Азон пас ҷаҳонҷӯии хастаи ҷигар

ازان پس جهانجوی خسته جگر

Бурун кард мардӣ чу мурғӣ ба пар

برون کرد مردی چو مرغی به پر

Сӯй Зобулстон фиристод зуд

سوی زابلستان فرستاد زود

Ба наздики дастону рустами дуруд

به نزدیک دستان و رستم درود

Кунун чашм шуд тирау тираи бахт

کنون چشم شد تیره و تیره بخت

Ба хок андар омад сари тоҷу тахт

به خاک اندر آمد سر تاج و تخت

Ҷигари хаста дар чанги оҳрмнм

جگر خسته در چنگ آهرمنم

Ҳамеи бугсалади зори ҷон аз танам

همی بگسلد زار جان از تنم

Чу аз пандҳои ту ёдоварам

چو از پندهای تو یادآورم

Ҳаме аз ҷигари сард бод оварам

همی از جگر سرد باد آورم

Нарафтам ба гуфтори ту ҳӯшманд

نرفتم به گفتار تو هوشمند

з кам донишӣ бар ман омад газанд

ز کم دانشی بر من آمد گزند

Агар ту набандӣ бад-ӣни бади миён

اگر تو نبندی بدین بد میان

Ҳамаи судро моя бошад зиён

همه سود را مایه باشد زیان

Чу пӯяндаи наздик дастон расед

چو پوینده نزدیک دستان رسید

Бигуфт онч донист ва дид ва шунид

بگفت آنچ دانست و دید و شنید

Ҳам он ганҷ ва ҳам лашкари номдор

هم آن گنج و هم لشکر نامدار

Биёроста чун гули андари баҳор

بیاراسته چون گل اندر بهار

Ҳамаи чархи гардон ба девони супурд

همه چرخ گردان به دیوان سپرد

Ту гӯйӣ ки бод андар омад бабрад

تو گویی که باد اندر آمد ببرد

Чу бишунид бар тан бадаред пӯст

چو بشنید بر تن بدرید پوست

зи душман ниҳон дошт ин ҳам зи дӯст

ز دشمن نهان داشت این هم ز دوست

Ба равшани дил аз давр бадҳо бидид

به روشن دل از دور بدها بدید

Ки зин бар замона чаҳ хоҳад расед

که زین بر زمانه چه خواهد رسید

Ба рустам чунин гуфт дастони сом

به رستم چنین گفت دستان سام

Ки шамшер кӯтаҳ шуд андари ниёам

که شمشیر کوته شد اندر نیام

Нишоед казин пас чамему чрим

نشاید کزین پس چمیم و چریم

Вагар тахтро хештан парварем

وگر تخت را خویشتن پروریم

Ки шоҳи ҷаҳон дар дам аждаҳост

که شاه جهان در دم اژدهاست

Ба эрониён бар чаҳ моя балост

به ایرانیان بر چه مایه بلاست

Кунун кард бояд турои Рахши зин

کنون کرد باید ترا رخش زین

Бихоҳӣ ба теғи ҷаҳони бахши кин

بخواهی به تیغ جهان بخش کین

Ҳамоно ки аз баҳри ин рӯзгор

همانا که از بهر این روزگار

Туро парваронед парвардгор

ترا پرورانید پروردگار

Нишоед бад-ӣни кори оҳрмнӣ

نشاید بدین کار آهرمنی

Ки осоиши оре вагар дами занӣ

که آسایش آری و گر دم زنی

?биртро ба бабри баён сахт кун

برت را به ببر بیان سخت کن

Сар аз хобу андеша пурдухт кун

سر از خواب و اندیشه پردخت کن

Ҳарон тан ки чашмаши синон ту дид

هران تن که چشمش سنان تو دید

Ки гуяд ки ӯро равон орамид

که گوید که او را روان آرمید

Агар ҷанг дарё кунӣ хӯн шавад

اگر جنگ دریا کنی خون شود

Аз овои ту кӯҳ ҳомӯн шавад

از آوای تو کوه هامون شود

Набояд ки Аржангу деви сипед

نباید که ارژنگ و دیو سپید

Ба ҷон аз ту доранд ҳаргизи умед

به جان از تو دارند هرگز امید

Кунун гардани шоҳи Мозандарон

کنون گردن شاه مازندران

Ҳама хирад башикан бгрзи гарон

همه خرد بشکن بگرز گران

Чунин посухаш дод рустам ки роҳ

چنین پاسخش داد رستم که راه

Дарозаст ва ман чун шавам кӣнаи хоҳ

درازست و من چون شوم کینه خواه

Азин подшоҳӣ бидон гуфт зол

ازین پادشاهی بدان گفت زال

Ду роҳаст ва ҳар ду ба ранҷу вабол

دو راهست و هر دو به رنج و وبال

Яке аз ду роҳи онк Ковӯс рафт

یکی از دو راه آنک کاووس رفت

Дигар кӯҳу болоу манзили ду ҳафт

دگر کوه و بالا و منزل دو هفت

Пар аз дев ва шерасту пари тирагӣ

پر از دیو و شیرست و پر تیرگی

Бимонад бадви чашмат аз хирагӣ

بماند بدو چشمت از خیرگی

Ту кӯтоҳи багазин шигифтӣ бибин

تو کوتاه بگزین شگفتی ببین

Ки ёр ту бошад ҷаҳони офарин

که یار تو باشد جهان‌آفرین

Агарчӣ ба ранҷаст ҳам бугзарад

اگرچه به رنجست هم بگذرد

Паии Рахши фаррух замин биспурад

پی رخش فرخ زمین بسپرد

Шаби тира то баркашад рӯзи чок

شب تیره تا برکشد روز چاک

Ниёйиш кунам пеши яздони пок

نیایش کنم پیش یزدان پاک

Магари бози байнам бару ёли ту

مگر باز بینم بر و یال تو

Ҳамон паҳлавии чангу гўполи ту

همان پهلوی چنگ و گوپال تو

Вагар ҳуши ту низ бар дасти дев

و گر هوش تو نیز بر دست دیو

Барояд ба фармони гиҳони хдиў

برآید به فرمان گیهان خدیو

Тавонад касе ин сухани боздошт

تواند کسی این سخن بازداشت

Чунон ков гузорад бибояд гузошт

چنان کاو گذارد بباید گذاشت

Нахоҳад ҳаме монад эдар касе

نخواهد همی ماند ایدر کسی

Бихонанд агарчӣ бимонад басӣ

بخوانند اگرچه بماند بسی

Касе кови ҷаҳонро баноми баланд

کسی کاو جهان را بنام بلند

Гузорад ба рафтан набошад нижанд

گذارد به رفتن نباشد نژند

Чунин гуфт рустам ба фаррухи падар

چنین گفت رستم به فرخ پدر

Ки ман баста дорам ба фармони камар

که من بسته دارم به فرمان کمر

Валикини бдўзхи чмидн ба пой

ولیکن بدوزخ چمیدن به پای

Бузургон пешин надиданд рой

بزرگان پیشین ندیدند رای

Ҳамон аз тан хеш нобӯда сайр

همان از تن خویش نابوده سیر

Наёяд касе пеши дарандаи шер

نیاید کسی پیش درنده شیر

Кунун ман камарбастау рафтаи гир

کنون من کمربسته و رفته‌گیر

Нахоҳам ҷуз аз додгари дастгир

نخواهم جز از دادگر دستگیر

Тану ҷони фидоӣ сипаҳбад кунам

تن و جان فدای سپهبد کنم

Тилисми дил ҷодӯон башиканам

طلسم دل جادوان بشکنم

Ҳронкс ки зиндааст зи эрониён

هرانکس که زنده است ز ایرانیان

Биорам бабандам камар бар миён

بیارم ببندم کمر بر میان

На Аржанги монам на деви сипед

نه ارژنگ مانم نه دیو سپید

На санҷа на пӯлоди ғндӣ на бед

نه سنجه نه پولاد غندی نه بید

Ба номи ҷаҳони офарини як худоӣ

به نام جهان‌آفرین یک خدای

Ки рустам нигараданд аз Рахши пой

که رستم نگرداند از رخش پای

Магари дасти Аржанги баста чу санг

مگر دست ارژنگ بسته چو سنگ

Фгндаҳ ба гарданаш дар полҳнг

فگنده به گردنش در پالهنگ

Сару мағзи пӯлодро зери пой

سر و مغز پولاد را زیر پای

Паии Рахши бардаи заминро зи ҷой

پی رخش برده زمین را ز جای

Бапушед бабр ва баровард ёл

بپوشید ببر و برآورد یال

Бирав офарин хонд бисёр зол

برو آفرین خواند بسیار زال

Чу рустами брхш андар оварад пой

چو رستم برخش اندر آورد پای

Рахши ранг бар ҷойу дили ҳам ба ҷой

رخش رنگ بر جای و دل هم به جای

Биёмад пар аз оби рӯдоба рӯй

بیامد پر از آب رودابه روی

Ҳаме зор бигирист дастон биравӣ

همی زار بگریست دستان بروی

Бадв гуфт к-эии модари никхўӣ

بدو گفت کای مادر نیکخوی

На бгзидми ин роҳи брорзўӣ

نه بگزیدم این راه برآرزوی

Маро дар ғами худгузорӣ ҳаме

مرا در غم خود گذاری همی

Ба яздон чаҳ амиддории ҳаме

به یزدان چه امیدداری همی

Чунин омадами бахшиши рӯзгор

چنین آمدم بخشش روزگار

Ту ҷону тани ман ба зинҳори дор

تو جان و تن من به زنهار دار

Ба падрӯди карданаши рафтанди пеш

به پدرود کردنش رفتند پیش

Ки донист каши бози бенанд беш

که دانست کش باز بینند بیش

Замонаи бад-ӣни сон ҳаме бугзарад

زمانه بدین سان همی بگذرد

Дамаши марди доно ҳаме башмурд

دمش مرد دانا همی بشمرد

Ҳарон рӯзи бад каз ту андари гузашт

هران روز بد کز تو اندر گذشت

Бар онӣ казу гетии ободи гашт

بر آنی کزو گیتی آباد گشت