Вазони ҷойгаҳи танги бастаи камар
وزان جایگه تنگ بسته کمر
Биёмад пар аз кӣнау ҷанги сар
بیامد پر از کینه و جنگ سر
Чу Рахш андар омад барон ҳафт кӯҳ
چو رخش اندر آمد بران هفت کوه
Барон нараҳ девон гашта гуруҳ
بران نره دیوان گشته گروه
Ба наздикии ғор бе бен расед
به نزدیکی غار بیبن رسید
Ба гирди андаруни лашкар дев дид
به گرد اندرون لشکر دیو دید
Ба авлод гуфт ончи пурсидамат
به اولاد گفت آنچ پرسیدمت
Ҳама бар раҳ ростӣ дидамат
همه بر ره راستی دیدمت
Кунун чун гуҳ рафтан омад фароз
کنون چون گه رفتن آمد فراز
Маро роҳ бинмоӣ ва бигушоӣ роз
مرا راه بنمای و بگشای راز
Бадв гуфт авлод чун офтоб
بدو گفت اولاد چون آفتاب
Шавад гарму дев андар ояд ба хоб
شود گرم و دیو اندر آید به خواب
Баришон ту пирӯз бошӣ ба ҷанг
بریشان تو پیروز باشی به جنگ
Кунун як замон кард бояд диранг
کنون یک زمان کرد باید درنگ
з девон набинӣ нишаста яке
ز دیوان نبینی نشسته یکی
Ҷуз аз ҷодӯони посбони андакӣ
جز از جادوان پاسبان اندکی
Бдонгаҳи ту пирӯз бошӣ магар
بدانگه تو پیروز باشی مگر
Агар ёри бошиддати пирӯзгар
اگر یار باشدت پیروزگر
Накард инчи рустам ба рафтани шитоб
نکرد ایچ رستم به رفتن شتاب
Бидон то баромади баланди офтоб
بدان تا برآمد بلند آفتاب
Саропои авлод бар ҳам бибаст
سراپای اولاد بر هم ببست
Ба хами каманд онгаҳе барнишаст
به خم کمند آنگهی برنشست
Броҳихти ҷангии наҳанг аз ниёам
برآهیخت جنگی نهنگ از نیام
Буғурред чун раъду бргФти ном
بغرید چون رعد و برگفت نام
Миёни сипоҳ андар омад чу гирд
میان سپاه اندر آمد چو گرد
Саронро сар аз тани ҳаме давр кард
سران را سر از تن همی دور کرد
Носитоди каси пеш ӯ дар ба ҷанг
ناستاد کس پیش او در به جنگ
Наҷустанд бо ӯ яке ному нанг
نجستند با او یکی نام و ننگ
Раҳаш боз доданд ва бигурехтанд
رهش باز دادند و بگریختند
Ба оварад бо ӯ наёвихтанд
به آورد با او نیاویختند
Вазони ҷойгаҳи сӯии деви сипед
وزان جایگه سوی دیو سپید
Биёмад ба кирдор тобанда шед
بیامد به کردار تابنده شید
Ба кирдори дӯзахи яке ғор дид
به کردار دوزخ یکی غار دید
Тани дев аз тирагии нопадид
تن دیو از تیرگی ناپدید
Замонии ҳаме буд дар чанги теғ
زمانی همی بود در چنگ تیغ
Набад ҷои дидору роҳи гриғ
نبد جای دیدار و راه گریغ
Азон тирагии ҷой дида надид
ازان تیرگی جای دیده ندید
Замонӣ барон ҷойгаҳ орамид
زمانی بران جایگه آرمید
Чу мижгони бимолид ва дида бишуст
چو مژگان بمالید و دیده بشست
Дарон ҷои торик лухтӣ биҷуст
دران جای تاریک لختی بجست
Ба торикии андари яке кӯҳ дид
به تاریکی اندر یکی کوه دید
Саросар шудаи ғори азуи нопадид
سراسر شده غار ازو ناپدید
Ба ранги шабаҳ рӯй ва чун шери мӯӣ
به رنگ شبه روی و چون شیر موی
Ҷаҳони пари зи паҳноӣу болои ӯй
جهان پر ز پهنای و بالای اوی
Сӯй рустам омад чу кӯҳии сиёҳ
سوی رستم آمد چو کوهی سیاه
Аз оҳанаши соиди зи оҳани кулоҳ
از آهنش ساعد ز آهن کلاه
Азу шуд дили пилтани пурнаҳиф
ازو شد دل پیلتن پرنهیب
Битарсед комад ба танагии нишеб
بترسید کامد به تنگی نشیب
Барошуфт бирасон пели жён
برآشفت برسان پیل ژیان
Яке теғи тезаши бузад бар миён
یکی تیغ تیزش بزد بر میان
зи неруии рустами зи болои ӯй
ز نیروی رستم ز بالای اوی
Биндохти як рон ва як пои ӯй
بینداخت یک ران و یک پای اوی
Бурӣдаи броўихт бо ӯ ба ҳам
بریده برآویخت با او به هم
Чу пели сарафрозу шери дижам
چو پیل سرافراز و شیر دژم
Ҳаме пӯст кунад ин аз он он азин
همی پوست کند این از آن آن ازین
Ҳаме гул шуд аз хӯни саросари замин
همی گل شد از خون سراسر زمین
Ба дил гуфт рустамгар имрӯзи ҷон
به دل گفت رستم گر امروز جان
Бимонад ба ман зиндаам ҷовдон
بماند به من زندهام جاودان
Ҳмидўн ба дил гуфт деви сипед
همیدون به دل گفت دیو سپید
Ки аз ҷон ширин шудам ноумед
که از جان شیرین شدم ناامید
Гар аидўнк аз чанги ин аждаҳо
گر ایدونک از چنگ این اژدها
Бурӣдаи пай ва пӯст ёбам раҳо
بریده پی و پوست یابم رها
На кеҳтар на бартари маниши меҳтарон
نه کهتر نه برتر منش مهتران
Набенанд низам ба Мозандарон
نبینند نیزم به مازندران
Ҳаме гуфт азин гӯнаи деви сипед
همی گفت ازین گونه دیو سپید
Ҳаме дод дилро бад-инсон навид
همی داد دل را بدینسان نوید
Таҳамтан ба неруии ҷони офарин
تهمتن به نیروی جانآفرین
Бакӯшед бисёр бо дарду кин
بکوشید بسیار با درد و کین
Бузади даст ва бардошташ нараҳ шер
بزد دست و برداشتش نره شیر
Ба гардан баровард ва афганд зер
به گردن برآورد و افگند زیر
Фурӯи баради ханҷари дилаши брдрид
فرو برد خنجر دلش بردرید
Ҷигараш аз тани тира берун кашид
جگرش از تن تیره بیرون کشید
Ҳамаи ғор яксар пар аз кушта буд
همه غار یکسر پر از کشته بود
Ҷаҳони ҳамчуи дарёӣ хӯн гашта буд
جهان همچو دریای خون گشته بود
Биёмад з авлод бикшод банд
بیامد ز اولاد بگشاد بند
Ба фитрок барбаст печони каманд
به فتراک بربست پیچان کمند
Ба авлод дод он кашида ҷигар
به اولاد داد آن کشیده جگر
Сӯии шоҳ Ковӯс биниҳод сар
سوی شاه کاووس بنهاد سر
Бадв гуфт авлод к-эй нараҳ шер
بدو گفت اولاد کای نره شیر
Ҷаҳонӣ ба теғ оваредӣ ба зер
جهانی به تیغ آوریدی به زیر
Нишонҳои банд ту дорад танам
نشانهای بند تو دارد تنم
Ба зери каманди ту бади гарданам
به زیر کمند تو بد گردنم
Ба чизе ки додӣ диламро умед
به چیزی که دادی دلم را امید
Ҳаме боз хоҳад умедами навид
همی باز خواهد امیدم نوید
Ба паймон шикастан на андари хурӣ
به پیمان شکستن نه اندر خوری
Ки шери жёнӣ ва кӣ манзарӣ
که شیر ژیانی و کی منظری
Бадв гуфт рустам ки Мозандарон
بدو گفت رستم که مازندران
Сипорам туро аз карон то карон
سپارم ترا از کران تا کران
Турои зин сипас бе ниёзии даҳум
ترا زین سپس بینیازی دهم
Ба Мозандарони сарфарозии даҳум
به مازندران سرفرازی دهم
Яке кор пешасту ранҷи дароз
یکی کار پیشست و رنج دراز
Ки ҳам бо нишебаст ва ҳам бо фароз
که هم با نشیب است و هم با فراز
Ҳамеи шоҳи Мозандаронро зи гоҳ
همی شاه مازندران را ز گاه
Бибояд рубудани Фгндн ба чоҳ
بباید ربودن فگندن به چاه
Сари деви ҷодӯи ҳазорон ҳазор
سر دیو جادو هزاران هزار
БиФгнд бояд ба ханҷар ба зор
بیفگند باید به خنجر به زار
Азон пас агар хокро биспурам
ازان پس اگر خاک را بسپرم
Вагарнаи зи паймон ту нагузарам
وگرنه ز پیمان تو نگذرم
Расед онгаҳе назд Ковӯс кӣ
رسید آنگهی نزد کاووس کی
Яли паҳлуи афрӯзи фархундаи пай
یل پهلو افروز فرخنده پی
Чунин гуфт к-эии шоҳи дониш пазир
چنین گفت کای شاه دانش پذیر
Ба марги бидонадяши ромиш пазир
به مرگ بداندیش رامش پذیر
Даридам ҷигаргоҳи деви сипед
دریدم جگرگاه دیو سپید
Надорад бадви шоҳи азин пас умед
ندارد بدو شاه ازین پس امید
зи паҳлуаш берун кашидам ҷигар
ز پهلوش بیرون کشیدم جگر
Чаҳ фармон диҳад шоҳи пирӯзгар
چه فرمان دهد شاه پیروزگر
Бирав офарин кард Ковӯси шоҳ
برو آفرین کرد کاووس شاه
Ки бе ту мабодои нигину кулоҳ
که بیتو مبادا نگین و کلاه
Барон моам ков чун ту фарзанди зод
بران مام کاو چون تو فرزند زاد
Нишоед ҷуз аз офарин кард ёд
نشاید جز از آفرین کرد یاد
Марои бахти азин ҳар ду Фрхтрст
مرا بخت ازین هر دو فرخترست
Ки пели ҳужабр аФгнм кеҳтараст
که پیل هژبر افگنم کهترست
Ба рустам чунин гуфт Ковӯс кӣ
به رستم چنین گفت کاووس کی
Ки эй гирду фарзонаи неки пай
که ای گرد و فرزانهٔ نیک پی
Ба чашми ман андари чикони хӯни ӯй
به چشم من اندر چکان خون اوی
Магари бози байнами туро низ рӯй
مگر باز بینم ترا نیز روی
Ба чашмаш чу андар кашиданд хӯн
به چشمش چو اندر کشیدند خون
Шуд он дидаи тираи хўршидгўн
شد آن دیدهٔ تیره خورشیدگون
Ниҳоданд зирондрши тахти оҷ
نهادند زیراندرش تخت عاج
Бёўихтнд аз бар оҷи тоҷ
بیاویختند از بر عاج تاج
Нишаст аз бар тахти Мозандарон
نشست از بر تخت مازندران
Абои рустаму номвари меҳтарон
ابا رستم و نامور مهتران
Чу Тӯсу фиребурзу Гӯдарзу Гев
چو طوس و فریبرز و گودرز و گیو
Чу раҳоам ва гургину Фарҳоди ню
چو رهام و گرگین و فرهاد نیو
Барин гӯнаи як ҳафта бо равад ва май
برین گونه یک هفته با رود و می
Ҳаме ромиш орост Ковӯс кӣ
همی رامش آراست کاووس کی
Ба ҳаштум нишастанд бар зини ҳама
به هشتم نشستند بر زین همه
Ҷаҳонҷӯйу гарданкашону рама
جهانجوی و گردنکشان و رمه
Ҳама баркашиданд гурзи гарон
همه برکشیدند گرز گران
Пароганда дар шаҳри Мозандарон
پراگنده در شهر مازندران
Бирафтанд яксар ба фармон кӣ
برفتند یکسر به فرمان کی
Чу оташ ки бархезад аз хушки не
چو آتش که برخیزد از خشک نی
зи шамшери тез оташ афрӯхтанд
ز شمشیر تیز آتش افروختند
Ҳамаи шаҳр яксар ҳаме сӯхтанд
همه شهر یکسر همی سوختند
Ба лашкар чунин гуфт Ковӯси шоҳ
به لشکر چنین گفت کاووس شاه
Ки акнӯн мукофот карда гуноҳ
که اکنون مکافات کرده گناه
Чунон чун сазои бад бадишон расед
چنان چون سزا بد بدیشان رسید
зи куштан кунун даст бояд кашид
ز کشتن کنون دست باید کشید
Бибояд яке мард бо ҳушу санг
بباید یکی مرد با هوش و سنگ
Куҷо боз донад шитоб аз диранг
کجا باز داند شتاب از درنگ
Шавад назд солори Мозандарон
شود نزد سالار مازندران
Кунад дилаши бедору мағзаши гарон
کند دلش بیدار و مغزش گران
Барон кор хушнӯд шуд пӯри зол
بران کار خشنود شد پور زال
Бузургон ки буданд бо ӯ ҳам?ил
بزرگان که بودند با او همال
Фиристод нома ба наздики ӯй
فرستاد نامه به نزدیک اوی
Барафрӯхтани ҷони торики ӯй
برافروختن جان تاریک اوی