршумурд

ز کین سیاوش بسی برشمرد

зи кори гузашта басӣ кард ёд

ز کار گذشته بسی کرد یاد

зи перону гардони висаи нажод

ز پیران و گردان ویسه‌نژاد

зи баҳроми вази тухми Гӯдарзён

ز بهرام وز تخم گودرزیان

з ҳар кас ки омад баришон зиён

ز هر کس که آمد بریشان زیان

Биҷуз бар ту бар каси ндидмши меҳр

بجز بر تو بر کس ندیدمش مهر

Фаровон сухан гуфт ва накушод чеҳр

فراوان سخن گفت و نگشاد چهر

Азин лашкар акнӯн туро хостаст

ازین لشکر اکنون ترا خواسته‌ست

Надонам ки бар дил чаҳ оростаст

ندانم که بر دل چه آراسته‌ست

Бирав то бибиняш найзаи бадаст

برو تا ببینیش نیزه به دست

Ту гӯйӣ ки бар кӯҳ дорад нишаст

تو گویی که بر کوه دارد نشست

Абои ҷавшану тргу бабри баён

ابا جوشن و ترگ و ببر بیان

Бзири андаруни жандаи пелии жён

به زیر اندرون ژنده پیلی ژیان

Бибинӣ ки ман зини нҷстми дурӯғ

ببینی که من زین نجستم دروغ

Ҳаме гирад оташи зи теғаши фурӯғ

همی گیرد آتش ز تیغش فروغ

Туро то набинад наҷунбад зи ҷой

ترا تا نبیند نجنبد ز جای

зи баҳр ту монадаст зон сони бпоӣ

ز بهر تو مانده‌ست زان سان به پای

Чу байняш бо ӯ сухани нарми гӯй

چو بینیش با او سخن نرم گوی

Бараҳна макун теғ ва манимоӣ рӯй

برهنه مکن تیغ و منمای روی

Бадв гуфт перон ки эй рзмсоз

بدو گفت پیران که ای رزمساز

Битарсам ки рӯз бад ояд фароз

بترسم که روز بد آید فراز

Гар аидўнки ин теғ зан рустамаст

گر ایدونک این تیغ‌زن رستمست

Бад-ӣни дашти моро гуҳ мотамаст

بدین دشت ما را گه ماتمست

Бар оташ бисӯзад бару буми мо

بر آتش بسوزد بر و بوم ما

Надонам чаҳ кард ахтар шавам мо

ندانم چه کرد اختر شوم ما

Бишуд пеши хоқони пар аз оби чашм

بشد پیش خاقان پر از آب چشم

Ҷигари хастау дили пар аз дарду хашм

جگر خسته و دل پر از درد و خشم

Бадв гуфт к-эии шоҳ тундӣ макун

بدو گفت کای شاه تندی مکن

Ки акнӯн дигаргунаи гашти ин сухан

که اکنون دگرگونه گشت این سُخُن

Чу комуси гӯро саромади замон

چو کاموس گو را سرآمد زمان

Ҳамонгоҳ баради ин дили ман гумон

همانگاه برد این دل من گمان

Ки ин бора оҳанӣн рустамаст

که این بارهٔ آهنین رستمست

Ки хоми камандаши хам андар хамаст

که خام کمندش خم اندر خمست

Гар афросйоб ояд акнӯн чу об

گر افراسیاب آید اکنون چو آب

Набенанд ҷузи саҳм ӯро бихоб

نبینند جز سهم او را به خواب

Азуи дев сайред андари набард

ازو دیو سیر آید اندر نبرد

Чаҳ як мард бо ӯ чаҳ як дашти мард

چه یک مرد با او چه یک دشت مرد

Бзоблстон чанд пурмоя буд

به زابلستان چند پرمایه بود

Сиёвушро он замони доя буд

سیاوش را آن زمان دایه بود

Пдрўор бо дард ҷанг оварад

پدروار با درد جنگ آورد

Ҷаҳон бар ҷаҳондор танг оварад

جهان بر جهاندار تنگ آورد

Шавам бингарам то чаҳ хоҳад ҳаме

شوم بنگرم تا چه خواهد همی

Ки аз ғам равонам бакоҳад ҳаме

که از غم روانم بکاهد همی

Бадв гуфт хоқон бирав пеши ӯй

بدو گفت خاقان برو پیش اوی

Чнончўн бибояд сухани нарми гӯй

چنانچون بباید سخن نرم گوی

Агар оштӣ хоҳаду дастгоҳ

اگر آشتی خواهد و دستگاه

Чаҳ бояд барин дашти ранҷи сипоҳ

چه باید برین دشت رنج سپاه

Басӣ ҳадя бипазир ва пас бози гирд

بسی هدیه بپذیر و پس باز گرد

Сазадгар нҷўиими чандини набард

سزد گر نجوییم چندین نبرد

Вагар зери чарм паланг андараст

وگر زیر چرم پلنگ اندرست

Ҳамоно ки райш баҷанг андараст

همانا که رایش به جنگ اندرست

Ҳамаи яксара низ ҷанги оварем

همه یکسره نیز جنگ آوریم

Бирав дашти пайкори танги оварем

برو دشت پیکار تنگ آوریم

Ҳамаи пуштро сӯй яздон кунем

همه پشت را سوی یزدان کنیم

Бнирўӣ ӯ разм шерон кунем

به نیروی او رزم شیران کنیم

Ҳам ӯро тан аз оҳан ва рӯй нест

هم او را تن از آهن و روی نیست

Ҷуз аз хӯни вази гӯшти ваз мӯӣ нест

جز از خون وز گوشت وز موی نیست

На андар ҳаво бошад ӯро набард

نه اندر هوا باشد او را نبرد

Дилатро чаҳ сӯзии бтимору дард

دلت را چه سوزی به تیمار و درد

Чунон дон кигар санг ва оҳан хӯрд

چنان دان که گر سنگ و آهن خورد

Ҳамон тир ва жўпин бирав бугзарад

همان تیر و ژوپین برو بگذرد

Баҳри мард азишон з мо сесадаст

به هر مرد ازیشان ز ما سیصدست

Дарин рзмгаҳ ғам кашӣдан бадаст

درین رزمگه غم کشیدن بدست

Ҳамин зобулии номбурдори мард

همین زابلی نامبردار مرد

зи пелӣ фузун нест гоҳи набард

ز پیلی فزون نیست گاه نبرد

Яке пилбозии намоями бадавӣ

یکی پیلبازی نمایم بدوی

Казон пас наёрад сӯии ҷанг рӯй

کزان پس نیارد سوی جنگ روی