Нигаҳ кард хоқон азон пушти пел

نگه کرد خاقان ازان پشت پیل

Замин дид бирасон дарёии нил

زمین دید برسان دریای نیل

Яке пел бар пушти кӯҳи баланд

یکی پیل بر پشت کوه بلند

Варои номи бади рустами деви банд

ورا نام بد رستم دیو بند

Ҳаме кргс оварад зи абри сиёҳ

همی کرگس آورد ز ابر سیاه

Назора барон ахтару чархи моҳ

نظاره بران اختر و چرخ ماه

Яке номадории з лашкар биҷуст

یکی نامداری ز لشکر بجست

Ки гуфтори Эрони бидонади дуруст

که گفتار ایران بداند درست

Бадв гуфт рӯи пеши он шери мард

بدو گفت رو پیش آن شیر مرد

Бигӯяш ки тундӣ макун дар набард

بگویش که تندی مکن در نبرد

Чғонӣу шгнӣу чинӣу вҳр

چغانی و شگنی و چینی و وهر

Казин кӣна ҳаргиз надоранд баҳр

کزین کینه هرگز ندارند بهر

Яке шоҳи Хатлони яке шоҳи чин

یکی شاه ختلان یکی شاه چین

зи бегонаи мардум туро нест кин

ز بیگانه مردم ترا نیست کین

Яке шаҳриёраст афросйоб

یکی شهریارست افراسیاب

Ки оташи ҳамеи бади шиносади зи об

که آتش همی بد شناسد ز آب

Ҷаҳонии бад-ӣн гӯна кард анҷуман

جهانی بدین گونه کرد انجمن

Бад оварад азин разм бар хештан

بد آورد ازین رزم بر خویشتن

Касе нест беоз ва беному нанг

کسی نیست بی‌آز و بی نام و ننگ

Ҳамон оштӣ беҳтар ояд зи ҷанг

همان آشتی بهتر آید ز جنگ

Фиристода омад бар пилтан

فرستاده آمد بر پیلتن

Забони пари зи гуфтору дили пари шикан

زبان پر ز گفتار و دل پر شکن

Бадв гуфт к-эии меҳтари размҷуӣ

بدو گفت کای مهتر رزمجوی

Чу размати саромад кунун базми ҷӯй

چو رزمت سرآمد کنون بزم جوی

Надорӣ ҳамоно зи хоқони чин

نداری همانا ز خاقان چین

зи кори гузаштаи бадали ҳеҷ кин

ز کار گذشته بدل هیچ کین

Чуну боз гардад ту зу бози гирд

چنو باز گردد تو زو باز گرد

Ки акнӯн сипаҳро саромади набард

که اکنون سپه را سرآمد نبرد

Чу комус бар дасти ту кушта шуд

چو کاموس بر دست تو کشته شد

Сари размҷуён ҳама гашта шуд

سر رزمجویان همه گشته شد

Чунин дод посух ки пелону тоҷ

چنین داد پاسخ که پیلان و تاج

Бнздики ман бояду тахти оҷ

بنزدیک من باید و تخت عاج

Бтороҷ Эрон ниҳодаст рӯй

بتاراج ایران نهادست روی

Чаҳ бояд кунун лоба ва гуфту гӯй

چه باید کنون لابه و گفت و گوی

Чу донад ки лашкар баҷанг омадаст

چو داند که لشکر بجنگ آمدست

Шитоби сипоҳ аз диранг омадаст

شتاب سپاه از درنگ آمدست

Фиристода гуфт эй худованди Рахш

فرستاده گفت ای خداوند رخش

Бдшти оҳӯӣ ногирифта мабахш

بدشت آهوی ناگرفته مبخش

Ки донад ки худ чун буд рӯзгор

که داند که خود چون بود روزگار

Ки пирӯзи баргардад аз корзор

که پیروز برگردد از کارزار

Чу бишунид рустами барангехти Рахш

چو بشنید رستم برانگیخت رخش

Манам гуфт широўжни тоҷи бахш

منم گفت شیراوژن تاج‌بخش

Тании зӯрманду ббозўи каманд

تنی زورمند و ببازو کمند

Чаҳ рӯз фиребасту ҳангоми банд

چه روز فریبست و هنگام بند

Чаҳ хоқони чинии каманди маро

چه خاقان چینی کمند مرا

Чаҳ шери жёни дасти банди маро

چه شیر ژیان دست بند مرا