Ҳаме рафт перони пар аз дарду бим

همی رفت پیران پر از درد و بیم

Шуд аз кори рустами дилаш ба ду ним

شد از کار رستم دلش به دو نیم

Биёмад бнздики Эрони сипоҳ

بیامد بنزدیک ایران سپاه

Хурӯшед к-эии меҳтари разми хоҳ

خروشید کای مهتر رزم خواه

Шунидам казин лашкар бе шумор

شنیدم کزین لشکر بی شمار

Маро ёд кардӣ бҳнгоми кор

مرا یاد کردی بهنگام کار

Хиромедам аз пеши он анҷуман

خرامیدم از پیش آن انجمن

Бад-ӣни анҷуман то чаҳ хоҳии зи ман

بدین انجمن تا چه خواهی ز من

Бадв гуфт рустам ки ном ту чист

بدو گفت رستم که نام تو چیست

Бад-ӣн омадани ройу ком ту чист

بدین آمدن رای و کام تو چیست

Чунин дод посух ки перони манам

چنین داد پاسخ که پیران منم

Сипаҳдори ин шери гирони манам

سپهدار این شیر گیران منم

зи ҳумони висаи марои хостӣ

ز هومان ویسه مرا خواستی

Бахӯбии забонро биёростӣ

بخوبی زبان را بیاراستی

Дилам тез шуд то ту аз меҳтарон

دلم تیز شد تا تو از مهتران

Кадомии зи гардони ҷанги оварон

کدامی ز گردان جنگ آوران

Бадв гуфт ман рустами зобулӣ

بدو گفت من رستم زابلی

Зираи дор бо ханҷари кобулӣ

زره‌دار با خنجر کابلی

Чу бишунид перони зи пеши сипоҳ

چو بشنید پیران ز پیش سپاه

Биёмад бар рустами кӣнаи хоҳ

بیامد بر رستم کینه خواه

Бадв гуфт рустам ки эй паҳлавон

بدو گفت رستم که ای پهلوان

Дурудати зи хуршеди равшани равон

درودت ز خورشید روشن روان

Ҳам аз модараши духти афросйоб

هم از مادرش دخت افراسیاب

Ки меҳр ту бинад ҳамеша бихоб

که مهر تو بیند همیشه بخواب

Бадв гуфт перон ки эй пилтан

بدو گفت پیران که ای پیلتن

Дурудати зи яздон ва аз анҷуман

درودت ز یزدان و از انجمن

зи некии диҳиши офарин бар ту бод

ز نیکی دهش آفرین بر تو باد

Фалакро гузар бар нигини ту бод

فلک را گذر بر نگین تو باد

зи яздони сипос ва бадвем паноҳ

ز یزدان سپاس و بدویم پناه

Ки дидам турои зинда бар ҷойгоҳ

که دیدم ترا زنده بر جایگاه

Зуввораи фаромарзу золи савор

زواره فرامرز و زال سوار

Ки ӯ монад аз хусравони ёдгор

که او ماند از خسروان یادگار

Дурустанду шодони дилу сарфароз

درستند و شادان دل و سرفراز

Казишон мабодои ҷаҳон бе ниёз

کزیشان مبادا جهان بی‌نیاز

Бигӯям турогар надории гарон

بگویم ترا گر نداری گران

Гила кардани кеҳтар аз меҳтарон

گله کردن کهتر از مهتران

Бикуштам дарахтии ббоғи андарун

بکشتم درختی بباغ اندرون

Ки бориш кбст омаду барги хӯн

که بارش کبست آمد و برگ خون

зи дидаи ҳаме об додам биринҷ

ز دیده همی آب دادم برنج

Бадви бади марои зиндагонӣу ганҷ

بدو بد مرا زندگانی و گنج

Маро зу ҳамаи ранҷ баҳр омадаст

مرا زو همه رنج بهر آمدست

Казу бори тирёк заҳр омадаст

کزو بار تریاک زهر آمدست

Сиёвуши маро чун падар доштӣ

سیاوش مرا چون پدر داشتی

Ба пеши бадӣҳо сипар доштӣ

به پیش بدیها سپر داشتی

Басои дарду сахтӣу рнҷо ки ман

بسا درد و سختی و رنجا که من

Кашидам азон шоҳ ва зон анҷуман

کشیدم ازان شاه و زان انجمن

Гўои ман андар ҷаҳон эзадаст

گوای من اندر جهان ایزدست

Гўо хостани додгарро бадаст

گوا خواستن دادگر را بدست

Ки акнӯн баромади басии рӯзгор

که اکنون برآمد بسی روزگار

Шунидам басии панди омӯзгор

شنیدم بسی پند آموزگار

Ки шеван на бархест аз хони ман

که شیون نه برخاست از خان من

Ҳамеи оташи афрӯзад аз ҷони ман

همی آتش افروزد از جان من

Ҳамеи хӯни хурӯшами биҷои сиришк

همی خون خروشم بجای سرشک

Ҳамеша гирифторами андари пизишк

همیشه گرفتارم اندر پزشک

Азин кори баҳр ман омад газанд

ازین کار بهر من آمد گزند

На бар орзӯи гашти чархи баланд

نه بر آرزو گشت چرخ بلند

зи тираи шаб ва дида ам нест шарм

ز تیره شب و دیده‌ام نیست شرم

Ки ман чанд ҷӯшидаам хӯни гарм

که من چند جوشیده‌ام خون گرم

зи кори Сиёвуш чу огаҳ шудам

ز کار سیاوش چو آگه شدم

зи неку зи бади даст кӯтаҳ шудам

ز نیک و ز بد دست کوته شدم

Миёни ду кишвари ду шоҳи баланд

میان دو کشور دو شاه بلند

Чунин хораму зору дили мустаманд

چنین خوارم و زار و دل مستمند

Фарангисро ман харидами бҷон

فرنگیس را من خریدم بجان

Падар бар сар оварда будаш замон

پدر بر سر آورده بودش زمان

Бахона наонаш ҳамеи доштам

بخانه نهانش همی داشتم

Бирав пушти ҳаргиз на бргоштм

برو پشت هرگز نه برگاشتم

Бподош ҷон хоҳад аз ман ҳаме

بپاداش جان خواهد از من همی

Сар бадгумон хоҳад аз ман ҳаме

سر بدگمان خواهد از من همی

Пар аз дардам эй паҳлавон аз ду рӯй

پر از دردم ای پهلوان از دو روی

зи ду анҷумани сари пар аз гуфтугӯӣ

ز دو انجمن سر پر از گفتگوی

На роҳ гурезаст зи афросйоб

نه راه گریزست ز افراسیاب

На ҷой дигар дорам орому хоб

نه جای دگر دارم آرام و خواب

Ҳамми ганҷ ва бумаст ва ҳам чорпоӣ

همم گنج و بوم است و هم چارپای

Набинам ҳаме рӯй рафтани биҷой

نبینم همی روی رفتن بجای

Писар ҳасту пӯшидаи рӯйони басӣ

پسر هست و پوشیده‌رویان بسی

Чунин хастау баста ҳар касе

چنین خسته و بستهٔ هر کسی

Агар ҷанг фармоед афросйоб

اگر جنگ فرماید افراسیاب

Намонад ки чашм андар ояд бихоб

نماند که چشم اندر آید بخواب

Бнокоми лашкар бибояд кашид

بناکام لشکر بباید کشید

Нишоед зи фармон ӯ орамид

نشاید ز فرمان او آرمید

Бмн бар кунун ҷой бахшоишаст

بمن بر کنون جای بخشایشست

Сипоҳи андар овардан ороишаст

سپاه اندر آوردن آرایشست

Агар нестӣ бар дилами дарду ғам

اگر نیستی بر دلم درد و غم

Азин тухмаи ҷузи куштани пилсм

ازین تخمه جز کشتن پیلسم

Ҷуз ӯ низ чанде далеру ҷавон

جز او نیز چندی دلیر و جوان

Ки дар ҷанг сайр омаданд аз равон

که در جنگ سیر آمدند از روان

Азин пас маро бим ҷонаст низ

ازین پس مرا بیم جانست نیز

Сухан чанд гӯям зи фарзанду чиз

سخن چند گویم ز فرزند و چیز

Ба пирӯзгар бар ту эй паҳлавон

به پیروزگر بر تو ای پهلوان

Ки аз ман набошӣ халидаи равон

که از من نباشی خلیده‌روان

зи хуишони ман бади надории ниҳон

ز خویشان من بد نداری نهان

Брондишӣ аз кирдигори ҷаҳон

براندیشی از کردگار جهان

Брўшни равони Сиёвуш ки марг

بروشن روان سیاوش که مرگ

Марои хуштар аз ҷавшану теғу трг

مرا خوشتر از جوشن و تیغ و ترگ

Гар аидўнкаҳи ҷангӣ буд ҳам гуруҳ

گر ایدونکه جنگی بود هم گروه

Телии куштаи бинии бболои кӯҳ

تلی کشته بینی ببالای کوه

Кашонеу сақлобу шгнӣу ҳинд

کشانی و سقلاب و شگنی و هند

Азин марз то пеши дарёии санад

ازین مرز تا پیش دریای سند

зи хӯни Сиёвуши ҳамаи бигноаҳ

ز خون سیاوش همه بیگناه

Сипоҳӣ кашида бад-ӣни размгоҳ

سپاهی کشیده بدین رزمگاه

Турои оштӣ беҳтар ояд ки ҷанг

ترا آشتی بهتر آید که جنگ

Набояд гирифтан чунин кори танг

نباید گرفتن چنین کار تنگ

Нигар то чаҳ бинии ту донотрӣ

نگر تا چه بینی تو داناتری

Брзми далерони тўонотрӣ

برزم دلیران تواناتری

зи перон чу бишунид рустами сухан

ز پیران چو بشنید رستم سخن

На бар орзӯ посух афганд бен

نه بر آرزو پاسخ افگند بن

Бадв гуфт то ман бад-ӣни размгоҳ

بدو گفت تا من بدین رزمگاه

Камар бастаам бо далерони шоҳ

کمر بسته‌ام با دلیران شاه

Ндидстм аз ту ба ҷузи ростӣ

ندیدستم از تو به جز راستی

зи таркони ҳамаи ростии хостӣ

ز ترکان همه راستی خواستی

Паланги ин шиносад ки пайкору ҷанг

پلنگ این شناسد که پیکار و جنگ

На хубаст ва донад ҳамеи кӯҳу санг

نه خوبست و داند همی کوه و سنگ

Чу кини сари шаҳриёрон буд

چو کین سر شهریاران بود

Сару кор бо тирборон буд

سر و کار با تیرباران بود

Кунун оштиро ду роҳ эдараст

کنون آشتی را دو راه ایدرست

Нигар то шуморо чаҳ андрхўрст

نگر تا شما را چه اندرخورست

Яке онк ҳар кас ки аз хӯни шоҳ

یکی آنک هر کس که از خون شاه

Бгстрд бар хираи ин размгоҳ

بگسترد بر خیره این رزمگاه

Бабандӣ фиристӣ бар шаҳриёр

ببندی فرستی بر شهریار

Сазад гар нафармоед ин корзор

سزد گر نفرماید این کارزار

Гунаҳкори хӯни сари бигноаҳ

گنهکار خون سر بیگناه

Сазад гар набошад бад-ӣни размгоҳ

سزد گر نباشد بدین رزمگاه

Ва дигар ки бо ман бабандӣ камар

و دیگر که با من ببندی کمر

Биёе бар шоҳи пирӯзгар

بیایی بر شاه پیروزگر

зи чизе ки эдар Бамонеи ҳаме

ز چیزی که ایدر بمانی همی

Ту онро гиронмояи донеи ҳаме

تو آن را گرانمایه دانی همی

Биҷои яке даҳ биёбӣ зи шоҳ

بجای یکی ده بیابی ز شاه

Макун ёди бунгоҳи турони сипоҳ

مکن یاد بنگاه توران سپاه

Бадал гуфт перон ки жарфаст кор

بدل گفت پیران که ژرفست کار

зи турон шудани пеши он шаҳриёр

ز توران شدن پیش آن شهریار

Дигар чун гунаҳ кор ҷӯяд ҳаме

دگر چون گنه کار جوید همی

Дил аз бигноҳон бишӯяд ҳаме

دل از بیگناهان بشوید همی

Бузургону хуишони афросйоб

بزرگان و خویشان افراسیاب

Ки бо ганҷ ва тахтанд ва бо ҷоҳу об

که با گنج و تختند و با جاه و آب

Азин дар куҷо гуфт ёрами сухан

ازین در کجا گفت یارم سخن

На сар бошад ин орзӯро на бен

نه سر باشد این آرزو را نه بن

Чу ҳумону клбоду Фршидўрд

چو هومان و کلباد و فرشیدورد

Куҷо ҳаст Гӯдарзи зишони бадарад

کجا هست گودرز زیشان بدرد

Ҳама зин шуморанд ва ин рӯй нест

همه زین شمارند و این روی نیست

Мари ин обро дар ҷаҳон ҷӯй нест

مر این آب را در جهان جوی نیست

Марои чораи хеш бояд гирифт

مرا چارهٔ خویش باید گرفت

Раҳи ҷустро пеш бояд гирифт

ره جست را پیش باید گرفت

Бадв гуфт перон ки эй паҳлавон

بدو گفت پیران که ای پهلوان

Ҳамеша ҷавон бошу равшани равон

همیشه جوان باش و روشن‌روان

Шавам бозгуем бигардон ҳамин

شوم بازگویم بگردان همین

Бмншўру шангули бхоқони чин

بمنشور و شنگل بخاقان چین

Ҳиўнӣ фиристам боФросёб

هیونی فرستم بافراسیاب

Бигӯям сарашро барорам зи хоб

بگویم سرش را برآرم ز خواب

Ва зонҷо биёмад блшкр чу бод

و زانجا بیامد بلشکر چو باد

Касеро ки буданд висаи нажод

کسی را که بودند ویسه نژاد

Яке анҷуман кард ва бикшод роз

یکی انجمن کرد و بگشاد راز

Чунин гуфт комади нишебу фароз

چنین گفت کامد نشیب و فراز

Бидонед кини шер дил рустамаст

بدانید کین شیر دل رستمست

Ҷаҳонгир ва аз тухмаи нирмст

جهانگیر و از تخمهٔ نیرمست

Бузургону шерони Зобулстон

بزرگان و شیران زابلستان

Ҳамаи номдорони коблстон

همه نامداران کابلستان

Чунуи кӣна вар бошаду раҳнамоӣ

چنو کینه‌ور باشد و رهنمای

Саворон гетӣ надоранд пой

سواران گیتی ندارند پای

Чу Гӯдарзи кшўод ва чун Геву Тӯс

چو گودرز کشواد و چون گیو و طوس

Бнокоми размӣ буд бо фусӯс

بناکام رزمی بود با فسوس

зи таркон гунаҳкор хоҳад ҳаме

ز ترکان گنهکار خواهد همی

Дил аз бигноҳон бакоҳад ҳаме

دل از بیگناهان بکاهد همی

Ки доне ки эдар гунаҳкор нест

که دانی که ایدر گنهکار نیست

Дили шоҳи азуи пари з тимор нест

دل شاه ازو پر ز تیمار نیست

Нигаҳ кун ки ин бум вайрон шавад

نگه کن که این بوم ویران شود

Бкоми далерон Эрон шавад

بکام دلیران ایران شود

На пер ва ҷавон монад эдар на шоҳ

نه پیر و جوان ماند ایدر نه شاه

На ганҷу сипоҳ ва на тахту кулоҳ

نه گنج و سپاه و نه تخت و کلاه

Ҳаме гуфтам ин шавам бедод ро

همی گفتم این شوم بیداد را

Ки чандини мадори оташу бод ро

که چندین مدار آتش و باد را

Ки рӯзии шӯии ногаҳони сӯхта

که روزی شوی ناگهان سوخته

Хиради сӯхтаи чашми дили дӯхта

خرد سوخته چشم دل دوخته

Накард он ҷФопишаҳи фармони ман

نکرد آن جفاپیشه فرمان من

На фармони ин номдори анҷуман

نه فرمان این نامدار انجمن

Бикунади ин гиронмоягонро зи ҷой

بکند این گرانمایگان را ز جای

Назд бо далеру хирадманди рой

نزد با دلیر و خردمند رای

Бибинӣ ки на шоҳ монад на тоҷ

ببینی که نه شاه ماند نه تاج

На пелони ҷангӣ на ин тахти оҷ

نه پیلان جنگی نه این تخت عاج

Бад-ӣни шоддли шоҳи Эрон буд

بدین شاددل شاه ایران بود

Ғаму дарди баҳри далерон буд

غم و درد بهر دلیران بود

Дареғи он далерону чандини сипоҳ

دریغ آن دلیران و چندین سپاه

Ки бо фару барзанад ва бо тоҷу гоҳ

که با فر و برزند و با تاج و گاه

Бтороҷи бинии ҳамаи зин сипас

بتاراج بینی همه زین سپس

На баргардад аз рзмгаҳи шоди кас

نه برگردد از رزمگه شاد کس

Бикӯбанд моро бнъли сутур

بکوبند ما را بنعل ستور

Шавад оби ин бахти бедори шӯр

شود آب این بخت بیدار شور

зи ҳумони дил ман бисӯзад ҳаме

ز هومان دل من بسوزد همی

зи рӯйин равони брФрўзди ҳаме

ز رویین روان برفروزد همی

Дили рустами огндаҳ аз кин ӯст

دل رستم آگنده از کین اوست

Брўҳош яксар пар аз чин ӯст

بروهاش یکسر پر از چین اوست

Пар аз ғам шавам пеши хоқони чин

پر از غم شوم پیش خاقان چین

Бигӯям ки моро чаҳ омад зи кин

بگویم که ما را چه آمد ز کین

Биёмад бнздики хоқон чу гирд

بیامد بنزدیک خاقان چو گرد

Пар аз хӯни руху дидаи пари оби зард

پر از خون رخ و دیده پر آب زرد

Саропарда ӯ пар аз нола дид

سراپردهٔ او پر از ناله دید

зи хӯни кушта бар заъфарон лола дид

ز خون کشته بر زعفران لاله دید

зи хуишони комус чанде сипоҳ

ز خویشان کاموس چندی سپاه

Бнздики хоқон шудаи додхоҳ

بنزدیک خاقان شده دادخواه

Ҳаме гуфт ҳар кас ки афросйоб

همی گفت هر کس که افراسیاب

Азин пас бузургӣ набинад бихоб

ازین پس بزرگی نبیند بخواب

Чаро кин пай афганд каш нест мард

چرا کین پی افگند کش نیست مرد

Ки оварад созад бурузи набард

که آورد سازد بروز نبرد

Сипоҳи кашонеи сӯй чин шавем

سپاه کشانی سوی چین شویم

Ҳамаи дидаи пари об ва бокин шавем

همه دیده پر آب و باکین شویم

зи чину зи барбари сипоҳи оварем

ز چین و ز بربر سپاه آوریم

Ки комусро кӣнаи хоҳи оварем

که کاموس را کینه‌خواه آوریم

зи бзгўшу сгсору Мозандарон

ز بزگوش و سگسار و مازندران

Каси орем бо гурзҳои гарон

کس آریم با گرزهای گران

Магари систонро пар оташ кунем

مگر سیستان را پر آتش کنیم

Баришон шабу рӯз нохуш кунем

بریشان شب و روز ناخوش کنیم

Сари рустами зобулиро бидор

سر رستم زابلی را بدار

Барорем бар сӯги он номдор

برآریم بر سوگ آن نامدار

Танишро бисӯзему хокистараш

تنش را بسوزیم و خاکسترش

Ҳамеи брФшоними гирд дараш

همی برفشانیم گرد درش

Агар кин ҳаме ҷӯяд афросйоб

اگر کین همی جوید افراسیاب

На ором бояд ки ёбад на хоб

نه آرام باید که یابد نه خواب

Ҳаме аз паии дӯда ҳар каси бадарад

همی از پی دوده هر کس بدرد

Баборед бар арғавони оби зард

ببارید بر ارغوان آب زرد

Чу бишунид перони дилаши хираи гашт

چو بشنید پیران دلش خیره گشت

зи овози эшон Рахши тираи гашт

ز آواز ایشان رخش تیره گشت

Бадал гуфт к-эии зору бечорагон

بدل گفت کای زار و بیچارگان

Пар аз дарду тимору ғмхўоргон

پر از درد و تیمار و غمخوارگان

Надоред азин ?агаӣ бе гумон

ندارید ازین اگهی بی‌گمان

Ки эдар шуморо саромади замон

که ایدر شما را سرآمد زمان

зи дарё наҳангӣ баҷанг омадаст

ز دریا نهنگی بجنگ آمدست

Ки ҷавшанаши чарм паланг омадаст

که جوشنش چرم پلنگ آمدست

Биёмад бхоқон чунин гуфт боз

بیامد بخاقان چنین گفت باز

Ки ин разми кӯтоҳ мо шуд дароз

که این رزم کوتاه ما شد دراز

Аз ин номдорон ҳар кишварӣ

از این نامداران هر کشوری

з ҳар сӯ ки бади номвари меҳтарӣ

ز هر سو که بد نامور مهتری

Биоварад ва ин ранҷҳо шуд ба бод

بیاورد و این رنجها شد به باد

Куҷои хезад аз кор бедод дод

کجا خیزد از کار بیداد داد

Сари шоҳи кишвар чунин гашта шуд

سر شاه کشور چنین گشته شد

Сиёвуш бар даст ӯ кушта шуд

سیاوش بر دست او کشته شد

БФрмони грсиўз кам хирад

بفرمان گرسیوز کم خرد

Сари аждаҳоро касе насупурд

سر اژدها را کسی نسپرد

Сиёвуши ҷаҳондору пурмоя буд

سیاوش جهاندار و پرمایه بود

Варои рустами зобулии доя буд

ورا رستم زابلی دایه بود

Ҳар онгаҳ ки ӯ ҷанг ва кин оварад

هر آنگه که او جنگ و کین آورد

Ҳамеи осмон бар замин оварад

همی آسمان بر زمین آورد

На чанги паланг ва на хартуми пел

نه چنگ پلنگ و نه خرطوم پیل

На кӯҳи баланд ва на дарёии нил

نه کوه بلند و نه دریای نیل

Бсндст бо ӯ ба овардгоҳ

بسندست با او به آوردگاه

Чу оварад гирад ба пеши сипоҳ

چو آورد گیرد به پیش سپاه

Яке Рахш дорад бзири андарун

یکی رخش دارد بزیر اندرون

Ки гӯйӣ равон шуд ки бесутун

که گویی روان شد که بیستون

Кунун рӯз хира набояд шимурд

کنون روز خیره نباید شمرد

Ки диданд ҳар каси азуи дастбурд

که دیدند هر کس ازو دستبرد

Яке оташ омад зи чархи кабӯд

یکی آتش آمد ز چرخ کبود

Дил мо шуд аз туф ӯ пари зи дӯд

دل ما شد از تف او پر ز دود

Кунун сари басари тизҳши бхрдон

کنون سر بسر تیزهش بخردان

Бихонед бо мӯбадону радон

بخوانید با موبدان و ردان

Бибинед то чора кор чист

ببینید تا چارهٔ کار چیست

Бад-ӣни рзмгаҳи мард пайкор кист

بدین رزمگه مرد پیکار کیست

Ҳамеи рой бояд ки гардад дуруст

همی رای باید که گردد درست

Аз оғоз кӣна набоист ҷуст

از آغاز کینه نبایست جست

Магари зини балои сӯй кишвар шавем

مگر زین بلا سوی کشور شویم

Агар чанд бо бахт лоғар шавем

اگر چند با بخت لاغر شویم

зи перони ғамии гашти хоқони чин

ز پیران غمی گشت خاقان چین

Басӣ ёд кард аз ҷаҳони офарин

بسی یاد کرد از جهان آفرین

Бадв гуфт моро кунун чист рӯй

بدو گفت ما را کنون چیست روی

Чу омад сипоҳии чунин ҷангҷӯӣ

چو آمد سپاهی چنین جنگجوی

Чунин гуфт шангул ки эй сарфароз

چنین گفت شنگل که ای سرفراز

Чаҳ бояд кашӣдан суханҳо дароз

چه باید کشیدن سخنها دراز

Биорӣ афросйоби омадем

بیاری افراسیاب آمدیم

зи дашту зи дарёии оби омадем

ز دشت و ز دریای آب آمدیم

Басии борау ҳадя ҳо ёфтем

بسی باره و هدیه‌ها یافتیم

з ҳар кишварӣ тез бишитофтем

ز هر کشوری تیز بشتافتیم

Бики марди сагзӣ ки омад баҷанг

بیک مرد سگزی که آمد بجنگ

Чаро шуд чунин бар шумо кори танг

چرا شد چنین بر شما کار تنگ

зи як мард нангаст гуфтани сухан

ز یک مرد ننگست گفتن سخن

Дигаргунатар бояд афганд бен

دگرگونه‌تر باید افگند بن

Агар гирди комусро зу замон

اگر گرد کاموس را زو زمان

Биёмад набояд шудани бадгумон

بیامد نباید شدن بدگمان

Сипедаи дмон гурзҳо баркашем

سپیده‌دمان گرزها برکشیم

Вазин дашт яксар срондри кашем

وزین دشت یکسر سراندر کشیم

Ҳаворо чу абр баҳорон кунем

هوا را چو ابر بهاران کنیم

Баришон яке тирборон кунем

بریشان یکی تیرباران کنیم

зи гирди саворону захми табар

ز گرد سواران و زخم تبر

Набояд ки донад кас аз пои сар

نباید که داند کس از پای سر

Шумо яксараи чашм бар ман наед

شما یکسره چشم بر من نهید

Чу ман брхрўшм дамид ва диҳед

چو من برخروشم دمید و دهید

Ҳамоно ки ҷанги оварони сад ҳазор

همانا که جنگ‌آوران صد هزار

Фузун бошад аз мо далеру савор

فزون باشد از ما دلیر و سوار

зи як тани чунин зору печони шудем

ز یک تن چنین زار و پیچان شدیم

Ҳамаи поки нокуштаи биҷони шудем

همه پاک ناکشته بیجان شدیم

Чунон дон ки ӯ жанда пеласт маст

چنان دان که او ژنده پیلست مست

Ба овардга шер гирад бадаст

به آوردگه شیر گیرد بدست

Яке пели бозии намоями бадавӣ

یکی پیل‌بازی نمایم بدوی

Казон пас наёрад сӯии разм рӯй

کزان پس نیارد سوی رزم روی

Чу бишунид лашкари зи шангули сухан

چو بشنید لشکر ز شنگل سخن

Ҷавон шуд дил мард гашта куҳан

جوان شد دل مرد گشته کهن

Бадв гуфт перони конўшаҳи бадӣ

بدو گفت پیران کانوشه بدی

Равонро бпигори тӯшаи бадӣ

روان را بپیگار توشه بدی

Ҳамаи номдорону хоқони чин

همه نامداران و خاقان چین

Гирифтанд бар шоҳи ҳинди офарин

گرفتند بر شاه هند آفرین

Чу перон биёмад бпрдаҳи сарой

چو پیران بیامد بپرده سرای

Бирафтанд пурмояи таркони зи ҷой

برفتند پرمایه ترکان ز جای

Чу ҳумону нстиҳну бормон

چو هومان و نستیهن و بارمان

Ки бо теғ будандгар бо синон

که با تیغ بودند گر با سنان

Бипурсед ҳумони зи перони сухан

بپرسید هومان ز پیران سخن

Ки гуфторашон бар чаҳ омад ба бен

که گفتارشان بر چه آمد به بن

Ҳамеи оштиро кунад пойгоҳ

همی آشتی را کند پایگاه

Вагар кӣна ҷӯяд сипоҳ аз сипоҳ

و گر کینه جوید سپاه از سپاه

Бҳўмон бигуфт онч шангул бигуфт

بهومان بگفت آنچ شنگل بگفت

Сипаҳи гашт бо ӯ ба пигори ҷуфт

سپه گشت با او به پیگار جفت

Ғамии гашти ҳумон азон кори сахт

غمی گشت هومان ازان کار سخت

Барошуфт бо шангули шӯрбахт

برآشفت با شنگل شوربخت

Ба перон чунин гуфт каз осмон

به پیران چنین گفت کز آسمان

Гузар нест то бар чаҳ гардад замон

گذر نیست تا بر چه گردد زمان

Биёмад барраи пеш клбод гуфт

بیامد بره پیش کلباد گفت

Ки шангули магар бо хирад нест ҷуфт

که شنگل مگر با خرد نیست جفت

Бибояд шудан як замони зини миён

بباید شدن یک زمان زین میان

Нигаҳ кард бояд бсўду зиён

نگه کرد باید بسود و زیان

Бибинӣ казин лашкар бе карон

ببینی کزین لشکر بی‌کران

Ҷаҳонгир ва бо гурзҳои гарон

جهانگیر و با گرزهای گران

Ду баҳра буд зери хоки андарун

دو بهره بود زیر خاک اندرون

Кафани ҷавшану трги шастаи бхўн

کفن جوشن و ترگ شسته بخون

Бадв гуфт клбод эй теғи зан

بدو گفت کلباد ای تیغ زن

Чунин то тавон фоли бадро мазан

چنین تا توان فال بد را مزن

Тани хеши якбора ғамгин макун

تن خویش یکباره غمگین مکن

Магар каз гумон дигаред сухан

مگر کز گمان دیگر اید سخن

Баннои омадаи кори дилро бағам

بنا آمده کار دل را بغم

Сазадгар надорӣ набошӣ дижам

سزد گر نداری نباشی دژم

Вазин рӯй рустами ялонро бихонад

وزین روی رستم یلان را بخواند

Суханҳои боиста чанде баранд

سخنهای بایسته چندی براند

Чу Тӯс ва чу Гӯдарзу раҳоаму Гев

چو طوس و چو گودرز و رهام و گیو

Фиребурзу Густаҳму хроди ню

فریبرز و گستهم و خراد نیو

Чу гургин корозмудаи савор

چو گرگین کارآزموده سوار

Чу бежани фурӯзандаи корзор

چو بیژن فروزندهٔ کارزار

Таҳамтан чунин гуфт бо бхрдон

تهمتن چنین گفت با بخردان

Ҳшиўору бедори дили мӯбадон

هشیوار و بیدار دل موبدان

Касеро ки яздон кунад некбахт

کسی را که یزدان کند نیکبخت

Сазовор бошад варои тоҷу тахт

سزاوار باشد ورا تاج و تخت

Ҷаҳонгир ва пирӯз бошад баҷанг

جهانگیر و پیروز باشد بجنگ

Набояд ки бинад зи худ зӯри чанг

نباید که بیند ز خود زور چنگ

зи яздон буд зӯри мо худ кӣем

ز یزدان بود زور ما خود کییم

Бад-ӣни тираи хоки андарун бар чӣем

بدین تیره خاک اندرون بر چییم

Бибояд кашӣдан гумон аз бадӣ

بباید کشیدن گمان از بدی

Раҳи эзадӣ бояду бхрдӣ

ره ایزدی باید و بخردی

Ки гетӣ намонад ҳаме бар касе

که گیتی نماند همی بر کسی

Набояд бадви шод бӯдани басӣ

نباید بدو شاد بودن بسی

Ҳамеи мардумӣ бояду ростӣ

همی مردمی باید و راستی

зи кажӣ буд камӣу костӣ

ز کژی بود کمی و کاستی

Чу перон биёмад бар ман дмон

چو پیران بیامد بر من دمان

Сухан гуфт бо дарди дили як замон

سخن گفت با درد دل یک زمان

Ки аз некӯӣ бо Сиёвуш чаҳ кард

که از نیکوی با سیاوش چه کرد

Чаҳ омад биравяш зи тимору дард

چه آمد برویش ز تیمار و درد

Фарангису Кайхусрав аз аждаҳо

فرنگیس و کیخسرو از اژدها

БгФтору кирдор ӯ шуд раҳо

بگفتار و کردار او شد رها

Абои онки андар дилам шуд дуруст

ابا آنک اندر دلم شد درست

Ки перони бкин кушта ояд нахуст

که پیران بکین کشته آید نخست

Бародарашу фарзанд дар пеши ӯй

برادرش و فرزند در پیش اوی

Басӣ бо гуҳари номвари хеши ӯй

بسی با گهر نامور خویش اوی

Абри дасти Кайхусрави афросйоб

ابر دست کیخسرو افراسیاب

Шавад куштаи ин дидаам ман бихоб

شود کشته این دیده‌ام من بخواب

Гунаҳкори як тан намонад биҷой

گنهکار یک تن نماند بجای

Магар кушта афганда дар зери пой

مگر کشته افگنده در زیر پای

Ва лекин нахоҳам ки бар дасти ман

و لیکن نخواهم که بر دست من

Шавад куштаи ин пер бо анҷуман

شود کشته این پیر با انجمن

Ки ӯро ба ҷузи ростӣ пеша нест

که او را به جز راستی پیشه نیست

зи бад бар дилаши роҳ андеша нест

ز بد بر دلش راه اندیشه نیست

Гар аидўнки бози оради инро ки гуфт

گر ایدونک باز آرد این را که گفت

Гуноҳи гузашта бибояд наҳуфт

گناه گذشته بباید نهفت

Гунаҳкор бо хостаи ҳарч буд

گنهکار با خواسته هرچ بود

Сипорад бмо кин набояд фузуд

سپارد بما کین نباید فزود

Азин пас марои ҷой пайкор нест

ازین پس مرا جای پیکار نیست

Ба аз ростӣ дар ҷаҳон кор нест

به از راستی در جهان کار نیست

Варин номдорони абои тахту пел

ورین نامداران ابا تخت و پیل

Сипоҳии бад-ӣни сон чу дарёии нил

سپاهی بدین سان چو دریای نیل

Фиристанд наздики мо тоҷу ганҷ

فرستند نزدیک ما تاج و گنج

Изоишон набошем зини пас биринҷ

ازایشان نباشیم زین پس برنج

Надорем гетии бкштни нигоҳ

نداریم گیتی بکشتن نگاه

Ки некии диҳишро ҷуз инаст роҳ

که نیکی‌دهش را جز اینست راه

Ҷаҳони пар з ганҷасту пари тоҷу тахт

جهان پر ز گنجست و پر تاج و تخت

Набояд ҳамаи баҳри як неки бахт

نباید همه بهر یک نیک‌بخت

Чу бишунид Гӯдарз бар пой хост

چو بشنید گودرز بر پای خاست

Бадв гуфт к-эии меҳтари роду рост

بدو گفت کای مهتر راد و راست

Сутуни сипоҳӣу зебои гоҳ

ستون سپاهی و زیبای گاه

Фурӯзони бтўи шоҳу тахту кулоҳ

فروزان بتو شاه و تخت و کلاه

Сари мояи тести равшани хирад

سر مایهٔ تست روشن خرد

Равонати ҳаме аз хирад бар хӯрд

روانت همی از خرد بر خورد

зи ҷанги оштӣ бегумон беҳтараст

ز جنگ آشتی بی‌گمان بهترست

Нигаҳ кун ки говат бачарам андараст

نگه کن که گاوت بچرم اندرست

Бигӯям яке пеши ту достон

بگویم یکی پیش تو داستان

Кунун бишинав аз гуфта бостон

کنون بشنو از گفتهٔ باستان

Ки аз ростии ҷони бадгавҳарон

که از راستی جان بدگوهران

Гурезад чу гардуни зи бори гарон

گریزد چو گردون ز بار گران

Гар аидўнки бечора паймон кунад

گر ایدونک بیچاره پیمان کند

Бакӯшад ки он ростии бишиканад

بکوشد که آن راستی بشکند

Чу кажи офаридаши ҷаҳони офарин

چو کژ آفریدش جهان آفرین

Ту машну сухан зуу кажии мубин

تو مشنو سخن زو و کژی مبین

Нахустин ки мо рзмгаҳ сохтем

نخستین که ما رزمگه ساختیم

Сухан рафт зини кор ва пардохтем

سخن رفت زین کار و پرداختیم

зи перон фиристода омад барин

ز پیران فرستاده آمد برین

Ки безорам аз дашти вази ранҷу кин

که بیزارم از دشت وز رنج و کین

Ки ман дида дорам ҳамеша пари об

که من دیده دارم همیشه پر آب

зи гуфтору кирдори афросйоб

ز گفتار و کردار افراسیاب

Миён бастаам бандагии шоҳ ро

میان بسته‌ام بندگی شاه را

Нахоҳам бару буму харгоҳ ро

نخواهم بر و بوم و خرگاه را

Басии панд ва андарз бишунид ва гуфт

بسی پند و اندرز بشنید و گفت

Казин пас набошад марои ҷанги ҷуфт

کزین پس نباشد مرا جنگ جفت

Шавам гуфт бпсичми ин кори тафт

شوم گفت بپسیچم این کار تفت

Бхўишон бигӯям ки моро чаҳ рафт

بخویشان بگویم که ما را چه رفت

Марои тахт ва ганҷаст ва ҳам чорпоӣ

مرا تخت و گنجست و هم چارپای

Бадишони намоями сазовори ҷой

بدیشان نمایم سزاوار جای

Чу гуфт ин бигуфтем корӣ равост

چو گفت این بگفتیم کاری رواست

Бтўрони турои тахту ганҷ ва навост

بتوران ترا تخت و گنج و نواست

Яке гӯшае гир то назд шоҳ

یکی گوشه‌ای گیر تا نزد شاه

зи ту ошкоро нагардад гуноҳ

ز تو آشکارا نگردد گناه

Бигуфтему перони барин бозгашт

بگفتیم و پیران برین بازگشت

Шаби тира бо деви анбози гашт

شب تیره با دیو انباز گشت

Ҳиўнӣ фиристод наздики шоҳ

هیونی فرستاد نزدیک شاه

Ки лашкари бророи комади сипоҳ

که لشکر برآرای کامد سپاه

Ту гуфтӣ ки бо мо нагуфт ин сухан

تو گفتی که با ما نگفت این سخن

На сар буд азон кори ҳаргиз на бен

نه سر بود ازان کار هرگز نه بن

Кунун бо ту эй паҳлавони сипоҳ

کنون با تو ای پهلوان سپاه

Яке дигар афганд бозии бароа

یکی دیگر افگند بازی براه

Ҷуз аз ранг ва чора надонад ҳаме

جز از رنگ و چاره نداند همی

зи дониши сухани брФшонди ҳаме

ز دانش سخن برفشاند همی

Кунун аз каманд ту тарсида шуд

کنون از کمند تو ترسیده شد

Равои бад ки тарсида аз дида шуд

روا بد که ترسیده از دیده شد

Ҳамаи пушти эшон бкомўс буд

همه پشت ایشان بکاموس بود

Сипаҳбад чу сгсору фари Тӯс буд

سپهبد چو سگسار و فر طوس بود

Сари бахти комус баргашта дид

سر بخت کاموس برگشته دید

Бахами каманди андараш кушта дид

بخم کمند اندرش کشته دید

Дар оштӣ ҷӯяд акнӯн ҳаме

در آشتی جوید اکنون همی

Наёрад нишастани бҳомўни ҳаме

نیارد نشستن بهامون همی

Чу донад ки танг андар омад нишеб

چو داند که تنگ اندر آمد نشیب

Бакор оварад банду рангу фиреб

بکار آورد بند و رنگ و فریب

Гунаҳкор бо ганҷ ва бо хоста

گنهکار با گنج و با خواسته

Ки гуфтаст пеши орми ороста

که گفته‌ست پیش آرم آراسته

Бибинӣ ки чун брдмди захми кӯс

ببینی که چون بردمد زخم کوس

Баҷанг андар ояд сипаҳдори Тӯс

بجنگ اندر آید سپهدار طوس

Сипаҳдори перон буд пеши рӯ

سپهدار پیران بود پیش رو

Ки ҷанг оварад ҳар замони нўбнў

که جنگ آورد هر زمان نوبنو

Дурӯғаст яксар ҳама гуфт ӯй

دروغست یکسر همه گفت اوی

Нишоед ҷуз аз аҳримани ҷуфти ӯй

نشاید جز از اهرمن جفت اوی

Агар бишинавӣ сари басари панди ман

اگر بشنوی سر بسر پند من

Нигаҳ кун ббҳроми фарзанди ман

نگه کن ببهرام فرزند من

Сипаҳро бидон чора андар навохт

سپه را بدان چاره اندر نواخت

зи Гӯдарзёни гӯристонии бсохт

ز گودرزیان گورستانی بساخت

Ки то зиндаам хӯн сиришк манаст

که تا زنده‌ام خون سرشک منست

Яке теғи ҳиндӣ пизишк манаст

یکی تیغ هندی پزشک منست

Чу бишунид рустам бгўдрз гуфт

چو بشنید رستم بگودرز گفت

Ки гуфтори ту бо хиради боди ҷуфт

که گفتار تو با خرد باد جفت

Чунинаст перон ва ин роз нест

چنین است پیران و این راز نیست

Ки ӯ низ бо мо ҳам овоз нест

که او نیز با ما هم‌آواز نیست

Валикини ман аз хуби кирдори ӯй

ولیکن من از خوب کردار اوی

Наҷӯям ҳамеи кину пайкори ӯй

نجویم همی کین و پیکار اوی

Нигаҳ кун ки бо шоҳи Эрон чаҳ кард

نگه کن که با شاه ایران چه کرد

зи кори Сиёвуш чаҳ тимор хӯрд

ز کار سیاوش چه تیمار خورد

Гар аз гуфта хеш боз ояд ӯй

گر از گفتهٔ خویش باز آید اوی

Бнздики мо разм соз ояд ӯй

بنزدیک ما رزم‌ساز آید اوی

БФтрок бар баста дорам каманд

بفتراک بر بسته دارم کمند

Куҷои жандаи пел андрорм бабанд

کجا ژنده پیل اندرآرم ببند

зи некӯи гумон андар оем нахуст

ز نیکو گمان اندر آیم نخست

Набояд магари ҷангу пайкори ҷуст

نباید مگر جنگ و پیکار جست

Чуну боз гардад зи гуфтори хеш

چنو باز گردد ز گفتار خویش

Бибинад зи мо дарду тимори хеш

ببیند ز ما درد و تیمار خویش

Бирав офарин кард Гӯдарзу Тӯс

برو آفرین کرد گودرز و طوس

Ки хуршед бар ту надорад фусӯс

که خورشید بر تو ندارد فسوس

Бнздики ту банду рангу дурӯғ

بنزدیک تو بند و رنگ و دروغ

Суханҳои перон нагирад фурӯғ

سخنهای پیران نگیرد فروغ

Мабод ин ҷаҳон бе сарви тоҷи шоҳ

مباد این جهان بی سرو تاج شاه

Ту бодӣ ҳамеша варои пеши гоҳ

تو بادی همیشه ورا پیش‌گاه

Чунин гуфт рустам ки шаби тираи гашт

چنین گفت رستم که شب تیره گشت

зи гуфторҳо мағзҳо хираи гашт

ز گفتارها مغزها خیره گشت

Ббошим ва то ним шаб ме хӯрем

بباشیم و تا نیم‌شب می خوریم

Дигар нимаи тимор лашкар барем

دگر نیمه تیمار لشکر بریم

Бубинем то кирдигори ҷаҳон

ببینیم تا کردگار جهان

Барин ошкоро чаҳ дорад ниҳон

برین آشکارا چه دارد نهان

Боиронён гуфт комшби бамӣ

بایرانیان گفت کامشب بمی

Яке ахтарии аФгнми неки пай

یکی اختری افگنم نیک‌پی

Ки фардои ман ин гурзи соми савор

که فردا من این گرز سام سوار

Бгрдн бар орм кунам корзор

بگردن بر آرم کنم کارزار

Аз эдар барон сон шавам сӯии ҷанг

از ایدر بران سان شوم سوی جنگ

Бдонгаҳи куҷо пой дорад наҳанг

بدانگه کجا پای دارد نهنگ

Саропардау афсару ганҷу тоҷ

سراپرده و افسر و گنج و تاج

Ҳамон жандаи пелон ва ҳам тахти оҷ

همان ژنده پیلان و هم تخت عاج

Биорам сипорам боиронён

بیارم سپارم بایرانیان

Агар тохтанро бабандам миён

اگر تاختن را ببندم میان

Баромади хурӯшии з ҷой нишаст

برآمد خروشی ز جای نشست

Азон номдорони хсрўпрст

ازان نامداران خسروپرست

Сӯии хаймаи хеши рафтанди боз

سوی خیمهٔ خویش رفتند باز

Бихоб ва босоиш омад ниёз

بخواب و بآسایش آمد نیاز

Чу хуршед бинмуд рахшони кулоҳ

چو خورشید بنمود رخشان کلاه

Чу симин сипар дид рухсори моҳ

چو سیمین سپر دید رخسار ماه

Битарсед моҳ аз пай гуфту гӯй

بترسید ماه از پی گفت و گوی

Бахам андар амад бапушед рӯй

بخم اندر امد بپوشید روی

Табираи баромади зи даргоҳи Тӯс

تبیره برآمد ز درگاه طوس

Шуд аз гирди аспони замини абнўс

شد از گرد اسپان زمین ابنوس

Замин нилгун шуд ҳавои пари зи гирд

زمین نیلگون شد هوا پر ز گرد

Бапушед рустами силеҳи набард

بپوشید رستم سلیح نبرد

Сӯии майманаи пӯри кшўод буд

سوی میمنه پور کشواد بود

Ки бо ҷавшану гурзи пӯлод буд

که با جوشن و گرز پولاد بود

Фиребурз бар майсараи ҷои ҷуст

فریبرز بر میسره جای جست

Дили номдорони з кӣна бишуст

دل نامداران ز کینه بشست

Бқлби андаруни Тӯси навзари бпоӣ

بقلب اندرون طوس نوذر بپای

Намонад он замон бар замин низ ҷой

نماند آن زمان بر زمین نیز جای

Таҳамтан биёмад бпиши сипоҳ

تهمتن بیامد بپیش سپاه

Ки дорад ялонро зи душмани нигоҳ

که دارد یلان را ز دشمن نگاه

Ва зон рӯй хоқони бқлби андарун

و زان روی خاقان بقلب اندرون

зи пелони замин чун ки бесутун

ز پیلان زمین چون کهٔ بیستون

Абри майманаи кндри шери гир

ابر میمنه کندر شیر گیر

Савории диловари бшмширу тир

سواری دلاور بشمشیر و تیر

Сӯии майсараи ҷанги дидаи гҳор

سوی میسره جنگ دیده گهار

Замини хуфта дар зери наъли савор

زمین خفته در زیر نعل سوار

Ҳамеи гашти перон ба пеши сипоҳ

همی گشت پیران به پیش سپاه

Биёмад бар шангули разми хоҳ

بیامد بر شنگل رزم‌خواه

Бадв гуфт к-эии номбурдори ҳинд

بدو گفت کای نامبردار هند

зи барбари бФрмони ту то басанд

ز بربر بفرمان تو تا بسند

Маро гуфта будӣ ки фардои пагоҳ

مرا گفته بودی که فردا پگاه

з ҳар сӯ баҷанг андари орми сипоҳ

ز هر سو بجنگ اندر آرم سپاه

Вазони пас з рустам биҷӯем набард

وزان پس ز رستم بجویم نبرد

Сарашро зи абр андрорм бигард

سرش را ز ابر اندرآرم بگرد

Бадв гуфт шангули ман аз гуфт хеш

بدو گفت شنگل من از گفت خویش

Нигарадам набинӣ зи ман кам ва беш

نگردم نبینی ز من کم و بیش

Ҳам акнӯн шавам пеши ин гирди гир

هم اکنون شوم پیش این گرد گیر

Танишро кунам пораи пораи бтир

تنش را کنم پاره پاره بتیر

Азуи кин комус ҷӯям баҷанг

ازو کین کاموس جویم بجنگ

Боиронён бар кунам кори танг

بایرانیان بر کنم کار تنگ

Ҳам онгаҳ сипаҳро баса баҳр кард

هم آنگه سپه را بسه بهر کرد

Бузади кӯси ваз дашт бархест гирд

بزد کوس وز دشت برخاست گرد

Бирафтанд як баҳра бо жандаи пел

برفتند یک بهره با ژنده پیل

Сипаҳ буд саф баркашида ду майл

سپه بود صف برکشیده دو میل

Сари пилбони пари зи ранг ва нигор

سر پیلبان پر ز رنگ و نگار

Ҳамаи пок бо афсару гӯшвор

همه پاک با افسر و گوشوار

Биёроста гардан аз тавқи зар

بیاراسته گردن از طوق زر

Миён банд карда бзрини камар

میان بند کرده بزرین کمر

Фрўҳштаҳ аз пели дебои чин

فروهشته از پیل دیبای چین

Ниҳода бирав тахту Меҳдии заррин

نهاده برو تخت و مهدی زرین

Баромади дами нолаи курноӣ

برآمد دم نالهٔ کرنای

Бирафтанд пелони ҷангии зи ҷой

برفتند پیلان جنگی ز جای

Биёмад сӯии майсараи сӣ ҳазор

بیامد سوی میسره سی هزار

Саворони гарданкашу найзаи дор

سواران گردنکش و نیزه‌دار

Сӯии майманаи сӣ ҳазор дигар

سوی میمنه سی هزار دگر

Камон барграфтанду чинии сипар

کمان برگرفتند و چینی سپر

Бқлби андаруни пелу хоқони чин

بقلب اندرون پیل و خاقان چین

Ҳамеи брнўштнд рӯй замин

همی برنوشتند روی زمین

Ҷаҳони србср оҳанӣн гашта буд

جهان سربسر آهنین گشته بود

Баҳри ҷойгаҳ бар телии кушта буд

بهر جایگه‌بر تلی کشته بود

зи баси нола ноӣу бонг дароӣ

ز بس نالهٔ نای و بانگ درای

Замину замон андар омад зи ҷой

زمین و زمان اندر آمد ز جای

зи ҷӯши саворон ва аз дору гир

ز جوش سواران و از دار و گیر

Ҳавои доми кргси бад аз пари тир

هوا دام کرگس بد از پر تیر

Касеро намонад андари он дашти ҳуш

کسی را نماند اندر آن دشت هوش

зи бонги табира шудаи караи гӯш

ز بانگ تبیره شده کره گوش

Ҳамеи гашти шангули миёни ду саф

همی گشت شنگل میان دو صف

Яке теғи ҳиндии гирифтаи бкФ

یکی تیغ هندی گرفته بکف

Яке чатри ҳиндии басар бар бпоӣ

یکی چتر هندی بسر بر بپای

Басии мардум аз днбру мурғу мои

بسی مردم از دنبر و مرغ و مای

Пас пушту дасти чапу дасти рост

پس پشت و دست چپ و دست راست

Баҷанг андар оварда зон сӯ ки хост

بجنگ اندر آورده زان سو که خواست

Чу перон чунон дид дил шод кард

چو پیران چنان دید دل شاد کرد

зи разми Таҳамтани дил озод кард

ز رزم تهمتن دل آزاد کرد

Бҳўмон чунин гуфт комрўзи кор

بهومان چنین گفت کامروز کار

Бкоми дил мо кунад рӯзгор

بکام دل ما کند روزگار

Бад-ӣни созу чандини савори далер

بدین ساز و چندین سوار دلیر

Сарафроз ҳар як бикрдори шер

سرافراز هر یک بکردار شیر

Ту имрӯзи пеши саф андар мапоӣ

تو امروز پیش صف اندر مپای

Як имрӯз ва фардо макун разми рой

یک امروز و فردا مکن رزم رای

Пас пушти хоқон чинӣ боист

پس پشت خاقان چینی بایست

Ки донад туро бо савории дивист

که داند ترا با سواری دویست

Кигар зобулӣ бо дирафши сиёҳ

که گر زابلی با درفش سیاه

Бибинад туро кор гардад табоҳ

ببیند ترا کار گردد تباه

Бубинем то чун буд кори мо

ببینیم تا چون بود کار ما

Чаҳ бозӣ кунад бахти бедори мо

چه بازی کند بخت بیدار ما