Яке роҳ пеш омадаш ногузир

یکی راه پیش آمدش ناگزیر

Ҳаме рафт боист бар хираи хайр

همی‌رفت بایست بر خیره خیر

Паии асп ва гуё забони савор

پی اسپ و گویا زبان سوار

зи гармо ва аз тишнагӣ шуд зи кор

ز گرما و از تشنگی شد ز کار

Пиёда шуд аз аспу жўпин ба даст

پیاده شد از اسپ و ژوپین به دست

Ҳаме рафт пӯён ба кирдори маст

همی‌رفت پویان به کردار مست

Ҳамеи ҷуст бар чора ҷустани раҳе

همی‌جست بر چاره جستن رهی

Сӯй осмон кард рӯй онгаҳе

سوی آسمان کرد روی آنگهی

Чунин гуфт к-эии довари додгар

چنین گفت کای داور دادگر

Ҳамаи ранҷу сахтии ту оре ба сар

همه رنج و سختی تو آری به سر

Гроидўнки хушнӯдӣ аз ранҷи ман

گرایدونک خشنودی از رنج من

Бидон гетӣ огндаҳ кун ганҷи ман

بدان گیتی آگنده کن گنج من

Бпўими ҳаме то магари кирдигор

بپویم همی تا مگر کردگار

Диҳад шоҳи Ковӯсро зинҳор

دهد شاه کاووس را زینهار

Ҳам эрониёнро зи чанголи дев

هم ایرانیان را ز چنگال دیو

Кушояд бе озори гиҳони хдиў

گشاید بی‌آزار گیهان خدیو

Гунаҳи кор ва аФгндгон тавонад

گنه‌کار و افگندگان تواند

Парастанда ва бандагон тавонад

پرستنده و بندگان تواند

Тани пилўорши чунон тафта шуд

تن پیلوارش چنان تفته شد

Ки аз тишнагии суст ва ошуфта шуд

که از تشنگی سست و آشفته شد

БиФтоди рустам бар он гарми хок

بیفتاد رستم بر آن گرم خاک

Забон гашта аз тишнагии чоки чок

زبان گشته از تشنگی چاک چاک

Ҳмонгаҳи яке мяши никўсрин

همانگه یکی میش نیکوسرین

Бпимўди пеши Таҳамтани замин

بپیمود پیش تهمتن زمین

Азон рафтани мяш андеша хост

ازان رفتن میش اندیشه خاست

Ба дил гуфт ки обишхур ин куҷост

به‌دل گفت که‌آبشخور این کجاست

Ҳамоно ки бахшоиши кирдигор

همانا که بخشایش کردگار

Фарози омадаи сети андарин рӯзгор

فراز آمده‌ست اندرین روزگار

БиФшорди шамшер бар дасти рост

بیفشارد شمشیر بر دست راست

Ба зӯри ҷаҳони дор бар пой хост

به زور جهان‌دار بر پای خاست

Бишуд бар паии мяшу теғаш ба чанг

بشد بر پی میش و تیغش به چنگ

Гирифта ба даст дигар полҳнг

گرفته به دست دگر پالهنگ

Ба раҳ бар яке чашма омад падед

به ره بر یکی چشمه آمد پدید

Чу мяши сроўр бидонҷо расед

چو میش سراور بدانجا رسید

Таҳамтани сӯй осмон кард рӯй

تهمتن سوی آسمان کرد روی

Чунин гуфт к-эии довари ростгӯӣ

چنین گفت کای داور راستگوی

Ҳронкс ки аз додгари як худоӣ

هرانکس که از دادگر یک خدای

Бипечад наёрад хирадро ба ҷой

بپیچد نیارد خرد را به جای

Барин чашмаи обишхур мяш нест

برین چشمه آبشخور میش نیست

Ҳамон Ғарми даштии маро хеш нест

همان غُرم دشتی مرا خویش نیست

Ба ҷое ки танг андар ояд сухан

به جایی که تنگ اندر آید سخن

Паноҳат ба ҷузи пок яздон макун

پناهت به جز پاک یزدان مکن

Барон Ғарм бар офарин кард чанд

بران غرم بر آفرین کرد چند

Ки аз чарх гардон мабодат газанд

که از چرخ گردان مبادت گزند

Гё бар дару дашти ту сабзи бод

گیا بر در و دشت تو سبز باد

Мабод аз ту ҳаргизи дили юзи шод

مباد از تو هرگز دل یوز شاد

Турои ҳрки ёзд ба тиру камон

ترا هرک یازد به تیر و کمان

Шикастаи камони боду тираи гумон

شکسته کمان باد و تیره گمان

Ки зинда шуд аз ту гӯи пилтан

که زنده شد از تو گو پیلتن

Вагарнаи пурандеша буд аз кафан

وگرنه پراندیشه بود از کفن

Ки дар синаи аждаҳои бузург

که در سینهٔ اژدهای بزرگ

Нагунҷад бимонад ба чанголи гург

نگنجد بماند به چنگال گرگ

Шудаи пораи пораи кунону кашон

شده پاره پاره کنان و کشان

зи рустам ба душмани расидаи нишон

ز رستم به دشمن رسیده نشان

Рӯонаш чу прдхтаҳ шуд зи офарин

روانش چو پردخته شد ز آفرین

зи Рахши тгоўр ҷудо кард зин

ز رخش تگاور جدا کرد زین

Ҳама тан бишусташ барон оби пок

همه تن بشستش بران آب پاک

Ба кирдор хуршед шуд тобнок

به کردار خورشید شد تابناک

Чу сероб шуд соз нахчир кард

چو سیراب شد ساز نخچیر کرد

Камари басту таркиши пар аз тир кард

کمر بست و ترکش پر از تیر کرد

БиФгнди гӯрӣ чу пели жён

بیفگند گوری چو پیل ژیان

Ҷудо кард азуи чарми пойу миён

جدا کرد ازو چرم پای و میان

Чу хуршеди тез оташӣ барфурӯхт

چو خورشید تیز آتشی برفروخت

Баровард зи оби андар оташ бсухт

برآورد ز آب اندر آتش بسوخت

Бпрдхти зи оташ ба хӯрдан гирифт

بپردخت ز آتش به خوردن گرفت

Ба хоки устихонаш супурдан гирифт

به خاک استخوانش سپردن گرفت

Сӯии чашма равшан омад бар об

سوی چشمهٔ روشن آمد بر آب

Чу сероб шуд кард оҳанги хоб

چو سیراب شد کرد آهنگ خواب

Таҳамтан ба Рахш сароянда гуфт

تهمتن به رخش سراینده گفت

Ки бо кас макуш ва машав низ ҷуфт

که با کس مکوش و مشو نیز جفت

Агар душман ояд , сӯии ман бпўӣ

اگر دشمن آید‌، سوی من بپوی

Ту бо дев ва шерон машав ҷангҷӯӣ

تو با دیو و شیران مشو جنگجوی

Бихуфт ва бар осуд ва накушод лаб

بخفت و بر آسود و نگشاد لب

Чмону чарони Рахш то ним шаб

چمان و چران رخش تا نیم‌شب